Όπως είπαμε υπάρχει μόνο ένα γραμματικό γένος: το ουδέτερο. Ο τόνος στα ουσιαστικά είναι σταθερός και βρίσκεται όσο πιο ψηλά γίνεται δηλ. σε δισύλλαβο βρίσκεται στην παραλήγουσα ενώ σε μακρύτερα στην προπραλήγουσα π.χ. θρόπο κε θρόποσο (άνθρωπος και ανθρωπότητα). Κάθε ουσιαστικό αποτελείται από τουλάχιστον δύο συλλαβές σύμφωνα με το παραγωγικό σύστημα. Έτσι, όλα τα ουσιαστικά τελειώνουν σε -ο και σχηματίζουν πληθυντικό σε -α: Ας δούμε, ...
Υπάρχουν δύο άρθρα, το οριστικό και το αόριστο με διάκριση στον αριθμό: αριθμός | οριστικό | αόριστο Ενικός : το | μο Πληθυντικός : τα | μα το αγόρι διαβάζει ένα βιβλίο: το πέδο λέζι μο βίβλο ένας κύριος διαβάζει το βιβλίο σου: μο κίρο λέζι το βίβλο τι σο
Φαντάζομαι πως αν κανείς μπήκε στον κόπο να διαβάσει μέχρι εδώ αυτά που ανάρτησα για την γλώσσα, θα έχει επισημάνει διάφορα κενά. Να θυμίσω, λοιπόν, πως πρόκειται απλά για ένα πρόχειρο σχέδιο, μια μουτζούρα, για ένα παιχνίδι. Επίσης, να ομολογήσω πως έχω συναίσθηση ότι χρησιμοποιώ γνώριμους γραμματικούς όρους με κάπως διαφορετική σημασία και κατά πώς με βολεύει. Κι ενώ κάποιος θα μπορούσε δικαίως να παραπονεθεί πως τα πράγματα μέχρι εδώ υπήρξαν κάπως απλοϊκά, στα ρήματα ...
Προσωπικές Υπάρχει μόνο ένας τύπος με τρία πρόσωπα και διάκριση σε αριθμό. Μήτε κι εδώ όμως υπάρχει διάκριση στο γένος. Ενικός α΄ πρόσωπο γο β΄ πρόσωπο σο γ΄ πρόσωπο φο Πληθυντικός α΄ πρόσωπο γα β΄ πρόσωπο σα γ΄ πρόσωπο φα Όταν η προσωπική αντωνυμία μπαίνει μπροστά από το ρήμα υποδεικνύει το υποκείμενο ενώ πίσω από το ρήμα λειτουργεί ως αντικείμενο. Για έμφαση χρησιμοποιούμε αναδιπλασιασμό τής ...
Εδώ το θέμα γίνεται κάπως άβολο μ' όλες αυτές τις μικρές λεξούλες. Υπάρχουν πάντως γλώσσες που σχηματίζουν προτάσεις με πολλές μικρές λέξεις (π.χ. Ολλανδικά: ik ben het er mee eens = συμφωνώ μ' αυτό) Για να δούμε όμως εδώ: Υπάρχουν κάποιες μονοσύλλαβες λέξεις, λοιπόν, με κάποια ιδιαίτερη χρήση, συγκεκριμένα: το κτητικό μόριο "τι" χρησιμοποιείται πριν από κάποιο ουσιαστικό, κύριο όνομα ή αντωνυμία για να δηλώσει σχέση κτήσης. το ...
Αρχείο
Πρόσφατα Σχόλια