Untitled Document
Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 23

Νήμα: Ευγένιος Τριβιζάς, o Παραμυθάς

  1. #1

    Προεπιλογή Ευγένιος Τριβιζάς, o Παραμυθάς

    Πηγή: www.ert.gr

    Συντάκτης: Αθηνά Σαλούστρου
    Πηγή: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

    Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι εξερευνητής, εφευρέτης, ταχυδακτυλουργός και ζογκλέρ μελάτων αυγών. Έχει ανακαλύψει το Νησί των Πυροτεχνημάτων, τη Φρουτοπία, το Κουνουπακιστάν, το Πιπερού, τη Χώρα των Χαμένων Χαρταετών, το Γαλαξία των Λεγεώνων και την Πολιτεία με όλα τα Χρώματα εκτός από το Ροζ. Ο Ευγένιος ζει στο Νησί των Πυροτεχνημάτων με τον παπαγάλο του τη Σύνθια, τον άσπρο ελέφαντα τον Πουκιπόν, τον Οράτιο το αόρατο πράσινο καγκουρό, τον Πελέ τον ταχυδρομικό πελεκάνο, τον Παντελή τον απότομο ιπποπόταμο και τη Λιλή την παρδαλή λεοπάρδαλη. Κάθε τόσο μαζί με τους φίλους του τον καπετάνιο Βαρθολομαίο Μπορφίν και τον Αλέξη Πτωτιστή ταξιδεύουν στα πέρατα του κόσμου, σώζουνε πριγκίπισσες από δράκους και δράκους από πρίγκιπες και προσπαθούν να βρούνε το χαμένο όγδοο χρώμα του ουράνιου τόξου.

    ...Και ο δίδυμος αδελφός του!

    Οι γνωστότερες εφευρέσεις του Ευγένιου είναι ο γαργαλιός (ένα μηχάνημα, που σε γαργαλάει, όταν είσαι λυπημένος), το ηλεκτρικό ρουφοσκόπιο (ένας συνδυασμός τηλεσκοπίου και ηλεκτρικής σκούπας, με το οποίο όχι μόνο βλέπει κανείς τα αστέρια αλλά, άμα θέλει, τα ρουφάει και τα κάνει γιρλάντες), ο ενισχυτής ροχαλητού (που δυναμώνει εκατό φορές το ροχαλητό σου, όταν κοιμάσαι και τρομάζει τους διαρρήκτες) και η χαμαιλεοντική μπογιά (που, αν βάψεις το δωμάτιό σου μ’ αυτή, αλλάζει κάθε πρωί χρώμα ανάλογα με το όνειρο, που έβλεπες προτού ξυπνήσεις. Αν έβλεπες τη θάλασσα, είναι μπλε με άσπρες ρίγες και, αν έβλεπες λαμπρίτσες, κόκκινο με μαύρες βούλες).

    Ο Ευγένιος έχει ανακαλύψει επίσης το φαγώσιμο χαρτοπόλεμο, την μπανιέρα με τις δώδεκα τρύπες, τον ιπτάμενο ανεμόμυλο, την τσουλήθρα με σκαλοπάτια στο κατέβασμα, τη μελωδική ομπρέλα, το παπιγιόν για νάνους και τον αναδρομικό καθρέφτη (που σε κάνει όπως ήσουνα πριν από δέκα χρόνια). Ο Ευγένιος έχει επίσης μια μοναδική συλλογή από σπάνια κομμάτια παλιών παραμυθιών. Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει ένα πούπουλο από το μαξιλάρι όπου κοιμόταν η Πεντάμορφη πριγκιποπούλα, το κορδόνι από το δεξί παπούτσι του Παπουτσωμένου Γάτου, ένα τούβλο από το σπίτι που είχαν χτίσει τα Τρία Γουρουνάκια, τη φούντα από το σκουφάκι της Κοκκινοσκουφίτσας και το φιτίλι από το λυχνάρι του Αλαντίν. Μερικοί, βέβαια, υποστηρίζουν ότι, όλα αυτά δεν είναι αλήθεια και ότι, ο Ευγένιος είναι ένας εγκληματολόγος, που ζει στο Λονδίνο και διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Reading. Δεν έχουν, όμως, δίκιο. Στην πραγματικότητα, ο εγκληματολόγος είναι ο δίδυμος αδερφός του.

    Παραμυθάς ...εγκληματολόγος!

    Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι δικηγόρος, πτυχιούχος της Νομικής και των Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος του πτυχίου Master of Laws (University College), διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (London School of Economics and Political Science)και Senior Research Fellow του Πανεπιστημίου Λονδίνου.

    Διδάσκει Εγκληματολογία και Συγκριτικό Ποινικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Reading και διευθύνει το Τμήμα Εγκληματολογικών Μελετών του ίδιου Πανεπιστημίου (Director fo Cominal Justice Studies). Έχει διδάξει επίσης στο Bramshill Police College, τo Central London Polytechnic και το London School of Economics. Από το 1993-1998 ήταν επισκέπτης καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

    Εγκληματολογικά και νομικά άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Lancet, British Journal of Cominiology, Annales intermnationales de Criminologie κ.α.

    Με τη λογοτεχνία ο Ευγένιος Τριβιζάς έχει ασχοληθεί από τα παιδικά του χρόνια. Έχει γράψει πάνω από 100 βιβλία για παιδιά, ένα βιβλίο για ενήλικες (Ο Ερωτευμένος Πυροσβέστης) και πάνω από 20 θεατρικά έργα, μα και λιμπρέτα για όπερες.

    Έργα του έχουν τιμηθεί με βραβεία από την "Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών", τον "Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου" και τη "Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά". Στην Αγγλία και Αμερική βιβλία του έχουν λάβει μεταξύ άλλων: το Parents Choice Amazing Accomplishment Award, το The Sheffiedls children’s Book Award Commendation, το Hudson, Massachusetts Children’s Choice Award, το Arizona Library Association Young Readers Award.

    Το θεατρικό του έργο "Το όνειρο του σκιάχτρου" παίχτηκε το 1992 στο θέατρο του Βρετανικού Μουσείου της Αγγλίας στα πλαίσια του European Arts Festival. Τον ίδιο χρόνο, το έργο του "Χίλιες και Μία Γάτες" σε μετάφραση του Z. Rudrinski βραβεύτηκε με το Α’ Βραβείο στον παγκόσμιο διαγωνισμό θεατρικού έργου, που οργάνωσε το Πολωνικό Κέντρο Τέχνης για τη Νεότητα. Το 1993 το βιβλίο του "Τα Τρία Μικρά Λυκάκια" έφτασε στη δεύτερη θέση των αμερικάνικων παιδικών best sellers (Picture Books).

    Βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά έχουν μεταδοθεί από το BBC, έχουν περιληφθεί στα αναγνωστικά ελληνικών και αμερικανικών σχολείων και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, ολλανδικά, σουηδικά, ιαπωνικά και πολλές άλλες γλώσσες.

    Στην Αμερική η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα της Μινεάπολης (Ε.Μ. Αndersen Library) αποφάσισε να συγκεντρώσει το σύνολο των λογοτεχνικών βιβλίων του Ευγένιου Τριβιζά, μελέτες για το έργο του, χειρόγραφα και άλλο υλικό σε μια ειδική ερευνητική συλλογή. Η έκθεση των πρώτων αποκτημάτων της συλλογής έγινε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το Μάιο του 2000, όπου ο Ευγένιος Τριβιζάς μίλησε με θέμα "Τα στερεότυπα του καλού και του κακού στην Παιδική Λογοτεχνία" και στην εισήγησή του απάντησε ο γνωστός θεωρητικός της Παιδικής Λογοτεχνίας, Καθηγητής Jack Zipes.

    Ο συγγραφέας

    Ο Ευγένιος Τριβιζά εδώ και τριάντα χρόνια, ασχολείται με όλα σχεδόν τα είδη του λόγου, παραμύθι, ποίηση, θέατρο για παιδιά, διήγημα, κόμικς, παραμυθική και χιουμοριστική ιστορία, λιμπρέτο όπερας, καθώς και με την παραγωγή εκπαιδευτικού λογισμικού (CD-ROM) για παιδιά (’Ένας Ιππότης στο Κάστρο των Γραμμάτων, Ινστιτούτο Επεξεργασίας Λόγου, υπό έκδοση).

    Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου του είναι το χιούμορ: χιούμορ καταστάσεων με έντονο φραστικό στοιχείο, παρωδία, σάτιρα, χιούμορ παραλόγου με αναφορές στον Lewis Carroll και στον Edward Lear και ιδιαίτερα λεκτικό χιούμορ που στηρίζεται σε ευφυή λογοπαίγνια, σε νεολογισμούς, ονοματοποιίες, Mots-valises κ.α. Με όχημα το χιούμορ και μια αστείρευτη φαντασία οργανώνει μια ποιητική της ανατροπής, ανατρέπει τις συμβατικές χρήσεις των λέξεων και των αντικειμένων και, περαιτέρω, πλήττει την καταπιεστική λογική, τη σοβαροφάνεια ή ορισμένες στερεότυπες αντιλήψεις. Το έργο του τοποθετείται στον αντίποδα του διδακτισμού και της στείρας ηθικολογίας, κινείται σ’ ένα κλίμα ελευθερίας, αντισυμβατικότητας, τολμηρών μυθοπλαστικών εφευρημάτων και απροσδόκητων εξελίξεων.

    Με διάθεση ανατροπής, ο συγγραφέας ξαναδιαβάζει και παραλλάσσει γνωστά λαϊκά παραμύθια έτσι ώστε το μήνυμά τους να εκσυγχρονίζεται και να συνομιλεί με τα δεδομένα της εποχής μας (Τα τρία μικρά λυκάκια, Heinemann 1993, Μίνωας 1994, το οποίο έχει μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες).

    Στο έργο του Τριβιζά το χιουμοριστικό και κωμικό στοιχείο υποκρύπτει μια τραγική σύλληψη της ζωής καθώς και την κριτική στάση του συγγραφέα απέναντι στη σύγχρονη κοινωνία και τα προβλήματά της. Πίσω από την ελκυστική παραμυθιακή πλοκή και τις απολαυστικές χιουμοριστικές ανατροπές, θίγονται σοβαρά κοινωνικά θέματα. Η συνύφανση κωμικού και τραγικού στοιχείου, η υπαινικτική συμπύκνωση σε συνδυασμό με το ευφυές χιούμορ καθώς και η δυνατότητα αναγωγής της φαινομενικά απλής αφήγησης σε πολλαπλές και πολυεπίπεδες αναγνώσεις, είναι χαρακτηριστικά που καθιστούν το έργο του Τριβιζά ιδιαίτερα αγαπητό όχι μόνο στους μικρούς αλλά και στους μεγάλους αναγνώστες.

    Σταθμός στο έργο του Τριβιζά μπορούν να θεωρηθούν τα διηγήματα του τόμου "Ο Ταξιδιώτης και η Μαργαρίτα" (εκδόσεις Πατάκη 1996), τα οποία απευθύνονται σε μεγάλα παιδιά και σε ενήλικες. Κύρια χαρακτηριστικά της γραφής του σ’ αυτό το βιβλίο είναι ο λυρισμός, η ποιητικότητα και η μουσικότητα. Ο συγγραφέας δοκιμάζει, χωρίς να καταργεί, τα όρια του πεζογραφικού λόγου και δημιουργεί μια αφήγηση γεμάτη ποιητική υποβολή. Ταυτόχρονα συνομιλεί δημιουργικά και διακειμενικά με τα παραμύθια του Οscar Wilde και θίγει θέματα όπως είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας, η αγάπη και η αδικαίωτη αυτοθυσία.

    Ένα από τα πλέον διμοφιλή βιβλίο του Τριβιζά "Τα Ογδόντα Οχτώ Ντολμαδάκια" (εκδόσεις Καλέντης 1997), ένα ευρηματικό στη σύλληψη και σύνθεσή του παραμύθι. Πρόκειται για ένα είδος διαδραστικού (interactive) βιβλίου, στο οποίο ο Τριβιζάς προτρέπει το παιδί-αναγνώστη να συμπεριφερθεί όπως ο συγγραφέας και να κατασκευάσει τη δική του ιστορία, επιλέγοντας μια ή περισσότερες από τις διαφορετικές εκδοχές της πλοκής που του προσφέρονται στο βιβλίο. Έτσι ο Τριβιζάς προωθεί τον αναγνώστη σ’ έναν δημιουργικό-ενεργητικό ρόλο και με την τεχνική που ακολουθεί θυμίζει ανάλογες τακτικές του μεταμοντέρνου μυθιστορήματος. Το έργο του Τριβιζά είναι ένα έργο με διεθνικό χαρακτήρα και εμβέλεια, το οποίο αποτελεί ήδη αντικείμενο μελέτης σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια.

    Τζίνα Καλογήρου
    Επίκουρος καθηγήτρια Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης
    Πανεπιστημίου Αθηνών
    Δε χάνεται η ελπίδα τελευταία... Τελευταία χάνεται η ψυχή όταν χάσει την ελπίδα της...©

  2. #2

    Προεπιλογή

    Τι έγραψε ο Τύπος για τον Ευγένιο Τριβιζά
    (αποσπάσματα από κριτικές)

    "Τα παραμύθια του είναι ένα τρελό πανηγύρι της φαντασίας και της χαράς. Προκαλούν συνεχή ευφορία".

    Δημοσθένης Κούρτοβικ
    Συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας
    Εφημ. ΤΑ ΝΕΑ, 11-10-1997


    "Μέσα στην ψυχρή επιστημονική τεχνική του εγκληματολόγου, που χρησιμοποιεί τις λέξεις ως νυστέρια κρύβεται μια υπέροχη φτερωτή στολή, μια οργιάζουσα φαντασία, ένας χείμαρρος λεκτικός, ένας γοητευτικός παραμυθάς".

    Κώστας Γεωργουσόπουλος
    Φιλόλογος, κριτικός θεάτρου
    Απόσπασμα προλόγου στη β΄ έκδοση του θεατρικού έργου "Το όνειρο του Σκιάχτρου".
    Εκδόσεις Εστία 1995.


    "Το παραμύθι στον Ευγένιο Τριβιζά έχει όλα τα στοιχεία που το κάνουν πραγματική ποίηση, δημιουργία και αναδημιουργία προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων, δημιουργία και αναδημιουργία της ζωής".

    Γιώργος Μπαμπιινώτης
    Καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών


    "Ιδιοφυής αντιστροφή ενός κλασικού παραμυθιού με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα"

    Περιοδικό PUBLISHERS WEEKLY

    "Απολαυστικό"

    Εφημερίδα DAILY MAIL

    "Σαγηνευτικό"

    Περιοδικό Βookseller

    "Υπέροχο"

    Εφημερίδα Star

    "…εγγυημένο να κάνει και τους ενήλικες ακόμα να γελάσουν".

    Εφημερίδα Evening Telegraph

    "…γεμάτο από πνευματώδες χιούμορ…".

    Περιοδικό Booklist

    "O Ευγένιος Τριβιζάς ξεκινάει αποφασισμένος να μας διηγηθεί μια παραδοσιακή ιστορία με έναν νέο τρόπο…"

    Περιοδικό New York Times

    "…μια επιτυχημένη αλληγορία για τη συνεχώς αυξανόμενη βία στις σύγχρονες κοινωνίες…"

    Boas Pedersen
    Κριτικός Λογοτεχνίας


    "…ως ένα εξαίρετο συμπλήρωμα για κάθε σχολική βιβλιοθήκη".

    Ιnge Kristensen
    Κριτικός Λογοτεχνίας


    "Μόνο οι πλέον ταλαντούχοι από τους συγγραφείς έχουν την ικανότητα παραποιώντας ένα κλασικό παραμύθι να δημιουργούν κάτι σχεδόν εξίσου διασκεδαστικό και βαθυστόχαστο με το πρωτότυπο. Ο συγγραφέας, που είναι γνωστός στην Ελλάδα για τα παιδιά του βιβλία, αλλά γνωστότερος σε άλλες χώρες για την πανεπιστημιακή του καριέρα στην Εγκληματολογία, επιτυγχάνει το ακατόρθωτο".

    Περιοδικό Economist

    Αν ξεκινούσε σήμερα θα επέλεγε να γίνει ζογκλέρ μελάτων αυγών, ή σκηνοθέτης ονείρων ή έστω μελισσονοσοκόμος, νοσοκόμος δηλαδή για μέλισσες. Η διεθνής αναγνώριση στο πρόσωπο του οφείλεται σύμφωνα με τον ίδιο στο γεγονός ότι τα κείμενά του δεν είναι ρεαλιστικά, ούτε αναφέρονται σε κάποια συγκεκριμένη ελληνική πραγματικότητα, αλλά δημιουργούν φανταστικούς κόσμους και έχουν, τα περισσότερα, ένα συμβολικό, ονειρικό και αλληγορικό χαρακτήρα. Επειδή η φαντασία δεν δεσμεύεται από σύνορα, μπορεί να αγγίζει τα παιδιά όλου του κόσμου. Αποδίδει την αγάπη των παιδιών για τα παραμύθια του στο γεγονός ότι "τα γράφει με ένα φτερό παγωνιού βουτηγμένο σε χυμό βατόμουρου".

    Τα περίεργα ονόματα των ηρώων του τα διαλέγει με σκοπό να ταιριάξουν με τους ήρωες, να αποδώσουν παραστατικά τον χαρακτήρα τους και για να εντυπώνονται ευκολότερα στην μνήμη των αναγνωστών. Εξάλλου πολλές φορές όσο χρόνο αφιερώνει στην συγγραφή ενός παραμυθιού άλλο τόσο αφιερώνει στην επινόηση των ονομάτων των χαρακτήρων. "Ο Σαυρίλιος, Βρισελιέ, ο Αρπατίλαος, ο Πρώτος, ο Βοθλίμιος Βλήμας από τα μαγικά μαξιλάρια, όπως άλλωστε και ο Ρούνι - Ρούνι το ύπουλο κακό γουρούνι, φαίνεται αμέσως τι χαρακτήρες είναι, χωρίς να χρειάζεται να τους περιγράψει.

    Όλοι συμφωνούν ότι, η διαύγεια του πνεύματος και η ανατρεπτική σκέψη του Ευγένιου Τριβιζά, τον καθιστούν ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πρόσωπα. Μολονότι δεν ανήκει ηλικιακά σε αυτό, που αποκαλούμε "νέα γενιά", έχει το ταλέντο και τη δυνατότητα να σκέφτεται σα νέος και διαθέτει τόσο μεγάλες δόσεις δημιουργικού αντικομφορμισμού, που διαπιστώνει κανείς ότι, οι πραγματικοί επαναστάτες δε συνταξιοδοτούνται ποτέ.

    Τον Ευγένιο Τριβιζά ακόμη κι όσοι δεν τον ξέρουν σαν όνομα, σίγουρα έχουν ακουστά κάποιο από τα πάνω από ...100 βιβλία του και τους ήρωες του. Σαφώς και δεν μπορεί να υπάρχει Έλληνας που δεν θυμάται τον δαιμόνιο δημοσιογράφο Πίκο Απίκο, τον Αιμίλιο το μήλο, τη Μάτα την ντομάτα, τη Μαρουλίτα το μαρούλι και όλους τους άλλους ήρωες της αγαπημένης και θρυλικής Φρουτοπίας των παιδικών μας χρόνων.

    Ο Ευγένιος Τριβιζάς έχει την ανατροπή των στερεότυπων στο αίμα του. Και μόνο το γεγονός ότι είναι καθηγητής Εγκληματολογίας στο πανεπιστήμιο του Reading και συγχρόνως είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας παραμυθάς, ένας γνήσιος ποιητής ονείρων, αποδεικνύει, ότι δεν πρόκειται για έναν συμβατικό χαρακτήρα. Και είναι επιπλέον ένας από τους λίγους Έλληνες λογοτέχνες, που έχει καταφέρει να έχει διεθνή απήχηση. Τα "Τρία μικρά λυκάκια" του είναι best-seller στις ΗΠΑ!.

    Μερικά από τα γνωστότερα βιβλία του είναι:

    "Διακοπές στο Νησί των Πυροτεχνημάτων" (13 τίτλοι)
    "Τα Τρία Μικρά Λυκάκια"
    "Δωράκια από μένα για σένα" (3 τίτλοι)
    "Ένα κουτάβι νιώθει μοναξιά"
    "Ένα φτυάρι στον Άρη"
    "Η Δόνα Τερηδόνα και το Μυστικό της Γαμήλιας Τούρτας"
    "Η Λαίμαργη Φάλαινα"
    "Η Μάγισσα Φουφήχτρα"
    "Η Τελευταία Μαύρη Γάτα"
    "Ο Χιονάνθρωπος και το Κορίτσι"
    "Το Όνειρο του Σκιάχτρου"
    "Η Φάλαινα που Τρώει τον Πόλεμο"
    "Η Φιφή και η Φωφώ οι Φαντασμένες Φάλαινες"
    "Το Θέατρο με τη Μισή Αυλαία" (3 θεατρικοί τίτλοι)
    "Ιστορίες από το Νησί των Πυροτεχνημάτων" (9 τίτλοι)
    "Φρουτοπία Α’ κύκλος" (5 τίτλοι)
    "Φρουτοπία Β’ κύκλος" (8 τίτλοι)
    "Η Ζωγραφιά της Χριστίνας"
    "Τα Μακρουλά Μικρούλια" (4 τίτλοι)
    "Το Στοχολούλουδο"
    "Το Παραμύθι με τους Αριθμούς" (4 τίτλοι)
    "Ο ταξιδιώτης και η Μαργαρίτα"
    "Τα 88 Ντολμαδάκια"
    "Γράψε μου"
    "Το Σεντούκι με τις Πέντε Κλειδαριές"
    "Κάτι για Σένα"
    "Μαζί"
    "Οι Πειρατές της Καμινάδας"
    "Ιππότες της Τηγανιτής Πατάτας"
    "Ο Λούκουλος Τρώει Παπαρούνες" (4 βιβλία)

    κ.α.
    Δε χάνεται η ελπίδα τελευταία... Τελευταία χάνεται η ψυχή όταν χάσει την ελπίδα της...©

  3. #3
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή Ένας παραμυθάς μιλάει για τον Έρωτα

    Το ηλιοτρόπιο

    Ήταν κάποτε ένα λιβάδι γεμάτο ηλιοτρόπια. Και όλα αυτά τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν ολημερίς με θαυμασμό τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από εκεί, γύριζαν από εκεί. Όταν ο ήλιος ήταν από εδώ, γυρνούσαν από εδώ. Εκτός από ένα. Ένα μόνο ηλιοτρόπιο απ` όλα τα ηλιοτρόπια του κάμπου δεν κοίταζε τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από εδώ, το ηλιοτρόπιο αυτό, κοιτούσε από εκεί. Όταν ο ήλιος ήταν από εκεί το ηλιοτρόπιο κοιτούσε από εδώ.
    - «Μα γιατί δεν κοιτάς κι εσύ τον ήλιο τον ακριβοθώρητο, όπως εμείς;», ρωτούσαν τα άλλα ηλιοτρόπια απορημένα.
    - «Και γιατί να τον κοιτώ;»
    - «Επειδή είναι χρυσός, επειδή λάμπει κι ανασαίνει φως.»
    - «Ε και λοιπόν; Χαρά στο πράγμα Ανασαίνει φως και κάτι έγινε.»
    - «Τι θες να πεις, δεν σ` αρέσει δηλαδή;»
    - «Καλός είναι, δεν λέω. Αλλά όχι και να τον θαυμάζει κανείς από το πρωί ίσα με το βράδυ. Αλήθεια δεν μπορώ να καταλάβω τι του βρίσκετε και τον κοιτάτε σαν χαζά μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει.»
    «Δεν είναι στα καλά του», σκεφτόταν τα άλλα ηλιοτρόπια. «Ακούς εκεί να μη θέλει να κοιτάζει τον ήλιο»

    Και περνούσαν οι μέρες, και όλα τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν τον ήλιο εκτός από εκείνο το ηλιοτρόπιο το ένα που κοιτούσε πάντα από την αντίθετη πλευρά.

    - «Δε μου λες; Γιατί δε με κοιτάς;»
    - «Άσε με ήσυχο.», είπε το ηλιοτρόπιο
    - «Πες μου γιατί δεν με κοιτάς;»
    - «Θέλεις αλήθεια να σου πω;»
    - «Ναι»
    - «Επειδή θέλω να βγαίνεις μόνο για μένα, μόνο για μένα να γελάς, να λάμπεις μόνο για μένα, εμένα μόνο να ζεσταίνεις, είπε το ηλιοτρόπιο. Αν έβγαινες μόνο για μένα τότε ναι θα σε κοιτούσα.»
    - «Μα δε γίνεται αυτό», αποκρίθηκε ο ήλιος. «Δεν γίνεται να βγαίνω μόνο για σένα, να γελάω μόνο για σένα, εσένα μόνο να ζεσταίνω, δε γίνεται.»
    - «Τότε κι εγώ δε θα σε κοιτάω.»
    - «Μα πρέπει μικρό ηλιοτρόπιο. Θα μαραθείς αν δε με κοιτάς;»
    - «Και τι σε νοιάζει εσένα αν μαραθώ. Παράτα με», είπε το ηλιοτρόπιο.

    Δεν μίλησε ο ήλιος και το ηλιοτρόπιο κοιτούσε με πείσμα από την άλλη την μεριά.
    Και περνούσαν οι μέρες και άρχισε να χλομιάζει το ηλιοτρόπιο.
    «Είδατε;» Ψιθύριζαν τα άλλα ηλιοτρόπια μεταξύ τους. «Δεν κοιτάζει τον ήλιο και ορίστε, ιδού τα αποτελέσματα. Δεν το βλέπω καθόλου καλά. Να μου το θυμηθείτε έτσι όπως πάει, αργά ή γρήγορα θα μαραθεί»

    Είχε δίκιο. Κάθε μέρα που περνούσε το ηλιοτρόπιο γινόταν όλο και πιο χλωμό. Ο μίσχος, τα πέταλα του μαραινόταν, αλλά ούτε που γυρνούσε να κοιτάξει τον βασιλιά ήλιο. Παραξενεμένα τα άλλα ηλιοτρόπιο το άκουγαν να μιλάει μόνο του: «Φύγε, έλεγε δεν θέλω να σε βλέπω φύγε.»

    Ώσπου ένα βράδυ, το τελευταίο εκείνο βράδυ, όταν όλα τα άλλα ηλιοτρόπια είχαν αποκοιμηθεί, μέσα στη νύχτα, μέσα στη σιωπή, πρόβαλε ο ήλιος. Πρώτη φορά έβγαινε το βράδυ. Δεν είχε ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Βγήκε και έδιωξε το σκοτάδι και πλημμύρισε με ένα χρυσαφένιο φως, μαγευτικό φως το όνειρό του
    - «Ήρθες;», είπε το ηλιοτρόπιο.
    - «Ήρθα», είπε ο ήλιος.
    - «Μόνο για μένα;»
    - «Μόνο για σένα», αποκρίθηκε ο ήλιος, «έλα».

    Ένιωσε ανάλαφρο το ηλιοτρόπιο. Τόσο ανάλαφρο σαν να μη το έδενε η ρίζα του στο χώμα. Λες κι έγιναν φτερά τα φύλα του αφέθηκε να ανεβαίνει. Κι ανέβαινε, όλο ανέβαινε. ήταν τόσο μαγευτικός ο ουρανός, τόσο φωτεινός ο ουρανός, δε γίνεται πιο φωτεινός, κι έφτασε κοντά στον ήλιο. Κι από εκεί ψηλά, είδε όλες τις θάλασσες κι όλα τα λιβάδια, είδε λίμνες είδε λειμώνες είδε δάση είδε ροδώνες και χώρες μαγικές και κόρφους μυστικούς και νησιά που ταξίδευαν στο κύμα, και πράσινα ποτάμια που στραφτάλιζαν κι ολόλευκα πουλιά πάνω από τα βουνά τα ασημένια

    - «Έλα κοντά μου», είπε ο ήλιος
    Το ηλιοτρόπιο πήγε κοντά
    - «Πιο κοντά», είπε ο ήλιος
    Το ηλιοτρόπιο πήγε πιο κοντά

    - «Κοίτα με», είπε ο ήλιος, «κοίτα με ηλιοτρόπιο. Εσένα μόνο», είπε ο ήλιος και το άγγιξε με την ανάσα του.
    Κι ένιωσε την ανάσα εκείνη να το καίει σαν πυρετός, σα φλόγα να το αγκαλιάζει, σαν αστραπή θαμπωτική να το πονά κι ήταν όλα ένα χρυσάφι μέσα του ολόγυρά του. Φλόγα θαμπωτική ο ουρανός απ` άκρη σ` άκρη.
    Κι ένιωσε τα φυλλοκάρδια του να ανοίγουν, να γλιστράν, να σκορπάν τα σπόρια να πέφτουν δάκρια και βροχή στις θάλασσες του κόσμου κι όπως άγγιζαν τον αφρό όπως άγγιζαν το κύμα σπίθες χρυσές να αναπηδούν, μυριάδες ηλιοτρόπια να βλασταίνουν στη στιγμή, κύματα κι άλλα κύματα από άλλα ηλιοτρόπια χρυσά, ήλιοι λουλουδένιοι, που στραφτάλιζαν ονειρικά, θάλασσες απέραντες χωρίς αρχή και τέλος.

    Είχε συννεφιά το άλλο πρωί Δεν βγήκε την μέρα εκείνη ο ήλιος. Κατασκότεινος ο ουρανός λες να ήταν βουρκωμένος. Το ηλιοτρόπιο έγειρε στον ίσκιο του ξερό καψαλισμένο, δίχως δροσιά, χωρίς πνοή ανάμεσα στα δροσάτα ηλιοτρόπια του κάμπου.
    - «Τα θελε και τα πάθε», είπε ένα ηλιοτρόπιο
    - «Πήγαινε γυρεύοντας», είπε ένα άλλο

    Έτσι είπαν. Έτσι είπαν και το λυπήθηκαν. Το λυπήθηκαν επειδή κανένα τους δε μάντεψε πόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του, κανένας δεν έμαθε ποτέ το τελευταίο όνειρό του.



    Δείτε και το βιντεάκι με τον ίδιο το συγγραφέα να διαβάζει το παραμύθι :http://dkanou.blogspot.com/2008/02/blog-post_1987.html
    Τελευταία επεξεργασία από Χρυσηίδα : 01-01-09 στις 18:28
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  4. #4

    Προεπιλογή

    Προσωπικά, ο Τριβιζάς δεν είναι από τις συγγραφείς που κοσμούν τη βιβλιοθήκη μας.
    Όμως δεν παύει να είναι ένας αναγνωρισμένος και παγκοσμίου φήμης παιδικός συγγραφέας και να έχει κερδίσει εκατομμύρια μικρούς (και μεγάλους) αναγνώστες.
    Το αφιέρωμα αυτό το ξεκίνησα σεβόμενη το γεγονός αυτό.
    Επίσης τον είχα κάποτε παρακολουθήσει σε συνέντευξή του στην τηλεόραση και ομολογώ πως έχει το χάρισμα να σε "κερδίζει", ακόμη και να σε "μαγεύει" θα έλεγα, σαν άνθρωπος κυρίως.

    Όταν όμως πριν δυο χρόνια είχα την ευκαιρία να δω με τα παιδιά μου το θεατρικό του "Ο Πεταλουδόσαυρος" σε σκηνοθεσία (ποιας άλλης) της Κάρμεν Ρουγγέρη, πραγματικά εντυπωσιάστηκα! Ομολογώ πως έκλαψα κιόλας. Πολύ τρυφερό, πολύ συγκινητικό, πολύ διδακτικό!

    Μοναδικός!
    Δε χάνεται η ελπίδα τελευταία... Τελευταία χάνεται η ψυχή όταν χάσει την ελπίδα της...©

  5. #5
    Όμορφο Νιάτο Το αβατάριο του χρήστη Φαντασία
    Εγγραφή
    30-11-2010
    Περιοχή
    Πάτρα
    Αναρτήσεις
    7

    Προεπιλογή

    Έχω διαβάσει όλη τη φρουτοπία , επίσης αμέτρητες φορές τα μαγικά μαξιλάρια , την δόνα τερηδόνα , και πολλά αλλά έργα του. Είναι ένας απίστευτος άνθρωπος που γράφει απίστευτα πράγματα, σε κάνει να κλαις από τα γέλια την ίδια στιγμή που σε κάνει να γελάς με τις μεταφορές όταν τις συγκρίνεις με την πραγματικότητα. Είναι από τους συγγραφείς που με έκαναν να αγαπήσω το βιβλίο

  6. #6
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Πολυξένη
    Εγγραφή
    31-03-2009
    Περιοχή
    ψαχνω να βρω να αραξω
    Αναρτήσεις
    170

    Προεπιλογή

    Δεν ξερω αν απο το διηγημα αυτο με το Ηλιοτροπιο ενιωσε κανεις αλλος αυτο το εντονο ερωτικο στοιχειο..

    Στην ουσια περιγραφει τον ερωτα του ηλιοτροπιου με τον ηλιο; και τον θανατο αυτου; Ειναι συγκλονιστικο πως στο μεταδιδει, πως στο περναει σχεδον ανεπαισθητα και ενω σου περιγραφει μια παιδικη ιστορια, εσυ διαβαζεις μια ιστορια ερωτα και θανατου!

    Αν και στα υπολοιπα βιβλια του, εχει αναλογες ιστοριες τοτε ειναι σιγουρα φοβερος, αξεπεραστος και ενας απο τους σημαντικοτερους συγραφεις που εχουμε να επιδειξουμε

  7. #7
    Όμορφο Νιάτο Το αβατάριο του χρήστη Κινγκου
    Εγγραφή
    11-10-2010
    Περιοχή
    ανάμεσα στα Άνω Κάτω Πετράλωνα
    Αναρτήσεις
    6

    Προεπιλογή

    Ο αδερφός μου στο δημοτικό είχε κερδίσει 3 φορές στην σειρά το φλουρί και ως δώρο δινόταν κάθε φορά βιβλίο του Τριβιζά.
    Έτσι τον γνώρισα. Πλάκα έχει.

  8. #8
    Μυθευτής Το αβατάριο του χρήστη Μήτις
    Εγγραφή
    12-07-2010
    Περιοχή
    septem montes Romae
    Αναρτήσεις
    517
    Τώρα διαβάζω
    "Στη χώρα των εσχάτων πραγμάτων" Paul Auster

    Προεπιλογή

    Τι θυμήθηκα τώρα, τα Τρία μικρά λυκάκια με ήρωα το Ρούνι Ρούνι, το ύπουλο κακό γουρούνι
    Even so, I must admire your skill.You are so gracefully insane.
    Anne Sexton, Elegy In The Classroom

  9. #9
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Τα Τρία Μικρά Λυκάκια τα λατρεύω ακόμα. Σε κάποιο νήμα πρέπει να το έχουμε συζητήσει αυτό
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  10. #10
     
    Εγγραφή
    31-12-2009
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    987
    Τώρα διαβάζω
    κάποιο μυθιστόρημα, κάποια ποίηση

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Τα Τρία Μικρά Λυκάκια τα λατρεύω ακόμα. Σε κάποιο νήμα πρέπει να το έχουμε συζητήσει αυτό
    Εγώ, μια φορά, λατρεύω τα Τρία Μικρά Γουρουνάκια!

Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •