Untitled Document
Σελίδα 1 από 5 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 42

Νήμα: Βίος και πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ

  1. #1
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Paititi
    Αναρτήσεις
    2.613
    Τώρα διαβάζω
    "Εισαγωγη στην Αρχαία Αιγυπτιακή Γλώσσα και Γραφή" του Παναγιώτη Κουσούλη

    Προεπιλογή Βίος και πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ

    Έπεσε πρόσφατα στα χέρια μου ο διπλός τόμος με το Βιο και την πολιτεία του Σκρούτζ απο τον Ντον Ρόσα, το σχεδιαστή που συνέχισε το έργο του Καρλ Μπαρκς. Πρόκειται για την πιο σοβαρή κατα τη γνώμη μου δουλειά που σχετίζεται με το σύμπαν του Μπαρκς και προσπαθεί να μας διηγηθεί την πορεία του Σκρουτζ, απο τη γνωστή του Πρώτη Δεκάρα, μέχρι τη γέννηση του Ντόναλντ και τη δεκαετία του 50.

    Οι τόμοι αποτελούνται απο διάφορες αυτοτελείς ιστορίες, η κάθε μια σε διαφορετική χρονολογία, που δείχνουν την πορεία του Σκρουτζ στον περασμένο αιώνα. Εντύπωση κάνει η συνοχή και η πιστότητα στις διάφορες αναφορές του Μπαρκς: Κάθε ιστορία έχει ένα πρόλογο, οπου ο Ρόσα εξηγεί τα στοιχεία απο τις παλιές ιστορίες του Μπαρκς, που του έδωσαν σιγά σιγά το 'μπούσουλα' για το χρονοδιάγραμμά του. Ο Σκρούτζ βλεπετε στις ιστορίες του Μπαρκς έκανε πολλές αναφορές στο παρελθόν, για τις μέρες του στο Κλονταικ και το Γιούκον, και αυτά ακριβώς τα στοιχεία χρησιμοποιεί ο Ρόσα για τη δομή των ιστορίων, και τα οπτικοποιεί!

    Απο τις ιστορίες θα περάσουν πρόγονοι γνωστών ηρώων, όπως οι πατέρες των Μουργόλυκων (εμείς μεγαλώσαμε με το όνομα Κακοί Λύκοι), του Κύρου Γρανάζη, του Σκληρόκαρδου και του Ρόμπαξ, καθως και κομπαρσοι σε νεωτερη ηλικια. Δε λειπουν φυσικα και ιστορικες προσωπικοτητες οπως ο Μπουφαλο Μπιλ και ο Ρουσβελτ! Επισης θα γνωρισουμε την οικογένεια του Σκρουτζ, το χτίσιμο του Θησαυροφυλακίου, και πότε πρωτοφόρεσε γυαλιά!

    Η τελευταία ιστορία κάνει crossover με την πρώτη ιστορία του Μπαρκς οπου πρωτοεμφανίζεται ο Σκρούτζ (Christmas on Bear Mountain, 1947)

    Ολοι μας πιστευω απο μικροι διαβαζαμε ιστοριες του Μπαρκς και του Ρόσα με πρωταγωνιστες τα "γνωστά παπιά", αν και πιο συχνα μαλλον διαβάζαμε τις ιταλικές ιστορίες που δημοσιεύονταν στα μικρά τεύχη του "Μίκυ Μάους".

    Ομολογώ οτι οσο πέρασαν τα χρόνια, άρχισαν οι ιστορίες να μου φαίνονται πολυ κλισέ και προβλέψιμες και έκανα χρόνια να ασχοληθώ. :o Έδωσα όμως μια ευκαιρία στο συγκεκριμένο έργο και με εντυπωσίασε με τη σοβαρότητα του, την ποιοτητα και την κινηματογραφικη ενταση. Αποτελεί αξιόλογη μυθοπλασία.
    Τελευταία επεξεργασία από Αντέρωτας : 01-11-08 στις 10:37

  2. #2
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Καστοριά και ολίγη Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.098
    Τώρα διαβάζω
    Βιρτζίνια Γουλφ, «Στο φάρο»

    Προεπιλογή

    Ω ναι, αγαπητέ Αντέρωτα, επαυξάνω τα μέγιστα! Αν και, για να είμαστε ακριβείς, η πορεία του Σκρουτζ ΜακΝτάκ πιάνει όχι μόνο τον περασμένο αιώνα, αλλά και τα τέλη του προπερασμένου.

    Είναι αλήθεια ότι οι παπιο-ιστορίες που δημοσιεύονταν στο Μίκυ Μάους, στα Κλασικά, στο Μίκυ και στο Σούπερ Μίκυ ήταν σχεδιασμένες κυρίως από Ιταλούς, όπως τον εξαιρετικό Ρομάνο Σκάρπα. Πού και πού όμως το περιοδικό δημοσίευε και ιστορίες του Καρλ Μπαρκς. Επομένως γνωρίσαμε και τη δική του αισθητική, αν και σε μικρότερες δόσεις, μέχρι το 1988 που άρχισε να κυκλοφορεί το περιοδικό Κόμιξ. Σ' αυτό, ο Μπαρκς είχε την τιμητική του, αφού σε κάθε τεύχος δημοσιευόταν τουλάχιστον μία ιστορία του.

    Όταν μιλάς για διπλό τόμο, προφανώς εννοείς και αυτόν που φέρει τον υπότιτλο: "Τα χαμένα επεισόδια". Αυτόν δυστυχώς δεν τον έχω αγοράσει ακόμη... Σύντομα όμως θα τον έχω κι αυτόν. Έχω εμπιστοσύνη στην τέχνη του Ντον Ρόσα, και είμαι βέβαιος ότι έχει κάνει κι εκεί άριστη δουλειά! Είναι εκπληκτικό ότι έχει σκηνοθετήσει με τόση φροντίδα τα βιώματα του Σκρουτζ, τα οποία στις ιστορίες του Μπαρκς εμφανίζονται ως απλές αναφορές στο παρελθόν!

  3. #3
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Paititi
    Αναρτήσεις
    2.613
    Τώρα διαβάζω
    "Εισαγωγη στην Αρχαία Αιγυπτιακή Γλώσσα και Γραφή" του Παναγιώτη Κουσούλη

    Προεπιλογή

    Οι ιστοριες του Μπαρκς δε νομιζω να δημοσιευτηκαν ποτε στα εβδομαδιαια τευχη, παρα μονο στην ειδικη μηνιαια εκδοση, τη λεγομενη 'Μεγαλο Μικυ'. Οσο για τις ιταλικες ιστοριες, τις θεωρω 'του σωρού'

    Διαβαζα ταυτοχρονα τα δυο βιβλια. Τα χαμενα επεισοδια εχουν ενα χρονοδιαγραμμα με το ποτε συμβαινει το καθ' ένα οποτε τα διάβαζα εναλλάξ, κάθε επεισόδιο όταν έπρεπε
    I wish life was not so short. Languages take such a time, and so do all the things one wants to know about.J.R.R. Tolkien

  4. #4
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Παραμυθού
    Εγγραφή
    07-04-2009
    Περιοχή
    Πολύ συχνά, στην επαρχία. Αλλά και η Αθήνα με ανέχεται.
    Αναρτήσεις
    83

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    Ολοι μας πιστευω απο μικροι διαβαζαμε ιστοριες του Μπαρκς και του Ρόσα με πρωταγωνιστες τα "γνωστά παπιά", αν και πιο συχνα μαλλον διαβάζαμε τις ιταλικές ιστορίες που δημοσιεύονταν στα μικρά τεύχη του "Μίκυ Μάους".

    Ομολογώ οτι οσο πέρασαν τα χρόνια, άρχισαν οι ιστορίες να μου φαίνονται πολυ κλισέ και προβλέψιμες και έκανα χρόνια να ασχοληθώ. :o Έδωσα όμως μια ευκαιρία στο συγκεκριμένο έργο και με εντυπωσίασε με τη σοβαρότητα του, την ποιοτητα και την κινηματογραφικη ενταση. Αποτελεί αξιόλογη μυθοπλασία.
    Ξαναδιαβάζοντας τα παραπάνω, γύρισα στα χρόνια του δημοτικού. Τότε που με μιάμιση δραχμή (αν θυμάμαι) έπαιρνα το εβδομαδιαίο τεύχος από το περίπτερο, στη διαδρομή απ' το σχόλασμα μέχρι το σπίτι. Η μαμά ψιλογκρίνιαζε πάντα "μ' αυτές τις βλακείες που πέταγα το χαρτζιλίκι μου" ή "με τούτα τα χαζοπράγματα που με αποσπούσαν από το σχολικό διάβασμα". Αποτέλεσμα; Κλεινόμουν στο αποχωρητήριο με τις ώρες Αν κι εδώ που τα λέμε, δεν έπαιρνε και πολλή ώρα να διαβάσεις όλο το τεύχος.
    Ενήλικη πλέον, ασχολήθηκα με αναλύσεις και πέρασα στην όχθη την απέναντι από την παιδική θεώρηση. Αξιολόγησα διαφορετικά τα παιδικά μου αναγνώσματα και τα κατηγοριοποίησα: Άλλα τα παπιά και τα κογιότ, άλλα τα κλασσικά εικονογραφημένα κι άλλα τα εξωσχολικά μου βιβλία. Αμα ξαναξεφυλλίζω κάτι το κάνω περισσότερο για τη γλύκα της αναδρομής.
    Όμως μέσα στην όλη ευχαρίστηση που αντλούσα από την παπιοοικογένεια, κάτι με τσίμπαγε, εμένα το παιδί: Πώς στην ευχή επιβίωναν τα τρία μικρά; Ποιός φρόντιζε και συντηρούσε τα ανήψια; Ο ένας θείος-σπάγγος κι ο άλλος ανεπρόκοπος. Το μυαλό εκείνης της ηλικίας δεν ήξερε να αποδεχτεί άλλη δομή, άλλο σχήμα πέρα από το "Γονείς-παιδιά-σπίτι-ασφάλεια". Αυτή η αφαιρετική τοποθέτηση ακύρωνε έννοιες δεδομένες.
    Ο Μπαρκς κι ο κάθε Μπαρκς, το προσέγγισαν άραγε αυτό ποτέ; Ή με προετοίμαζαν διορατικά, για άλλου είδους κοινωνικές δομές;
    Και ψέμματα δεν λέω!

  5. #5
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Paititi
    Αναρτήσεις
    2.613
    Τώρα διαβάζω
    "Εισαγωγη στην Αρχαία Αιγυπτιακή Γλώσσα και Γραφή" του Παναγιώτη Κουσούλη

    Προεπιλογή

    Ο Μικυ και ο Ντοναλντ φυσικα δημιουργηθηκαν για τον κινηματογραφο και αστεια σκετς οποτε δε χρειαζονταν καποιο βαθος.

    Ο κοσμος των κομικς "του Ντισνευ" ειναι απο τους κοσμους που ειναι ασαφεις, σε χρονο και διαπροσωοπικες σχεσεις. Σημασια ειχε το σεναριο και η περιπετεια και οχι τα παρελκομενα. Υπθετω ο Μπαρκς αφηνε τα υπολοιπα (τι δουλεια κανει ο Ντοναλντ, ποοι ειναι οι γονεις των μικρων, γιατι δεν μενουν μαζι τους) να τα "υποθεσει" μονος του ο αναγνωστης.

    Θυμαμαι ενα καθηγητη μας που τεκμηριωμενα εθαβε τα συγκεκριμενα κομικς, ακριβως για αυτους τους λογους.

    Διαβαζοντας αλλα ειδη κομικς και λογοτεχνιας αρχισα να προτιμω ιστοριες με πιο σαφεις και περιπλοκες σχεσεις που παιζουν περιτεχνα το ρολο τους στην ιστορια
    Τελευταία επεξεργασία από Αντέρωτας : 30-05-09 στις 12:50
    I wish life was not so short. Languages take such a time, and so do all the things one wants to know about.J.R.R. Tolkien

  6. #6
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Παραμυθού
    Εγγραφή
    07-04-2009
    Περιοχή
    Πολύ συχνά, στην επαρχία. Αλλά και η Αθήνα με ανέχεται.
    Αναρτήσεις
    83

    Προεπιλογή

    Εχω την εντύπωση (αν και θα ξέρεις καλύτερα) οτι το αρχικό ραντεβού της ομάδας Ντακ με το αμερικανικό κοινό, ήταν εβδομαδιαίο.Κάπου ανάμεσα 1936 -1945 οι ιστορίες παρουσιάζονταν στα ένθετα των Κυριακάτικων εφημερίδων. Σε ένα λεύκωμα όπου ο Αλ Ταλιαφέρο παρουσιάζει τον Ντόναλντ συγκεκριμένα, βρήκα ιστορίες που ποτέ δεν είχαν φτάσει στα χέρια μου, μέσα από τις παιδικές δικές μας εκδόσεις. Πολύ ανεβασμένες ιδέες και πολύ συνειδητοποιημένοι χαρακτήρες, έστω κι αν παρουσιάζονται ως αφελείς.
    Και ψέμματα δεν λέω!

  7. #7
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Paititi
    Αναρτήσεις
    2.613
    Τώρα διαβάζω
    "Εισαγωγη στην Αρχαία Αιγυπτιακή Γλώσσα και Γραφή" του Παναγιώτη Κουσούλη

    Προεπιλογή

    Δεν ειχα ιδεα γιαυτο. Που θα μπορουσαμε να δουμε δειγματα απο αυτες τις ιστοριες;

    Μηπως θα επρεπε τοτε να μιλαμε για καποιο "ξεπεσμο" των χαρακτηρων; οτι απο συνειδητοποιημενους κατεληξαν σε καρικατουρες
    I wish life was not so short. Languages take such a time, and so do all the things one wants to know about.J.R.R. Tolkien

  8. #8
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    9.051

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Παραμυθού Δες Ανάρτηση
    Το μυαλό εκείνης της ηλικίας δεν ήξερε να αποδεχτεί άλλη δομή, άλλο σχήμα πέρα από το "Γονείς-παιδιά-σπίτι-ασφάλεια.
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    Ο κοσμος των κομικς "του Ντισνευ" ειναι απο τους κοσμους που ειναι ασαφεις, σε χρονο και διαπροσωοπικες σχεσεις
    Δύο πολύ καλές παρατηρήσεις!

    Αυτό που προσέχει κανείς εξαρχής στο συγκεκριμένο κόμιξ είναι πως οι οικογενειακές σχέσεις περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε θείους, θείες και ανίψια. Η τυπική οικογένεια γονιών και παιδιών μοιάζει να μην υπάρχει στον κόσμο τού Ντίσνεη. Αυτό είναι κάτι που σε βάζει σε σκέψεις αφού στην πουριτανική Αμερική θα περίμενε κανείς το κλασικό αμερικανικό κόμιξ να προβάλει την τυπική οικογενειακή δομή.

    Πραγματικά, τί συμπεράσματα να βγάλεις; Ας το προχωρήσουμε όμως ακόμη πιο πέρα.

    Παρατηρούμε λοιπόν πως ο εκάστοτε θείος είναι ανύπαντρος και δεν ζει μαζί με την θεία. Έτσι ο Σκρουτζ ζει μόνος, ο Μίκυ ζει μόνος, ο Γκούφυ έχει το δικό του εργένικο σπιτικό και φυσικά ο Ντόναλντ, που φαίνεται πως έχει την κηδεμονία των Χιούη, Λιούη, Ντιούη, ζει κι αυτός... δίχως την πάπια του. Τα ταίρια τους: η Μίνι και η Νταίζη ακόμη κι η Τζένη τού Σκρουτζ ζουν σε άλλο σπίτι.

    Όλα αυτά με κάνουν λοιπόν να σκεφτώ πως το όλο σκηνικό ενδέχεται να είναι έτσι στημένο ώστε να λείπει κάθε υπόνοια για σεξ. Δεν υπάρχουν γονείς που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι και οι θείες μένουν σε άλλο σπίτι από τους θείους. Πράγμα που ταιριάζει και με τον πουριτανισμό που διακατέχει την Αμερικανική κοινωνία.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  9. #9
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Παραμυθού
    Εγγραφή
    07-04-2009
    Περιοχή
    Πολύ συχνά, στην επαρχία. Αλλά και η Αθήνα με ανέχεται.
    Αναρτήσεις
    83

    Προεπιλογή

    Το κομμάτι όπου ο Ντόναλντ ονειρεύεται πως εργάζεται σε καταναγκαστικά και πως είναι υποχρεωμένος να χαιρετά κάθε φορά που περνά μπροστά από το πορτραίτο του Φύρερ, το έχεις συναντήσει; Ξυπνάει και αντικρύζοντας ένα ομοίωμα από το άγαλμα της Ελευθερίας, αναφωνεί πως είναι ευτυχισμένος που ζει στην Αμερική. Την ίδια στιγμή, μια ντομάτα σκάει στο πορτραίτο και με το κόκκινο ζουμί που κυλάει, γράφεται η λέξη End. (Ας παραβλέψουμε αυτό που αναφώνησε. Στο κάτω-κάτω αφορούσε ένα κοινό αμερικανών)

    (Φυσικά και μπορώ να σου βρω υλικό για Μάους / Ντακ καθως και (άλλο θέμα) σκίτσα από Marty, Herouard, Fabiano, Moucha, Kirchner κ.λ.π.). Ξενόγλωσσο.
    Και ψέμματα δεν λέω!

  10. #10
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    9.051

    Προεπιλογή

    Τα αμερικανικά κινούμενα σχέδια παίρνουν ξεκάθαρα θέση στα χρόνια τού πολέμου. Όχι μοναχά τού Ντίσνεη αλλά καί τα Looney Tunes (Μπαγκς Μπάνυ κτλ.)
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

Σελίδα 1 από 5 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •