Untitled Document
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 15

Νήμα: Το διήγημα

  1. #1
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.973
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή Το διήγημα

    Τα κυριότερα είδη του πεζού λόγου είναι : Το διήγημα, η νουβέλα και το μυθιστόρημα.

    Ας σταθούμε στο διήγημα..

    Το διήγημα είναι μια αφήγηση ενός γεγονότος, που τοποθετείται σε έναν ορισμένο τόπο και χρόνο. Γι' αυτο και περιστρέφεται γύρω από ένα κύριο γεγονος που συνέβει στον ήρωα (του διηγήματος). Ο σκοπός του συγγραφέα εινα κατι που θέλει να αποκαλύψει (μια κοινωνικη πραγματικοτητα πχ), αλλά συνηθως δεν το δειχνει καθαρα, παρά αφηνει τον αναγνωστη να το βρει.

    Αυτό που κάνει αξιόλογο το διήγημα ειναι η "τέχνη" με την οποία το αφηγείται ο συγγραφέας. Υπάρχει βέβαια και ένα γενικό πλάνο (μια δομή) πάνω στην οποία στηριζεται καποιος, όπως οτι ολες οι περαιτέρω λεπτομέρειες που δίνονται στην ιστορια, θα πρέπει να στηρίζονται πανω στο κυριο γενονος που στηριζεται η πλοκη (ενοτητα της υποθεσης δηλ.). Ακόμη όμως και αν τα γεγονοτα τοποθετουνται σε διαφορους τόπους ή χρονο, και παλι θα πρεπει να δενουν έτσι ωστε να αποτελουν ενα ενιαιο συνολο.

    Με λίγα λόγια και όπως το καταλαβα εγω μικρή, διηγημα ειναι μια μικρη και αυτοτελης ιστορια, που περιγραφει ενα γεγονος στην ζωη καποιου.

    Και ακριβώς επειδή είναι μικρό, αυτό που θα το αναδειξει, ειναι η ευστοχη χρηση εκφραστικών μέσων που θα χρησιμοποιησει ο συγγραφεας και όχι το πλήθος αυτων


    (Μια πρωτη μου αποπειρα να αναλυσω καπως, ενα ειδος του γραπτου λογου..)
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  2. #2
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Να προσθέσω;

    Κατ' αρχάς, βρίσκω πολύ περιγραφικό τον αγγλικό όρο "short story", που αντιστοιχεί στο δικό μας "διήγημα".

    Δεύτερον, δεν ξέρω γιατί το διήγημα δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο το μυθιστόρημα. Λόγω του μεγέθους του; Έχω διαβάσει αρκετά διηγήματα αλλά ποτέ κανένα απ' αυτά δε μου προσέφερε την ίδια απόλαυση όπως ένα μυθιστόρημα.

    Κορυφαίοι διηγηματογράφοι θεωρούνται ο Τσέχωφ, ο Έντγκαρ ¶λλαν Πόε κ.ά.

    Απ' τους δικούς μας ο Παπαδιαμάντης, ο Βιζυηνός, δε μου' ρχεται άλλος τώρα .....

    Στη σύγχρονη πεζογραφία μας, μου άρεσε πολύ η συλλογή διηγημάτων της Ρέας Γαλανάκη, Ένα σχεδόν γαλάζιο χέρι.
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  3. #3
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Πολυξένη
    Εγγραφή
    31-03-2009
    Περιοχή
    ψαχνω να βρω να αραξω
    Αναρτήσεις
    170

    Προεπιλογή

    Στα κειμενα νεοελληνικης λογοτεχνιας του σχολειου διαβαζα διηγηματα.

    Εκτοτε λυπαμαι δεν. Βασικα δεν ξερω και πως να τα ψαξω κιολας. Πιο ευκολα βρισκεις ενα μυθιστορημα πχ, με το εξωφυλλο του, με την πλοκη του μεσα. Παει αυτοματα το χερι μου εκει.

    Διηγημα ποτε δεν ζητησα. Νομιζω πως βαθια μεσα μου θα απογοητευτω αν διαβαζω τετοιες μικρες ιστοριες. Θα ειναι πολλες και θα χασω την μπαλλα που λενε. Στο μυαλο μου λεγοντας κατι "μικρο" σε ιστορια, σκεφτομαι αυτοματα τα παραμυθια. Τετοια διαβαζα σε τομους μικρη. Τετοια συνηθισα

    Μηπως το διηγημα δεν εχει προβληθει τοσο πολυ;

    Γνωριζω πχ (απο τα κειμενα λογοτεχνιας παντα) εξαιρετικα διηγηματα του Παπαδιαμαντη, ωστοσο ομως δεν εψαξα ποτε βιβλιο με τα διηγηματα μου.
    Ισως παλι να μου φαινονται πααααρα πολλες ολες αυτες οι μικρες ιστοριες, ενω το μυθιστορημα ειναι ενα μεχρι το τελος.
    Στο σχολειο παλι, αναλυαμε ενα, καθε φορα, πραγμα που δεν θα κανω εγω, αν τυχει και παρω ενα βιβλιο με διηγηματα.

    απορια : νουβελα τι ειναι; ενταξει ξερω οτι ειναι ενα ειδους του γραπτου λογου οπως γραφτηκε, αλλά τι συγκεκριμενα;

  4. #4
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Πολυξένη,

    το ερώτημά σου παραμένει προβληματικό και για τους ειδικούς. Γενικά μιλώντας, η νουβέλα είναι μεγαλύτερη από το διήγημα και μικρότερη από το μυθιστόρημα. Κάποιοι που θέλησαν να οριοθετήσουν τα πράγματα έχουν μιλήσει κατά καιρούς και για όριο λέξεων, το οποίο πρέπει να χαρακτηρίζει το κάθε είδος.

    Λένε, π.χ., ότι το διήγημα δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 10.000 λέξεις, η νουβέλα τις 30.000. και από κει και πάνω έχουμε το μυθιστόρημα. ¶λλοι, μιλούν για 15.000 και 50.000 αντίστοιχα.

    Μικρό το κακό. Φαντάζομαι ότι ούτε ο συγγραφέας όταν κάθεται να γράψει μετράει τις λέξεις του, αλλά ούτε και ο αναγνώστης θα ευχαριστηθεί κάτι λιγότερο ή περισσότερο, αν ξέρει εκ προοιμίου σε ποια κατηγορία να το κατατάξει. Προσωπικά, θεωρώ "σοφούς" τους ¶γγλους, που σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, αναγνωρίζουν δύο μόνο είδη, το διήγημα (short story) και το μυθιστόρημα (novel).
    Τελευταία επεξεργασία από Χρυσηίδα : 04-06-09 στις 10:26
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  5. #5
     
    Εγγραφή
    31-12-2009
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    989
    Τώρα διαβάζω
    κάποιο μυθιστόρημα, κάποια ποίηση

    Προεπιλογή

    To θεωρώ εξαιρετικό μέσο, γιατί διηγείται μια ιστορία-μονορούφι:μπορείς να διαβάσεις και να απολαύσεις μια αυτοτελή υπόθεση μέσα σε μισή ή και μία ώρα. Είναι κάτι αντίστοιχο,θα έλεγα, με την κινηματογραφική ταινία, έτσι όπως προσφέρει μια σύντομη περιήγηση στο φανταστικό. Μπορείς να κάτσεις το βραδάκι πριν κοιμηθείς και να ολοκληρώσεις εκείνη τη στιγμή τη γνωριμία σου με νέους ήρωες και καταστάσεις.

    Κορυφαίοι όντως οι Τσέχωφ,Πόε, και θα προσέθετα:Γκόργκι,Μπούνιν,Χώθορν,καθώς και άλλοι.

    Η νουβέλα είναι κάτι ενδιάμεσο, π.χ το ¶νθρωποι και Ποντίκια.

  6. #6
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Αθήνα και μια σταλιά Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.097
    Τώρα διαβάζω
    Νίκος Καζαντζάκης, «Ασκητική»

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Προσωπικά, θεωρώ "σοφούς" τους ¶γγλους, που σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, αναγνωρίζουν δύο μόνο είδη, το διήγημα (short story) και το μυθιστόρημα (novel).
    Κατά ειρωνεία, βέβαια, η αγγλική λέξη novel προέρχεται από την ιταλική novella, που έδωσε και τη νουβέλα. Πάντως τον όρο νουβέλα δεν τον χρησιμοποιούσα ποτέ, ακριβώς γι' αυτήν την ασάφειά του. Είμαι κι εγώ λοιπόν της "αγγλικής" σχολής. Αναρωτιέμαι αν όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κάνουν τριχοτόμηση (διήγημα - νουβέλα - μυθιστόρημα), ή αν αυτό είναι υπόθεση μόνο των Δυτικών. Δεν ξέρω δηλαδή αν ισχύει π.χ. και για τους Ρώσους ή τους Πολωνούς.
    In duabus angustiis Triccalorum/ Sacafliam interfecerunt (από τα Cicianis Carmina)

  7. #7
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Γλωσσολάγνος Δες Ανάρτηση
    Αναρωτιέμαι αν όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κάνουν τριχοτόμηση (διήγημα - νουβέλα - μυθιστόρημα), ή αν αυτό είναι υπόθεση μόνο των Δυτικών. Δεν ξέρω δηλαδή αν ισχύει π.χ. και για τους Ρώσους ή τους Πολωνούς.
    Η απάντηση

    Μάλλον, οι περισσότεροι τριχοτομούν!
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  8. #8
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.540

    Προεπιλογή

    Το διήγημα είναι ένα υπέροχο λογοτεχνικό είδος. Επικεντρώνεται σε αυτό που θέλει να πει με αμεσότητα και μοιάζει συχνά με απόσπασμα μιας μεγαλύτερης ιστορίας που όμως λειτουργεί αποτελεσματικότατα μόνο του. Έχει γρήγορη ανάπτυξη και μέσα σε λίγες σελίδες ο συγγραφέας σού έχει διηγηθεί τα πάντα όσα ήθελε. Ομολογώ πως έχω γράψει κάμποσα διηγήματα κι εγώ που μένουν κάπου στον σκληρό μου.

    Το διήγημα από συγγραφική σκοπιά έχει τις δικές του τεχνικές. Ο Μπόρχες π.χ. έχει πει πως προτιμά να ξεκινά με μια μεγάλη πρόταση ώστε να βάλει τον αναγνώστη με την μία για τα καλά μέσα στο κείμενο.

    Αγαπώ πολύ το διήγημα κι έχω πολλούς αγαπημένους διηγηματογράφους. Στο κλασικό διήγημα μου αρέσει ο Γκη ντε Μοπασάν (Guy de Maupassant) κι ο πολύ αντίστοιχος δικός μας, κατά την άποψή μου, Γεώργιος Βιζυηνός (πέρα από το λογοτεχνικό ύφος που μοιάζει, πριν πεθάνουν χτυπήθηκαν καί οι δύο από τρέλα... και χρονικά γεννήθηκαν και πέθαναν σχεδόν μαζί).

    Έπειτα αγαπώ τον απέριττο Σαμαράκη κι αν καθίσω να σκεφτώ εδώ τώρα θα αραδιάσω κάμποσα ονόματα.

    Πρώτος αγαπημένος διηγηματογράφος όμως είναι ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, με διαφορά. Η λογοτεχνία του δεν μοιάζει με καμιά άλλη, η οπτική του για τον κόσμο και τα κείμενα με έχει επηρεάσει αληθινά κι όσο για το χιούμορ του συμπέφτει πολύ με το δικό μου. Βασικά, τον νοιώθω κάπως σαν δικό μου γενάρχη.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  9. #9

    Προεπιλογή

    1) Διαβάστε Χαριτόπουλο, Γουδέλη, Σκαμπαρδώνη και Σωτηρίου. Είναι οι καλύτεροι έλληνες διηγηματογράφοι. Σύγχρονοι.

    2) Η λέξη novel για τους δυτικούς εξυπηρετεί από τα μικρά (π.χ, τα τελευταία του Φ. Ροθ), ως τα πολύ μεγάλα μυθιστορήματα (π.χ, Η εκλογή της Σόφι (Στάυρον Ουίλλιαμ), Ενάντια στη Μέρα (Τόμας Πίντσον) κ.α).

    3) Το διήγημα είναι ένα πολύ δύσκολο είδος. Είναι κατά κάποιον τρόπο, μια μικρού μήκους ταινία. Το κεντρικό γεγονός πρέπει να είναι πολύ δυνατό και πολύ καθαρό, τόσο που να υπερβαίνει και τους χαρακτήρες και να αναφέρεται σε κάτι πανανθρώπινο και αληθινό. Κάτι που όλοι να γνωρίζαμε από πάντα.

  10. #10
    Ονειρευτής Το αβατάριο του χρήστη Φένια
    Εγγραφή
    27-11-2010
    Περιοχή
    Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    464
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Φόβος Μπροστά στην Ελευθερία" του Εριχ Φρόμ

    Προεπιλογή

    Οπως έγραψε και ο Πόε στο κορυφαίο του δοκίμιο "Φιλοσοφία της Σύνθεσης", το διήγημα υπερέχει του μυθιστορήματος όσον αφορά τη διάρκεια. Και αυτό διότι ο αναγνώστης δεν είναι υποχρεωμένος να διακόψει την ανάγνωση, μεταθέτοντας τη συνέχεια για μια επόμενη χρονική στιγμή, αλλά την ολοκληρώνει μέσα σε σύντομο διάστημα. Ετσι δεν χάνει την συνοχή και την ατμόσφαιρα του κειμένου. Κατά τη γνώμη μου, τα λεγόμενα short stories προσφέρουν τεράστια αναγνωστική απόλαυση και είναι, μακράν, το πλέον αγαπημένο μου λογοτεχνικό είδος.
    Κορυφαία είναι τα διηγήματα ΕΦ! Δοκιμάστε τους Αρθουρ Κλαρκ και Ισαάκ Ασίμωφ, δε θα απογοητευτείτε.
    cogito ergo sum

Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •