Untitled Document
Σελίδα 2 από 9 ΠρώτηΠρώτη 1234 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 11 έως 20 από σύνολο 82

Νήμα: Δικές μας Βιβλιοϊστορίες

  1. #11
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαμοθράκη
    Αναρτήσεις
    8.966

    Προεπιλογή μεγάλα βιβλία για στενούς χώρους

    Αρχές τού '90, εργάστηκα εθελοντικά για μερικά χρόνια στην Ελληνική Βιβλιοθήκη τής Ουτρέχτης. Την λειτουργούσαμε μερικές ώρες το μεσημέρι κάθε Παρασκευή και Σάββατο. Ήμασταν τρεις φοιτητές κι είχαμε μαζί μας, στα γηρατειά του τότε πια, τον αρχηγό μας, που κάποτε την ξεκίνησε, τον πολυαγαπημένο μας κυρ-Νίκο.

    Δεν είχαμε ιδιαίτερα μεγάλη κίνηση παρότι η βιβλιοθήκη είχε κάμποσα βιβλία και μάλιστα αξιόλογα. Λίγοι οι Έλληνες εκεί κι οι περισσότεροι από υποβαθμισμένες περιοχές με λειψή εκπαίδευση κι η δεύτερη γενιά περισσότερο εξοικειωμένη με τα Ολλανδικά, βλέπεις.

    Όπως και να 'χει, μια μέρα έτυχε να κρατάω την βιβλιοθήκη μόνος και βλέπω μπαίνει ένας άγνωστος τύπος. Δίχως πολλά-πολλά μου λέει κάμποσο μάγκικα ακριβώς αυτά τα λόγια:
    - Κοίτα να δεις, φιλαράκι, επειδή πλάκωσα στο ξύλο έναν "μπαγλαμά" θα περάσω μερικά μηνάκια στην στενή* κι ήθελα να πάρω κανα βιβλίο να διαβάζω να περνάει η ώρα.

    (* ερμηνεία: έδειρε κάποιον και θα έμπαινε μερικούς μήνες στην φυλακή)

    Ε, βιβλίο ήθελε ο άνθρωπος, βιβλία δίναμε κι εμείς. Άρχισα να κοιτώ τα ράφια προσπαθώντας να τον βοηθήσω. Του πρότεινα τους "Σουλιώτες" τού Μιχαήλ Περάνθη, ένα πολύ όμορφο βιβλίο που μου είχε αρέσει πολύ. Είχα διαπιστώσει πως πριν από εμένα δεν είχε διαβάσει κανείς τον συγκεκριμένο τόμο και ήθελα να διορθώσω αυτήν την απρέπεια από μέρους των αναγνωστών έτσι γενικώς το έσμπρωχνα και πράγματι είχε μαζέψει κάμποσους δανεισμούς εξαιτίας μου.

    Μόλις το είδε δυσανασχέτησε:
    - Όχι! Τί να μου κάνει αυτό! Κάτι πιο μεγάλο! Θα είμαι κάμποσο χρόνο εκεί!

    Σκέφτηκα πως είχε δίκιο. Αυτό θα το ξεπετούσε μέσα σε δυο, το πολύ, μέρες. Έτσι διαλέξαμε μαζί τελικά μερικά βιβλία με μοναδικό κριτήριο το μέγεθος! (νά που μερικές φορές μετράει!) Τα πήρε κι έφυγε κι ήξερα πως δεν είχα κάνει πολύ καλά γιατί είχα μονάχα το όνομά του. Αν δηλαδή δεν μας τα επέστρεφε, θα τα χάναμε τα βιβλία. Όμως γενικά ήμασταν εύκολοι στην βιβλιοθήκη ειδικά έτσι όπως δεν είχαμε κίνηση. Απλά θέλαμε να δίνουμε βιβλία να τα διαβάζει ο κόσμος.

    Ήρθε ο ένας φίλος και του διηγήθηκα το σκηνικό κι αληθινά γελάσαμε διότι συνειδητοποιήσαμε πως μέσα στις επιλογές υπήρχαν οι "Άθλιοι" τού Ουγκό (θα τους διαβάζει άθλιος κι αυτός μέσ' στο κελί του) καθώς και το, ω πόσο ταιριαστό "Έγκλημα και Τιμωρία" τού Ντοστογιέφσκη.


    Είχα μια έγνοια έπειτα αν τάχα θα ξαναβλέπαμε τα βιβλία μα να που, παρότι άθλιος απέναντι στον "μπαγλαμά" που έδειρε, φάνηκε αξιοπρεπής απέναντι στην υποχρέωση του προς εμάς και τα επέστρεψε μια μέρα διαβασμένα και σε άριστη κατάσταση. Και έπειτα, βέβαια, δεν τον ξαναείδαμε.
    "Let the morningtime drop all its petals on me.. Life, I love you.. Αll is groovy"

  2. #12
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Δέσποινα
    Εγγραφή
    25-02-2010
    Περιοχή
    Ρέθυμνο
    Αναρτήσεις
    24

    Προεπιλογή

    Τι ωραία ιστορία! Εγώ θα σας πω για τη σχέση μου με την αστυνομική λογοτεχνία. Ξεκίνησε από σχέση αντιπάθειας, για να μην πω μίσους και κατέληξε σε ιστορία πάθους. Έχω μια φιλενάδα που για χρόνια με είχε τρελάνει : "διάβασε Μάρκαρη, Ράνκιν, Αγαπητό, κ.λ.π. και θα με θυμηθείς..". Εγώ, δεν της το έλεγα, αλλά από μέσα μου την κορόιδευα. Είχα βλέπετε διαβάσει πριν από χρόνια μια κακομεταφρασμένη Αγκάθα Κρίστι κι είχα καταλήξει πως η αστυνομική λογοτεχνία, περισσότερο με παραλογοτεχνία έμοιαζε. Τελικά, ένα καλοκαίρι η περιέργεια και η ανία των διακοπών με έσπρωξαν να ξεκινήσω το "Νυχτερινό δελτίο" του Π. Μάρκαρη. Αυτό ήταν! Από τότε έγινα φανατική αναγνώστρια αστυνομικών μυθιστορημάτων.

  3. #13
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Ρέα
    Εγγραφή
    04-06-2010
    Περιοχή
    Αφίδνες
    Αναρτήσεις
    38

    Προεπιλογή

    Πριν πολλά, πάρα πολλά χρόνια (20,25 δεν θυμάμαι) ο πατέρας μου έκανε μία έκθεση με τους πίνακές του. Είναι ερασιτέχνης ζωγράφος και το θέμα του είναι κυρίως ένα το προσεισμικό Ληξούρι.
    Κάποιο απόγευμα και ενώ αρκετοί Κεφαλλονίτες είχαν έρθει, ακούμε μια δυνατή φωνή «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ!!!». Ήταν η κα Θεοδωράτου Πόπη, συνταξιούχος οδοντίατρος. Κλάμα…
    Μετά από λίγες μέρες έστειλε στον πατέρα μου το βιβλίο της «Φημονόη». Το βιβλίο αφορά κυρίως την ίδια πως ξεπέρασε κοινωνικά και οικογενειακά εμπόδια και σπούδασε, πως ήταν η ζωή με τον καταθλιπτικό αδελφό της που τελικά αυτοκτόνησε, οι γονείς της, ο κύκλος τους… Το έχω διαβάσει τουλάχιστον δύο ή τρεις φορές. Πολύ όμορφο βιβλίο.
    “...Αυτός δεν θα ήταν λύκος εάν οι Ρωμαίοι δεν ήταν πρόβατα...”
    Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Ιούλιος Καίσαρας

  4. #14
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Οπερα
    Εγγραφή
    14-08-2010
    Περιοχή
    Αθηνα
    Αναρτήσεις
    236

    Προεπιλογή

    Πριν παρα πολλα χρονια,βρεθηκα για λιγες μερες φιλοξενουμενος απο ενα φιλικο ζευγαρι ηλικιωμενων στο αρχοντικο τους,σε ενα χωριο του Πηλιου...ηταν ανθρωποι απλοι,αλλά καθολου διαβαστεροι...κι εγω χωρις βιβλια μαζι μου...σκαλιζοντας λοιπον σ`ενα απο τα πολλα δωματια επεσα πανω σε ενα(και μοναδικο) βιβλιο,την «Ισπανια» του Καζαντζακη...και ειχα ενα διπλο σοκ (ενα τριτο σοκ το ειχα μετα απο πολλα χρονια,σχετικα με το ιδιο βιβλιο)...προερχομουνα απο συντηρητικη(την εποχη εκεινη)επαρχια και οικογενεια,επιπλεον δε ημουνα επηρεασμενος απο τα Κατηχητικα,με αποτελεσμα ο Καζαντζακης να μού ειναι persona non grata...μεχρι τοτε ειχα συστηματικα αποφυγει να διαβασω κατι δικο του…μη εχοντας ομως αλλη επιλογη,μπηκα στην «Ισπανια»...το πρωτο σοκ προηλθε απο την μεγαλη μαστορια του να μιλαει ταυτοχρονα για το Θεο και για τον ερωτα...θυμαμαι αδρα κατι καταπληκτικες σελιδες για τη σχεση των Ισπανων με την Παναγια,ολο ερωτισμο...το δευτερο σοκ ηταν οταν ,αφου διαβασα τις συνταρακτικες σελιδες για τον Ισπανικο Εμφυλιο οπου ο Καζαντζακης ειχε και απο πρωτο χερι εμπειριες ως πολεμικος ανταποκριτης,διαπιστωσα οτι στο ιδιο συρταρι που βρηκα το (μοναδικο)βιβλιο υπηρχαν μερικα κιτρινισμενα φυλλα ελληνικων εφημεριδων του 1937,με εκτενεις ανταποκρισεις απο τον Ισπανικο Εμφυλιο!....καποιος σ`εκεινο το σπιτι πριν πολλες δεκαετιες παρακολουθουσε εκ του συνεγγυς αυτον τον μακρινο πολεμο!...αυτη η τεραστια βουτια στο χρονο,προς τα πισω,μού εφερε ριγος...
    Το τριτο σοκ ηρθε πολυ αργοτερα,οταν ξαναδιαβαζοντας το εργο,συνειδητοποιησα οτι οι πολιορκημενοι μαχητες των οποιων τοσο εκθειαζεται ο ηρωισμος και η αυτοθυσια δεν ηταν του Δημοκρατικου Στρατου,αλλά στρατιωτες του Φρανκο ....αυτη η λεπτομερεια φαινεται δεν ειχε σημασια για τον Καζαντζακη...απογοητευτηκα σφοδρα...ωστοσο εξακολουθω να θεωρω το «Αναφορα στον Γκρεκο» σαν την πιο εντυπωσιακη ψυχο-διανοητικη αυτοβιογραφια που εχω διαβασει ως τωρα
    δεν αρκει να θελεις.....πρεπει και να μπορεις-να-θελεις

  5. #15
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαμοθράκη
    Αναρτήσεις
    8.966

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Μιχαλιος Δες Ανάρτηση
    Πάντως ένα βιβλίο που έχει διαβαστεί από πολλούς πάντα ένιωθα ότι έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από ένα καινούριο. Ο δανεισμός ή η ανταλλαγή βιβλίων κάνει καλό εκτός από τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και στο περιβάλλον(υπάρχουν τόσες βιβλιοθήκες που έχουν τα ίδια βιβλία πάνω κάτω, εμένα αυτό με αηδιάζει κάπως σαν σκέψη).Επίσης μπορεί κανείς να βρει μέσα ραβασάκια ή φωτογραφίες ή αν είναι ακόμα πιο τυχερός και κανένα πεντακοσάρικο.
    Έφυγα ταξίδι και πήρα μαζί όσα λεφτά θεώρησα πως χρειαζόμουν και περίσσευε ένα κατοστάρικο (ευρώ, βεβαίως). Δεν ξέρω με ποια λογική το ‘κρυψα μέσα σ’ ένα βιβλίο στην βιβλιοθήκη μου.

    Επέστρεψα και μετά από καναν μήνα μού ήρθε στο μυαλό το περιστατικό, πως κάπου, σε κάποιο βιβλίο, μάλλον είχα στριμώξει χρήματα. Μόνο που δεν θυμόμουν σε ποιο βιβλίο, πόσα χρήματα και αν τελικά όντως το είχα κάνει αυτό ή επρόκειτο για μια ψευδή εντύπωση.

    Βαριόμουν να ψάξω, γιατί από πού ν’ αρχίσεις και πού να τελειώσεις, πόσο μάλλον για μια αβέβαιη ανάμνηση, αλλά πριν μερικές μέρες το πήρα απόφαση. Άρχισα να πιάνω ένα ράφι την φορά και να ξεφυλλίζω τα βιβλία ένα προς ένα. Τελικά είχα τύχη και στο τρίτο ράφι, από ένα από τα πρώτα βιβλία που έπιασε ο γιος μου προς βοήθειά μου, έπεσε ένα καταπράσινο κατοστάρικο.

    Γνωρίζοντάς με, πιστεύω πως όταν το ‘χωνα μέσ’ στο βιβλίο θα είχα κάποια λογική για να θυμάμαι βιβλίο και σελίδα όμως αληθινά δεν καταλαβαίνω ποια ήταν αυτή όταν διάλεγα το "The History of Jazz"


    Λέω πάλι καλά που δεν το δάνεισα πουθενά στο μεταξύ και φαντάζομαι τον όποιο φίλο να σκέφτεται «Ρε συ, να που ο Δημήτρης έχει χρήμα με την σέσουλα! Κοίτα εδώ σελιδοδείκτες που βάζει!!!!»


    Α! σε ένα άλλο βιβλίο βρήκα, πράγματι, χαρτονόμισμα για σελιδοδείκτη: ένα εκατομμύριο.... τούρκικες λίρες! (πριν την αναπροσαρμογή!)
    "Let the morningtime drop all its petals on me.. Life, I love you.. Αll is groovy"

  6. #16
    Ονειρευτής Το αβατάριο του χρήστη Φένια
    Εγγραφή
    27-11-2010
    Περιοχή
    Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    467
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Φόβος Μπροστά στην Ελευθερία" του Εριχ Φρόμ

    Προεπιλογή

    Εγώ θα σας περιγράψω πως μία σειρά συμπτώσεων με οδήγησε να γράψω ένα σενάριο, το μόνο που έγραψα στη ζωή μου.
    Η αδελφή μου αποφάσισε ξαφνικά στα 40 της να παρατήσει τη δουλειά της (είναι μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών, συνάδελφός σου Φάρε) και να γίνει σκηνοθέτης. Αυτό με κλόνισε και αποφάσισα να ακολουθήσω κι εγώ το παιδικό μου όνειρο της συγγραφής (όμως χωρίς να εγκαταλείψω την πεζή δουλειά μου, για βιοποριστικούς λόγους). Το μόνο απογευματινό σχετικό μάθημα που βρήκα στη Θεσσαλονίκη ήταν ένα 4μηνο σεμινάριο γραφής σεναρίου. Δεν ήταν το ιδανικό μου αλλά σκέφτηκα ότι θα ήταν μια αρχή. Μου άρεσαν πολύ τα μαθήματα και η αδελφή μου με προέτρεψε να λάβω μέρος σε έναν διαγωνισμό γραφής σεναρίου που προκήρυττε το ΕΚΕΒΙ. Το θέμα έπρεπε να αντλείται από πεζό διήγημα ή μυθιστόρημα Ελληνα λογοτέχνη του πρώτου μισού του 20ου αιώνα και να έχει θέμα το χρήμα. Ηταν Φεβρουάριος και η προσθεσμία υποβολής εξέπνεε μέσα Ιουνίου. Επισκέφθηκα λοιπόν την αδελφή μου στην Αθήνα και συζητούσαμε σχετικά με το έργο στο οποίο θα έπρεπε να βασίσω το σενάριό μου. Αναφέραμε διάφορα τετριμμένα, ώσπου εκείνη αναφώνησε "Σουρή!". Σήκωσε το χέρι της να πάρει τον τόμο με τα άπαντα του Σουρή από το ράφι πάνω από τα κεφάλια μας και ένα άλλο βιβλίο έπεσε μπροστά μου. Ηταν "Απαντα τα Πεζά" του Καβάφη. Δεν ήξερα καν ότι ο Καβάφης είχε γράψει πεζά, το ανοίγω τυχαία και πέφτω πάνω στον τίτλο "Εις το Φως της Ημέρας". Αρχίζω να το διαβάζω και δεν πιστεύω στα μάτια μου. Μιά μεταφυσική ιστορία (ίσως έχετε καταλάβει πόσο μου αρέσει το παράδοξο) με άξονα το χρήμα!! Αρχισα να γράφω αμέσως, ξεκίνησα για μικρού μήκους και μου βγήκε μεγάλου, το σενάριό μου γράφτηκε κυριολεκτικά μόνο του και η συγγραφή του διήρκεσε 4 μήνες εντατικής μελέτης και συνεχούς, χειμαρρώδους συγγραφής. Το ονόμασα "Εκ του Φωτός" και κάποια άλλη φορά θα σας διηγηθώ την απίστευτη σειρά συμπτώσεων που με καθοδήγησαν με καταιγιστικούς ρυθμούς να γράψω για ένα κυνήγι θησαυρού στην Καβαφική Αλεξάνδρεια. Το σενάριο κατατέθηκε εγκαίρως, αλλά ουδέποτε είχα νέα για την τύχη του. Ευελπιστώ να το μεταφράσω στα Αγγλικά και να το στείλω στον Σπήλμπεργκ, μόνο εκείνος θα μπορούσε να το γυρίσει.
    cogito ergo sum

  7. #17
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Νηρηιδα
    Εγγραφή
    21-12-2010
    Περιοχή
    στον κοσμο μου...
    Αναρτήσεις
    338

    Προεπιλογή

    Διάβασα όλες τις ιστορίες και μου άρεσαν.
    Μαζί αναρωτιόμουν ποια βιβλιοϊστορία μου να γράψω.
    Θυμήθηκα μία που τη βρίσκω αστεία.

    Αν καποιος δεν έχει διαβάσει το "Άρωμα" του Ζισκιντ και σκοπεύει να το κάνει, προειδοποιω!Θα αναφέρω σκηνή από το βιβλίο
    Στο γυμνάσιο θυμάμαι, μας ζήτηθηκε σαν έκθεση να γράψουμε για κάποιο βιβλίο.Περίληψη, νόημα και σημείο που μας έκανε εντύπωση.Εγώ μόλις είχα τελειώσει το "Άρωμα"...Τότε δεν είχα καταλάβει γιατί η φιλόλογος το διόρθωνε με μια έκφραση τέτοια -> που με είχε ενοχλήσει.
    ...Μάλλον έφταιγε οτι ως σκηνή που μου έκανε εντύπωση έγραψα
    Τη σόκαρα τη γυναίκα

  8. #18
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Μιχαλιος
    Εγγραφή
    07-07-2009
    Περιοχή
    Μπαξέ Τσιφλίκι (Νέοι Επιβάτες Θεσ/νίκης)
    Αναρτήσεις
    304

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Νηρηιδα Δες Ανάρτηση
    Διάβασα όλες τις ιστορίες και μου άρεσαν.
    Μαζί αναρωτιόμουν ποια βιβλιοϊστορία μου να γράψω.
    Θυμήθηκα μία που τη βρίσκω αστεία.

    Στο γυμνάσιο θυμάμαι, μας ζήτηθηκε σαν έκθεση να γράψουμε για κάποιο βιβλίο.Περίληψη, νόημα και σημείο που μας έκανε εντύπωση.Εγώ μόλις είχα τελειώσει το "Άρωμα"...Τότε δεν είχα καταλάβει γιατί η φιλόλογος το διόρθωνε με μια έκφραση τέτοια -> που με είχε ενοχλήσει.
    Τη σόκαρα τη γυναίκα
    Πάντως λιγάκι περίεργο μια φιλόλογος που φαντάζομαι θα έχει διαβάσει τόσα και τόσα να σοκάρεται τόσο εύκολα...
    Άντε εγώ που είμαι δασολόγος και στη σχολή μαθαίναμε για τα λουλουδάκια και τη γύρη πάει στο καλό αλλά μια φιλόλογος;

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Φαροφύλακας Δες Ανάρτηση
    Έφυγα ταξίδι και πήρα μαζί όσα λεφτά θεώρησα πως χρειαζόμουν και περίσσευε ένα κατοστάρικο (ευρώ, βεβαίως). Δεν ξέρω με ποια λογική το ‘κρυψα μέσα σ’ ένα βιβλίο τής βιβλιοθήκης.
    Φάρε διαβάζεις περπατώντας στο δρόμο, χώνεις 100ευρα σε βιβλία, έχεις όρια ασφαλείας τροφών και βιβλίων... πια ό,τι και να ακούσω για τη σχέση σου με τα βιβλία δε νομίζω να παραξενευτώ.
    Πάντως κάποιος συγγενής μου με μια πελώρια βιβλιοθήκη που ακόμα μ' αρέσει να επισκέπτομαι διάβαζε χρησιμοποιώντας ένα πεντακοσάρικο για σελιδοδείκτη το οποίο μια μέρα που χωρίς να ρωτήσω κανένα άρχισα να διαβάζω ένα βιβλίο του το κέρδισα. Θα το είχα ακόμη αν δε το (τι ντροπή...) έδινα για πατατάκια ή κάτι τέτοιο.
    Τελευταία επεξεργασία από Μιχαλιος : 27-01-11 στις 16:14
    Δε φταίω εγώ, που ο δυνατός, είναι ο Διάβολος και όχι ο Θεός.

  9. #19
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαμοθράκη
    Αναρτήσεις
    8.966

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Μιχαλιος Δες Ανάρτηση
    διάβαζε χρησιμοποιώντας ένα πεντακοσάρικο για σελιδοδείκτη το οποίο μια μέρα που χωρίς να ρωτήσω κανένα άρχισα να διαβάζω ένα βιβλίο του το κέρδισα. Θα το είχα ακόμη αν δε το (τι ντροπή...) έδινα για πατατάκια ή κάτι τέτοιο.
    Στην αρχή θεώρησα πως μιλούσες για πεντακοσάρικο ευρώ, αλλά μάλλον επρόκειτο για δραχμές, τελικά. Έτσι;
    "Let the morningtime drop all its petals on me.. Life, I love you.. Αll is groovy"

  10. #20

    Προεπιλογή

    καλοκαιρι ημερα σαββατο πριν ενα χρονο και εγω αντι να κανω τα μπανακια μου ημουν στην δουλεια.ειδικα σαββατο το καλοκαιρι δεν παταει ψυχη(δουλευα σε κομμωτηριο) λοιπον ειχαμε μια πελατισσα για βαφη και οσο περιμενα να περασει ο χρονος για να τη λουσω εβγαλα κι εγω να διαβασω το βιβλιο μου (ειδικα για να την αποφυγω γιατι μιλουσε ασταματητα για την κορη της που δεν παντρευτηκε ποτε και διαφορες αλλες χαζομαριτσες που απλα δεν αντεχα να ακουσω για ακομη μια φορα) με το που ειδε το βιβλιο χωρις κανενα δισταγμο μου ειπε το τελος ειλικρινα αν δεν ημουν στη δουλεια μου μπορει και να την εβριζα
    προσπαθησα να ηρεμησω και ειπα απλα "κυρια στελλα μου λιγο εμεινε να τελιωσω μου το χαλασατε τωρα" και μου απαντησε "ελα μωρε σιγα το πραγμα αφου θα το τελιωνες σημερα αυριο".μα ειναι δυνατον??????διαβασα 400 σελιδες για να μου το χαλασεις εσυ στο τελος???????η τιμωρια της????εκλεισα τον κλιματισμο και την αφησα στο κλιμαζον (μηχανημα με θερμοκρασια) να ζεσταινεται και φυσικα στο λουσιμο δεν ειχε μασαζ!!!
    " It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune, must be in want of a wife. "
    ~ Pride and Prejudice, Jane Austen

Σελίδα 2 από 9 ΠρώτηΠρώτη 1234 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •