Untitled Document
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 18

Νήμα: "Αγαπητέ αναγνώστη"

  1. #1
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή "Αγαπητέ αναγνώστη"

    Συχνά σε λογοτεχνικά κείμενα ο δημιουργός του έργου απευθύνεται με άμεσο τρόπο στον αναγνώστη. Είναι ένα εφέ που δημιουργεί περίεργες αντιδράσεις στον αναγνώστη (για μένα, φυσικά).

    Η αίσθηση που μου δημιουργείται είναι ότι ο συγγραφέας έρχεται να μου υπενθυμίσει ότι διαβάζω μια πλασματική ιστορία. Σα να με ξυπνάει από τον "ύπνο" της ανάγνωσης και να μου λέει "αυτό είναι ένα βιβλίο, που δημούργησα εγώ και το διαβάζεις εσύ".

    Το πρώτο παράδειγμα είναι από την Έρημη Χώρα του Έλιοτ. Δε με νοιάζει αν έχει μεταφραστεί, εγώ θα το παραθέσω στο πρωτότυπο :

    There I saw one I knew, and stopped him, crying 'Stetson!
    'You who were with me in the ships at Mylae! 70
    'That corpse you planted last year in your garden,
    'Has it begun to sprout? Will it bloom this year?
    'Or has the sudden frost disturbed its bed?
    'Oh keep the Dog far hence, that's friend to men,
    'Or with his nails he'll dig it up again! 75
    'You! hypocrite lecteur!—mon semblable,—mon frère!


    Στα δικά μας, τώρα. Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα Αμίλητα, βαθιά νερά της Ρέας Γαλανάκη :

    Ο Κουντόκωστας συγκράτησε στη μνήμη του τα συμβάντα στο βουνό μόνο τις δυο τρεις πρώτες μέρες. Τόσο άντεξε στο μέτρημα του χρόνου, αναγνώστη, προτού παραδοθεί κι εκείνος στην ακινησία του χρόνου στο όρος Ψηλορείτης .....

    και λίγες γραμμές παρακάτω :

    Το βουνό μοιάζει να το απαιτεί αυτό, αναγνώστη.

    Κι ένα πιο ..... πιπεράτο απόσπασμα από το Αυτά και άλλα πολλά του Γιώργου Σκούρτη :

    ..... είχε δύο πιτσιρίκες Ολλανδέζες που κάνανε κάτι φοβερές π........ στα όρθια , μ' ένα πεντακοσάρι. Κι όσο αργούσες να τελειώσεις τους έβαζες κι άλλο πεντακοσάρι στα β......... τους. Ξεφτίλα. (Κι εσύ που τα διαβάζεις αυτά και δεν τα ξέρεις, μην πεις πως τάχα τα βγάζω απ' το μυαλό μου έτσι για να σε σοκάρω. Στο ισόγειο της πολυκατοικίας σου γίνονται....)


    Αυτή είναι η αίσθηση η δική μου, ότι κάθε λίγο και λιγάκι ο συγγραφέας μου θυμίζει ότι διαβάζω. Αλλιώς ποιος ο λόγος για τέτοιου είδους αποστροφές; Όχι ότι μπορούμε να βάλουμε στο ίδιο καζάνι τον Έλιοτ με το Σκούρτη ή την ποίηση με το πεζό, αλλά είναι ενδεικτικά παραδείγματα αυτής της αρκετά παράξενης για μένα τεχνικής.
    Τελευταία επεξεργασία από Χρυσηίδα : 05-11-09 στις 20:11
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  2. #2
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.977
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή

    Αισθημα εκνευρισμου μου προκαλουν τα βιβλια του ανοιχτου πανεπιστημιου, που απευθυνονται "σε μενα".

    Τεσπα.. αυτο που μου ρχεται πρωτο στο μυαλο, δεν ειναι χαιρετισμος, ειναι τελειωμα : Σας ασπαζομαι, Φαιδων
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  3. #3

    Προεπιλογή

    Κι εμενα μου αρεσει πολυ αυτη η αναφορα στον αναγνωστη.Δεν θεωρω οτι με αυτο τον τροπο ο συγγραφεας σου υπενθυμιζει οτι προκειται για βιβλιο που ο ιδιος δημιουργησε και οχι για γεγονοτα που ζεις εσυ, καθως απορροφασαι απο την αναγνωση. Νομιζω οτι με αυτο τον τροπο ο συγγραφεας προσεγγιζει τον αναγνωστη, του φερεται με μια αμεσοτητα και ειναι σαν να αναγνωριζει το γεγονος οτι το βιβλιο του εχει ενα αντικρυσμα, οτι απευθυνεται σε καποιον. Μου αρεσει αυτη η τεχνικη και μπορω να πω οτι πολλες φορες την χρησιμοποιω κι εγω..
    HOW FORTUNATE THE MAN WITH NONE.

  4. #4
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Μιχαλιος
    Εγγραφή
    07-07-2009
    Περιοχή
    Μπαξέ Τσιφλίκι (Νέοι Επιβάτες Θεσ/νίκης)
    Αναρτήσεις
    304

    Προεπιλογή

    Εμένα πάλι δε με ενθουσιάζει και πολύ.
    Θυμήθηκα τώρα διάφορα κινούμενα σχέδια στα οποία ο σχεδιαστής συμμετέχει στην ιστορία. Κλασικό αυτό με τον Ντάφι Ντακ.
    Πάντα με χαλούσε αυτό ακριβός που λέει η Χρυσηίδα.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Σα να με ξυπνάει από τον "ύπνο" της ανάγνωσης και να μου λέει "αυτό είναι ένα βιβλίο, που δημούργησα εγώ και το διαβάζεις εσύ".
    Δε φταίω εγώ, που ο δυνατός, είναι ο Διάβολος και όχι ο Θεός.

  5. #5
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Μιχαλιος Δες Ανάρτηση
    Κλασικό αυτό με τον Ντάφι Ντακ.
    Αυτό το έχουμε ξανασυζητήσει και εδώ και είπαμε ότι είναι τρικ μεταμυθοπλαστικών κειμένων.

    Αλλά με το να βάζεις ένα "καλέ μου αναγνώστη" μέσα στο κείμενό σου, δε νομίζω ότι έφτιαξες μεταμυθοπλαστικό κείμενο. Όταν τα υπόλοιπα στοιχεία του κειμένου είναι παραδοσιακά, τότε δε μπορεί να είναι έτσι. Ίσως και γι' αυτό να ξενίζει κάπως.
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  6. #6

    Προεπιλογή

    Θα συμφωνήσω κι εγώ χρυς μαζί σου δεν μου πολυαρέσει το ''καλέ μου αναγνώστη'' μου κακοφαίνεται.Απ' την άλλη όμως είναι ανάλογα τι βιβλίο το λέει.Για παράδειγμα διαβαζα πρόσφατα ένα του Πιντέρη ο οποίος είναι ψυχολόγος και λογικό είναι να χρησιμοποιούσε τέτοιο ύφος στην γλώσσα του και να απευθυνόταν άμεσα στον αναγνώστη. Εκεί το δέχομαι και μου αρέσει, όμως σε ένα λογοτεχνικό κείμενο όπως έιπατε σωστά είναι σαν να με ξυπνάει από το παραμυθάκι μου!

  7. #7
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Δυσδαιμόνα
    Εγγραφή
    09-08-2014
    Περιοχή
    Σταυρός
    Αναρτήσεις
    17
    Τώρα διαβάζω
    Belinda

    Προεπιλογή

    Στη Λολίτα του Ναμπόκοφ ο Χάμπερτ απευθύνεται συχνά στον αναγνώστη, είτε στον καλλιεργημένο, είτε στον σοκαρισμένο αναγνώστη (θυμάμαι χαρακτηριστικά αλλά αμυδρά μία φράση "...του οποίου [αναγνώστη] τα φρύδια θα έχουν φθάσει στην άλλη μεριά του φαλακρού του κεφαλιού."). Πολύ μου άρεσαν αυτές οι εκκλήσεις για κατανόηση του δράματός του.

  8. #8
     
    Εγγραφή
    17-01-2012
    Περιοχή
    Χαλκίδα
    Αναρτήσεις
    427

    Προεπιλογή

    Έχω αφήσει αμέσως κάτω το βιβλίο χωρίς να το ξαναπιάσω στις ελάχιστες περιπτώσεις που διάβασα αυτή τη φράση ή παρόμοια. Ας ήταν και ο Ναμπόκοφ

  9. #9
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Δυσδαιμόνα
    Εγγραφή
    09-08-2014
    Περιοχή
    Σταυρός
    Αναρτήσεις
    17
    Τώρα διαβάζω
    Belinda

    Προεπιλογή

    Λόγω περιεχομένου των παρακλήσεων εννοείς;

  10. #10
     
    Εγγραφή
    17-01-2012
    Περιοχή
    Χαλκίδα
    Αναρτήσεις
    427

    Προεπιλογή

    Υπάρχουν πράγματα που τα θεωρώ παράταιρα, εκτός τόπου και χρόνου, αφύσικα και ενοχλητικά (κάποιοι άλλοι βέβαια δεν τα θεωρούν σαν τέτοια, απλά μιλάω για το πώς τα προσλαμβάνω εγώ).

    Τη στιγμή λοιπόν που ο συγγραφέας απευθύνεται σε μένα, νιώθω την ίδια ακριβώς ενόχληση που θα ένιωθα αν έτρωγα παρέα με κάποιον ένα γευστικότατο φαγητό κι εκείνος δε σταματούσε να σχολιάζει το πόσο νόστιμο είναι, να πλαταγίζει τα χείλη, να βγάζει γρυλισμούς ικανοποίησης, γενικά να μη βάζει γλώσσα μέσα και να με ζαλίζει με τις ανόητες αντιδράσεις του. Θα ήθελα να του πω απλά να σκάσει και να με αφήσει να απολαύσω το φαγητό μου.

Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •