Untitled Document
Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 11 έως 18 από σύνολο 18

Νήμα: "Αγαπητέ αναγνώστη"

  1. #11
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Δυσδαιμόνα
    Εγγραφή
    09-08-2014
    Περιοχή
    Σταυρός
    Αναρτήσεις
    17
    Τώρα διαβάζω
    Belinda

    Προεπιλογή

    Α, εντάξει, γιατί νόμιζα πως σε ενοχλούσε το θέμα που πραγματεύεται η Λολίτα. Είναι προσωπικό το θέμα και, όπως είπες, ο καθένας το προσλαμβάνει διαφορετικά. Εμένα πάντως δε με ενοχλούσαν τέτοιες παρεμβάσεις και ίσα ίσα, ένιωθα ακόμα περισσότερο έντονο το δράμα του Χάμπερτ, καθώς μην ξεχνάμε ότι είναι μέσα σε ένα κελί και γράφει την απολογία του. Όσο να πεις, μια φόρτιση την έχει. Νιώθει την ανάγκη της επικοινωνίας. Έτσι το καταλάβαινα εγώ. Τέλος πάντων, είναι προσωπικό ζήτημα, το έχουμε επαληθεύσει όλοι όσοι έχουμε γράψει σε αυτό το νήμα.

  2. #12
     
    Εγγραφή
    17-01-2012
    Περιοχή
    Χαλκίδα
    Αναρτήσεις
    427

    Προεπιλογή

    Γενικά μιλούσα, για την προσφώνηση από την πλευρά του συγγραφέα όπου και όταν γίνεται. Δεν αναφερόμουν στη "Λολίτα" (την οποία δεν έχω διαβάσει επειδή δε με τραβάνε καθόλου οι ξελιγωμένες καταστάσεις )

  3. #13
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Δυσδαιμόνα
    Εγγραφή
    09-08-2014
    Περιοχή
    Σταυρός
    Αναρτήσεις
    17
    Τώρα διαβάζω
    Belinda

    Προεπιλογή

    Αν μιλάμε γενικά, τότε θα συμφωνήσω εν μέρει μαζί σου. Δηλαδή, όταν ο συγγραφέας έχει σκοπό να αναφερθεί στον αναγνώστη και το κάνει έντεχνα, τότε καλώς. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως δεν ταιριάζει, κουράζει, ακόμα και ενοχλεί (και συμφωνώ με την παρομοίωση που ανέρτησες νωρίτερα- πολύ πετυχημένη). Εϊχα διαβάσει (όσο μπορούσα) το "Ζωή και αγάπη στη μοναξιά" του Γιάννη Ψυχάρη, και πραγματικά δεν μπορούσα να συνεχίσω από ένα σημείο και μετά. Όλη η αφήγηση ήταν γεμάτη με "σκέψου αναγνώστη" και "φανταστείτε τον καημένο" ώσπου το έκλεισα μια για πάντα...

  4. #14
     
    Εγγραφή
    20-01-2013
    Περιοχή
    Χαμενη Στις Σελίδες...
    Αναρτήσεις
    674
    Τώρα διαβάζω
    ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ και διαφορα ιστορικα βιβλια παραλληλα

    Προεπιλογή

    Μοιραια θα επανελθω στα ΔΑΙΜΟΝΙΑ του Ντειβιντσον,διοτι ο αφηγητης -πρωταγωνιστης σε αυτο
    επικαλειται τον αναγνωστη...
    Η επικληση στον αναγνωστη ,συνιστα επικοινωνιακο ατου του βιβλιου προσδιδοντας αμεσοτητα
    και παραστατικοτητα
    σε πολυ σκληρες περιγραφες κι εντονες συναισθηματικες διακυμανσεις
    κομιζοντας κι ενα αριστης ποιοτητας χιουμορ.
    Με αυτον τον τροπο ο αναγνωστης γινεται αμεσα κοινωνος της ιστοριας,που αναγεται σε προσωπικο βιωμα του,
    επιτρεποντας του να δεθει πολυ με τους ηρωες και να τους ακολουθησει στην καθαρση τους...

    Επικληση στον αναγνωστη -πιο υποτονικη κι οχι τοσο νευραλγικη οσο στα ΔΑΙΜΟΝΙΑ,θυμαμαι συνανταμε
    και στον Ουγκο.(ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ,Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ,Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΓΕΛΑ)
    Εκει τη βρηκα αδιαφορο στοιχειο -δεν προσεδιδε ουτε αφαιρουσε κατι στη γοητεια η την εξελιξη της αφηγησης.

    Σε καθε περιπτωση,με μια προχειρη προσπαθεια μιας ..."απιστης μνημης",δε θυμαμαι βιβλιο ,οπου να θεωρησα την επικληση στον αναγνωστη ενοχλητικη.Με προβληματισατε τωρα-οσοι τη θεωρειτε ενοχλητικη.
    Τελευταία επεξεργασία από Φαντινα : 29-08-14 στις 16:53

  5. #15
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Δυσδαιμόνα
    Εγγραφή
    09-08-2014
    Περιοχή
    Σταυρός
    Αναρτήσεις
    17
    Τώρα διαβάζω
    Belinda

    Προεπιλογή

    Η επικληση στον αναγνωστη ,συνιστα επικοινωνιακο ατου του βιβλιου προσδιδοντας αμεσοτητα
    και παραστατικοτητα
    σε πολυ σκληρες περιγραφες κι εντονες συναισθηματικες διακυμανσεις κομιζοντας κι ενα αριστης ποιοτητας χιουμορ.
    Με αυτον τον τροπο ο αναγνωστης γινεται αμεσα κοινωνος της ιστοριας,που αναγεται σε προσωπικο βιωμα του,
    επιτρεποντας του να δεθει πολυ με τους ηρωες και να τους ακολουθησει στην καθαρση τους...
    Συμφωνώ και επαυξάνω Φαντίνα!! Και εμένα γενικά μου αρέσει ο "διάλογος" του συγγραφέα ή του ήρωα με τον αναγνώστη. Αλλά όταν γίνεται κατάχρηση προσωπικά με ενοχλεί τώρα βέβαια κατά την ταπεινή μου γνώμη δε συγκρίνεται ο Ουγκό με τον Ψυχάρη άλλες αρετές ο ένας, άλλες ο άλλος, αλλά στο ζήτημα του διαλόγου με τον αναγνώστη "νικά" ο πρώτος
    "Στα Υαλογάλανα Μάτια Έμπλεος Ωκεάνιας Νηνεμίας"

  6. #16
    Μυθευτής Το αβατάριο του χρήστη Πολύνιους
    Εγγραφή
    02-09-2012
    Αναρτήσεις
    547
    Τώρα διαβάζω
    "Μουσική" - Μαργκερίτ Ντυράς, "Encountering Ensemble" John Britton, θέατρο, ποίηση...

    Προεπιλογή

    Νομίζω μόνο στον Τομ Ρόμπινς μπορώ να το συγχωρέσω κι αυτό επειδή τα λέει χαριτωμένα ( κ ίσως κ γιατί θα πέθαινα να μου μιλήσει εμένα προσωπικά ), κατά τ' άλλα, δεν μ' αρέσει να μου υπενθυμίζουν πως είμαι απλά αναγνώστης αυτού του βιβλίου και δεν το ζω εκ των έσω.
    Οχ, ο δρόμος φαντάζει τόσο μακριά, το μονοπάτι γλυστράει σαν φίδι, οχ, μάνα, εγώ περιπλανιέμαι και συ'σαι μακριά, κοντύτερα είν' το φεγγάρι!...

  7. #17

    Προεπιλογή

    Μια που είδα το θέμα, να πω ότι το έχω συναντήσει μόνο στη Μπροντέ, την οποία διαβάζω και τώρα. Γίνεται αραιά και πού, όμως.
    Θα μου την έσπαγε πολύ αν διάβαζα κι άλλες αποστροφές/προτροπές, τύπου "φαντάσου τώρα αναγνώστη" κτλ. Γιατί είμαι επαναστατική φύση και δεν θέλω να μου λένε τι να κάνω. Ό,τι θέλω θα φανταστώ! Σοβαρά τώρα, κόβει πολύ απότομα τον ειρμό και την απόλαυση της ανάγνωσης.

  8. #18
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Δράκος
    Εγγραφή
    03-05-2014
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    116
    Τώρα διαβάζω
    1984 - George Orwell

    Προεπιλογή

    Αρκετές φορές παρατήρησα τέτοιο τόνο στις ιστορίες του Σόσερ! Δεν μπορώ να πω πως δεν μου άρεσε μα αντιθέτως πως με τράβηξε πιο κοντά του! Ειδικά το τελευταίο κεφάλαιο, στο οποίο απολογείται για τον αν δεν κατάφερε να προσφέρει στον αναγνώστη ένταση, συναίσθημα και γέλιο, είναι το κάτι άλλο και σίγουρα δεν 'χαλάει' στο συγκεκριμένο βιβλίο η αναφορά στον αναγνώστη.
    Amor vinicius ominous!

Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •