Untitled Document
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 5 από σύνολο 5

Νήμα: Εντουάρντο Γκαλεάνο (Eduardo Galeano): “Ένας κόσμος ανάποδα”

  1. #1

    Προεπιλογή Εντουάρντο Γκαλεάνο (Eduardo Galeano): “Ένας κόσμος ανάποδα”



    Τίτλος: Ένας κόσμος ανάποδα
    Πρωτότυπος τίτλος: Patas Arriba – La escuela del mundo al reves
    Συγγραφέας: Εντουάρντο Γκαλεάνο (Eduardo Galeano)
    Μετάφραση: Γεωργία Ζακοπούλου
    Εκδόσεις: Πιρόγα
    Έτος έκδοσης: 1998
    Έτος πρώτης έκδοσης: 1998 (Ισπανικά)
    Διαστάσεις: 21χ14
    Αριθμός σελίδων: 376
    ISBN: 960-8032-40-7


    Ο Εντουάρντο Γκαλεάνο είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος· γεννημένος στις 3 Σεπτεμβρίου του 1940 στο Μοντεβιδέο, πρωτεύουσα της Ουρουγουάης. Λατινική Αμερική λοιπόν, και μία μικρή ισπανόφωνη χώρα στα νότια της Νότιας Αμερικής όπου συνορεύει στα βόρεια με Βραζιλία, νοτιοδυτικά με Αργεντινή και νοτιοανατολικά με το βαθύ μπλε τού Ατλαντικού ωκεανού. Τ' όνομα του συγγραφέα είναι γνωστό -ως ένα βαθμό- σε αρκετούς αναγνώστες. Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω ούτε για το βιογραφικό ούτε για την εργογραφία, το μόνο που θα σημείωνα είναι πως αξίζει να ψάξουμε τις γειτονιές της Λατινικής Αμερικής και τους σπουδαίους συγγραφείς της.

    Στο βιβλίο «Ένας κόσμος ανάποδα» θα τόνιζα πως είναι γραμμένο το 1998, και προσωπικά αν έπρεπε να του δώσω ένα τίτλο θα έβαζα: Καζαμίας των φαρσέρ από την Κόλαση.
    Δυσκολεύτηκα και πού να το τοποθετήσω σαν βιβλίο· να μπει στα δοκίμια / άρθρα / πραγματείες; Να μπει στην επιστημονική φαντασία / Φανταστικοί κόσμοι, μήπως τρόμου / μυστηρίου; Τελικά κατέληξα στο μυθιστόρημα, η ζωή επάνω στον ρημαδοπλανήτη Γη, σου αφήνει ένα περίεργο συναίσθημα όπως και το συγκεκριμένο βιβλίο, είναι κάτι μεταξύ δημοσιογραφικής ματιάς, κάτι από εκλαΐκευση των έργων των χαρτογιακάδων και κάτι από ενοχλητική μνήμη που είναι πεταμένη στα σκουπίδια.

    Θα βάλω παρακάτω μόνο ελάχιστα αποσπάσματα, ολόκληρο το βιβλίο είναι γραμμένο απλά, καθαρές κουβέντες και εικόνες σκοτεινές που όλοι έχουμε δίπλα μας, πιστεύω πως είναι ενοχλητικά επίκαιρο, ο συγγραφέας από την πρώτη σελίδα μας καλωσορίζει στο σχολείο του κόσμου απ' την ανάποδη με αφετηρία ένα κείμενο με το οποίο διαλαλούσαν το μαγικό φανό, το 18ο αιώνα καθώς και με το βασικό πρόγραμμα σπουδών, ένα σχολείο που δεν θα τελειώσουμε ποτέ.

    Για περάστε, κυρίες και κύριοι!

    Για περάστε!
    Ελάτε στο σχολείο του κόσμου απ' την ανάποδη!
    Ας υψωθεί η αυλαία του μαγικού φανού!
    [...]
    Ελάτε να δείτε το ποτάμι που βγάζει φωτιές!
    [...]
    Μάγοι! Ακροβάτες!
    Δράκοι και βρικόλακες!
    [...]

    Πρόγραμμα σπουδών

    Το σχολείο του κόσμου απ' την ανάποδη
    • Εκπαίδευση με τη βοήθεια παραδειγμάτων
    • Οι μαθητές
    • Βασικά μαθήματα αδικίας
    • Βασικά μαθήματα ρατσισμού και φαλλοκρατίας


    Η Έδρα της φοβίας
    • Η διδασκαλία του φόβου
    • Η βιομηχανία του φόβου
    • Τμήματα ραπτικής και πρετ-α πορτέ: πώς να κατασκευάζετε εχθρούς στα μέτρα σας


    Σεμινάριο ηθικής
    • Πρακτική εξάσκηση: πώς να επιτύχετε στη ζωή και να κερδίσετε φίλους
    • Μαθήματα κατά των βλαβερών συνηθειών


    Ανώτερες σπουδές στην ατιμωρησία
    • Μελέτη μοντέλων
    • Η ατιμωρησία των κυνηγών καφαλών
    • Η ατιμωρησία των εξολοθρευτών του πλανήτη
    • Η ατιμωρησία του ιερού κινητήρα


    Παιδαγωγική της μοναξιάς
    • Μαθήματα καταναλωτικής κοινωνίας
    • Εντατικό τμήμα μη επικοινωνίας


    Το αντι-σχολείο
    • Προδοσίες και υποσχέσεις στο τέλος της χιλιετίας
    • Το δικαίωμα στο παραλήρημα



    [...]Τα άτομα με αντικοινωνική παθολογία, μια μορφή τρέλας από την οποία απειλούνται όλοι οι φτωχοί, εμπνέονται από το πρότυπο των κοινωνικά επιτυχημένων, που χαίρουν άκρας υγείας.[...]

    [...] Στον κόσμο όπως είναι σήμερα, στο κόσμο απ' την ανάποδη, οι χώρες που φροντίζουν για την παγκόσμια ειρήνη είναι εκείνες που κατασκευάζουν τα περισσότερα όπλα και πουλούν τα περισσότερα όπλα· οι πιο αναγνωρισμένες τράπεζες είναι εκείνες που ξεπλένουν τα περισσότερα ναρκωδολάρια και στις οποίες αποταμιεύονται τα περισσότερα κλεμμένα χρήματα· οι πιο επιτυχημένες βιομηχανίες είναι εκείνες που δηλητηριάζουν περισσότερο τον πλανήτη. Η σωτηρία του περιβάλλοντος είναι η πιο ευφυής εμπορική επένδυση των εταιριών που το καταστρέφουν.[...]

    [...] Η κοινωνία που θεοποιεί την τάξη, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί την αταξία, μέρα με τη μέρα τούς στερεί την ελευθερία. Ο φόβος του μεσαίου: το πάτωμα τρίζει κάτω από τα πόδια, δεν υπάρχουν πλέον εγγυήσεις, η σταθερότητα είναι ασταθής, οι δουλειές εξαφανίζονται, τα χρήματα εξανεμίζονται, για να φτάσει το τέλος του μήνα χρειάζεται ένα θαύμα.[...]

    [...]Η εξαίρεση
    Υπάρχει μόνο ένας τόπος όπου ο Βορράς ανταγωνίζεται το Νότο με τους ίδιους όρους: πρόκειται για ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στη Βραζιλία, στις εκβολές του Αμαζονίου. Ο κύκλος του Ισημερινού κόβει στη μέση το στάδιο Zerao, στην Αμαπά, οπότε κάθε ομάδα παίζει το ένα ημίχρονο στο Νότο και το άλλο στο Βορρά.[...]

    [...]Μια έγκυος γυναίκα στην Αφρική διατρέχει εκατό φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνει από ό,τι στην Ευρώπη. Η αξία των προϊόντων για τα κατοικίδια, που πωλούνται κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τη συνολική παραγωγή της Αιθιοπίας.[...]

    [...]Σε πολλές χώρες του κόσμου η κοινωνική δικαιοσύνη έχει αναχθεί σε ποινική δικαιοσύνη. Το κράτος επαγρυπνά μόνο για τη δημόσια ασφάλεια: για τις υπόλοιπες υπηρεσίες υπεύθυνη είναι πλέον η αγορά· ο Θεός θα φροντίσει για τη φτώχεια, τους φτωχούς, τις φτωχές περιοχές, αν δεν τον προλάβει η αστυνομία.[...]

    [...]όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτίναξαν το ζυγό της Αγγλίας, το πρώτο που έκαναν ήταν να απαγορεύσουν το ελεύθερο εμπόριο. Όλα, από τις βρεφικές φασκιές μέχρι και τα νεκρικά σάβανα, φτιάχνονταν υποχρεωτικά με υφάσματα της Βορείου Αμερικής κι ας ήταν πιο ακριβά και πιο άσχημα από τα εγγλέζικα υφάσματα· στη συνέχεια όμως, οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν σημαία το ελεύθερο εμπόριο και υποχρέωναν πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής να καταναλώνουν τα εμπορεύματα τους, τα δάνειά τους και τις στρατιωτικές δικτατορίες τους·[...]

    [...]Η πεποίθηση ότι κάποιοι λαοί γεννιούνται για να είναι ελεύθεροι και άλλοι για να είναι σκλάβοι κατηύθυνε πάντοτε τα βήματα της εξουσίας στον κόσμο.[...]Το διεθνές δίκαιο γεννήθηκε για να νομιμοποιήσει την εισβολή και τη λεηλασία, ενώ ο ρατσισμός έδινε το ελεύθερο στις στρατιωτικές θηριωδίες και παρείχε άλλοθι στην ανελέητη εκμετάλλευση των υποτελών χωρών και των πολιτών τους.[...]Ο Χριστόφορος Κολόμβος πίστευε ότι οι Ινδιάνοι ήταν Ινδοί της Ινδίας, ότι οι Κουβανοί ήταν κάτοικοι της Κίνας και οι Αϊτινοί της Ιαπωνίας. Ο αδερφός του, ο Βαρθολομαίος, καθιέρωσε την ποινή του θανάτου στην Αμερική καίγοντας ζωντανούς έξι ιθαγενείς με την κατηγορία της ιεροσυλίας: οι ένοχοι είχαν θάψει στο χώμα εικονίτσες καθολικών αγίων επειδή πίστευαν ότι οι καινούργιοι αυτοί θεοί θα έκαναν τη σπορά γόνιμη.[...]

    [...]Ο λευκός που τρέχει είναι ένας άνθρωπος που τον έχουν ληστέψει· ο μαύρος που το βάζει στα πόδια είναι κλέφτης.[...]

    [...]Το 1998, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου όπου κέρδισε η Γαλλία, σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές που φορούσαν την μπλε φανέλα ήταν μετανάστες και το παιχνίδι κάθε φορά άρχιζε με τους ήχους της Μαρσεγιέζας. Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε εκείνες τις μέρες έδειξε ότι τέσσερις στους δέκα Γάλλους έχουν ρατσιστικές προκαταλήψεις. Ωστόσο για τη νίκη πανηγύριζαν όλοι οι Γάλλοι, λες και οι μαύροι και οι Άραβες είναι παιδιά της Ζαν ντ' Αρκ.[...]

    [...]Ποτέ δεν έλειψαν οι στοχαστές που είχαν την ικανότητα να ανάγουν σε επιστήμη τις προκαταλήψεις της κυρίαρχης τάξης, αλλά ο δέκατος ένατος αιώνας ήταν ιδιαίτερα γόνιμος στην Ευρώπη. Ο φιλόσοφος Αύγουστος Κοντ, ένας από τους ιδρυτές της σύγχρονης κοινωνιολογίας, πίστευε στην υπεροχή της λευκής φυλής και στην ισόβια ανωριμότητα της γυναίκας.[...]

    Σημ. Καλά καλά, δεν αποκαλύπτω άλλα. Τα παραπάνω είναι κάτι ελάχιστο, μην έρθει η βιασύνη και φανούν υπερβολικά απλά και πράγματα που ήδη ξέρουμε, παρακάτω έχει αμέτρητους λόγους για να ψάξουμε, ένας ολόκληρος κόσμος που είναι μπροστά μας, αμέτρητα στοιχεία που ποτέ δεν ψάξαμε και μία τεράστια βιβλιογραφία για τα μούτρα μας. Το σημερινό χρήμα είναι αέρας κοπανιστός, τα χειροπιαστά φράγκα είναι μαύρα, κατάμαυρα· τα πρώτα θύματα είναι πάντα τα παιδιά, οι φτωχοί που σφάζονται (και μεταξύ τους), η Ελβετία θα διδάσκει ουδετερότητα και πώς ο διάβολος είναι διάσημο μοντέλο απερίγραπτης ομορφιάς. Χώρες θεϊκές και χώρες καταραμένες, νούμερα, στατιστικές και σοφοί οδηγοί για αξέχαστες διακοπές στην κόλαση. Η διαδρομή του πλούτου, η καταστροφή της ελπίδας. Ελπίδα; Άγνωστη λέξη και η επόμενη μέρα: το χιούμορ πεθαίνει τελευταίο και οι φτωχοί κάθε μέρα. Απλά νούμερα.

    Σημ.2 Να πω πως το βιβλίο είναι όμορφα απλό, απλό στο μαλακό εξώφυλλο, απλό χαρτί, μικρή και όμορφη γραμματοσειρά και υπέροχες εικόνες από χαρακτικά τού Μεξικανού καλλιτέχνη Χοσέ Γκουανταλούπε Ποσάντα (1852-1913). Το βιβλίο είναι αλλού εξαντλημένο και αλλού σε προσφορά, πιστεύω πως αξίζει η αγορά του.








    Τελευταία επεξεργασία από Χήθκλιφ : 27-12-15 στις 16:17

  2. #2

    Προεπιλογή

    Μπράβο σου Στράτη, φοβερή παρουσίαση. Και τα αποσπάσματα που παρέθεσες είναι όλα ένα κι ένα.

    Με προβληματίζει λίγο το ότι δεν είναι "καθαρό" μυθιστόρημα, όμως φαίνεται τόσο καλό που θα το ψάξω.

    [...]Το 1998, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου όπου κέρδισε η Γαλλία, σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές που φορούσαν την μπλε φανέλα ήταν μετανάστες και το παιχνίδι κάθε φορά άρχιζε με τους ήχους της Μαρσεγιέζας. Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε εκείνες τις μέρες έδειξε ότι τέσσερις στους δέκα Γάλλους έχουν ρατσιστικές προκαταλήψεις. Ωστόσο για τη νίκη πανηγύριζαν όλοι οι Γάλλοι, λες και οι μαύροι και οι Άραβες είναι παιδιά της Ζαν ντ' Αρκ.[...]

    Κρατάω το παραπάνω απόσπασμα όχι γιατί μου άρεσε περισσότερο ή λιγότερο απ'τα άλλα, αλλά γιατί είναι πολύ επίκαιρο.
    "If you spend all your time trying, then all you're doing is trying. So don't try. Just do".

  3. #3

    Προεπιλογή

    Καλημέρα φίλε Χρήστο.
    Ευχαριστώ κι εγώ απ' τη μεριά μου για πολλά πράγματα, ένα πρώτο που θα πω (και σε ανύποπτο χρόνο το έχω ξαναπεί) είναι πως, από Λατινική Αμερική ξέρω ελάχιστα πράγματα -σχεδόν τίποτα- και δεν έχω σκοπό να κρυφτώ· έμαθα πολλά κι εδώ στη Λέσχη του Βιβλίου (αναγνωρισμένες παγκοσμίως πένες που δεν είχα ιδέα και διάβασα πρώτη φορά εδώ), αυτό που έχει σημασία είναι πως ποτέ δεν είναι αργά για νέες βιβλιοκαταδύσεις.

    Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι κάτι μικρό, μέσα έχει ποταμό στοιχείων για τον παγκόσμιο χάρτη της αδικίας· η αλήθεια επίσης είναι πως δεν είναι μυθιστόρημα, είναι τόσο σκληρά αληθινό που είναι ένα σκληρό ντοκιμαντέρ, από την άλλη είναι τόσο τραγικό που δεν είναι απόψεις ή απλά στοιχεία είναι η εύκολη κρυψώνα στη θέση για μυθιστορήματα. Δεν είναι αυτό που ψάχνεις όμως αξίζει -πιστεύω- μία θέση στη βιβλιοθήκη.

  4. #4
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Μπου Ραντλι
    Εγγραφή
    30-01-2014
    Περιοχή
    Άγιος Αρτέμιος, Αθήνα
    Αναρτήσεις
    2.017
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Θείος Πέτρος κι η Εικασία του Γκόλντμπαχ" του Απόστολου Δοξιάδη

    Προεπιλογή

    Υπέροχο βιβλίο!!! Δεν πρόκειται να ενθουσιάσει τους φίλους της παγκοσμιοποίησης και της ελεύθερης αγοράς αφορά όμως όλους τους υπόλοιπους!!!

    Το 1998 που γράφτηκε φάνταζε αρκετά μακριά από την ελληνική πραγματικότητα (ακόμη τότε ούτε την κρίση του χρηματιστηρίου δεν είχαμε νοιώσει), δυστυχώς σήμερα πολλά κομμάτια του μας αφορούν. Ειλικρινά δε θέλω να σκέφτομαι πόσο θα ταιριάζει στο 2038...

  5. #5
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Μοκαντάσα αλ Σάφερ
    Εγγραφή
    16-05-2016
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Αναρτήσεις
    156
    Τώρα διαβάζω
    Άγνωστου Άραβα Ποιητή-Το Περιβόλι της Αγάπης

    Προεπιλογή

    Και το "Τα χίλια πρόσωπα του ποδοσφαίρου" είναι καταπληκτικό βιβλίο.Ακόμα κι αν είσαι εντελώς άσχετος από ποδόσφαιρο!
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •