Untitled Document
Σελίδα 455 από 456 ΠρώτηΠρώτη ... 355405445453454455456 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 4.541 έως 4.550 από σύνολο 4555

Νήμα: Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

  1. #4541
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Τσίου
    Εγγραφή
    30-08-2016
    Περιοχή
    20.000 λεύγες κάτω απ'την αξιοπρέπεια, στο υποβρύχιο "Κοντοπίδης"
    Αναρτήσεις
    1.679
    Τώρα διαβάζω
    Counting the days until the Apocalypse

    Προεπιλογή

    Θυμόμουν ότι ο Χρυσόστομος δεν ενθουσιάστηκε με Καραπάνου, το είχε πει εδώ, αλλά εσένα νόμιζα ότι σου άρεσε. (Τι γίνεται σε αυτό το μυαλό; κουλουβάχατα τα έχω κάνει.)
    Εντάξει λοιπόν, παίρνω την πρότασή μου και φεύγω!
    Αει στα κομμάτια με τις κουρτίνες

    Υ.Γ Ούτε εγώ τρελαίνομαι με Καραπάνου, απλώς εντόπισα ομοιότητα.
    This is Gina The Machina. I made it when I was younger. I think there is some good stuff in it—I don't fucking remember.

  2. #4542
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    1.200

    Προεπιλογή

    ελιωσα Τσιου με το γκιφακι με τις κουρτινες...

  3. #4543
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    1.200

    Προεπιλογή

    Διαβασα "Τα δοντια της μυλοπετρας". Πολυ δυνατο βιβλιο που εκτυλισσεται στα χρονια της κατοχης και του εμφυλιου. Μια τολμηρη και αυθεντικη ματια του Κασδαγλη σε αυτα τα μαυρα χρονια της ελληνικης ιστοριας.
    @Σαωρη σε εσενα συγκεκριμενα θα στο προτεινα ανεπιφυλακτα. Το λεω γιατι ξερω οτι σου αρεσουν τα βιβλια του Μισσιου, οπως και το Μαουτχαουζεν του Καμπανελλη και αυτο ειναι στο ιδιο στυλ γραφης αλλα και αναφερεται στην ιδια εποχη.
    Τωρα θα συνεχισω με τα "Εθιμα ταφης" της Χανα Κεντ.

  4. #4544

    Προεπιλογή

    Παιδιά, εγώ τι να πω που το "Ναι" της Καραπάνου το είχα δει στα τρυφερά φοιτητικά μου χρόνια σε θεατρική παράσταση ανεβασμένη από ερασιτεχνική θεατρική ομάδα. Βέβαια ο υπότιτλος της, "Μανιοκατάθλιψη, αυτή την ασθένεια έχω", θα έπρεπε να με υποψιάσει αλλά απτόητη...

    @Χρυσόστομε, κι εμένα μ' άρεσαν τα δόντια της μυλόπετρας. Το είχα προτείνει στο "Διαβασε το αγαπημένο μου βιβλίο", οταν ήμουν ζευγάρι με Ιωάννα Μος και της άρεσε επίσης. Σκληρό και στενάχωρο βιβλίο.
    I wanna be your vacuum cleaner breathing in your dust

  5. #4545
    Θεραπεύτρια Μαγικών Πλασμάτων Το αβατάριο του χρήστη Σαώρη
    Εγγραφή
    07-12-2015
    Περιοχή
    κάπου στα βάθη της Ανατολίας
    Αναρτήσεις
    448
    Τώρα διαβάζω
    Το κουτσό, Julio Cortazar

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσόστομος Δες Ανάρτηση
    Διαβασα "Τα δοντια της μυλοπετρας". Πολυ δυνατο βιβλιο που εκτυλισσεται στα χρονια της κατοχης και του εμφυλιου. Μια τολμηρη και αυθεντικη ματια του Κασδαγλη σε αυτα τα μαυρα χρονια της ελληνικης ιστοριας.
    @Σαωρη σε εσενα συγκεκριμενα θα στο προτεινα ανεπιφυλακτα. Το λεω γιατι ξερω οτι σου αρεσουν τα βιβλια του Μισσιου, οπως και το Μαουτχαουζεν του Καμπανελλη και αυτο ειναι στο ιδιο στυλ γραφης αλλα και αναφερεται στην ιδια εποχη.
    Τωρα θα συνεχισω με τα "Εθιμα ταφης" της Χανα Κεντ.
    Σ' ευχαριστώ πολύ που με σκέφτηκες, Χρυσόστομε! Και φυσικά, θα πάω σε λίγο από την βιβλιοθήκη να το πάρω για το καλοκαίρι!
    Και αν μου αρέσει αρκετά σίγουρα θα βρω χρόνο να κάνω παρουσίαση, γιατί βλέπω ότι δεν υπάρχει!
    Διότι οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε. [Σταύρος Τσιώλης]

  6. #4546
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Στιλλ ιλλ
    Εγγραφή
    17-04-2014
    Περιοχή
    San Junipero
    Αναρτήσεις
    1.799

    Προεπιλογή

    Τελείωσα το πέμπτο παιδί της Ντόρις Λέσινγκ. Απίστευτα εντυπωσιασμένη απο το ταλέντο της συγγραφέως όπου παίρνει μια τοσο απλή ιστορία και την μεταμορφώνει σε ενα cautionary tale για την μητρότητα, τα σχέδια και τις φιλοδοξίες των ανθρώπων και εν τέλει το πως διαχειρίζεται κανείς την διαφορετικότητα. Το νεαρό ζευγάρι ήταν πολύ διαφορετικό απο τους συνομιλήκους τους στην απελευθερωμένη εποχή των 60's και υπερασπίστηκαν τα όνειρα τους με νύχια και με δόντια. Μεχρι να γεννηθεί ο μικρός Μπεν....

    Συνεχίζω με το Ουδέν νεώτερο απο το δυτικό μέτωπο του Ρεμάρκ που κάποια ψυχή μου πρότεινε (η ίδια που επέμενε για τον Ντίκενς και τελικά είχε δίκιο γιατί τον αγάπησα)
    “In my imagination you're waiting, lying on your side
    With your hands between your thighs ''

  7. #4547
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.802
    Τώρα διαβάζω
    Ό,τι κάτσει, καμιά φορά μπορεί να είναι και τίποτα που ν'αξίζει τον κόπο...

    Προεπιλογή

    Από την 1η Ιουνίου οπότε και κατέθεσα την προηγούμενη αναφορά μου:

    Νικανόρ Πάρα: Ποιήματα και αντιποιήματα. Δεν είμαι και πολύ φίλος της ποίησης, αλλά μου άρεσε αρκετά
    Σάμιουελ Τέιλορ Κόουλριτζ: Η μπαλάντα του γέρου ναυτικού. Δυνατό, κλασικό, αφηγηματικό ποίημα
    Τελείωσα το Οι άνθρωποι από καλαμπόκι του Μιγκέλ Άνχελ Αστουρίας. Αν και ξεκίνησε δυνατά, τελικά κάπου με έχασε (ή εγώ το έχασα, κάπου αλληλοχαθήκαμε τελικά)
    Τέρι Πράτσετ: Πιάστε τον μάγο. Δεν ήταν κακό, μου φάνηκε λιγότερο κεφάτο από Το χρώμα της μαγείας του ίδιου.
    Σιλβίνα Οκάμπο και Αντόλφο Μπιόι Κασάρες: Όποιος αγαπά μισεί. Ικανοποιητικό και κεφάτο, δεν μπορεί να συγκριθεί με την Εφεύρεση του Μορέλ ή Το σχέδιο διαφυγής του Μπιόι Κασάρες όμως.
    Έντμοντ Χάμιλτον: Ο ζοφερός αυτοκράτορας Χαζομαρούλα επιστημονικής φαντασίας 80 ετών που φαίνεται τουλάχιστον 180. Ό,τι πρέπει για ανώδυνο διάβασμα...
    Χάραλντ Τζίλμπερς: Σκοτεινό Βερολίνο Ικανοποιητικό αστυνομικό, όχι τόσο για το μυστήριο, όσο για την ατμόσφαιρα παρακμής των τελευταίων ημερών του Γ' Ράιχ που μεταδίδει το βιβλίο. Δεν είναι Κερ, είναι ένα καλό υποκατάστατο.
    Ιβ Μπονφουά: Οι τάφοι της Ραβένας. Δοκίμια περί θανάτου και τέχνης. Όχι πολύ τολμηρά, ενδιαφέροντα όμως.
    Χόρχε Λουίς Μπόρχες: Άπαντα τα πεζά II. Λιγότερο καλό από το I, όταν μιλάμε για Μπόρχες όμως και το λιγότερο καλό είναι σχεδόν αριστουργηματικό.
    Γιόκο Ογκάουα: Άρωμα πάγου. Ιαπωνική λογοτεχνία στο ύφος του Νορβηγικού δάσους. Προσωπικά μου άρεσε πολύ.
    Ρόμπερτ Λουίς Στήβενσον: Κατριόνα Πολιτικά πάθη και (όχι και τόσο) δίκαιη δικαιοσύνη στη Σκωτία (στο πρώτο μέρος) πουριτανικοί έρωτες στην Ολλανδία (στο δεύτερο μέρος) στον απόηχο της Ιακωβίτικης εξέγερσης του 1745. Οκ το αγόρι παντρεύεται το κορίτσι και αποκτούν και δυο παιδιά. Ικανοποιητικό.

    Τώρα διαβάζω το Κουτσό του Χούλιο Κορτάσαρ και το Θάνατος στο Όσλο της Άνε Χολτ
    Τελευταία επεξεργασία από Κόρτο Μαλτέζε : 12-07-18 στις 12:21
    Memento mori (όχι το συγκρότημα) κουφάλες

  8. #4548
    Δαγεροτύπης Το αβατάριο του χρήστη Φιλιπ
    Εγγραφή
    20-01-2015
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    518
    Τώρα διαβάζω
    "DER STUMME PROPHET" Joseph Roth

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Στιλλ ιλλ Δες Ανάρτηση
    Συνεχίζω με το Ουδέν νεώτερο απο το δυτικό μέτωπο του Ρεμάρκ που κάποια ψυχή μου πρότεινε (η ίδια που επέμενε για τον Ντίκενς και τελικά είχε δίκιο γιατί τον αγάπησα)
    "Black as midnight on a moonless night"

  9. #4549
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    1.200

    Προεπιλογή

    Διαβασα το "Εθιμα ταφης". Πολυ δυνατό βιβλίο μου αρεσε παρα πολύ, απο τα καλυτερα που διαβασα φετος. Θα συνεχισω με Γιου Νεσμπε και "Αστυνομία".
    @Σαωρη αν διαβασεις τα δοντια περιμενω εντυπώσεις.
    @Στιλλ, συγκλονιστικο το ουδεν νεωτερον. Ολη η τρελα και η κολαση του πολέμου σε ενα βιβλιο.

  10. #4550
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Διχασμένη
    Εγγραφή
    28-01-2014
    Περιοχή
    Θεσσαλονίκη, στον κόσμο μου
    Αναρτήσεις
    183
    Τώρα διαβάζω
    Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια και ότι τύχει

    Προεπιλογή

    Τέλειωσα ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, το γύρο του θανάτου, του Κοροβίνη. Ο τίτλος προέρχεται από μια πανηγυριώτικη ατραξιόν, στην οποία είχε δουλέψει ο πρωταγωνιστής.
    Το βιβλίο ασχολείται με την ιστορία του εκτελεσθέντος ως δράκου του Σέιχ Σου Αριστείδη Παγκρατίδη, όμως θα το χαρακτήριζα περισσότερο χρονικό παρά αστυνομικό ή μυθιστορηματική βιογραφία. Μαθαίνουμε την ιστορία του Παγκρατίδη μέσα από τα λόγια τρίτων προσώπων, τα οποία είναι οι αφηγητές κάθε κεφαλαίου. Αποσπάσματα από την απολογία του ίδιου του Παγκρατίδη βλέπουμε μόνο στο πρώτο κεφάλαιο, το ουδέτερο, όπου παρουσιάζονται τα ντοκουμέντα της υπόθεσης, δηλαδή ρεπορτάζ εφημερίδων και στιγμιότυπα από τη δίκη. Τα υπόλοιπα κεφάλαια είναι ειπωμένα το καθένα από την οπτική γωνία διάφορων προσώπων της καθημερινής ζωής ή και του υπόκοσμου, που υποτίθεται τον γνώριζαν: η γειτόνισσα, ένας εργοδότης του, ένας παλιός του φίλος, ένας Σαλονικιός της καλής κοινωνίας, μια τραγουδίστρια ερωμένη του κτλ. Και αυτές οι μαρτυρίες γίνονται όλο και πιο συναισθηματικές με κάποια κλίμακα, ξεκινώντας από το ουδέτερο, σαν ρεπορτάζ πρώτο κεφάλαιο και καταλήγοντας στα συναισθηματικά και συμπονετικά 2 τελευταία κεφάλαια, τα οποία είναι από την οπτική γωνία προσώπων που τον αγάπησαν.
    Το μεγάλο ενδιαφέρον του βιβλίου είναι ότι περιγράφεται ανάγλυφα η ατμόσφαιρα μιας εποχής: η ζωή στις προσφυγικές συνοικίες, η δράση του παρακράτους, οι διώξεις ενάντια στους κομμουνιστές, η τρομερή υπόθεση της δολοφονίας του Λαμπράκη, ο διαβόητος Μουσχουντής, η ζωή ατόμων του περιθωρίου και του υπόκοσμου... Εξαιρετικά ελκυστικό στοιχείο του βιβλίου είναι το διαφορετικό γλωσσικό ιδίωμα σε κάθε κεφάλαιο, που όπως είπαμε κάθε κεφάλαιο είναι η οπτική γωνία άλλου προσώπου: ο πλούσιος και μορφωμένος παλιός Σαλονικιός χρησιμοποιεί καθαρεύουσα, οι περισσότεροι άλλοι χρησιμοποιούν δημοτική με στοιχεία απ' τα τούρκικά, η τραγουδίστρια μιλάει λαικά με στοιχεία απ' την Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη(; ), όπως "να σε πω, ντεμέκ" κλπ, το άτομο του ερωτικού περιθωρίου χρησιμοποιεί τη συνθηματική γλώσσα του συγκεκριμένου κύκλου...
    Το μόνο που δεν μ' άρεσε είναι ότι, φορές-φορές, μου φάνηκε ότι ο συγγραφέας ποντάρει πολύ στο να σοκάρει επίτηδες τον αναγνώστη. Επίσης μου φάνηκε ότι υπάρχει ένας κάποιος συναισθηματικός εκβιασμός του αναγνώστη, ιδίως στις 2 τελευταίες, πιο συναισθηματικές μαρτυρίες, ώστε ο αναγνώστης να συγκινηθεί και να συμφωνήσει με την εκδοχή που υιοθετεί ο συγγραφέας για όλη αυτή την ιστορία.
    Πάντως, σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι μ' άρεσε καθώς είναι και πολύ πρωτότυπο βιβλίο και δεν έχω ξαναδιαβάσει άλλο παρόμοιο.

Σελίδα 455 από 456 ΠρώτηΠρώτη ... 355405445453454455456 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •