Untitled Document
Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 11 έως 13 από σύνολο 13

Νήμα: Κέλτικα Παραμύθια

  1. #11

    Προεπιλογή

    Αρκετα ενδιαφέροντα παραμύθια,πρόσφατα ασχολήθηκαμε την εικονογράφηση ενός παιδικού παραμυθιού και θέλω να περάσω σε κάτι πιό σύνθετο κι απαιτητικό που να διατηρεί,όμως,το ύφος του παραμυθιού,οπότε θα ψάξω για την σκανδιναβική μυθολογία που πρότεινες,ευχαριστώ.

  2. #12
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Δασοφύλακας
    Εγγραφή
    24-01-2015
    Περιοχή
    Dal Riata
    Αναρτήσεις
    107
    Τώρα διαβάζω
    Σιλμαρίλλιον & το Πηγάδι της Μνήμης

    Προεπιλογή

    Σίγουρα η Κέλτικη μυθολογία θα σε βοηθήσει φίλε μου, έχει μεγάλο βάθος και πιστεύω θα βρεις πολλές πηγές!
    Τώρα η Σκανδιναβική μυθολογία είναι πιο ανατολικά και έχει πιο πολύ Γερμανικά στοιχεία αλλά και αυτή είναι μια πλούσια πηγή!
    Ή θα τον βρούμε το δρόμο ή θα τον φτιάξουμε - Αννίβας

  3. #13
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Δασοφύλακας
    Εγγραφή
    24-01-2015
    Περιοχή
    Dal Riata
    Αναρτήσεις
    107
    Τώρα διαβάζω
    Σιλμαρίλλιον & το Πηγάδι της Μνήμης

    Προεπιλογή

    Ιρλανδικό παραμύθι από την συλλογή "κέλτικα παραμύθια", του Joseph Jacobs!

    Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε έναν άγονο και φτωχό τόπο ένα αντρόγυνο! Ο άντρας, που τον έλεγαν Τζον, ήταν αγρότης, αλλά στα μέρη του δεν έβρισκε δουλειά και αποφάσισε να φύγει και να αναζητήσει αλλού την τύχη του. Δρόμο πήρε, δρόμο άφησε και κατά το βραδάκι έφτασε σ' ένα πλούσιο σπίτι. Χωρίς να διστάσει χτύπησε την πόρτα και ρώτησε αν ήθελαν κανέναν εργάτη. Και ήταν τυχερός, γιατί ο αφέντης του σπιτιού τον πήρε αμέσως στη δούλεψή του.

    Πέρασε ένας χρόνος και ο αφέντης τον φώναξε κοντά του. "Δούλεψες καλά και άξια, Τζον", του είπε. "Να ο μισθός σου. Όμως, αν μου τον δώσεις πίσω, εγώ θα σου προσφέρω για αντάλλαγμα μια καλή συμβουλή".
    Ο Τζον σκέφτηκε λιγάκι και απάντησε: "Χρειάζομαι τα χρήματα, αλλά η συμβουλή σου μπορεί να είναι πιο χρήσιμη! Την ακούω"!
    "Ποτέ να μην αφήνεις έναν παλιό γνώριμο δρόμο για χάρη ενός καινούριου", είπε ο αφέντης του.
    Πέρασε ένας ακόμη χρόνος, κι όταν ήρθε η ώρα να πληρωθεί ο Τζον, ο αφέντης του αντί για χρήματα του έδωσε μία ακόμα συμβουλή, "Κρατήσου μακριά από τους καυχησιάρηδες", του είπε. Τα ίδια έγιναν και τον επόμενο χρόνο. Η συμβουλή, αυτή τη φορά, ήταν, "Να είσαι τίμιος ότι και να συμβεί".
    Ο Τζον αγαπούσε πολύ τον αφέντη του, αλλά είχε νοσταλγήσει το σπίτι του και τη γυναίκα του! "Καλέ μου αφέντη, μαζί σου έμαθα πολλά και δούλεψα καλά. Τώρα όμως πρέπει να γυρίσω στους δικούς μου", του είπε. Κι έτσι, ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού! Το επόμενο πρωί, ο αφέντης ξεπροβόδισε τον Τζον και τον φίλεψε ένα μεγάλο καρβέλι ψωμί. 'Πάρε αυτό το καρβέλι", του είπε, "και κόψε το την ώρα της πιο μεγάλης σου χαράς! Όχι νωρίτερα".

    Ξεκίνησε λοιπόν ο Γιάννης και στον δρόμο συνάντησε τρεις εμπόρους από το χωριό του. "Καλώς σε βρήκαμε!", του είπαν. "Για πού το έβαλες;"
    "Γυρνάω στο χωριό, στη γυναίκα μου", απάντησε ο Τζον.
    "Έλα τότε μαζί μας", του πρότειναν και ο Τζον δέχτηκε με χαρά!
    Περπάτησαν ώρα πολλή, ώσπου έφτασαν σ' ένα σταυροδρόμι. "Πάμε από τον καινούριο δρόμο", είπαν οι έμποροι. "Είναι πιο σύντομος και πιο καλός". Όμως, ο Τζον θυμήθηκε τη συμβουλή του αφέντη του κι έμεινε στον παλιό. Κι έκανε πολύ σωστά, γιατί, πριν καλά καλά ξεμακρύνει από τους συμπατριώτες του, άκουσε τις φωνές τους: "Κλέφτες! Κλέφτες!" Ληστές τούς είχαν στήσει καρτέρι πίσω από τα δέντρα. "Κλέφτες!", φώναξε και ο Τζον τρομαγμένος! Τότε οι ληστές φοβήθηκαν με τη σειρά τους και το έβαλαν στα πόδια. Μερικές ώρες αργότερα, ο Τζον ξανασυναντήθηκε με τους εμπόρους στο γειτονικό χωριό.
    "Σου χρωστάμε τη ζωή μας", του είπαν! "Έλα να μείνουμε στο ίδιο πανδοχείο και να σου κάνουμε το τραπέζι".
    Ο Τζον τους ακολούθησε πρόθυμα. Όμως την ώρα που άρχισαν να τρώνε και να πίνουν, οι έμποροι βάλθηκαν να καυχιούνται μεγαλόφωνα για τις καλές τους τις δουλειές και τα πολλά λεφτά που είχαν κερδίσει στα ταξίδια τους. Τότε θυμήθηκε τη δεύτερη συμβουλή του αφέντη του και σηκώθηκε από το τραπέζι.
    "Φίλοι μου, ευχαριστώ", τους είπε, "δέχτηκα το τραπέζι σας, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ και τη φιλοξενία σας. Θα μείνω στο διπλανό το χάνι, που είναι και πιο φτηνό".

    Αυτό και έκανε! Δεν είχε όμως προλάβει να κλείσει τα μάτια του, όταν άκουσε και πάλι φωνές: "Κλέφτες! Κλέφτες!" Κοίταξε τρέμοντας απ' το παράθυρο, και είδε τους τρεις εμπόρους να τρέχουν μες στη νύχτα και τρεις μαυροντυμένους να τους κυνηγούν. Όρμησε μες στο σκοτάδι το κατόπι τους, κάνοντας όση φασαρία μπορούσε. Κάτι στρατιώτες που αναπαύονταν στο χάνι ξύπνησαν κι αυτοί κι έτσι, όλοι μαζί, κυνήγησαν τους κακοποιούς, που χάθηκαν στο δάσος κι ακόμα τρέχουν.
    "Τζον, μας έσωσες τη ζωή για δεύτερη φορά", του είπαν οι έμποροι. "Μάλλον μας άκουσαν την ώρα που καυχιόμασταν και θέλησαν να μας ληστέψουν. Ζήτα μας ότι θέλεις και θα το έχεις"!
    "Δεν θέλω τίποτα", είπε ο Τζον χαμογελώντας, "μονάχα λίγο ύπνο ακόμα..." και γύρισε στο κρεβάτι του να ξεκουραστεί.

    Όταν ξύπνησε το πρωί, οι έμποροι είχαν κιόλας φύγει. Πάει να βγει από την πόρτα του και σκοντάφτει σ' ένα πουγκί με χρυσά νομίσματα! Τρέχει να τους προλάβει, αλλά αυτοί είχαν γίνει καπνός. Τι να κάνει ο Τζον; Έριξε το πουγκί στο δισάκι του και πήρε τον δρόμο για το σπίτι του.
    Έφτασε το απόγευμα, γεμάτος χαρά που ξανά έβλεπε τη γυναίκα του! Φάγανε, τα είπανε, αλλά ο Τζον δεν είχε ησυχία... Ήθελε να επιστρέψει τα χρήματα στους εμπόρους. Ρώτησε από δω, ρώτησε από κει, στο τέλος έμαθε ότι έμεναν στην κορφή του λόφου, σ' ένα αρχοντόσπιτο που έμοιαζε παλάτι!
    Πήγε και χτύπησε την πόρτα. Του άνοιξε ο πιο μεγάλος από τους τρεις, που δεν πίστευε στα μάτια του, όταν ο Τζον του έδωσε το πουγκί! "Δεν έχω δει πιο τίμιο άνθρωπο στη ζωή μου", του είπε. "Αυτά τα χρήματα είναι δικά σου! Και από αύριο το πρωί έλα να πιάσεις δουλειά κοντά μου"!

    Τότε θυμήθηκε ο Τζον την τρίτη συμβουλή του αφέντη του και γύρισε καταχαρούμενος στο σπίτι! "Με συμβούλεψε να είμαι τίμιος", είπε στη γυναίκα του, "και είχε δίκιο! Πόσο ευτυχισμένος νιώθω!"
    Ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή να κόψουν το καρβέλι του αφέντη. Αλλά, μόλις το μαχαίρι ακούμπησε το ψωμί, από μέσα κατρακύλησαν ένα σωρό χρυσά νομίσματα! Ήταν οι μισθοί των τριών χρόνων που ο Τζον είχε ανταλλάξει με τις τρεις πολύτιμες συμβουλές...


    Ή θα τον βρούμε το δρόμο ή θα τον φτιάξουμε - Αννίβας

Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •