Untitled Document
Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 28

Νήμα: Μπλάκσαντ (Blacksad)

  1. #1
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.818

    Προεπιλογή Μπλάκσαντ (Blacksad)

    Ένα καταπληκτικό κόμιξ είναι κι ο Μπλακσαντ (Blacksad), ο μαύρος γάτος ντεντέκτιβ, σε σενάριο Ντίαθ Κανάλες (Juan Diaz Canales) και σχέδιο Γκουαρνίδο (Juanjo Guarnido). Ισπανοί καί οι δύο αν και τα άλμπουμ κυκλοφορούν πρώτα στην Γαλλία στοχεύοντας προφανώς σε ένα πιο ώριμο για κόμιξ κοινό.



    Μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει μοναχά τρεις ιστορίες, όλες κι όλες, μέσα σε δέκα χρόνια, πράγμα που μάλλον φανερώνει την πολλή δουλειά που απαιτείται για το άψογο αποτέλεσμα που φτάνει τελικά στα χέρια μας. Το σχέδιο είναι έντονα εκφραστικό και πολύ προσεγμένο: κάθε καρέ ένας πίνακας που θα μπορούσα να κρεμάσω στον τοίχο μου. Το σενάριο απλά καταπληκτικό! Έξυπνη και ενδιαφέρουσα πλοκή με συνεχείς εκπλήξεις! Ένα εικονογραφηγήμα που έχει διακριθεί κι έχει κατακτήσει σημαντικά βραβεία, στην Ανγκουλέμ και αλλού.

    Κατά την επίσκεψή μου στην Βαρκελώνη ενθουσιάστηκα όταν βρήκα σε ένα βιβλιοπωλείο ένα πολύ μεγάλο και ενημερωμένο τμήμα με κόμιξ και εκεί αγόρασα (μεταξύ πολλωωωών άλλων ) σκληρόδετα καί τα τρία άλμπουμ τού Μπλακσαντ, στα Ισπανικά. Τις προάλλες βρήκα στον Ιανό τον τρίτο τόμο καί στα Ελληνικά με μαλακό εξώφυλλο μόλις για 6 €, εκδομένο από την Ελευθεροτυπία, που φαντάζομαι, μπορεί να έχει κυκλοφορήσει και τους άλλους δύο. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά.

    Οι ιστορίες λοιπόν εκτυλίσσονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάπου στην δεκαετία τού '50. Οι ήρωες είναι ανθρωπόμορφα ζώα κάθε λογής και πρωταγωνιστής είναι ένας γάτος, μαύρος... πονηρός ( ), σκληρός όμως συναισθηματικός, έξυπνος και ρωμαλέος, με πολλές γνωριμίες αν και μοναχικός, και με μεγάλη επιτυχία στις γυναίκες! Ο αρχετυπικός ντεντέκτιβ δηλαδή!



    Πέρα από το αριστοτεχνικό αισθητικό αποτέλεσμα το σενάριο αληθινά ξεχωρίζει και συνδυάζει αστυνομική πλοκή με πολιτικό θέμα όπου βλέπουμε τα ζώα να εμπλέκονται σε πολύ... ανθρώπινες ιστορίες!

    Στην πρώτη ιστορία, "Κάπου Ανάμεσα στις Σκιές" (Quelque Part Entre les Ombres) πρωτογνωριζόμαστε με τον Μπλακσαντ καθώς τον βλέπουμε να προσπαθεί να διαλευκάνει τον φόνο μιας παλιάς του αγαπημένης σε μια κλασική, αστυνομική ιστορία δίχως πολιτικό χρώμα.



    Πολιτικό χρώμα βρίσκουμε στην δεύτερη ιστορία, "Το Αρκτικό Έθνος" (Arctic-Nation) το οποίο αγγίζει το θέμα τού ρατσισμού με σαφείς αναφορές στην Κου-Κλουξ-Κλαν. Εδώ ο ρατσισμός έχει σκιαγραφηθεί πολύ καλά και είναι από τα ζώα με λευκό τρίχωμα προς τα ζώα με μαύρο τρίχωμα! Το θέμα είναι η απαγωγή μιας μικρής μαύρης και σε αυτήν την ιστορία, μεταξύ άλλων, γίνεται και η γνωριμία τού Μπλακσαντ με τον δημοσιογράφο Γουίκλη ο οποίος θα τον συντροφεύει εφεξής στις περιπέτειές του.

    Στην τρίτη ιστορία, "Κόκκινη Ψυχή" (Ame Rouge), το θέμα είναι η αριστερά και ο αντικομμουνισμός στις ΗΠΑ και βλέπουμε τον Μπλακσαντ να εμπλέκεται με αριστερούς καλλιτέχνες και φόνους που δεν τον αφορούν και να προσπαθεί να την βγάλει καθαρή. Υπάρχει επίσης μικρή αναφορά στο ολοκαύτωμα και τους Ναζί.

    Στις ιστορίες βλέπει κανείς όλα τα ζώα, ενίοτε σε αρχετυπικούς ρόλους και π.χ. ο κακός θα είναι φίδι και οι αστυνομικοί θα είναι κυρίως σκυλιά. Άλλα ζώα είναι περισσότερο ανθρωπόμορφα, ειδικά οι όμορφες γυναίκες, ενώ άλλα λιγότερο. Τα περισσότερα δεν έχουν ουρές αν και κάποιος χαρακτήρας μπορεί να παρουσιαστεί με την ουρά του να εξέχει μέσα από τα ανθρώπινα ρούχα.

    Ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα λοιπόν και προσωπικά αληθινά ανυπομονώ να δω να εκδίδεται κάποιο νέο άλμπουμ. Ένα πολύ καλό κόμιξ που αξίζει την προσοχή μας.



    ( Και μια μικρή... -ε, ίσως μεγάλη- παρένθεση εδώ για την ελληνική μετάφραση τού τρίτου τόμου που διάβασα. Με ενόχλησαν κάπως δυο προφανή σφάλματα. Ο καθηγητής αναφέρεται στον Μπλακσαντ με το παρατσούκλι που του είχε όταν ήταν μικρός. Μόνο που την μια τον φωνάζει "ξεφτέρι" και την άλλη "φωστήρα". Ένας μεταφραστής θα πρέπει όταν μεταφράζει να παρακολουθεί και την υπόθεση. Ένα είναι, φυσικά, το χαρακτηριστικό όνομα που του είχε ο καθηγητής, αλλιώς τι χαρακτηριστικό θα ήταν; (παντού chico listo στα Ισπανικά). Έπειτα η διάλεξη την μια ονομάζεται "Μια Εργασία για την Ειρήνη" και την άλλη "Μια Ενέργεια για την Ειρήνη" που είναι και το σωστό. Το ίδιο σφάλμα ασυνέπειας!

    Υπάρχουν και μικρολαθάκια που περνούν μάλλον απαρατήρητα όπως εκεί που γράφει "να μην μας πάρουν τα σιρόπια" δηλ. οι γλύκες, ενώ θα έπρεπε να είχε μεταφραστεί "να μην μας πάρουν τα ζουμιά" δηλ. τα δάκρια, τελείως διαφορετικά σε νόημα! )
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  2. #2

    Προεπιλογή

    αχ το ξερω αυτο το κομικ... μηπως ενα φεγγαρι το 9 ειχε παραθεσει ενα αποσπασμα;;;
    HOW FORTUNATE THE MAN WITH NONE.

  3. #3
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Αθήνα και μια σταλιά Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.097
    Τώρα διαβάζω
    Νίκος Καζαντζάκης, «Ασκητική»

    Προεπιλογή

    Πράγματι, Πιούζυ, έχω πληροφορηθεί ότι το περιοδικό 9 είχε παρουσιάσει το συγκεκριμένο εικονογραφήγημα. Θαυμάζω το εκπληκτικό, λεπτομερές σχέδιο, και με γοητεύει ιδιαίτερα αυτή η μείξη ανθρώπου και ζώου στη μορφή των πρωταγωνιστών (υπέροχες οι γυναίκες, που είναι γάτες μόνο ως προς τ' αφτιά, τη μύτη και το διακριτικότατο μουστάκι - ενώ οι άντρες έχουν εντελώς ζωόμορφο κεφάλι). Κάτι παρόμοιο έχω συναντήσει σ' ένα άλλο κόμιξ, γραμμένο από τον Αλέν Ερόλ (Alain Ayroles) και τον Ζαν-Λικ Μασμπού (Jean-Luc Masbou), με τίτλο Μανδύας και κυνόδοντες (De cape et des crocs). Μόνο που εκεί έχουμε δύο ιππότες, έναν Ισπανό λύκο και έναν Γάλλο αλούπη, που είναι όμως εξολοκλήρου ζώα στο σώμα, απλώς φορούν ανθρώπινα ρούχα και δρουν ανθρώπινα σ' έναν γενικώς ανθρώπινο κόσμο. Αξίζει πάρα πολύ να το γνωρίσετε κι αυτό όσοι ξέρετε Γαλλικά, τόσο για το εξαιρετικό σχέδιο (πάρτε μια μικρή γεύση εδώ) όσο και για το πρωτότυπο σενάριο. Απ' όσο ξέρω, δεν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά. Εγώ το γνώρισα εντελώς τυχαία από ένα αγαπημένο μου σέρβικο περιοδικό, το Πολίτικιν Ζάμπαβνικ,* που δημοσίευε το Μανδύας και κυνόδοντες σε συνέχειες.

    Μέσα από την εδώ παρουσίαση του Μπλάκσαντ πάντως, ομολογώ ότι έχω εντυπωσιαστεί και ανυπομονώ να αποκτήσω κι εγώ καί τις τρεις ιστορίες. Ίσως το αγοράσω στα Αγγλικά (αν έχει μεταφραστεί), διότι ενοχλήθηκα λίγο με τα σφάλματα που επισήμανε ο Φάρος στην ελληνική μετάφραση.


    *Политикин Забавник = "ψυχαγωγικό περιοδικό της (εφημερίδας) Πολίτικα"
    Τελευταία επεξεργασία από Γλωσσολάγνος : 21-01-10 στις 21:52
    In duabus angustiis Triccalorum/ Sacafliam interfecerunt (από τα Cicianis Carmina)

  4. #4
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.977
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή

    Απορια : γιατι οι αντρες εχουν πιο.. ζωωμορφη φατσα και οι γυναικες πιο ανθρωπινη;

    Αναρωτιεμαι αν υπαρχουν.. σκηνες καπως ερωτικες κτλ (γιατι λεει πως ειναι γυναικας ο γατος) πως θα βγαινει αισθητικα το αποτελεσμα.

    Τελος.. ο γατος πρωτη εικονα πανω, ειναι φοβερο το σκιτσο του
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  5. #5
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Εσκιβέλ
    Εγγραφή
    06-02-2009
    Περιοχή
    Κόρινθος
    Αναρτήσεις
    158
    Τώρα διαβάζω
    Ο έρωτας στα χρονια της Χολέρας

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Λορένα Δες Ανάρτηση
    Απορια : γιατι οι αντρες εχουν πιο.. ζωωμορφη φατσα και οι γυναικες πιο ανθρωπινη;
    Μμμ αυτό ακριβώς αναρωτήθηκα και γω! Μήπως υπονοείται κάτι;;

    Ρουφάω τον αέρα των σελίδων.
    Βρίσκω σκόνη σε κάθε σειρά.
    Τη φυσάω γιατί θέλω να ανακαλύψω, όλα να τα δώ.
    Όμως είναι αμέτρητα.
    Θα ψάξω με την άδεια μου ψυχή.
    Έτσι ίσως μια στάλα να γεμίσει.

  6. #6
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.818

    Προεπιλογή

    Η ζωομορφία βέβαια δεν είναι κάτι το νέο στον κόσμο των κόμιξ. Ο κόσμος τού Ντίσνεη (Disney), τα Λούνι Τιούνς (Loony Tunes), ο Τεξ Άβερη, ο Ροζ Πάνθηρας κτλ. δηλ. τα πιο γνωστά καρτούν και κόμιξ τού κόσμου έχουν για πρωταγωνιστές ζώα που συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι. Τώρα αν είναι ανθρωπόμορφα ζώα ή ζωόμορφοι άνθρωποι, είναι κι αυτό μια συζήτηση.

    Είναι ενδιαφέρον πως σε πολλές περιπτώσεις ζωόμορφοι και ζώα υπάρχουν μαζί κι έτσι ο Γκούφυ που είναι σκύλος έχει για κατοικίδιο τον Πλούτο που είναι κι αυτός σκύλος. Δεν διαφέρουν ιδιαίτερα στην φάτσα και μάλλον ούτε στην ράτσα (μακριά μουσούδα, και κρεμασμένα μακριά μαύρα αυτιά) απλά ο ένας φοράει ρούχα, περπατάει στα δύο και ζει σε σπίτι ενώ ο άλλος είναι γυμνός, περπατάει στα τέσσερα και ζει σε σκυλόσπιτο. Αναρωτιέσαι εάν τάχα η διάκριση εδώ είναι ταξική από ένα διαπιστωμένα καπιταλιστικό κόμιξ.

    Όμως άλλο ξεκίνησα να πω. Η ιδέα τής ζωομορφίας είναι κάτι που υπάρχει και πέρα απ' τα κόμιξ και που στοιχειώνει την ανθρωπότητα ήδη από πολύ αρχαίους χρόνους. Δεν θα ήθελα να πιάσω εδώ την κάθε περίσταση (π.χ. τον λυκανθρωπισμό) αλλά μονάχα να αναφέρω τους αρχαίους θεούς τής Αιγύπτου οι οποίο συχνά παρουσιάζονταν με σώμα ανθρώπου και κεφάλι κάποιου ζώου.

    Έτσι ο Μπλάκσαντ δεν μπορεί να μην φέρει στο μυαλό την θεά Μπαστέτ και όμοια πολλές άλλες φιγούρες που ξεπηδούν από την πένα τού Γκουαρνίδο μοιάζουν με τον Άνουβη, τον Θωθ, τον Ώρο κτλ.



    Εδώ σας έβαλα δίπλα-δίπλα τον θεό Σομπέκ, που έχει κεφάλι κορκόδειλου, μ' έναν κορκοδειλοειδή κακούργο που συναντάμε στην "Κόκκινη Ψυχή" (αυτό το είδος κορκόδειλου με λεπτό ρύγχος ονομάζεται γαβιάλης). Και αυτός που ακολουθεί εδώ κάτω δεν μπορεί παρά να μας κάνει να σκεφτούμε τον Έλληνα Μινώταυρο.



    Θα ήταν ενδιαφέρον να μπορούσαμε να εντοπίσουμε τα αίτια που οδήγησαν στην καλλιτεχνική σύλληψη τής ζωομορφίας. Πιστεύω πως κάπου υπονοείται κτηνοβασία και άλλωστε στα αρχαία κείμενα υπάρχουν κάμποσες αναφορές ή νύξεις για την συγκεκριμένη ανώμαλη πρακτική ενώ καρπός ενός τέτοιου στρεβλού έρωτα είναι κι ο δικός μας Μινώταυρος.

    Για να επιστρέψω όμως στο ερώτημα τής Λορένας, δεν είναι έχουν όλες οι γυναίκες τού Μπλακσαντ έντονη ανθρωπομορφία: κυρίως οι όμορφες. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με το ότι το σεξουαλικό στάνταρ τού ανθρώπου για την γυναικεία ομορφιά συγκλίνει βεβαίως στο γυναικείο πρόσωπο. Βέβαια, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν ισχύει κάτι αντίστοιχο για τους άντρες τού κόμιξ.

    Όπως και να έχει, απαντώντας και πάλι στο ερώτημα τής Λορένας, υπάρχουν κάποιες λίγες αισθησιακές σκηνές στο κόμιξ όπως αυτή εδώ:



    Μάλιστα, απ' ό,τι βλέπετε οι δυο ερωτευμένοι ακούν το "That Old Black Magic" που σας το αφιερώνω, εδώ από τον Φρανκ Σινάτρα.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  7. #7
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Αθήνα και μια σταλιά Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.097
    Τώρα διαβάζω
    Νίκος Καζαντζάκης, «Ασκητική»

    Προεπιλογή

    Ραστινιάκ, εγώ χθες που ήμουν στην Αθήνα, μπήκα τυχαία στον "Ιανό" (Σταδίου 24) και τα βρήκα και τα τρία, προς 6 ευρώ το καθένα. Δεν μπορούσα να περιμένω για παραγγελίες, επομένως θα συμβιβαστώ με την ελληνική έκδοση. Άλλωστε το σχέδιο παραμένει απαράλλαχτο και φυσικά υπέροχο! Σελίδες: 46, 54, 54 (ο κάθε τόμος αντίστοιχα)
    Τελευταία επεξεργασία από Γλωσσολάγνος : 24-01-10 στις 18:02
    In duabus angustiis Triccalorum/ Sacafliam interfecerunt (από τα Cicianis Carmina)

  8. #8
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Φαροφύλακας Δες Ανάρτηση
    Η ιδέα τής ζωομορφίας είναι κάτι που υπάρχει και πέρα απ' τα κόμιξ και που στοιχειώνει την ανθρωπότητα ήδη από πολύ αρχαίους χρόνους.
    Επίσης, τη βρίσκουμε έντονη σε παραμύθια πρωτόγονων λαών. Νομίζω, μάλιστα, ότι δεν πρόκειται για ζωομορφία των ανθρώπων αλλά για ανθρωπομορφισμό των ζώων. (Καλά, μην κολλήσουμε εκεί τώρα ) Και τη συναντάμε και σήμερα πολύ συχνά σε κείμενα παιδικής λογοτεχνίας.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Φαροφύλακας Δες Ανάρτηση
    Πιστεύω πως κάπου υπονοείται κτηνοβασία και άλλωστε στα αρχαία κείμενα υπάρχουν κάμποσες αναφορές ή νύξεις για την συγκεκριμένη ανώμαλη πρακτική, κι άλλωστε καρπός ενός τέτοιου στρεβλού έρωτα είναι κι ο δικός μας Μινώταυρος.
    Τώρα αυτό ......; Κοιτάζοντας τις παραπάνω εικόνες, δε μου βγαίνει τίποτα "άρρωστο", αντίθετα μάλιστα.

    Αυτό που εγώ νομίζω ότι υπονοείται είναι ότι άνθρωποι και ζώα μπορεί να διαφέρουν πολύ, μοιράζονται όμως πολλά κοινά, και όχι μόνο στο πεδίο του έρωτα. Αυτή η εγγύτητα παρουσιάζεται πολύ όμορφα στην παράδοση του Ρωμύλου και του Ρέμου και στο Μόγλη.

    Οπότε σχετικά με την ερώτηση της Λορένας και βάσει των πληροφοριών που μας δίνεις σχετικά με την υπόθεση, νομίζω ότι ο εικονογράφος επέλεξε αυτόν τον τρόπο αναπαράστασης του θηλυκού και του αρσενικού, για να δείξει με πολύ παραστατικό τρόπο την ένωση των αντιθέτων.

    Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι εγώ προσωπικά στα παραπάνω σκίτσα δεν βλέπω τίποτα το τόσο περίεργο, ούτε βέβαια αγριεύομαι. Ιντριγκάρομαι ίσως .......
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  9. #9
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Γλωσσολάγνος
    Εγγραφή
    28-10-2008
    Περιοχή
    Αθήνα και μια σταλιά Θεσσαλονίκη
    Αναρτήσεις
    1.097
    Τώρα διαβάζω
    Νίκος Καζαντζάκης, «Ασκητική»

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    νομίζω ότι ο εικονογράφος επέλεξε αυτόν τον τρόπο αναπαράστασης του θηλυκού και του αρσενικού, για να δείξει με πολύ παραστατικό τρόπο την ένωση των αντιθέτων.
    Πράγμα που μου φέρνει στο μυαλό τις μινωικές τοιχογραφίες, π.χ. αυτές της Κνωσού, όπου η διαφορά μεταξύ αρσενικού-θηλυκού είναι σαφέστατη από το χρώμα (λευκές οι γυναίκες, σκουροκόκκινοι οι άντρες). Η παρατήρησή μου είναι φυσικά άσχετη με τη ζωομορφία, αλλά σχετική με την οπτική διαφοροποίηση των δύο φύλων.
    In duabus angustiis Triccalorum/ Sacafliam interfecerunt (από τα Cicianis Carmina)

  10. #10
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.818

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Τώρα αυτό ......; Κοιτάζοντας τις παραπάνω εικόνες, δε μου βγαίνει τίποτα "άρρωστο", αντίθετα μάλιστα.
    Δεν χαρακτήρισα τις εικόνες άρρωστες! κάθε άλλο, αν διαβάσεις την πρώτη μου ανάρτηση θα δεις πως θεωρώ ξεχωριστά κάθε καρέ τού Μπλάκσαντ έναν όμορφο πίνακα!

    Αυτό που λέω είναι πως η ζωομορφία ενδέχεται να υπονοείται στην κτηνοβασία γενικότερα. Βλέποντας π.χ. τον Μινώταυρο, βλέπουμε απλά ένα τρομερό ή ίσως ταλαίπωρο πλάσμα (προσωπικά περισσότερο με θλίβουν παρά με τρομάζουν τα τέρατα).

    Ας θυμηθούμε όμως πώς προέκυψε, κατά την μυθολογία, ο Μινώταυρος: η γυναίκα τού βασιλιά Μίνωα Πασιφάη δεν μπορούσε να ικανοποιήσει το έντονο ερωτικό πάθος που τής εμφύτευσε ο Δίας. Έτσι ζήτησε την βοήθεια τού Δαίδαλου ο οποίος κατασκεύασε ένα ομοίωμα αγελάδας μέσα στο οποίο μπήκε η Πασιφάη και έτσι μπόρεσε να ζευγαρώσει με έναν ταύρο. Από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Μινώταυρος.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •