Untitled Document
Σελίδα 2 από 10 ΠρώτηΠρώτη 1234 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 11 έως 20 από σύνολο 92

Νήμα: Παραμύθια.. και τα διδάγματά τους!

  1. #11
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.912

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    Δεν το βρηκα τοσο απαισιο

    Καταρχας ο γατος ελευθερωσε τους χωρικους
    εχμ... δεν ξέρω αν πρόσεξες, Αντέρωτα, όμως στο παραμύθι δεν περιγράφεται μια σκηνή όπου κάποιος πάει ως απελευθερωτής και προασπιστής των χωρικών κι αυτοί τον δέχονται με κραυγές χαράς κι επευφημίες. Ο γάτος πάει με τις φρικτότερες απειλές πως θα τους κομματιάσει. Μήτε ελευθερία τους προσφέρει· δεν τους λέει για παράδειγμα "από σήμερα, αυτή η γη είναι δική σας!" απλά τούς επιβάλει ένα νέο αφεντικό δηλαδή από σήμερα το χαράτσι θα το αποδίδουν στον μαρκήσιο.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    δευτερον, οι βασιλιαδες σε τετοια παραμυθια ειναι αψυχοι, δεν εχουν αγωνιες και ιδιοκτησια.. απλα ΕΧΟΥΝ
    Στο συγκεκριμένο τουλάχιστον παραμύθι, ο βασιλιάς κι η κόρη ηθογραφούνται εξίσου καλά ή ρηχά με τους υπόλοιπους ήρωες. Στην πραγματικότητα είναι μια ξεκάθαρη αναφορά στην τάξη που έχει το χρήμα και την εξουσία.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    Παντως η κοινωνια μας δεν ειναι και ενταξει, για να μπορουμε να λεμε, 'οκ, ολοι μεγαλωσαμε με τον ταδε τροπο και δεν παθαμε τιποτα'.. αν δεν παθαιναμε, θα ηταν αλλιως ο κοσμος..
    Πολύ μού άρεσε αυτή η παρατήρησή σου, φίλε Αντέρωτα!

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χίμαιρα Δες Ανάρτηση
    Όμως βρε παιδιά... Λίγο σα να τα έχουμε ισοπεδώσει όλα μου κάνει όοοολη αυτή η ιστορία.
    Στο όνομα της "επιστήμης" της αφηγηματικότητας, της εκπαίδευσης των σύγχρονων παραμυθάδων, της επιτηδευμένης κουλτούρας, τα έχουμε βάλει όλα στο μικροσκόπιο και τους έχουμε αλλάξει τους γλόμπους.
    Σε άλλη ανάρτηση όμως μας ομολόγησες πως εσύ περνάς όλα τα βιβλία από μικροσκόπιο πριν τα δώσεις να τα διαβάσουν τα παιδιά σου!

    Προσωπικά δεν τα πολυπερνάω από ψιλό κόσκινο και ειδικά τα παραμύθια μού αρέσουν πολύ όμως παράλληλα δεν μπορώ να μην παρατηρήσω την εμφανέστατη, τουλάχιστον για εμέ, σημειολογία.

    Και θα ήταν παράξενο, κείμενα που ανήκουν κυρίως στον λαό να είναι απαλλαγμένα από όλα αυτά που κουβαλάει ο άνθρωπος μέσα του: ζήλια, κακία, αγάπη, ερωτική επιθυμία κ.τ.λ. Καθώς θα ήταν επίσης παράξενο οι κοινωνικές τάξεις που αναφέρονται να είναι άσχετες με τις κοινωνικές τάξεις που βλέπουμε γύρω μας.

    Τα παραμύθια μάλιστα, μού φαίνεται πως έχουν και μια τέτοια λειτουργία, να προετοιμάσουν το παιδί να κατανοήσει καλύτερα τους μηχανισμούς της κοινωνίας ώστε να μπορέσει να ενταχθεί καλύτερα σε αυτήν. Για παράδειγμα, η κοκκινοσκουφίτσα που ανέφερε η Χίμαιρα, πράγματι μοιάζει να προειδοποιεί ένα παιδί να ακούει τις συμβουλές των γονιών του και να το αποτρέπει από το να βρίσκεται μόνο του σε μέρη άγνωστα και μοναχικές πορείες διότι εκεί είναι εκτεθειμένο.

    Σε περιπτώσεις μάλιστα γνωστών συγγραφέων όπως ο αρχαίος Αίσωπος ή ο σύγχρονος Ευγένιος Τριβιζάς, οι μύθοι και τα παραμύθια είναι γραμμένα ακριβώς με σκοπό να διδάξουν και να πραγματευτούν κάποιες πλευρές της κοινωνίας. Βλέπε για παράδειγμα «Το Λυπημένο Αρκουδάκι» του Τριβιζά το οποίο αναφέρεται στην ενδοοικογενειακή βία και διδάσκει πως δεν πρέπει να σιωπούμε αλλά να την αναφέρουμε ώστε να βρίσκουμε διέξοδο.

    Γενικότερα συμφωνώ με τις απόψεις που εξέφρασε η Γονυπλυθής στην προηγούμενη ανάρτηση και δεν υπάρχει λόγος να τις πιάσω και να τις παραθέσω μία-μία.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χίμαιρα Δες Ανάρτηση
    Ήταν έμπνευση, κατάθεση ψυχής του δημιουργού τους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο που εμείς τώρα αφορίζουμε.
    Αχ! Αυτή η έκφραση πως ο δημιουργός «καταθέτει την ψυχή» του! Μού θυμίζει εκείνα τα παιδιά του Fame Story που ομολογούσαν με συγκίνηση πως ο καλλιτέχνης καταθέτει την ψυχή του! Νοιώθω μια ανάγκη να δηλώσω πως προσωπικά όταν δημιουργώ δεν καταθέτω την ψυχή μου!

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χίμαιρα Δες Ανάρτηση
    Με αυτά μεγάλωσα κι εγώ. Ούτε "γατούλα" έγινα, ούτε ξεμυαλισμένη, ούτε τρέχω συνέχεια για ψώνια, ούτε άβουλη, ούτε στο πηγάδι την άραξα.
    Κι εγώ θυμάμαι να παίζω με στρατιωτάκια, πιστόλια και χειροβομβίδες, μήτε φιλοπόλεμος έγινα, μήτε ψυχοπαθής δολοφόνος. Ευτυχώς είναι περισσότερα πράγματα που αλληλεπιδρούν στην διαμόρφωση μιας προσωπικότητας δίχως αυτό να σημαίνει πως τα παραμύθια δεν έχουν κωδικοποιημένα νοήματα!
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  2. #12

    Προεπιλογή

    Ναι, ναι... μ΄αρέσει... τώρα αρχίζουμε και συζητάμε ενθέρμως

    Λοιπόν, δεν θα κάνω παραθέσεις γιατί είναι πολλά, θα προσπαθήσω να απαντήσω όσο πιο περιεκτικά γίνεται

    Ναι, περνάω τα βιβλία των παιδιών μου από κόσκινο, το είπα και το δέχομαι.
    Τα βιβλία, όχι τα κλασσικά παραμύθια. Κάθε τι καινούργιο, θέλω να το ελέγχω κυρίως από άποψη εκφραστική. Προτιμώ να μην έχουν γλώσσα που να προσβάλλει. Η ιστορία αυτή καθ' εαυτή έρχεται σε δεύτερη μοίρα, όχι γιατί δεν με ενδιαφέρει το τι διαβάζουνε, αλλά γιατί έτσι κι αλλιώς άμα θέλουν θα το διαβάσουν και χωρίς την έγκρισή μου (ειδικά στην ηλικία που είναι τώρα πια).
    Άλλος λόγος που τα διαβάζω είναι γιατί πολλά από αυτά μου αρέσουν.
    Ένας επίσης σημαντικός λόγος είναι ότι μ΄ αρέσει να τα συζητάμε με τα κορίτσια.
    Βεβαίως τώρα έχουν μεγαλώσει αρκετά για να κάνουν τις δικές τους επιλογές και δεν είμαι αναγκασμένη να περνάω αυτή τη διαδικασία οπωσδήποτε.
    Όμως... κι αν διαβάσουν κάτι που τους φανεί άγριο, παράξενο, ανεπίτρεπτο, ή οτιδήποτε άλλο... το συζητάμε.

    Όπως ειπώθηκε, ή τέλος πάντων αφέθηκε να εννοηθεί, τα παραμύθια από ΜΟΝΑ τους δεν κάνουν τη ζημιά ή όχι.
    Είναι μια συνιστώσα καταστάσεων που δουλεύουν ταυτόχρονα όλες μαζί. Εξαρτάται ποιος τα διηγείται, πώς τα διηγείται, πόσο "ακούει" τις απορίες και τις τυχόν φοβίες που δημιουργούν, πώς τις επεξηγεί και τις επεξεργάζεται, κλπ κλπ.
    Και φυσικά όλο αυτό το υποσύνολο "δουλεύει" μέσα σε ένα σύνολο οικογενειακών και κοινωνικών καταστάσεων.
    Ποτέ, για παράδειγμα, δε διάβασα παραμύθια στα παιδιά μου για να τα κοιμήσω. Τα έμαθα απλά να κοιμούνται. Όταν ήταν η ώρα του ύπνου, η διαδικασία ήταν απλή. Γαλατάκι, δοντάκια, αγκαλίτσες και φιλάκια, και στα κρεβάτια τους. Δεν τα νανούρισα. Ναι, είμαι μια κακή μαμά! Όμως είμαστε όλοι ήρεμοι...
    Διαβάζαμε και διαβάζουμε παραμύθια γιατί το θέλουμε, και τη στιγμή που είμαστε ήρεμοι και δεκτικοί να το κάνουμε. Όχι για να ντοπαριστούμε πριν πάμε για ύπνο (με συγχωρείτε, δε θέλω να ακουστώ αγριεμένη, απλώς εκφράζω την άποψή μου - τελείως προσωπική φυσικά). Διαβάζουμε για την απόλαυση του διαβάσματος και τίποτε άλλο.

    Όσο για τη συγγραφή... Εδώ είναι μεγάλη συζήτηση. Μπορεί ο φίλος Φαροφύλακας να νιώθει πως όταν γράφει δεν καταθέτει την ψυχή του, εγώ όμως νιώθω ότι το κάνω. Το γράψιμο είναι κομμάτι του εαυτού μου που βγαίνει κατευθείαν μέσα από την καρδιά μου. Δεν είναι "παραγωγή φαντασίας", είναι αγάπη.
    Κι επιμένω πως δεν διδάσκεται. Μπορεί να διδάσκονται μυστικά και τρόποι για να γίνει κανείς καλύτερος. Αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάποιον που "δεν το 'χει" να το αποκτήσει. Και πάλι εντελώς προσωπική μου άποψη.

    Τώρα για την επαγγελματική και κοινωνική αντιμετώπιση ενός συγγραφέα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό... να χρησιμοποιήσω τη λαϊκή ρήση "βράσ' τα Χαράλαμπε!".
    Και το λέω με πικρία ίσως. Όχι μόνο για τις τυχόν οικονομικές απολαβές που στη χώρα μας ΔΕΝ έχει ο συγγραφέας (είναι πολλοί οι λόγοι), αλλά περισσότερο γιατί έχει καταντήσει ντροπή να το δηλώνεις έστω και ως απασχόληση. Ως συγγραφέας χαρακτηρίζεται και αποκαλείται κι αυτός που συλλέγει κι εκδίδει συνταγές μαγειρικής, μόνο δεν κάνουμε το ίδιο πράγμα, έτσι δεν είναι;

    Τέλος, ναι... η κοινωνία μας δεν είναι εντάξει. Αλλά είναι σίγουρο ότι φταίνε γι' αυτό τα παραμύθια... ή μήπως η έλλειψη αυτών;
    Πόσες οικογένειες μαζεύονται πια να διηγηθούν τα βράδια του χειμώνα ένα παραμύθι; Να αγκαλιάσει η μάνα ή η γιαγιά το μικρό παιδί την ώρα που ο κακός ο λύκος αρπάζει τη γιαγιά της κοκκινοσκουφίτσας; Να γελάσουν και να ονειρευτούν την ώρα που ο βάτραχος γίνεται βασιλιάς; Να χαλαρώσουν, να αγγιχτούν... Ξέρετε, στην παιδοψυχολογία πόση σημασία έχει το "άγγιγμα";
    Ή μήπως αλήθεια πιστεύετε πως τα παιδιά "ζουν" μες στα παραμύθια; Είναι οι μεγαλύτεροι πραγματιστές και οι αυστηρότεροι κριτές.
    Το να "μπαίνουν" για λίγο μέσα σ' ένα παραμύθι είναι πιο συνειδητή επιλογή από ό,τι νομίζουμε εμείς οι μεγάλοι.
    Το παραμύθι βοηθάει τη φαντασία, κι έχει τη δυνατότητα να διδάξει τα καλύτερα, ακόμη και μέσα από τις πιο "δύσκολες" σκηνές του.

    Έχουν κωδικοποιημένα μηνύματα. Το θέμα είναι τι αποκωδικοποιητή θα χρησιμοποιήσει κανείς...

    (όλα αυτά τα λέω καλοπροαίρετα φυσικά)
    Δε χάνεται η ελπίδα τελευταία... Τελευταία χάνεται η ψυχή όταν χάσει την ελπίδα της...©

  3. #13
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    Για να αποδειξει καποιος οτι τα παραμύθια φταίνε ή δε φταίνε πρεπει να γινουν ερευνες που θα κρατησουν γενιες και γενιές, μεταξυ κοινωνιων που διηγουνται "τετοια" παραμυθια, και κοινωνιων που διηγουνται "ηπια" παραμυθια και να συγκρινουν
    Έχουν γίνει πολλές τέτοιες έρευνες και βέβαια, με τη μεγάλη έμφαση που δίνεται στην παιδική ηλικία σήμερα, συνεχίζουν να γίνονται. Στην ελληνική βιβλιογραφία, ένα πολύ διαφωτιστικό βιβλίο είναι το συλλογικό Από το Παραμύθι στα Κόμικς, ενώ αρκετά βιβλία του Μιχαήλ Γ. Μερακλή, λαογράφου, ομότιμου καθηγητή του Παν/μίου Αθηνών είναι εξίσου ενημερωτικά (ένας τίτλος του που θυμάμαι αυτή τη στιγμή είναι Τα παραμύθια μας, αλλά υπάρχουν κι άλλα).
    Στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα και πάνε αρκετά πίσω. Οι γερμανοί λαογράφοι είναι αυτοί που έφεραν το παραμύθι στο προσκήνιο και ψάχνοντας στο δίκτυο είδα ότι υπάρχουν μελέτες του 1940!!! Πάντως δύο εξαιρετικές μελέτες πάνω στο παραμύθι είναι το On fairy stories του Τόλκιν (1947) και το The Hard Facts of the Grimms' Fairy Tales (1987)της Μαρίας Τατάρ, καθηγήτριας του Χάρβαρντ. Γενικότερα η Τατάρ έχει μελετήσει αυτό το χώρο συστηματικά και είναι κρίμα που δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά κάποιο βιβλίο της. Το μόνο που έχουμε είναι το Τα Παραμύθια της Ζωής μας, μια συλλογή κλασικών παραμυθιών με μία εξαιρετική εισαγωγή που άπτεται εντελώς της συζήτησής μας.
    Θα προσπαθήσω σε επόμενη ανάρτηση να κάνω μία περίληψη των πορισμάτων αυτών των ερευνών.
    Τελευταία επεξεργασία από Χρυσηίδα : 22-01-09 στις 17:21
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  4. #14
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.912

    Προεπιλογή

    Να πω πως δεν θεωρώ την γονική εποπτεία στα αναγνώσματα τού παιδιού "λογοκρισία" και μακάρι να έχουν όλοι οι γονείς την υπομονή και το ενδιαφέρον να παρακολουθούν τις εικόνες και τα άλλα ερεθίσματα που φτάνουν στο παιδί. Το παιδί χρειάζεται την εποπτεία και την καθοδήγηση ακριβώς για αυτό: για να μπορέσει να διαμορφώσει μια σωστή κρίση για τον σύνθετο κόσμο που το περιβάλλει.

    Στην συνεχή επαφή μου ως εκπαιδευτικός με παιδιά όλων των ηλικιών έχω διαπιστώσει πως τα κενά και τα προβλήματα στην προσωπικότητα έχουν να κάνουνε μάλλον με έλλειψη γονικής καθοδήγησης και όχι με υπερβολική δόση αυτής.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  5. #15
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.977
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή

    Να μιλήσω απο προσωπική μου άποψη..

    Ειχα παντα το ελευθερο να διαβαζω οτι ηθελα. Κανεις δεν κοιταζε τι διαβαζω και αν ήταν για την ηλικία μου. Μονο στα βιβλία που μου παίρναν οι γονείς μου, αν και σε αυτά ακομη ρωτουσαν τον βιβλιοπωλη και παίρναν ό,τι τους πρότεινε χωρις να το ψάξουν παραπάνω.

    Θυμάμαι πως ήθελα πολύ τοτε, κάποιος απο τους γονείς μου να έχει αποψη για τα βιβλία μου. Για να μου εξηγήσει κάτι που δεν είχα κατάλαβει, για κατι που είχα αντιθετη άποψη ή εστω να μου πει αν του αρεσε κατι, και τι. Σχεδόν τους παρακαλούσα να τα διαβάσουν. Μόνο ο πατέρας μου, μου έκανε κατά καιρούς το χατήρι, και θυμάμαι πως περίμενα ανυπόμονη να το τελειώσει για να μου πει την άποψη του και τις κριτικές του.

    Το θεωρουσα απέραντη ευτυχία καποιος, να εχει τα ιδια ενδιαφεροντα με μενα, γιατι δυστυχως ουτε και οι φιλοι μου δεν πολυδιάβαζαν, και δεν ειχα με κανεναν να συζητησω γι' αυτή την αγαπημενη μου συνηθεια.

    Το αστείο ειναι, πως έμαθα σε ηλικία 12 περίπου χρονών πως υπάρχουν και βιβλια για μεγαλους, απο μια θεια μου, οταν αρνήθηκε να μου δανεισει το βιβλιο της, λεγοντας μου, πως δεν ηταν για την ηλικία μου, και.. ξαφνιάστηκα! Δεν το ηξερα μεχρι τοτε..


    Οπότε.. και συμφωνώ με την άποψη να.. εχεις, μια καποια αποψη για τα βιβλία των παιδιών. Τουλαχιστον να ξερεις, ποιο ειναι το ειδος που προτιμουν.

    Στην αρκετά χρόνια μικρότερη αδερφή μου, οταν αρχιζε και εκεινη με την σειρά της, να διαβάζει τα πρώτα της παραμύθια και βιβλία, καθόμουν με τις ώρες και συζητουσα μαζι της γι' αυτα.
    Είναι απιστευτο πως ξυπνά ο χαρακτηρας ενος παιδιού, οταν το βαζεις στην διαδικασια της σκέψης και της αμφισβήτησης. Με την απλή ερωτηση : τι διδαγμα κρυβεται πισω απο το παραμυθι, και.. αν συμφωνεις εσυ με αυτο; την εβαζα σε μια διαδικασια αναλυσης....

    Δεν ξερω αν εκανα καλα, παντως εκανα κατι, που ελειψε απο μενα.
    Τελευταία επεξεργασία από Λορένα : 26-01-09 στις 01:26

  6. #16
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.912

    Προεπιλογή

    Η αδερφή μου θυμάται πως στην σχολική βιβλιοθήκη τού Δημοτικού όπου πήγαινε, στην Ολλανδία, υπήρχε ο "Αντίχριστος" τού Νίτσε. Το θυμάται βεβαίως επειδή και μόνο ο τίτλος —ένας τέτοιος τίτλος— κάνει μεγάλη εντύπωση σε ένα παιδί και χαράζεται για πάντα στην μνήμη του.

    Πώς βρέθηκε αυτό το βιβλίο σε μια σχολική βιβλιοθήκη δεν ξέρω. Σκέφτομαι πως δεν είναι απίθανο να ήταν ένα ανάμεσα σε πολλά κάποιας δωρεάς που όμως πέρασε αφιλτράριστη. Ο "Αντίχριστος" είναι σίγουρα ένα πολύ σημαντικό, φιλοσοφικό έργο μα προφανώς ακατάλληλο για ένα παιδικό μυαλό.

    Εάν ανατρέξω σε δικές μου αναμνήσεις, θυμάμαι πως όταν ήμασταν παιδιά, στο Γυμνάσιο αν όχι και πιο νωρίς, πέφταν στα χέρια μας κάτι ασπρόμαυρα, ερωτικά κόμιξ μικρού σχήματος τα οποία διαβάζαμε γεμάτοι περιέργεια καθώς η έφηβη σεξουαλικότητά μας μόλις είχε αφυπνιστεί. Στα περισσότερα από αυτά περιγράφονταν εξαιρετικά ανώμαλες σεξουαλικές πρακτικές και το λέω ακόμη και τώρα που θεωρώ τον εαυτό μου έναν σεξουαλικά απελευθερωμένο άνθρωπο.

    Θεωρώ λοιπόν πως είναι αληθινά επικίνδυνο για παιδιά, εφήβους που πρωτοανακαλύπτουν τον ερωτισμό τους, σε μια πολύ ευαίσθητη ηλικία που αναζητούν να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους και που οι ερωτικές εικόνες τούς κάνουν μεγάλη εντύπωση δηλ. εντυπώνονται στο μυαλό και την ψυχή, να έρχονται σε επαφή όχι με το φυσικό —που εξηγεί— αλλά με το διαστροφικό.

    Ακόμη και τώρα που σκέφτομαι εκείνα τα περιοδικά διαπιστώνω πως θυμάμαι κάποιες ανώμαλες ιστορίες και αληθινά απορώ πώς δεν με επηρέασαν μετέπειτα παράξενα. Βεβαίως στο εξώφυλλο έγραφαν ρητά πως ήτανε μόνο για "άνω των 18" όμως όχι μόνο φτάναν στα χέρια μας μα υποπτεύομαι πως πιο πολύ είχαν τελικά απήχηση στην δική μας ηλικία.

    Ίσως το πιο δύσκολο για έναν γονέα είναι να αντιληφθεί το πονηρό υλικό που φτάνει λάθρα στο παιδί του. Κι όμως, πιστεύω πως ο κηδεμόνας πρέπει, όσο αυτό είναι δυνατόν, να εποπτεύει τα βιβλία που διαλέγει να διαβάσει το παιδί. Όχι για να λογοκρίνει, απλά για να αναβάλει για μερικά χρόνια την ανάγνωση βιβλίων που αργότερα αυτό θα τα δεχτεί πολύ καλύτερα.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  7. #17
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Εγώ πάλι νομίζω ότι ακόμα και ο τίτλος του νηματίου αυτού είναι λάθος. Τα αποσιωπητικά βέβαια σώζουν κάπως την κατάσταση!!!
    Για μένα, ένα βιβλίο δεν περιέχει δίδαγμα ή δεν θα έπρεπε να περιέχει. Γι' αυτό και οι μύθοι του Αισώπου μας φαίνονται σήμερα κάπως ξεπερασμένοι, γιατί είναι απροκάλυπτα διδακτικοί.
    Όσο για τα παιδιά, σ' αυτά θα πρέπει απλώς να δώσουμε το ερέθισμα να διαβάσουν. Υπάρχουν παιδιά που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με το βιβλίο στην α' δημοτικού. Που στο σπίτι τους δεν κυκλοφορεί ούτε εφημερίδα.
    Απ' την άλλη, αν το παιδί καταλάβει ότι επιδιώκεις να το κάνεις να διαβάσει για να μάθει κάτι, το έχεις χάσει το παιχνίδι. Το παιδί απεχθάνεται να αισθάνεται ότι κάποιος του κουνά το δάχτυλο με ύφος δασκαλίστικο. Είτε αυτός είναι γονιός, είτε δάσκαλος, είτε συγγραφέας.
    Ο ρόλος του βιβλίου είναι άλλος και δεν έχει να κάνει με παιδαγωγική. Το βιβλίο έρχεται να πει, κοίτα με, άκουσέ με, έχω κάτι να σου πω, κάπου να σε πάω, κάτι να σου δείξω. Ποτέ όμως δεν έρχεται να σε πείσει. Έρχεται απλώς να οξύνει την κρίση σου, να ωριμάσει τη φαντασία σου, ίσως και να πλουτίσει το λεξιλόγιό σου. Και δε νομίζω ότι άλλαξε πεποιθήσεις ποτέ κανείς εξαιτίας ενός βιβλίου.
    Όταν ήμουν μικρή, υπήρχε στο σπίτι μας η Eroica, του Κοσμά Πολίτη. Ο μυστηριώδης τίτλος με παρακινούσε να το διαβάσω. Το επιχείρησα πολλές φορές αλλά μάταιος κόπος. Ήταν τόσο δύσκολο, που δεν μπορούσα ούτε το πρώτο κεφάλαιο να τελειώσω. Θέλω να πω, ότι κάπως έτσι θα αντιδράσει ένα παιδί του δημοτικού αν πέσει στα χέρια του ο Νίτσε.
    Ή μήπως όσοι έχουν διαβάσει Σαντ έχουν γίνει σαδομαζοχιστές;
    Τελευταία επεξεργασία από Χρυσηίδα : 26-01-09 στις 11:16
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  8. #18
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.912

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Εγώ πάλι νομίζω ότι ακόμα και ο τίτλος του νηματίου αυτού είναι λάθος.
    Ο τίτλος καλός είναι, εμείς μάλλον ξεφύγαμε από την αρχική πρόθεση του νηματίου που προφανώς αφορούσε τα παραμύθια

    Η αρχική συζήτηση λοιπόν ήταν για τα παραμύθια και όχι για τα βιβλία γενικότερα που πιαστήκαμε εδώ, στις τελευταίες αναρτήσεις να μιλάμε. Και το θέμα ήταν κυρίως πως τα παραμύθια, άσχετα εάν αυτό είναι προφανές ή όχι, περνούν ποίκιλλα μηνύματα στο παιδί.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Όσο για τα παιδιά, σ' αυτά θα πρέπει απλώς να δώσουμε το ερέθισμα να διαβάσουν. Υπάρχουν παιδιά που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με το βιβλίο στην α' δημοτικού. Που στο σπίτι τους δεν κυκλοφορεί ούτε εφημερίδα.
    Απ' την άλλη, αν το παιδί καταλάβει ότι επιδιώκεις να το κάνεις να διαβάσει για να μάθει κάτι, το έχεις χάσει το παιχνίδι. Το παιδί απεχθάνεται να αισθάνεται ότι κάποιος του κουνά το δάχτυλο με ύφος δασκαλίστικο. Είτε αυτός είναι γονιός, είτε δάσκαλος, είτε συγγραφέας.
    Συμφωνώ μαζί σου. Βέβαια το δασκαλίστικο ύφος αποστασιοποιεί τον οποιοδήποτε.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Ή μήπως όσοι έχουν διαβάσει Σαντ έχουν γίνει σαδομαζοχιστές;
    Έτσι όπως το θέτεις θα απαντήσω: σίγουρα όχι όλοι! Πιστεύεις όμως πως σε καμιά περίπτωση μια πρώιμη επαφή με τον ντε Σαντ δεν επηρέασε διαστροφικά την ερωτική εξέλιξη κάποιου εφήβου;
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  9. #19
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.945
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Πιστεύω ότι άμα δεν το έχει η κούτρα του, όχι δεν μπορεί να τον επηρεάσει ένα βιβλίο.
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  10. #20
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.912

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Χρυσηίδα Δες Ανάρτηση
    Πιστεύω ότι άμα δεν το έχει η κούτρα του, όχι δεν μπορεί να τον επηρεάσει ένα βιβλίο.
    Και άρα, εάν το έχει η κούτρα του, το βιβλίο θα τον επηρεάσει!
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

Σελίδα 2 από 10 ΠρώτηΠρώτη 1234 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •