Untitled Document
Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 27

Νήμα: Μάρω Βαμβουνάκη

  1. #1
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή Μάρω Βαμβουνάκη

    Αν μπορούσα να δεχτώ αγόγγυστα τον όρο γυναικεία λογοτεχνία (που δεν μπορώ) τότε η κατεξοχήν ελληνίδα εκπρόσωπος αυτού του είδους είναι η Μάρω Βαμβουνάκη.

    Την πρωτογνώρισα πριν είκοσι χρόνια, όταν είχαμε σε ένα μάθημα επιλογής της σχολής ένα μυθιστόρημά της, τον Αντίπαλο Εραστή (1986). Σε εκείνη την ηλικία, και με τα διαβάσματα που είχα στο ενεργητικό μου, θεώρησα ότι ποτέ πριν δεν είχα διαβάσει τίποτα καλύτερο από Έλληνα συγγραφέα.

    Στα χρόνια που ακολούθησαν δεν ξέχασα τη Βαμβουνάκη ποτέ. Πάντοτε παρακολουθούσα την πορεία της, μια πορεία μέσα στη δράση, αφού τυχαίνει να είναι πολυγραφότατη.

    Η Βαμβουνάκη μιλάει πάντα για τον έρωτα. Αλλά το κάνει καλά. Είναι ψυχολόγος στο επάγγελμα (και καλή απ’ ό,τι έχει φτάσει στ’ αυτιά μου) και αυτό τη βοηθά να εξερευνά με μεγάλη διεισδυτικότητα το τι συμβαίνει, τόσο στη γυναικεία όσο και στην αντρική ψυχή, όταν ερωτευόμαστε.

    Ο Αντίπαλος Εραστής παραμένει μέχρι και σήμερα μία από τις κορυφαίες στιγμές της. Εδώ θα πάρετε μια ιδέα για το τι ακριβώς πρόκειται.

    Άλλα της βιβλία που έχω ξεχωρίσει είναι Η Κραταιά Αγάπη, Τα Ραντεβού με τη Σιμόνη, Έρωτας : Το Γελοίο και το Δέος.

    Να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στο βιβλίο της Όχι άλλη αναβολή, Μιχάλη. Αυτό δεν είναι ακριβώς μυθιστόρημα. Είναι ένας αποχαιρετισμός, ο τελευταίος αποχαιρετισμός για την ακρίβεια, στον πιο πιστό φίλο της εφηβείας της, τον Μιχαήλ Πολατώφ. Και η συγγραφέας ένιωσε την ανάγκη να το γράψει όταν πληροφορήθηκε το θάνατό του. Είναι ένα πολύ όμορφο βιβλίο, για άντρες και γυναίκες.
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  2. #2
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Ηλιοτρόπιο
    Εγγραφή
    27-07-2009
    Περιοχή
    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    Αναρτήσεις
    35

    Προεπιλογή

    Επίσης έχει γράψει και το "Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο".

    Έχω διαβάσει και τον "Αντίπαλο Εραστή" και την "Κραταιά Αγάπη".

    Πραγματικά η αφηγηματική της ματιά διεισδύει στα πολύ "έσω" της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Κι εγώ θεωρώ τα έργα της "γυναικεία λογοτεχνία". Διέκρινα όμως σε όλα της τα βιβλία και μία ματαιοπονία.

  3. #3
    Μύστης Το αβατάριο του χρήστη Εσκιβέλ
    Εγγραφή
    06-02-2009
    Περιοχή
    Κόρινθος
    Αναρτήσεις
    158
    Τώρα διαβάζω
    Ο έρωτας στα χρονια της Χολέρας

    Προεπιλογή

    Είχα διαβάσει το "Η μοναξιά είναι από χώμα" .

    ..

    Ρουφάω τον αέρα των σελίδων.
    Βρίσκω σκόνη σε κάθε σειρά.
    Τη φυσάω γιατί θέλω να ανακαλύψω, όλα να τα δώ.
    Όμως είναι αμέτρητα.
    Θα ψάξω με την άδεια μου ψυχή.
    Έτσι ίσως μια στάλα να γεμίσει.

  4. #4
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.623

    Προεπιλογή

    Ένας άντρας που κάθεται μονάχος σε ένα νησί και γράφει κατεβατά ερωτικές εξομολογήσεις πάντως, σίγουρα δεν είναι κάτι το ρεαλιστικό. Αυτό το λογοτεχνικό είδος ίσως μπορούμε να το ονομάσουμε Γυναικεία Φαντασία (κατά το Επιστημονική Φαντασία βεβαίως ).

    Έχω την αίσθηση πως οι άντρες είμαστε πιο συναισθηματικοί από τις γυναίκες αλλά σίγουρα όχι με αυτόν τον τρόπο.

    >>>> Παραθέτω <<<< κάτι που είναι κάπως πιο ρεαλιστικό.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  5. #5
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Δε μου αρέσει που το γελοιοποιείς, πάντως.

    Και σιγά μη σε πιστέψουμε ότι η παραπάνω σκηνή δεν είναι ρεαλιστική. Έχουν βρεθεί στοίβες ερωτικές επιστολές και γραπτές εξομολογήσεις ανδρών στα συρτάρια επώνυμων καλλιτεχνών. Δηλαδή, ποιο είναι το "φανταστικό"; Η τοποθεσία; Ή, μήπως, ότι οι κοινοί θνητοί δεν γράφουν;
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

  6. #6
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.977
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Φαροφύλακας Δες Ανάρτηση
    Ένας άντρας που κάθεται μονάχος σε ένα νησί και γράφει κατεβατά ερωτικές εξομολογήσεις πάντως, σίγουρα δεν είναι κάτι το ρεαλιστικό.
    Ως προς αυτο το κομματι συγκεκριμενα, οι παλαιοτερης γενιας αντρες (εξηντα περιπου σημερα) εγραφαν κατεβατα και κατεβατα γραμματα.
    Γνωριζω την περιπτωση δυο γνωστων μου, που εστελναν γραμματα στις τοτε κοπελες τους και νυν γυναικες τους.


    Ως προς την Βαμβουνακη.. θα επανελθω
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  7. #7
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.623

    Προεπιλογή

    Προσωπικά αυτόν τον τύπο άντρα δεν το έχω συναντήσει. Ξέρω όμως πάρα πολλούς άντρες που έχουν την ιδιοσυγκρασία των παιδιών από τα Φιλαράκια.

    Όπως και να έχει μην θυμώνετε, δεν είχα καμιά διάθεση να γελοιοποιήσω την Βαμβουνάκη. Δεν έχω διαβάσει τίποτα δικό της, πώς να την κρίνω;

    Η μόνη σχέση μου μαζί της είναι εκείνο το υπέροχο τραγούδι των Πυξ Λαξ, το "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο", που το βρήκα να παίζεται παντού όταν επέστρεψα στην Ελλάδα. Τόσο όμορφη μουσική και τόσο όμορφοι οι στίχοι τής Βαμβουνάκη!

    Αφιερωμένο σε όλα τα κορίτσια εδώ, που τα κακοκάρδισα δίχως να θέλω.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  8. #8

    Προεπιλογή

    Γνώρισα τη Βαμβουνάκη από το βιβλίο της "Η μοναξιά είναι από χώμα" και την λάτρεψα! Παρόλο που αυτός που γράφει είναι άνδρας (μου το θύμησε η παραπάνω ανάρτηση από την Εσκιβέλ) θυμάμαι ότι μπορούσα έως και να ταυτιστώ! Μου είχε κάνει εντύπωση η ένταση των συναισθημάτων. Θυμάμαι ακόμη μια φράση: "Ο πιο μοναχικό δρόμος αγάπη μου, είναι κυκλικός και με φέρνει πάλι πίσω σε σένα". Ή κάπως έτσι! Και, ή το γράφει στο έργο ή το είχα σκεφτεί εγώ, δεν είναι παράλληλος, καθώς αυτό σημαίνει χωρίς κανένα κοινό σημείο στην ουσία!

    Μετά διάβασα το "Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο", μα μου φάνηκε υποδεέστερο του πρώτου! Επίσης έχω την εντύπωση πως ο πρωταγωνιστής ήταν ένας χωρίς δύναμη, σθένος και προσωπικότητα άνδρας κάτι το οποίο με απομάκρυνε από το έργο. Λίγο μίζερη κατάσταση που σχεδόν τον μίσησα εκείνον τον άντρα!!

    Έκεί τελείωσε και η σχέση μου με την συγγραφέα! Μετά την πρώτη δυνατή γνωριμία, δεν μπόρεσα να συνεχίσω με κάτι άλλο εξίσου ή πιο δυνατό και φυσικά ούτε λόγος να διαβάσω μετά κάτι δικό της! Άδικη η προσέγγισή μου, μα ότι έγινε, έγινε!

    Ωφείλω, θέλω όμως να πω: Μάρω, ευχαριστώ για την μοναξιά που είναι από χώμα.
    Ήταν συγκλονιστικό για μένα!


    Ευχαριστώ Χρύς που μου την θύμησες και με έφερες.. γκουχ γκουχ.. λίγα χρόνια πίσω!

  9. #9
    Πολεμίστρια του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Λορένα
    Εγγραφή
    23-10-2008
    Περιοχή
    Τρίκαλα
    Αναρτήσεις
    1.977
    Τώρα διαβάζω
    "Εννεα μαγικα παραμυθια" Οσκαρ Ουαιλντ

    Προεπιλογή

    Την Μαρω Βαμβουνακη την ακουσα σχετικα προσφατα απο μια φιλη μου που εχει διαβασει σχεδον ολα τα εργα της (ελληνες συγγραφεις δεν πολυδιαβαζω).

    Η φιλη μου, μου μιλησε με τα καλυτερα λογια για εκεινη, μου παρεθεσε και καποια αποσπασματα, σε βαθμο που με παρεσυρε και μενα και θελω να διαβασω καποιο εργο της. Συμφωνα με την ιδια, η γραφη της Βαμβουνακη αγγιζει βαθια την γυναικεια (και οχι μονο) ψυχολογια.

    Ερωτηση προς τους αντρες της παρεας
    : Βιβλια σαν αυτα, για παραδειγμα, δεν θα ηταν ωφελιμα στο να καταλαβουν καλυτερα και οι αντρες πως σκεφτονται και ενεργουν οι γυναικες; Να τους διευκολυνε προφανως στον τομεα της.. κατακτησης; προσωπικα μια φορα μου επεσε αντιστοιχο βιβλιο και γελασα με το ποσο διαφορετικα αντιμετωπιζουμε ιδιες καταστασεις.
    Δεν πειράζει που δε σου 'ρθε η ζαριά
    τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
    Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά…
    Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

    "Αγγέλακας"

  10. #10
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Χρυσηίδα
    Εγγραφή
    15-12-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.946
    Τώρα διαβάζω
    "Το μυστήριο της καλλιτεχνικής δημιουργίας" Στέφαν Τσβάιχ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Λορένα Δες Ανάρτηση
    Ερωτηση προς τους αντρες της παρεας[/U] : Βιβλια σαν αυτα, για παραδειγμα, δεν θα ηταν ωφελιμα στο να καταλαβουν καλυτερα και οι αντρες πως σκεφτονται και ενεργουν οι γυναικες; Να τους διευκολυνε προφανως στον τομεα της.. κατακτησης; προσωπικα μια φορα μου επεσε αντιστοιχο βιβλιο και γελασα με το ποσο διαφορετικα αντιμετωπιζουμε ιδιες καταστασεις.
    Μα κάτι ερωτήσεις που κάνεις ώρες - ώρες

    Βρε, ξέρεις πόσο βαριούνται;
    με το πάθος που έντυνα
    παλιά τις λύπες μου και με την πίστη
    των παιδικών μου χρόνων

Σελίδα 1 από 3 123 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •