Untitled Document
Σελίδα 23 από 23 ΠρώτηΠρώτη ... 13212223
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 221 έως 227 από σύνολο 227

Νήμα: Υπαρξιακές, αναπάντητες και παντός είδους απορίες

  1. #221
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.834
    Τώρα διαβάζω
    Ό,τι κάτσει, καμιά φορά μπορεί να είναι και τίποτα που ν'αξίζει τον κόπο...

    Προεπιλογή

    Το κάστρο του Οτράντο (που είναι στην Ιταλία)
    Memento mori (όχι το συγκρότημα) κουφάλες

  2. #222
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Paititi
    Αναρτήσεις
    2.870
    Τώρα διαβάζω
    Galfridus Monemutensis - "Historia Regum Britanniae"

    Προεπιλογή

    Τι εγινε εκει; Το χτισανε γοτθοι και μετα το κατελαβαν βρικολακες;
    I wish life was not so short. Languages take such a time, and so do all the things one wants to know about.J.R.R. Tolkien

  3. #223
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.834
    Τώρα διαβάζω
    Ό,τι κάτσει, καμιά φορά μπορεί να είναι και τίποτα που ν'αξίζει τον κόπο...

    Προεπιλογή

    περίπου

    Σε πρώτη φάση ήρθαν οι Ούννοι τον 5ο αιώνα μΧ. Αυτοί ώθησαν μερικούς Γότθους στην Ιβηρική Χερσόνησο. Ήταν οι Βισιγότθοι (Δυτικοί Γότθοι) και το βασίλειό τους άντεξε ως τις αρχές του 8ου αιώνα που το κατέκτησαν οι Άραβες. Στην συνέχεια όταν οι Ούννοι έχασαν την μάχη στα καταλανικά Πεδία και διαλύθηκε το κράτος τους, οι υποτελείς τους Οστρογότθοι (Ανατολικοί Γότθοι) κατέκτησαν την Ιταλική Χερσόνησο ιδρύοντας το δικό τους κράτος με πρωτεύουσα την Ραβένα. Το Οστρογοτθικό κράτος άντεξε ως τα μέσα του 6ου αιώνα και το κατέκτησε ο Ιουστινιανός (Ο Βελισάριος και ο Ναρσής βασικά αλλά ξέρεις πώς πάνε αυτά).

    Με το τέλος των γοτθικών κρατών χάθηκαν και οι Γότθοι από το ιστορικό προσκήνιο. Τα κράτη τους όπως και τα άλλα νέα κράτη (κυρίως από λαούς γερμανικής καταγωγής) που ιδρύθηκαν στα ερείπια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κατά την περίοδο 4-6ο μΧ Αιώνα ονομάστηκαν "Βαρβαρικά Κράτη". Έτσι όταν κατά τον 12ο αιώνα αρχίζει να αναπτύσσεται μια νέα αρχιτεκτονική στην Γαλλία αρχικά για να επεκταθεί σε ολόκληρο σχεδόν τον Δυτικό Χριστιανικό κόσμο ονομάστηκε Γοτθική Αρχιτεκτονική και η τέχνη που την διακοσμούσε (γλυπτική-ζωγραφική) Γοτθική Τέχνη σαν βαρβαρική αρχιτεκτονική και τέχνη σε αντίστιξη με την πιο εκλεπτυσμένη ρωμανική. Φαίνεται ότι ο Ραφαήλ ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο Γοτθική για να περιγράψει την τέχνη αυτή και ο Βασάρι αυτός που έκανε ευρεία χρήση του όρου καθιερώνοντας τον στην ιστορία της τέχνης.

    Το τρίτο βήμα έρχεται με την αυξανόμενη δημοφιλία στα μέσα και το τέλος του 18ου αιώνα των ιστοριών με φαντάσματα. Αναπτύσσεται στην (αγγλικανική-προτεσταντική) Βρετανία ένα είδος λογοτεχνίας με ιστορίες που διαδραματίζονται σε ένα υποτυπώδες μεσαιωνικό (καθολικό) περιβάλλον με κατάρες δαίμονες και φαντάσματα, στοιχειωμένους πύργους, δαιμονισμένους καλόγερους κοκ. Το θεωρούμενο σαν πρώτο μυθιστόρημα αυτού του ύφους ήταν το Κάστρο του Οτράντο, γραμμένο από τον Οράτιο Γουόλπολ και με τον υπότιτλο "Μια γοτθική ιστορία". Από αυτό το γεγονός όλη αυτή η λογοτεχνική παραγωγή ονομάστηκε Γοτθική λογοτεχνία. Αυτή η λογοτεχνική μόδα κράτησε ως την τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα και μας έδωσε κάποια αξιόλογα αλλά και κάποια εξαιρετικά βαρετά βιβλία. Υπό το βάρος της παρατηρείται στα μέσα του 19ου αιώνα αφενός μια επανεμφάνιση της Γοτθικής αρχιτεκτονικής (πχ το Μπιγκ Μπεν) αλλά και η εμφάνιση του γοτθικού διηγήματος. Στα τέλη του 19ου αιώνα με τον Δράκουλα του Στόκερ και το Δρ Τζέκυλ και κος Χάιντ του Στήβενσον έχουμε μια βραχύβια αναβίωση και του Γοτθικού μυθιστορήματος.

    Τέσσερα στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τις αρχές της δεκαετίας του 1930 στις ΗΠΑ αρχίζουν να γυρίζονται ταινίες βασισμένες στα γοτθικά μυθιστορήματα (Δράκουλας, Φρανκενστάιν, Δρ Τζέκιλ και κος Χάιντ, Ο αόρατος άνθρωπος) ή μιμούμενες την ατμόσφαιρα των μυθιστορημάτων αυτών (Μούμια, Λυκάνθρωπος). Αυτός ο κινηματογράφος που βούλιαξε κάτω από το βάρος αμέτρητων γιων και επιστροφών ονομάστηκε Γοτθικός προφανώς σε αντιστοιχία με την λογοτεχνία. Αναβίωσε από την βρετανική Χάμερ στα τέλη της δεκαετίας του 50 αλλά και πάλι ακολούθησε την πορεία του αμερικανικού γοτθικού κινηματογράφου

    Τέλος, αν και ο γοτθικός κινηματογραφικός τρόμος ήταν σε ανυποληψία κατά τις επόμενες δεκαετίες ξανανακαλύφθηκε και εκτιμήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 70 και οδήγησε στην δημιουργία του "Γοτθικού λάιφ στάιλ"
    Memento mori (όχι το συγκρότημα) κουφάλες

  4. #224
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Paititi
    Αναρτήσεις
    2.870
    Τώρα διαβάζω
    Galfridus Monemutensis - "Historia Regum Britanniae"

    Προεπιλογή

    (για το καλο ολων, ελπιζω να μη τα εγραψες ολα αυτα απο μνημης)

    Οπως περιγραφεις την εξελιξη των πραγματων, φαινεται οτι ο Γουολπολ δανειστηκε ενα αρχιτεκτονικο/εικαστικο ορο γι ανα περιγραψει το λογοτεχνικο του εργο. Οπως πχ λεμε οτι μια μουσικη, αλλα και ενα κτηριο, ειναι μπαροκ. Και σαν να λεμε οτι ενα ειδος λογοτεχνιας ειναι μπαροκ, ή νεοκλασσικό (αν βγαζει νοημα κατι τετοιο).
    I wish life was not so short. Languages take such a time, and so do all the things one wants to know about.J.R.R. Tolkien

  5. #225
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.834
    Τώρα διαβάζω
    Ό,τι κάτσει, καμιά φορά μπορεί να είναι και τίποτα που ν'αξίζει τον κόπο...

    Προεπιλογή

    Για το πότε εμφανίστηκε η γοτθική αρχιτεκτονική και η γοτθική τέχνη κοίταξα την Βικιπέδεια (όπως και την αναφορά στον Ραφαήλ και τον Βασάρι). Τα άλλα είναι από μνήμης και προσωπικές απόψεις (οπότε ίσως να μην είμαι απόλυτα ακριβής κάπου). Ο Γουόλπολ έχεις δίκιο πήρε τον όρο που περιγράφει την αρχιτεκτονική και τον μετέφερε στην πεζογραφία. Η άποψή μου είναι ότι ο όρος χρησιμοποιείται οι ήρωες του κινούνται σε ένα γοτθικό αρχιτεκτονικό περιβάλλον αφού ζουν την περίοδο των σταυροφοριών, περίοδο κατά την οποία εμφανίζεται και εξαπλώνεται το συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό-καλλιτεχνικό ρεύμα (μια άλλη εξήγηση ίσως να είναι ότι ο Μάνφρεντ, ο καταραμένος πρωταγωνιστής του έργου είναι γερμανικής καταγωγής, όπως και οι Γότθοι, αν και κυβερνά το κάστρο του Οτράντο στην Ν. Ιταλία). Πάντως γενικά στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό ρεύμα τα μεσαιωνικά στοιχειωμένα κτήρια (Γοτθικά ή όχι, στην ευρύτερη γερμανική επικράτεια ή αλλού) παίζουν μεγάλο ρόλο

    Αντίθετα όμως η Μπαρόκ Λογοτεχνία (όπως και η Ροκοκό) είναι λογοτεχνικά ρεύματα που εμφανίζονται χρονικά περίπου παράλληλα με τα αντίστοιχα καλλιτεχνικά (αν και για να πω την αλήθεια περισσότερο έχω συναντήσει τον όρο θέατρο Μπαρόκ ή Ροκοκό και όχι τόσο στην πεζογραφία).
    Memento mori (όχι το συγκρότημα) κουφάλες

  6. #226
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Έλλη Μ
    Εγγραφή
    28-10-2015
    Περιοχή
    Zwischenwelten
    Αναρτήσεις
    1.806
    Τώρα διαβάζω
    The fine print.

    Προεπιλογή Πολυ σοβαρη ερώτηση.

    Γιατί οι τουρίστες επισκέπτες εξακολουθουν και φοράνε τα σανδάλια με κάλτσες; Και αυτό το τρεντ αφορά μόνο την επίσκεψή τους στην Ελλάδα ή και άλλες χώρες εχουν τη χαρά να υποδέχονται τέτοια φάσιον άικονζ; Επιπλέον, και με αυτό αποπερατώνω, αυτή ταύτη η υπόδηση είναι η συνηθης; Δηλαδή, ετσι κυκλοφορούν και στις χώρες τους ή απλώς το εξάγουν;
    Animula vagula blandula

  7. #227
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.834
    Τώρα διαβάζω
    Ό,τι κάτσει, καμιά φορά μπορεί να είναι και τίποτα που ν'αξίζει τον κόπο...

    Προεπιλογή

    Υποθέτω ότι το μεν σανδάλι χρησιμεύει στο να αερίζεται η πατουσίτσα και να μην βγάζουν το παπούτσι και να κινδυνεύουν να τιμωρηθούν για απείθεια στις διακρατικές συμφωνίες για μη χρήση και διάδοση των χημικών και βιολογικών όπλων καθώς κινούνται σε χώρες θερμότερες από εκείνες όπου κινούνται συνήθως. Η καλτσούλα υποθέτω πάντα χρησιμεύει στο να προστατεύει την προαναφερθείσα πατουσίτσα από μικροχτυπηματάκια στα δαχτυλάκια κατά την διάρκεια των εκδρομών, χτυπηματάκια που βελτιώνουν μεν την σεξουαλική ζωή διαφόρων αγίων που είναι γνωστοί-ες για την έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας στην επίγεια ζωή τους, μειώνουν όμως την χαρά της εξερεύνησης...

    Θυμάμαι πάντως κι έναν θείο μου (μακαρίτη πλέον) που αν και ήταν ένας Κρητήκαρος μέχρι κει πάνω (ή κει πέρα αν κοιτούσες την κοιλιά του) και όλο το καλοκαίρι με πέδιλο και καλτσούλα το έβγαζε εκεί στα μακρινά ογδόντας.

    Μήπως να μετονομάσουμε το νήμα σε Ασκ Γιάνν'
    Memento mori (όχι το συγκρότημα) κουφάλες

Σελίδα 23 από 23 ΠρώτηΠρώτη ... 13212223

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •