Untitled Document
Σελίδα 1 από 4 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 36

Νήμα: Σχετικά με την αφήγηση των στίχων

  1. #1
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.561

    Προεπιλογή Σχετικά με την αφήγηση των στίχων

    Όσον αφορά τα τραγούδια έχω παρατηρήσει πως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι δίνουν εξαιρετική έμφαση στον στίχο κι έτσι έχω π.χ. μια ξαδέρφη η οποία μπορεί να ξεχωρίσει ένα κατά τΆ άλλα μάλλον αδιάφορο τραγούδι μόνο και μόνο γιατί την κέρδισαν τα λόγια του και να έρθει να στα δείξει ενθουσιασμένη. Στην αντίπερα όχθη υπάρχει κόσμος ο οποίος δεν προσέχει καν για τί μιλάει το τραγούδι κι έχω π.χ. έναν φίλο ο οποίος ενώ αγαπά την μουσική και παίζει μουσική, έχει μια παντελή και παγερή αδιαφορία απέναντι στον όποιο στίχο.

    Κι έτσι, κάπως σχετικά κι άσχετα, μου έρχεται στο μυαλό κι ο Βιμ Μέρτενς ο οποίος βάζει ακατανόητα φωνητικά στην θέση του στίχου, στις υπέροχες μουσικές του.

    Πιστεύω πως δίχως να ανήκω σε κάποιο από τα δύο άκρα μάλλον κλίνω ξεκάθαρα προς την μουσική. Κι έχω προσέξει πως μια καλή μουσική όχι απλά αναδεικνύει τον στίχο αλλά ακόμα κι ένα μέτριο κι αδιάφορο στιχάκι το κάνει να μοιάζει ξεχωριστό, μαγικό και πανέμορφο.

    Σίγουρα εδώ μπορούν να μπουν πολλά παραδείγματα αλλά δεν έχω σκοπό να προχωρήσω περισσότερο αυτές τις σκέψεις. Τις χρειαζόμουν μονάχα σαν πρόφαση για να έχω κάπου να γράφω τις σκέψεις που πιάνομαι να κάνω ενίοτε σχετικά με στίχους, κι όποιος θέλει, βέβαια, ας κάνει τις δικές του.


    Σχετικά με τον στίχο, λοιπόν, όταν καθίσω να βγάλω ένα τραγούδι στην κιθάρα και καθώς παίζω το τραγούδι ξανά και ξανά, τότε μόνο προσέχω καλά τί λέει το τραγούδι κι ειδικά αν πω να μάθω τα λόγια απέξω ώστε να μπορώ να παίξω το τραγούδι δίχως να χρειάζεται να κοιτάζω κάπου. Διότι τότε ψάχνω την λογική του στίχου, το νόημα, τις συνδέσεις ανάμεσα στα στιχάκια, ώστε να έχω τρόπο να τον θυμάμαι.

    Υπάρχουν, λοιπόν, λογιώ-λογιώ στίχοι. Υπάρχουν στίχοι με διαυγές νόημα και συμπαγές μέτρο κι υπάρχουν άλλοι θολοί, δίχως νοηματική συνοχή και με μέτρο άναρχο, ατίθασο και βίαιο.

    Και πάλι θα αποφύγω να μπω σε παραδείγματα από το ένα και το άλλο.

    Just a Boy
    (Angus & Julia Stone)


    Χθες, λοιπόν, έβγαζα κι έπαιζα στην κιθάρα ένα αγαπημένο τραγούδι του ¶νγκους Στόουν, το "Just a Boy", και μάλιστα έπαιρνα σαν οδηγό την πολύ γλυκιά εκτέλεση που βάζω εδώ πιο κάτω.

    Προσπαθώντας να αποστηθίσω τον, κατά τΆ άλλα σύντομο κι έτσι εύκολο στίχο, μου έκανε εντύπωση η μεγάλη έλλειψη συνοχής. Οι προτάσεις μοιάζει να είναι μαζέματα από δεξιά κι αριστερά, κάποιες όμορφες αλλά δίχως να κολλάνε νοηματικά μεταξύ τους.

    Από την μία έχουμε εκείνο το “I donΆt know why” και τους στίχους με το “kiss” και το “smile”, που μοιάζει να γράφτηκαν ίσα για να εξυπηρετηθεί η ανάγκη να υπάρξει στίχος. Κι από την άλλη υπάρχουν πανέμομορφες κι αυτόνομες προτάσεις όπως:

    I bit my tongue in the arc of conversation
    Do you believe that thereΆs treasures in the ocean?
    No lonely hands grab my suitcase full of nothing


    Βέβαια στο τέλος, όλα τα λόγια βυθισμένα στην πανέμορφη μουσική και τραγουδισμένα από αυτό το τόσο ταλαντούχο παλικαράκι, αποκτούν συνοχή αν και το νόημα μάλλον παραμένει στο στοιχειώδες και προφανές “boy meets girl”.

    Σε οποιαδήποτε περίπτωση, να οι στίχοι καθώς και το τραγούδι:
    (και για όποιον αναρωτιέται ευλόγως τί μύγα με τσίμπησε το ερώτημα μάλλον θα μείνει αναπάντητο )



    I bit my tongue in the arc of conversation
    I donΆt know why … I donΆt know why
    I met you once and IΆve fallen for your notions
    I donΆt know why … I donΆt know why

    Do you believe that thereΆs treasures in the ocean
    Did I say IΆm just a boy
    One kiss from you and IΆm drunk up on your potion
    That big old smile is all you wore

    No lonely hands grab my suitcase full of nothing
    I donΆt know why … I donΆt know why
    You took me in, gave me something to believe in
    That big old smile is all you wore

    Girl you make me want to feel
    Things IΆve never felt before
    Girl you make me want to feel
    Did I say IΆm just a boy
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  2. #2
    Ξωτικό του Φωτός Το αβατάριο του χρήστη Αντέρωτας
    Εγγραφή
    30-10-2008
    Περιοχή
    Μεταξύ Βάλινορ και Μέση-γης
    Αναρτήσεις
    2.353
    Τώρα διαβάζω
    "Εισαγωγη στην Αρχαία Αιγυπτιακή Γλώσσα και Γραφή" του Παναγιώτη Κουσούλη

    Προεπιλογή

    Εμενα το γουστο μου κλινει πιο πολυ στην ορχηστρικη μουσικη. Οταν μου αρεσει η μουσικη γενικως δε δινω μεγαλη βαση στους στιχους αν και συνηθως εχω μια περιεργεια. Παραδοξως ομως, προσδοκω να υπαρχει και μια συνοχη στους στιχους, αλλιως τις υπερβολικα ασυναρτητες σουρεαλιστικουρες που ειναι περα απο το φτωχο μου μυαλο μου, τις θεωρω λιγο-πολυ αρπαχτη.

    Πανω σε αυτο που ειπα, θυμηθηκα κατι σατιρικες αναρτησεις σε κωμικα ιστολογια που στοχευουν τους Πυξ-Λαξ και γενικως το "εντεχνο", και τους φαινομενικα ασυναρτητους στιχους
    https://gmargari.wordpress.com/2006/11/01/pyx-lax/
    http://faeenamalaka.blogspot.gr/2010/09/blog-post.html

    Στο δευτερο, ο Mikeius εβγαλε μια συνταγη για να γραψει "στο ετσι" ενα εντεχνο τραγουδι. Το συγκεκριμενο καποιος το μελοποιησε βγαζοντας ενα αντικειμενικα πολυ ομορφο αποτελεσμα



    Το οποιο αποδεικνυει οτι ενα "ωραιο" κομματι πολλες φορες μπορει να μην ειναι τιποτα αλλο απο μια αρπαχτη που βγηκε "στο ετσι" ακολουθωντας μια φτηνη συνταγη.

    Οι μοναδικες τωρα περιπτωσεις που με κανουν να ψαχτω πολυ με τους στιχους, ειναι στα σατιρικα τραγουδια, οπως τα Ημισκουμπρια Αυτοι ειδικα εχουν αναπτυξει δικη τους ιδιολεκτο μεσα σε ολα αυτα τα χρονια, που χρειαζεται "εμπειρια" για να καταλαβει κανεις. Πχ. "γινομαι σταματημα" = σταματαω
    Τελευταία επεξεργασία από Αντέρωτας : 07-06-16 στις 16:04
    I wish life was not so short. Languages take such a time, and so do all the things one wants to know about.J.R.R. Tolkien

  3. #3
    Όμορφο Νιάτο
    Εγγραφή
    29-05-2016
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    4
    Τώρα διαβάζω
    "Η τέχνη του να είσαι ευτυχισμένος"

    Προεπιλογή

    Η απάντηση βρίσκεται κάπου στο ενδιάμεσο. Υπάρχουν τραγούδια που ξεκινήσαν με ένα πολύ όμορφο ριφάκι και θα ΄ταν κρίμα να μείνει στα ορχηστρικά αζήτητα και γράψανε στίχους που απλά ταιριάξαν στο μέτρο, άλλα που έχουν δυνατό στίχο αλλά δεν το κατάλαβε κανείς λόγω άκυρης μουσικής και εκείνα που δεν ξέρεις τί είναι καλύτερο, μουσική ή στίχος βλ. Pink floyd...η αλήθεια βρίσκεται στο τί συνεπαίρνει τον καθένα. Καθαρά υποκειμενικό

  4. #4
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Νικόλας Δε Κιντ
    Εγγραφή
    06-08-2014
    Περιοχή
    Sutpen's hundred
    Αναρτήσεις
    2.530
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Μαύρος Πρίγκιπας" - ¶ιρις Μέρντοχ

    Προεπιλογή

    Αν και εμένα το πρώτο πράγμα που με τραβάει σε ένα κομμάτι είναι η μουσική (και πιο συγκεκριμένα οι κιθάρες!!! ) νομίζω πως ο καλός στίχος κάνει συμπαγές το ίδιο το κομμάτι...

    Επίσης συμφωνώ με όσα είπε και η Κάθυ πιο πάνω!!! Σκέψου όμως τον στίχο των Floyd με μια τέτοια μουσική επένδυση!!!
    Ξέρετε τι είναι η γοητεία; ένας τρόπος ν' ακούς να σου λένε ναι, χωρίς να έχεις κάνει καμία σαφή ερώτηση - Αλμπέρ Καμύ (Η πτώση)

  5. #5
    Όμορφο Νιάτο
    Εγγραφή
    29-05-2016
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    4
    Τώρα διαβάζω
    "Η τέχνη του να είσαι ευτυχισμένος"

    Προεπιλογή

    Θα είχε καταστραφεί το σύμπαν ολάκερο Νικόλα!!

  6. #6
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.561

    Προεπιλογή

    Ο Μάικιους κάπου έχει κι άδικο σε κάμποσα που γράφει εκεί αλλά σε κάμποσα άλλα του δίνω δίκιο όπως π.χ. στο ότι μάλλον κάμποσα έντεχνα κομμάτια είναι κάμποσο δήθεν. Το πείραμά του δε το βρίσκω κάμποσο* έξυπνο.


    *ναι, ξέρω.. 5η φορά...
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  7. #7
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Νικόλας Δε Κιντ
    Εγγραφή
    06-08-2014
    Περιοχή
    Sutpen's hundred
    Αναρτήσεις
    2.530
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Μαύρος Πρίγκιπας" - ¶ιρις Μέρντοχ

    Προεπιλογή

    Μερικοί όμως έχουν χάρισμα και τα συνδυάζουν όλα....

    π.χ.Θανάσης...
    Ξέρετε τι είναι η γοητεία; ένας τρόπος ν' ακούς να σου λένε ναι, χωρίς να έχεις κάνει καμία σαφή ερώτηση - Αλμπέρ Καμύ (Η πτώση)

  8. #8
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.561

    Προεπιλογή

    Καλά, ναι. Πρόκειται απλά για μια μάλλον εύστοχη σάτιρα κι από εκεί και πέρα δεν είναι κάποιος γενικευτικός κανόνας. Επίσης, ποιος είπε πως ένα τραγούδι δεν μπορεί να είναι απλό, εύκολο και πανέμορφο;
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  9. #9
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Νικόλας Δε Κιντ
    Εγγραφή
    06-08-2014
    Περιοχή
    Sutpen's hundred
    Αναρτήσεις
    2.530
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Μαύρος Πρίγκιπας" - ¶ιρις Μέρντοχ

    Προεπιλογή

    Κανένας!!
    Ξέρετε τι είναι η γοητεία; ένας τρόπος ν' ακούς να σου λένε ναι, χωρίς να έχεις κάνει καμία σαφή ερώτηση - Αλμπέρ Καμύ (Η πτώση)

  10. #10
    Μυθευτής Το αβατάριο του χρήστη Μακρυγιάννης
    Εγγραφή
    08-11-2015
    Περιοχή
    Στην κοσμάρα μου
    Αναρτήσεις
    533
    Τώρα διαβάζω
    Η Ανατομία της Μελαγχολίας. Ρόμπερτ Μπέρτον.

    Προεπιλογή Ο στίχος φυσικά.

    Εμένα, συνήθως με κερδίζει ο στίχος. Βέβαια σε ορισμένες περιπτώσεις συμβαίνει και το αντίθετο (με κερδίζει η μουσική), αλλά αυτό είναι η εξαίρεση. Νομίζω μάλιστα ότι αυτό που μου συμβαίνει, συμβαίνει στους περισσότερους Έλληνες.

    Σκεφτείτε πόσοι συνθέτες έγιναν δημοφιλείς στην Ελλάδα επειδή μελοποίησαν ωραίους στίχους και πόσοι συνθέτες έχουν αγαπηθεί στη χώρα μας γράφοντας αποκλειστικά ορχηστρική μουσική χωρίς στίχο. Στην Αυστρία και τη Γερμανία συμβαίνει το αντίθετο.
    Υπάρχουν συνθέτες, πολύ αγαπητοί στην Ελλάδα, που η μουσική τους είναι σχεδόν πάντα είναι δανεισμένη από δημοτικά τραγούδια ή ξένη μουσική. Οι συνθέτες αυτοί αγαπήθηκαν γιατί έγραφαν πολύ δυνατούς δικούς τους στίχους (π.χ. Δ. Σαββόπουλος). Ο Σαββόπουλος είναι πρώτα πολύ καλός ποιητής και μετά καλός συνθέτης.
    Επίσης, στην Ελλάδα, κάποιοι συνθέτες έγιναν πολύ γνωστοί γιατί είχαν την ευφυΐα να μελοποιήσουν πολύ δυνατούς στίχους μεγάλων ποιητών, όπως π.χ. ο Καββαδίας ή ο Ελύτης (ονόματα δε λέμε).

    Θυμάμαι μια φράση που είπε ο Μάριος Φραγκούλης όταν πρωτοεμφανίστηκε στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο: “είμαστε λαός τραγουδιάρικος”. Εννοούσε ότι μας αρέσουν τα τραγούδια περισσότερο από την ορχηστρική μουσική. Ότι δηλαδή, αυτό που μας κερδίζει, αυτό που μας είναι απαραίτητο, είναι ο στίχος.
    Αυτά δεν είναι πρώτη φορά που τα λέω στη Λέσχη του Βιβλίου (δες εδώ) και δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω, εκτός από αυτό:

    Τελευταία επεξεργασία από Μακρυγιάννης : 07-06-16 στις 21:13
    Να χωρίζεται η ζωή του ανθρώπου σε δύο: πρι ν΄ ακούσει το λόγο σου κι άμα τον ακούσει. Ν. Καζαντζάκης: Συμπόσιον

Σελίδα 1 από 4 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •