Untitled Document
Σελίδα 4 από 4 ΠρώτηΠρώτη ... 234
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 31 έως 36 από σύνολο 36

Νήμα: Σχετικά με την αφήγηση των στίχων

  1. #31
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.561

    Προεπιλογή

    Πολύ εύστοχο το σχόλιό σου, Ίζι. Μοιάζει να είναι από τις κακές στιγμές τις στιχοποιείας.

    Δηλ. σαν να ακούω "Παιδεύτηκα αλλά έφτιαξα ένα πολύ δυνατό στιχάκι για έντεχνο. Πάρε να του βάλεις μουσική".

    Νομίζω πως ο κάποιος μπορεί να συντάξει σχετικά εύκολα λέξεις κι εικόνες ας πουμε "κουλτουριάρικα". Το πότε ένας στίχος έχει αυτό το κάτι παραπάνω, την πραγματική έμπνευση και το πραγματικό ταλέντο, είναι έπειτα στην κρίση του καθενός μας.

    Π.χ. και οι στίχοι το Καββαδία (από το Πούσι και το Τραβέρσο) έχουν χαλαρή νοηματική συνοχή αλλά εκεί είναι φανερό πως όντως κάτι μας λέει ο ποιητής, βγαλμένο από βιώματα, λαξεμένο με απίστευτη χάρη.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  2. #32
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη ¶τροπος
    Εγγραφή
    08-09-2016
    Αναρτήσεις
    36
    Τώρα διαβάζω
    Jitterbug Perfume - Tom Robbins

    Προεπιλογή

    Μπήκα σε πειρασμό για το αν θα απαντήσω στο συγκεκριμένο σχόλιο και αυτό γιατί από ό,τι καταλαβαίνω και από το προηγούμενο σχόλιό σου για την Jolene, αντιλαμβανόμαστε αρκετά διαφορετικά στον στίχο στην μουσική και τον ρόλο που αυτός φέρει. Για εμένα σε καμία περίπτωση οι στίχοι σε ένα τραγούδι δεν είναι μία γραμμική ιστορία ως συνοδεία. Είναι σκέψεις, φοβίες ακόμη και λέξεις που εκ πρώτης δεν έχουν ιδιαίτερη συνοχή.
    Καλή ώρα, το αγαπημένο Reckoner.
    Επειδή όμως ακούω χρόνια τις ψυχές και τις αγάπες, είπα να μοιραστώ τις σκέψεις μου για το τραγούδι. Αν θέλετε τις κρατάτε ^^
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Ίζι Δες Ανάρτηση

    ξαναβλέπει στη φορμόλη την ψυχή σβησμένη
    κόβει το κορμί του και το θάβει
    σε νερό και σε φωτιά να χωριστεί
    Η φορμόλη χρησιμοποιούνταν ως απολυμαντικό παλαιότερα, άρα εδώ αναφέρεται σε μία προσπάθεια κάθαρσης της ψυχής, η οποία έχει επαναληφθεί στο παρελθόν, χωρίς αποτέλεσμα.
    Το κόβει το κορμί του και το θάβει είναι πολύ ενδιαφέρον στίχος, γιατί νομίζω πως είναι μία αναφορά στην υποτίμηση της σάρκας σε σχέση με το μεγαλείο της ψυχής, ενώ είναι και αναφορά ξανά στην ψυχή, αφού με την ταφή η ψυχή διαχωρίζεται από το σώμα κ.ο.κ...
    Οι ψυχές και οι αγάπες
    σιαμαίες αυταπάτες
    όμοιες σαν άσπρα πλήκτρα
    σαν φωτάκια μες τη νύκτα
    βρίσκουν σώματα παρθένα
    στη συνήθεια πουλημένα
    με φιλιά τα εξαγνίζουν
    (αφού είναι παρθένα, αν και πουλημένα, γιατί χρειάζονται περαιτέρω εξαγνισμό; )
    τους χαρίζονται
    Το παρθένος δεν έχει την έννοια μόνο της σεξουαλικής αποχής, αλλά χρησιμοποιείται για να δηλώσει κάποιον που δεν έχει υποστεί επεξεργασία, χρήση. Αν δεις και τον παρακάτω στίχο, φαίνεται πως αυτά τα "σώματα παρθένα/στη συνήθεια πουλημένα" είναι μία αναφορά για ανθρώπους που "δεν έχουν υπάρξει", αλλά έχουν απλά ζήσει μία ρουτίνα.
    Όσο το φιλί που εξαγνίζει, εγώ πάντα το εκλάμβανα μεταφορικά, ως το φιλί της ζωής, κάτι που δίνει πνοή σε κάποιον που του έλειπε!
    Τούτος ο αρχέγονος ρυθμός των Αφρικάνων
    κάτι από μπάλο Συριανό θυμίζει
    (αυτό μ' αρέσει! Πολύ χαρακτηριστικός στίχος.)
    ανθρωποθυσία στους θεούς των ηφαιστείων
    σαν αναπαραγωγής βωμό γυαλίζει
    (ποιος γυαλίζει σαν βωμός; Ο ρυθμός;;; )
    κράτησε αγάπη μου για λίγο την πνοή σου
    κλείσε όλη τούτη τη στιγμή σΆ ένα φιλί
    H ανθρωποθυσία γυαλίζει σαν αναπαραγωγής βωμός και εδώ είναι λιγάκι ειρωνικό γιατί "αναπαραγωγής βωμός" έρχεται στο μυαλό η δημιουργία ζωής ενώ με την ανθρωποθυσία η αφαίρεση!

    Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης
    αλυσοδεμένος πολικός αστέρας

    Ο πολικός αστέρας είναι στον ουρανό και έχει μία θέση σε σχέση με εμάς. ¶ρα, βάσει της δικής μας οπτικής είναι σε ένα συγκεκριμένο σημείο, ... καρφιτσωμένος, αν θες.
    άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα
    και φοβόμουν μη με δει το φως της μέρας
    (πριν δεν έλεγε ότι δεν τον νοιάζει τίποτα στον κόσμο κι ότι έχει ανοιχτό μυαλό; )
    Μα το ίδιο πράγμα λέει, με άλλες λέξεις. Ένα μυαλό που κατακλύζεται από φόβο ("είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο έλεγε πιο πάνω") δεν είναι ανοιχτό, δεν είναι ελεύθερο, τουλάχιστον με την ποιητική έννοια της ελευθερίας!
    Παρακάτω δεν συνεχίζω. Αυτό που ήθελα να δείξω με αυτή την πρόχειρη και προφανώς προσωπική ερμηνεία είναι πως νόημα μπορεί να βρεις, αρκεί να το ψάξεις, όπως ακριβώς και στην ποίηση ^^
    Για παράδειγμα, για εμένα πάντοτε αυτό το τραγούδι ήταν συνυφασμένο με έναν άνθρωπο που δεν ήξερε πως να ζήσει μέχρι πρότινος, ή φοβόταν να διαφοροποιηθεί με αποτέλεσμα να μην είναι ευτυχισμένος. Κοινωνία vs εγώ, εν ολίγοις, που είναι ίσως λίγο χαρακτηριστικό του είδους.
    Το ζήτημα είναι πως τις περισσότερες φορές η μουσική είναι τόσο "επιβλητική" στο μυαλό μας που δεν δίνουμε βάση στον στίχο.
    Αυτό όμως που είναι ακόμη πιο αστείο για εμένα, είναι πως έχουμε συνηθίσει να ακούμε μία μελωδία, ένα σύνολο και δυσκολευόμαστε πολύ να διακρίνουμε επί μέρους όργανα, παρά μόνο αν αυτά έχουν solo.

  3. #33
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.070
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή

    Ενδιαφέρουσες οι σκέψεις σου ¶τροπε Και βέβαια όλοι αυτοί οι στίχοι μπορούν να ερμηνευτούν, αν χρειάζεται κι αν το θέλει κανείς (εκτός ίσως απ' αυτόν με τα λαμπάκια της νύχτας που είναι απρόσωπα και τα δανείζει ο ήρωας σε ανέραστους αντάρτες, κι όλα αυτά στον ύπνο του).

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από ¶τροπος Δες Ανάρτηση
    Για εμένα σε καμία περίπτωση οι στίχοι σε ένα τραγούδι δεν είναι μία γραμμική ιστορία ως συνοδεία. Είναι σκέψεις, φοβίες ακόμη και λέξεις που εκ πρώτης δεν έχουν ιδιαίτερη συνοχή.
    Σοβαρά τώρα, κάτι που παρατηρώ στον εαυτό μου είναι ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχω τόση όρεξη να κάτσω να ερμηνεύσω αόριστη ποίηση. Νεότερη μου άρεσε, πλέον όχι. Ίσως έχω γίνει πιο ρηχή, δεν ξέρω. Μπορούν όμως να με συγκινήσουν κάτι πολύ απλά στιχάκια (απλοϊκά θα έλεγε κανείς) αλλά και τραγούδια που απλώς διηγούνται ιστορίες, χωρίς πολλά κρυμμένα νοήματα. Ας πούμε, αυτό το τραγούδι μου προκαλεί πολύ έντονη συγκίνηση:




    My child arrived just the other day
    He came to the world in the usual way
    But there were planes to catch, and bills to pay
    He learned to walk while I was away
    And he was talking 'fore I knew it, and as he grew
    He'd say, "I'm gonna be like you, dad
    You know I'm gonna be like you."

    And the cat's in the cradle and the silver spoon
    Little boy blue and the man in the moon
    "When you coming home, dad?" "I don't know when
    But we'll get together then
    You know we'll have a good time then."

    My son turned ten just the other day
    He said, "Thanks for the ball, dad; come on, let's play
    Can you teach me to throw?"
    I said, "Not today, I got a lot to do."
    He said, "That's okay."
    And he walked away, but his smile never dimmed
    And said, "I'm gonna be like him, yeah
    You know I'm gonna be like him."

    And the cat's in the cradle and the silver spoon
    Little boy blue and the man in the moon
    "When you coming home, dad?" "I don't know when
    But we'll get together then
    You know we'll have a good time then."

    Well, he came from college just the other day
    So much like a man, I just had to say
    "Son, I'm proud of you. Can you sit for a while?"
    He shook his head, and he said with a smile
    "What I'd really like, dad, is to borrow the car keys
    See you later; can I have them please?"

    And the cat's in the cradle and the silver spoon
    Little boy blue and the man in the moon
    "When you coming home, son?" "I don't know when
    But we'll get together then, dad
    You know we'll have a good time then."

    I've long since retired, and my son's moved away
    I called him up just the other day
    I said, "I'd like to see you if you don't mind."
    He said, "I'd love to, dad, if I could find the time
    You see, my new job's a hassle, and the kid's got the flu
    But it's sure nice talking to you, dad
    It's been sure nice talking to you."
    And as I hung up the phone, it occurred to me
    He'd grown up just like me
    My boy was just like me

    And the cat's in the cradle and the silver spoon
    Little boy blue and the man in the moon
    "When you coming home, son?" "I don't know when
    But we'll get together then, dad
    We're gonna have a good time then."
    Τελευταία επεξεργασία από Ίζι : 09-09-16 στις 17:20
    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

  4. #34
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη ¶τροπος
    Εγγραφή
    08-09-2016
    Αναρτήσεις
    36
    Τώρα διαβάζω
    Jitterbug Perfume - Tom Robbins

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Ίζι Δες Ανάρτηση
    Σοβαρά τώρα, κάτι που παρατηρώ στον εαυτό μου είναι ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχω τόση όρεξη να κάτσω να ερμηνεύσω αόριστη ποίηση. Νεότερη μου άρεσε, πλέον όχι. Ίσως έχω γίνει πιο ρηχή, δεν ξέρω. Μπορούν όμως να με συγκινήσουν κάτι πολύ απλά στιχάκια (απλοϊκά θα έλεγε κανείς) αλλά και τραγούδια που απλώς διηγούνται ιστορίες, χωρίς πολλά κρυμμένα νοήματα.
    Νεότερη, κάθε φορά που ασχολούμουν με την ποίηση ήταν σαν ένα ευχάριστο "παιχνίδι": μικροί γρίφοι που ενώνονται για να δώσουν μία ευρύτερη εικόνα, ένα νόημα. Τώρα βαριέμαι και δεν ντρέπομαι να το πω
    Το δικό μου αγαπημένο ίσως μέσα στην απλότητά του είναι το Penny Lane των Beatles.
    In Penny Lane there is a barber showing photographs
    Of every head he's had the pleasure to have known
    And all the people that come and go
    Stop and say hello

    On the corner is a banker with a motorcar
    The little children laugh at him behind his back
    And the banker never wears a mac
    In the pouring rain, very strange

    Penny Lane is in my ears and in my eyes
    There beneath the blue suburban skies
    I sit, and meanwhile back

    In Penny Lane there is a fireman with an hourglass
    And in his pocket is a portrait of the queen
    He likes to keep his fire engine clean
    It's a clean machine

    Penny Lane is in my ears and in my eyes
    A four of fish and finger pies
    In summer, meanwhile back

    Behind the shelter in the middle of a roundabout
    The pretty nurse is selling poppies from a tray
    And though she feels as if she's in a play
    She is anyway

    In Penny Lane the barber shaves another customer
    We see the banker sitting waiting for a trim
    And then the fireman rushes in
    From the pouring rain, very strange

    Penny lane is in my ears and in my eyes
    There beneath the blue suburban skies
    I sit, and meanwhile back
    Penny lane is in my ears and in my eyes
    There beneath the blue suburban skies
    Penny Lane


    Όταν ήμουν πιτσιρικάκι και το άκουγα, νόμιζα πως η Penny ήταν μία κοπέλα... Μετά έμαθα αγγλικά..

  5. #35
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.070
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή

    Λατρεύω τους στίχους του Penny Lane!!! (Και τη μουσική του, αλλά ένα τσακ περισσότερο τους στίχους).
    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

  6. #36
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη ¶τροπος
    Εγγραφή
    08-09-2016
    Αναρτήσεις
    36
    Τώρα διαβάζω
    Jitterbug Perfume - Tom Robbins

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Ίζι Δες Ανάρτηση
    Λατρεύω τους στίχους του Penny Lane!!! (Και τη μουσική του, αλλά ένα τσακ περισσότερο τους στίχους).
    Και η μουσική είναι πολύ πολύ ωραία, αλλά με τους στίχους νομίζω έχω δεθεί .
    Στο μεταξύ, τώρα που το πρόσεξα, όλα τα site δίνουν
    "Penny Lane is in my ears and in my eyes
    A four of fish and finger pies" αλλά εγώ ακούω "full of fish and finger pies"
    νομίζω έχει περισσότερο νόημα...

Σελίδα 4 από 4 ΠρώτηΠρώτη ... 234

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •