Untitled Document
Σελίδα 3 από 4 ΠρώτηΠρώτη 1234 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 21 έως 30 από σύνολο 36

Νήμα: Σχετικά με την αφήγηση των στίχων

  1. #21
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.811
    Τώρα διαβάζω
    Τζορτζ Έλιοτ: Σίλας Μάρνερ

    Προεπιλογή

    Το είχα δει το κουίζ από παλιά.

    Εντάξει, ναι στηλιτεύει δηλώσεις καλλιτεχνών σχετικά με την ποιότητα άλλων καλλιτεχνών που βασικά σαν αφορμή έχουν την διαπίστωση "Μα πώς είναι δυνατόν αυτός/η να πουλά περισσότερο από εμένα που είμαι κατά κοινή ομολογία (εμένα, της μάνας μου και της θείας μου της Σούλας) γαμιστερότερος σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος" και όπως και να το κάνουμε αν έχεις πουλήσει τραγούδι στον Notis (της δεκαετίας του 1990), μάλλον δεν έχεις πουλήσει στην Πάολα επειδή δεν στο ζήτησε. Αλλά γενικά τέτοια κουίζ (ή "κουίζ") δεν έχουν περισσότερη βαρύτητα (ή αξία) με το "Βρες σε ποια χώρα θα έπρεπε να ζεις" ή "Ποιος ήρωας του Χάρη Πότερ είσαι".

  2. #22
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.857

    Προεπιλογή

    Προσωπικά, συντάσομαι αρκετά με την τοποθέτηση του Μακρυγιάννη. Το ότι ενδεχομένως στο έντεχνο τραγούδι υπάρχει ενίοτε ένας λιγότερο καλός (και εύκολος) στίχος δεν αρκεί για να απαξιώσει έναν μεγάλο όγκο πανέμορφης μουσικής.

    Επίσης δεν καταλαβαίνω το κόλλημα με τον όρο "έντεχνο". Ένα συμβατικό όνομα είναι. Λες και το "νέο κύμα" είναι πια νέο. Κι αν το θες, στο δικό μου τουλάχιστον μυαλό, σε αυτόν τον χώρο υπάρχει καλύτερη τέχνη από π.χ. τον χώρο του σκυλάδικου.

    Ο όρος μάλιστα δεν είναι αδόκιμος. Υπάρχει και σε άλλες γλώσσες και π.χ. το ροκ των Πινκ Φλόιντ ή των Camel χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων ως "art rock". Όλα τα ροκ έχουν τέχνη. Απλά στο συγκεκριμένο μουσικό είδος δίνεται μια έμφαση και μια προσπάθεια για το κάτι παραπάνω σε σύνθεση, ενορχήστρωση και στίχο. Ροκ είναι και το "One day or another I'm gonna get you, I'm gonna get you... get you... get you". Ε, και κάπως διαφοροποιείται από αυτό, ως καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, π.χ. το The Wall των Pink Floyd, ένα σύνθετο, πολυεπίπεδο, μεγαλειώδες μουσικό έργο με έναν στίχο που πραγματεύεται την ανθρώπινη απομόνωση, τον φασισμό κτλ.

    Έτσι, τέχνη είναι και το "βρε μελαχρινάκι, με πότισες φαρμάκι" αλλά ένα διαφορετικό αποτέλεσμα είναι π.χ. ένα τραγούδι του Χατζηδάκι.

    Η μόνη μου επιφύλαξη απέναντι σε κάποιον όρο θα ήταν απέναντι σε αυτό το "εντεχνίλα". Δηλ. εντάξει, στο τέλος θα βγει κι από πάνω το σκυλάδικο.

    Έχει πλάκα η σάτιρα του Μάικιους και μάλιστα σε ένα δυο σημεία πατάει και σε αλήθειες (και γι' αυτό έχει πλάκα) αλλά από εκεί και πέρα η προσέγγισή του στο σύνολό της είναι απλοϊκή και γράφω εδώ μόνο και μόνο γιατί φοβάμαι πως από ένα αστείο βιντεάκι θα βρεθούμε κι εμείς να παριστάνουμε τους τυφλούς μπροστά σε προφανή πράγματα.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  3. #23
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Στιλλ ιλλ
    Εγγραφή
    17-04-2014
    Περιοχή
    San Junipero
    Αναρτήσεις
    1.474

    Προεπιλογή

    Προσωπικά απολαμβάνω την σάτιρα του Μάικιους, καθώς λέει αλήθειες (μπορεί απλοικές ενίοτε) αλλα με αυτόν τον υστερικό και κάφρικο τρόπο που με κάνει και γελάω μεχρι δακρύων κάποιες φορές. Απο εκεί και πέρα δεν πρόκειται να πάρω θέση σχετικά με το έντεχνο και το σκυλάδικο και την αξία τους, ποσο καλά ή κακά γίνεται κάτι πάλι σε προσωπικές εκτιμήσεις επαφίεται. Ο καθένας διαλέγει και ακούει αυτό που του ταιριάζει, που τον συγκινεί, που τον ταρακουνάει κλπ. κλπ. και φυσικά κάνει τις ανάλογες εκτιμήσεις οσον αφορά το μεγαλείο ενος έργου και την αξία του. Έχω καταλήξει οτι μουσικά τουλάχιστον μονο για την επιρροή που έχει ένα έργο μπορείς να μιλήσεις αντικειμενικά.
    ''And if you close the door
    The night could last forever.''

  4. #24
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Νικόλας Δε Κιντ
    Εγγραφή
    06-08-2014
    Περιοχή
    Sutpen's hundred
    Αναρτήσεις
    2.694
    Τώρα διαβάζω
    "Το φάντασμα του Αλεξάντρ Βολφ" - Γκάιτο Γκαζντάνοφ

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Μακρυγιάννης Δες Ανάρτηση
    Όσο για τη θέση του αρθρογράφου ότι ορισμένοι κάνουν τους κουλτουριάριδες για να βρουν "γκόμενα",
    Αυτός που έγραψε το άρθρο και γενικά όλο το team του Μπραφ είναι μισογύνηδες..

    Επίσης από τα άρθρα τους κατά καιρούς είναι πεντακάθαρο πως οι τύποι δεν μπορούσαν να βγάλουν γκόμενα ούτε για πλάκα!!

    Τέλος έντεχνο δεν είναι ο Στόκας και ούτε μπορεί ο όρος αυτός να προσδιορίσει ένα είδος μουσικής... Είναι απλά για τυπάκια σαν τον Μπραφ!!

    ΥΓ: Σημειωτέον γελάω πολύ με τα βιντεάκια του...
    Ξέρετε τι είναι η γοητεία; ένας τρόπος ν' ακούς να σου λένε ναι, χωρίς να έχεις κάνει καμία σαφή ερώτηση - Αλμπέρ Καμύ (Η πτώση)

  5. #25
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Στιλλ ιλλ
    Εγγραφή
    17-04-2014
    Περιοχή
    San Junipero
    Αναρτήσεις
    1.474

    Προεπιλογή

    Πάντως ο όρος έντεχνο χρησιμοποιείται ευρέως για να χαρακτηρίσει ενα συγκεκριμένο ρεύμα μουσικής εδω στην Ελλάδα, και φυσικά έχει πλέον μονο αρνητικό πρόσημο. Ο όρος δεν με χαλάει, το ίδιο μπορείς να πεις και για το αρτ ροκ που ανέφερε ο Φάρος. Κάπως πρέπει να γίνεται η μουσική διάκριση ανάμεσα στα είδη.
    Τελευταία επεξεργασία από Στιλλ ιλλ : 05-08-16 στις 16:49
    ''And if you close the door
    The night could last forever.''

  6. #26
     
    Εγγραφή
    21-07-2016
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    226

    Προεπιλογή

    Όταν έγραψα τη συγκεκριμένη ανάρτηση, πρόθεσή μου ήταν όποιος έκανε το κουίζ να ξαφνιαστεί (ίσως) και να γελάσει («μεγαλύτερο» ίσως), με στίχους σαν και αυτούς:
    «Αλήθεια σε λυπάμαι
    γιατί δεν είσαι άντρας να δεχτείς
    πως όπως έχεις στρώσει τόσα χρόνια
    έτσι θα κοιμηθείς»
    που νομίζω πως παραπέμπουν περισσότερο σε Πάολα παρά σε Στόκα.
    Έτσι απλά

    Ίσως βέβαια να ήταν άστοχη η ανάρτηση στο συγκεκριμένο νήμα, αφού γινόταν πολύ σοβαρότερη συζήτηση…

    Να μου επιτρέψετε να πω και κάποια πράγματα ακόμα. Η αλήθεια είναι πως εγώ η ίδια δήλωσα πως «δεν συμφωνώ απόλυτα με τα όσα γράφονται στο άρθρο». Αναγνωρίζω πως αυτή η δήλωση αφήνει αιχμές πως σε κάποια συμφωνώ… Δεν θα το πάρω πίσω, γιατί δεν το θεωρώ έντιμο από μέρους μου. Όπως κρίνω και άσκοπο να «αναλύσω» τα σημεία στα οποία «συμφωνώ».

    Θα ήθελα όμως να διευκρινίσω πως με τίποτα δεν ήταν στις προθέσεις μου να βάλω τα πάντα στο ίδιο τσουβάλι, να υποτιμήσω την αξία του έντεχνου και γενικότερα της τέχνης όπως εκφράζεται μέσα από τη μουσική, ή να «βγάλω από πάνω» το σκυλάδικο. Θα συμφωνήσω με το Φάρο, που φρόντισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

    Και στενοχωριέμαι πραγματικά για τον εξαιρετικό Μακρυγιάννη, ο οποίος εξαιτίας μου αναγκάστηκε να ψάξει την Πάολα… Λυπάμαι πολύ!

    Μάλλον το παραπήραμε σοβαρά, με εξαίρεση τον Κόρτο, ο οποίος αν και δεν του πολυάρεσε, νομίζω ήταν περισσότερο στο πνεύμα της ανάρτησής μου. Αναγνωρίζω βέβαια πως και σε αυτό έχω τη μεγαλύτερη ευθύνη, αφού μέσες άκρες εγώ προκάλεσα αυτή τη συζήτηση και από την άλλη είμαι πολύ νέα εδώ για να αναγνωρίζονται αυτόματα οι προθέσεις μου.

    Ευχαριστώ παιδιά!.

  7. #27
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Στιλλ ιλλ
    Εγγραφή
    17-04-2014
    Περιοχή
    San Junipero
    Αναρτήσεις
    1.474

    Προεπιλογή

    Φθινόπωρο σαφώς και δεν είναι κανενός το φταίξιμο. Απλώς έχουμε ''καεί'' με τέτοιου είδους θέματα παλαιότερα, όπου κάποιοι παρασύρονται και η συζήτηση ξεφεύγει. Εσύ απλά ανέφερες ένα θέμα και στάθηκε η αφορμή για να ξεκινήσει μια ήρεμη συζήτηση. Εγώ δεν πήρα καν θέση απλά ανέφερα πως βλέπω πλέον τα πράγματα και αποστασιοποιήθηκα γιατί είναι πολύ εύκολο να γίνει τσουβάλιασμα και να θιχτεί ο κόσμος (θα μου πείς υπάρχει και κάτι με το οποίο να μη θίγεται ο κόσμος εν έτει 2016)
    ''And if you close the door
    The night could last forever.''

  8. #28
     
    Εγγραφή
    21-07-2016
    Περιοχή
    Αθήνα
    Αναρτήσεις
    226

    Προεπιλογή

    Αγαπημένη φίλη Στιλλ, δεν νομίζω πως υπήρξε τέτοιο θέμα. Έχουμε γεμίσει με εύθικτους, είναι αλήθεια. Απλά αισθάνθηκα την ανάγκη να διευκρινίσω τι εννοούσα στη συγκεκριμένη ανάρτηση, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα την ευθύνη που μου αναλογεί για την οποιαδήποτε τυχόν "παρεξήγηση".

  9. #29
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.194
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή

    ¶σχετο μ' αυτό που συζητάτε βέβαια, αλλά σχετικό με τη συζήτηση περί στίχων. Συνήθως με μαγεύει η μελωδία πρώτα στο τραγούδι και ακολούθως οι στίχοι, η φωνή, η ενορχήστρωση κ.ο.κ. Σπάνια θα με συγκινήσει ένα σκέτο ποίημα, ενώ μπορώ να απολαύσω μια χαρά ένα instrumental κομμάτι χωρίς να θεωρώ ότι έχει ανάγκη το στίχο. Ωστόσο υπάρχουν στίχοι τόσο δυνατοί που μπορούν να επισκιάσουν τη μελωδία αλλά και να σου προκαλέσουν αντιφατικά συναισθήματα απέναντι στο τραγούδι, κάτι που η μελωδία μόνη της δεν μπορεί να κάνει. Μια μελωδία είτε σου αρέσει είτε όχι. Αυτά σκεφτόμουν το πρωί ακούγοντας το Jolene της Dolly Parton, ένα τραγούδι που και λατρεύω και μισώ, λόγω στίχου. Το λατρεύω γιατί υπάρχει κάτι μεγαλειώδες κι αξιοθαύμαστο σ' έναν άνθρωπο που δεν διστάζει να ταπεινωθεί τόσο για την αγάπη. Και το μισώ γιατί η τύπισσα που τραγουδάει/ικετεύει με εξαγριώνει με την έλλειψη αυτοσεβασμού της, και θέλω να την πιάσω και να της δώσω μερικά χαστούκια μήπως συνέλθει. Τέτοια συναισθήματα μόνο οι στίχοι προκαλούν.

    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

  10. #30
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.194
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή

    Λέγαμε χθες με μια παρέα για στίχους και αναφέρθηκε το ωραίο τραγούδι Οι Ψυχές και οι Αγάπες, του Απόστολου Μπουλασίκη, που τραγουδά ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Αυτό το τραγούδι το άκουγα πάντα πολύ ευχάριστα, όμως ποτέ δεν είχα προσέξει ιδιαίτερα τι λέει, και διαβάζοντας τους στίχους μου 'ρθαν στο μυαλό αυτά που ανέφερε ο Φάρος για την απουσία νοηματικής συνοχής των στίχων, καθώς και η σάτιρα του Mikeius για το έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Συζητώντας για το τραγούδι, λοιπόν, ο καθένας μας είχε και μια άλλη ερμηνεία για το νόημα των στίχων. Εμένα πάντως δεν μου μοιάζει να υπάρχει πραγματικά κάποιο νόημα. Μάλλον σε άσκηση ομοιοκαταληξίας μου φέρνει - όχι ότι είναι κακό αυτό. Απλά μου φαίνεται ελαφρώς ψυχρό μέσα στο υποτιθέμενο πάθος του και φτιαχτό. Όλο το τραγούδι είναι κάπως έτσι, όμως ειδικά οι φράσεις και λέξεις που έχω σημειώσει μου μοιάζουν προβληματικές. Αυτή είναι η γνώμη μου φυσικά, άλλους το τραγούδι αυτό τους αγγίζει/συγκλονίζει.

    Τίποτα στο κόσμο δεν τον νοιάζει
    παρά μόνο το μυαλό του ανοικτό να μένει
    μέσα στην αδράνεια τρομάζει
    ξαναβλέπει στη φορμόλη την ψυχή σβησμένη
    κόβει το κορμί του και το θάβει
    σε νερό και σε φωτιά να χωριστεί

    Στους δεκάξι παγωμένους εφιάλτες (γιατί 16 συγκεκριμένα;;; )
    κάτι απρόσωπα λαμπάκια της νυκτός δανείζει
    σΆ άνυδρους ανέραστους αντάρτες (γιατί δανείζει λαμπάκια σε ανέραστους αντάρτες;;;;;; ¶νυδρους κιόλας.)
    στοιχειωμένος σε μια εθνική οδό που πήζει
    βρίσκει την αχτίδα πΆ απομένει
    και μαζί της τη φυγή θα μοιραστεί

    Οι ψυχές και οι αγάπες
    σιαμαίες αυταπάτες
    όμοιες σαν άσπρα πλήκτρα
    σαν φωτάκια μες τη νύκτα
    βρίσκουν σώματα παρθένα
    στη συνήθεια πουλημένα
    με φιλιά τα εξαγνίζουν
    (αφού είναι παρθένα, αν και πουλημένα, γιατί χρειάζονται περαιτέρω εξαγνισμό; )
    τους χαρίζονται

    Τούτος ο αρχέγονος ρυθμός των Αφρικάνων
    κάτι από μπάλο Συριανό θυμίζει
    (αυτό μ' αρέσει! Πολύ χαρακτηριστικός στίχος.)
    ανθρωποθυσία στους θεούς των ηφαιστείων
    σαν αναπαραγωγής βωμό γυαλίζει
    (ποιος γυαλίζει σαν βωμός; Ο ρυθμός;;; )
    κράτησε αγάπη μου για λίγο την πνοή σου
    κλείσε όλη τούτη τη στιγμή σΆ ένα φιλί


    Κοίταξε τριγύρω τα Μετέωρα πως πέφτουν
    μπάλες από χιόνι μείνε ζωντανή ακόμη
    κρίνε με σαν άνθρωπο που ψάχνει την ψυχή του
    κι άμα τον γουστάρεις θα σου πω συγγνώμη

    είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο
    κι έχω ανάγκη να με βλέπεις σαν μωρό παιδί


    Αχ μωράκι σαστισμένο
    μέσα στο μυαλό σου ξένο
    τι να πρωτοτραγουδήσεις
    και ποια πόρτα να κτυπήσεις
    να σου πω για να σε πείσουν
    στα μετάξια να σε ντύσουν
    να φανούν λευκά δοντάκια
    μες το γέλιο σου


    Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης
    αλυσοδεμένος πολικός αστέρας (;;;;; )
    άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα
    και φοβόμουν μη με δει το φως της μέρας
    (πριν δεν έλεγε ότι δεν τον νοιάζει τίποτα στον κόσμο κι ότι έχει ανοιχτό μυαλό; )
    τα χαμένα χρόνια θα τα πάρω πίσω
    φτάνει που και που να λες ακόμα σΆ αγαπώ


    Κόκκινος ορίζοντας τα χρόνια πΆ απομένουν
    κάνε το σινιάλο να σε βρει ψυχή μου
    πρόσωπα λιμάνια κράτησε τα "φεύγουν"
    πάρε με αγκαλιά και κράτα με μαζί σου
    βιντεοταινίες η ζωή που είδα
    (καλά εδώ κι αν διαφωνήσαμε περί της ερμηνείας. Αν υπάρχει)
    του άστεγου του νου μου η πατρίδα είσαι εσύ

    Αχ αγάπη μου αγάπη
    διαμαντάκι μες στη στάχτη
    και νησάκι που `χει φάρο
    ένα μεθυσμένο γλάρο
    γύρω σου που φτερουγίζει
    τΆ όνομά σου συλλαβίζει
    σημαδεύει τη ματιά σου και αφήνεται


    Ρε παιδί μου, είναι κάτι τραγούδια που μοιάζουν σαν συλλογές ωραίων λέξεων και ομοιοκαταληξιών. Και μπορεί να είναι κι ωραία. Όμως, μερικές φορές όλο αυτό μοιάζει αστείο μες στη σοβαρότητα ενός κατά τα άλλα ωραίου τραγουδιού. Π.χ. Αμάλθειας κέρας στο νου μου ένα τέρας - μόνο σε μένα φαίνεται πολύ αστείος αυτός ο στίχος; Δεν ξέρω, μερικές φορές εκτιμώ πολύ περισσότερο ένα απλό ή ακόμα και απλοϊκό στιχάκι με ειλικρινές πάθος (π.χ. Οι φίλοι μου μου το 'χαν πει, ξέχνα βρε Μπίλυ τη Φανή) παρά κάτι δουλεμένο μα φανφαρόνικο στην αντίληψή μου.
    Τελευταία επεξεργασία από Ίζι : 13-08-16 στις 14:19
    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

Σελίδα 3 από 4 ΠρώτηΠρώτη 1234 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •