Untitled Document
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 13

Νήμα: Το κλείσιμο του Ελευθερουδάκη

  1. #1
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.623

    Προεπιλογή Το κλείσιμο του Ελευθερουδάκη

    Ο Ελευθερουδάκης είναι ένα ιστορικό βιβλιοπωλείο που άνοιξε το 1898 και έφτασε να γίνει αλυσίδα και να απλωθεί σε διάφορες πόλεις σε όλη την Ελλάδα και έφτασε κι η στιγμή που ενημερωνόμαστε από την εγγονή του ιδρυτή πως "την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2016 θα σημάνει για το βιβλιοπωλείο “Ελευθερουδάκη” ένα τέλος και ταυτόχρονα μία (νέα) αρχή". Προφανώς θα κλείσουν τα υποκαταστήματα και το στεγασμένο εμπόριο και διόλου απίθανο να δωθεί έμφαση σε ηλ. πωλήσεις και ηλ. βιβλία (αυτό το "νέα αρχή", στο τέλος).

    Σε ανακοίνωσή της λέει: "Μετά από λειτουργία πάνω από 100 χρόνια στο χώρο του βιβλίου και 21 χρόνια στην οδό Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας, κλείνουμε το βιβλιοπωλείο μας και σκεφτόμαστε «έξω από το κουτί», συμμετέχουμε στο διεθνή προβληματισμό με θέμα το βιβλίο και προετοιμαζόμαστε για το επόμενο μας «βιβλιοπωλείο», αλλά αρνούμαστε να το κάνουμε, όσο δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας"


    Κλασικά αρκετά μελαγχολικά κείμενα και αναρτήσεις είδαν το φως στον Ιστό (και νέα ευκαιρία να βρίσουμε τον Τσίπρα για ό,τι πάει στραβά σ' αυτήν χώρα )

    Ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση του Σταύρου Πετσόπουλου από τις εκδόσεις Άγρα, την οποία έτυχα στο lifo:

    ΠΟΛΛΑ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ συμπάθειας, στεναχώριας κ.λπ., συχνά σε μελοδραματικό τόνο, γράφτηκαν για το κλείσιμο του τελευταίου βιβλιοπωλείου Ελευθερουδάκη. Βεβαίως και είναι ήττα για ολόκληρο τον κόσμο του βιβλίου το κλείσιμο ενός βιβλιοπωλείου. Όμως το ουσιαστικό κλείσιμο δεν έγινε με το τωρινό λουκέτο αλλά έγινε το 2011-2012 όπου έκλεισε σταδιακά η μεγαλομανής αλυσίδα με τα περίπου 25-27 καταστήματα – άλλα δικά της και άλλα franchise – σε όλη την Ελλάδα κι απέμεινε σμικρυμένο το τελευταίο βιβλιοπωλείο της. Δεν έφταιξε η κρίση, όπου συνήθως αποδίδουμε τα πάντα, απλώς επιτάχυνε το τέλος. Το 2011-2012, δεν χύθηκαν στον Τύπο τόσα δάκρυα. Έχυσαν μόνο δάκρυα οι εκδότες που έμειναν ως προμηθευτές απλήρωτοι και οι εργαζόμενοι. Ο Ελευθερουδάκης άφησε τεράστια χρέη, χωρίς διάθεση αποπληρωμής τους σε μια περίοδο που ήταν ήδη στο φόρτε της η κρίση και επέφερε τεράστιους κλυδωνισμούς στα εκδοτικά σχήματα.

    Στο κλείσιμο του Μαρινόπουλου, αντιθέτως, γράφτηκαν πολλά για τις τραγικές ζημιές των απλήρωτων προμηθευτών. Για τις ζημιές που υπέστησαν οι εκδότες από τον Ελευθερουδάκη ως προμηθευτές αναφέρθηκαν ελάχιστα απ’ όσο γνωρίζω. Μεγάλη μερίδα του κλάδου των εκδοτών στήριξε μέχρι τέλους τις τότε προσπάθειες να κρατηθεί ζωντανός ο Ελευθερουδάκης, και όσοι ήταν πιο υποστηρικτικοί και συναισθηματίες υπέστησαν τις μεγαλύτερες ζημιές. Σε ένα φετινό κείμενό της στην εφημερίδα «Εστία», η Κα Σοφίκα Ελευθερουδάκη αναφέρθηκε στο πόσο πληγώθηκε προσωπικά τότε, αλλά δεν εξέφρασε στιγμή αίσθηση ευθύνης ή τύψεις για τη ζημία και αγωνία που είχε προκαλέσει σε έναν ολόκληρο κλάδο, μέσα στην κρίση.

    Φέτος έκλεισε και η αλυσίδα Παπασωτηρίου. Το κακό που προκάλεσαν τα σχήματα Ελευθερουδάκη και Παπασωτηρίου με την εξάπλωσή τους σαν αμοιβάδες είναι ακόμα μεγαλύτερο από άλλη σκοπιά. Σε όποιες πόλεις αναπτύχθηκαν με τα καταστήματά τους με ιμπεριαλιστική διάθεση, είτε αμιγώς δικά τους είτε με franchise, οδήγησαν στο κλείσιμο πολλά τοπικά μικρά βιβλιοπωλεία και βιβλιοχαρτοπωλεία και κατέστρεψαν τον αδύναμο αλλά υπαρκτό βιβλιοπωλειακό ιστό, σε ολόκληρη τη χώρα. Η φούσκα τους μεγάλωσε, έσκασε το μπαλόνι και άφησαν μια διαλυμένη αγορά χωρίς υποκατάστατα.

    Εδώ τίθεται ένα σοβαρό οικονομικό ζήτημα για μελέτη ως προς τις δυνατότητες franchise και την αλυσιδωτή εξάπλωση στο χώρο του βιβλίου. Άλλο με τις αλυσίδες καταστημάτων με τυρόπιτες και καφέδες, που έχουν άλλη ταχύτητα κυκλοφορίας και διαχείρισης. Το βιβλίο έχει τους δικούς του οικονομικούς κανόνες, άλλους χρόνους, άλλες ιδιαιτερότητες. Το φαινόμενο παρουσιάστηκε και στην Αγγλία με την θηριώδη εξάπλωση της αλυσίδας βιβλιοπωλείων Waterstones, είτε με νέα καταστήματα είτε με την εξαγορά ήδη σπουδαίων υπαρχόντων, που κάποια στιγμή πριν λίγα χρόνια κόντεψε να σκάσει, αφήνοντας το βιβλίο αποκλειστικά σχεδόν στα χέρια του Amazon και πανικόβλητους τους Άγγλους εκδότες και τους συγγραφείς. Ευτυχώς, το κακό απεφεύχθη. Τουλάχιστον στην Ελλάδα δεν έχουμε (ακόμα) το Amazon και αυτό μας προφυλάσσει τώρα, μετά την κατάργηση της ενιαίας τιμής του βιβλίου από τη Νέα Δημοκρατία το 2014 και την μη επαναφορά της από την κυβέρνηση του Σύριζα το 2015-2016, αν και το υποσχέθηκε.

    Επίσης, αποτελεί φαινόμενο προς μελέτη για σεμινάριο δεύτερου έτους οικονομικής σχολής το πώς μέσα σε λίγα χρόνια, με απανωτά λάθη αλλά και μεγαλομανία, μπορείς να καταστρέψεις μια οικονομικά ανθούσα επιχείρηση 100 και πλέον χρόνων. Ένα μικρό (σχήμα λόγου το μικρό) παράδειγμα είναι ότι, χάριν οικονομίας, ο Ελευθερουδάκης διέσπειρε στα καταστήματά του τα πεπειραμένα στελέχη, που κόστιζαν περισσότερο, και αποδυνάμωσε τα καταστήματά του προσλαμβάνοντας ανειδίκευτους με χρηματοοικονομικά κριτήρια χαμηλού κόστους και κρατικών επιδοτήσεων, όπου με ελάχιστη εκπαίδευση στους υπολογιστές ανελάμβαναν να αντιμετωπίσουν τους πελάτες. Όμως, ο αναγνώστης μπορεί να μπει στο βιβλιοπωλείο και να ζητήσει κάποιο βιβλίο για το οποίο κάτι άκουσε σε παρέες, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, ή κάτι διάβασε φευγαλέα, και να πει λάθος και το όνομα του συγγραφέα και τον τίτλο. Ο έμπειρος βιβλιοϋπάλληλος ενός σοβαρού βιβλιοπωλείου, που έχει απτή σχέση με το βιβλίο, μπορεί ίσως να το εντοπίσει. Ο άπειρος νεοπροσλαμβανόμενος έλεγε ότι δεν υπάρχει το βιβλίο, όπως έβλεπε στον υπολογιστή του, αλλά συχνά ο πελάτης έβρισκε μόνος του στον πάγκο ή στα ράφια του Ελευθερουδάκη το βιβλίο για το οποίο του είχαν μόλις πει ότι είναι ανύπαρκτο. Ας αφήσουμε την ειδικού τύπου προσωπική σχέση του αναγνώστη με τον βιβλιοπώλη, συχνά εξομολογητικού ή ψυχαναλυτικού τύπου. Ο καλός βιβλιοπώλης μπορεί να γνωρίζει τις αγάπες και τον κρυφό κόσμο μιας αναγνώστριας τις οποίες μπορεί να αγνοεί ο σύζυγος! Άλλο ωραίο: κάποτε, ο Ελευθερουδάκης κατήργησε στα μαγαζιά του, ως αντιεμπορικό είδος, όλη την ποίηση εκτός από τα μεγάλα, γνωστά ονόματα (Καβάφης, Ελύτης κ.λπ.). Όμως υπήρχαν σπουδαίοι ποιητές με την ιστορία τους και το κοινό τους που εξοβελίστηκαν ακόμα και από το κεντρικό κατάστημα, παρ’ όλο που ο Ελευθερουδάκης είχε δικαίωμα επιστροφής των απούλητων βιβλίων. Ο πελάτης αυτών των βιβλίων ανήκε στην αφρόκρεμα των αναγνωστών και ήταν σίγουρος πελάτης για πάμπολλα άλλα βιβλία. Κι αυτός έψαχνε πλέον τα βιβλία αυτά στα τριγύρω βιβλιοπωλεία και τον έχανε ο Ελευθερουδάκης! Αυτό αποκαλείται σύγχρονο μάνατζμεντ. Διδάσκεται και σε πανεπιστήμια.

    Και άλλα πολλά υπάρχουν για τη σταδιακή κατάρρευση του «ιστορικού» βιβλιοπωλείου, που δεν του έφτανε να είναι το μεγαλύτερο βιβλιοπωλείο της χώρας στα τέλη του 20ου αιώνα, αλλά ήθελε να γίνει αλυσίδα. Όπως σημείωσε εύστοχα ο Νίκος Βατόπουλος, ο Ελευθερουδάκης από το 1898 που ιδρύθηκε «είχε διάρκεια και συνέχεια και ακολούθησε πιστά τα διαγράμματα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας». Μόνο που το τέλος του 20ου αιώνα στην Ελλάδα συνδέεται με την χωρίς έρεισμα ανάπτυξη και τη φούσκα του Χρηματιστηρίου και οι αρχές του 21ου αιώνα με την παγκόσμια διάδοση του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και του άγριου καπιταλισμού χωρίς κανόνες της εποχής του προέδρου Μπους του νεοτέρου και την επιτόπια εφαρμογή α λα γκρεκ από τον Αλογοσκούφη και τους συναδέλφους του. Για τους εκδότες ο Ελευθερουδάκης θα παραμείνει «ιστορικός» για τη ζημιά που προκάλεσε.

    Σταύρος Πετσόπουλος
    Εκδότης


    πηγή: lifo.gr


    Έχω την αίσθηση πως ένα μέρος από το κενό αυτού του διαλυμμένου βιβλιοπωλειακού ιστού το εκμεταλλεύτηκε και το γέμισε το public.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  2. #2

    Προεπιλογή

    χαίρομαι που, επιτέλους, ακούγονται και μερικές λογικές φωνές επαϊόντων να εκφράσουν αυτό που καταλάβαινα αλλα δέν μπορούσα επακριβώς να τεκμηριώσω. Για μένα, η γιγάντωση του ελευθερουδάκη και, ιδιαίτερα, η απεχθής αλυσίδα των παπασωτηρίου, εξευτέλισε το βιβλίο, φέρνοντας στο πρώτο πλάνο τους τσελεμεντέδες και τους τουριστικούς οδηγούς. Τα βιβλιοπωλεία αυτά προσαρμόσθηκαν στο αμαρτωλό και επιπόλαιο λάϊφ-στάϋλ των δεκαετιών 90 - 00, φτηναίνοντας τη βιβλιοφιλία κι απευθυνόμενοι σ' ένα κοινό που αντιλαμβανόταν το βιβλίο περισσότερο σάν αξεσουάρ. Αυτή την εντύπωση αποκόμιζε κανείς βλέποντας τις προθήκες τους. Δέν θα μου λείψει ο ελευθερουδάκης, κι ας τον ήξερα απο την αρχή της ζωής μου.

  3. #3
    Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης Το αβατάριο του χρήστη Κόρτο Μαλτέζε
    Εγγραφή
    01-03-2013
    Περιοχή
    Κρήτη
    Αναρτήσεις
    2.618

    Προεπιλογή

    Καλά ειδικά ο Παπασωτηρίου ήταν άθλιος. Μια γνωστή μου δούλευε στο κατάστημά του Ηρακλείου. Το κατάστημα αυτό έκλεισε χωρίς οποιαδήποτε ενημέρωση. Μου έλεγε η γνωστή μου ότι ως την τετάρτη παίρναν παραγγελίες από πελάτες και την Πέμπτη τους είπαν ότι την επόμενη Δευτέρα κλείνουν.

  4. #4
     
    Εγγραφή
    20-09-2016
    Περιοχή
    σ’ ένα ρέμα κρυφό...
    Αναρτήσεις
    39
    Τώρα διαβάζω
    ένα προσευχητάρι ανώνυμου ταξιδιώτη

    Προεπιλογή

    Δεν με χαροποίησε ποτέ το κλείσιμο του οιουδήποτε βιβλιοπωλείου.

    Το ότι απλώθηκαν έτσι οι Ελευθερουδάκης και Παπασωτηρίου στο επίπεδο τύπου “Δυναστείας" σε μένα δίνει το στίγμα ενός ανάλογου κοινού. Το οτι πεθαίνουν τα μικρά κι εξειδικευμένα βιβλιοπωλεία, το ότι η τάση του αναγνώστη είναι η διαδικτυακή αγορά και τα βιβλιοπωλεία σούπερ μάρκετ ως και καλά η φτηνότερη και πρακτικότερη επιλογή αγοράς εμένα ποτέ δεν μου άρεσε. Υποφέρω πολύ ακόμα και σε βιβλιοπωλεία που θεωρούνται “καλά”. Τρελαίνομαι με το συνωστισμό τίτλων και κόσμου που συσσωρεύεται εκεί. Νιώθω μια βιασύνη που με ξεπερνάει. Μου λείπουν τα βιβλιοπωλεία/βιβλιοθήκες, με τους υπαλλήλους/βιβλιοθηκάριους/λόγιους σχεδόν.

    Καλά ή κακά, η πολιτική ενός βιβλιοπωλείου είναι διττή κι αλληλένδετη κι αυτό πέρα απ’ τα λογιστικά μοντέλα. Οικονομική και Ιδεολογική. Αν η μία πολιτική υπερισχύει της άλλης τότε το βιβλιοπωλείο καταδικάζεται να κλείσει.

    Η κ. Σοφίκα Ελευθερουδάκη, που δέχεται τα πυρά κατά βούληση τώρα, ήθελε ένα βιβλιοπωλείο αλυσίδα, επιπέδου παγκόσμιας μεγαλούπολης και ναι αγαπητέ Τοστογέφσκυ, αυτά έτσι κάνουν στις βιτρίνες τους. Τις φορμάρουν με άλμπουμ ταξιδιωτικά, μαγειρικής και τα τοιαύτα. Μετά το κλείσιμο του Κάουφμαν, του Ελευθερουδάκη ήταν ένα στέκι για ξενόγλωσσα βιβλία πολύ πριν όλοι τα βάλουν στο στοκ τους. Επίσης είχε μια καλή γκάμα σε όλες τις κατηγορίες βιβλίων. Μην υποτιμάμε την ύλη του βιβλιοπωλείου Ελευθερουδάκη. Η κ. Σοφίκα απλά μεγαλοπιάστηκε και έπεσε σε τοίχο. Γιατί η αγορά της Ελλάδας ολόκληρης δεν είναι της Νέας Υόρκης; Ε, ναι αυτός είναι ένας παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί τον καιρό των Amazon αγορών.
    Εν πάσει περιπτώσει όμως, ποιός προμηθευτής θα ήθελε τον εαυτό του έξω απ’ όλο αυτό; Κανείς. Τι θα έχανε αν αυτό το μοντέλο δεν έτρωγε τα μούτρα του; Τίποτα, ίσα-ίσα θα κέρδιζε.

    Έγινε ποτέ καμιά τέτοια συνειδητή ανάλυση γύρω απ’ τα μοντέλα πώλησης των βιβλίων πριν την καταστροφή των συγκεκριμένων αλυσίδων; Εννοώ απ’ τους ίδιους τους φορείς των εμπλεκομένων στην παραγωγή και τη διακίνηση του βιβλίου. Όχι. Μια χαρά χωράνε όλοι στο παρόν status quo, γκρινιάζοντας πιθανά, αλλά χωράνε κι επιβιώνουν ο καθένας με τον τρόπο του.

    Διαβάζω και τα σχόλια της Αθηνάς Σοκόλη και τώρα του Πετσόπουλου. Η Σοκόλη ήταν αρκετά άκομψη. Ο Πετσόπουλος που έχει και μια ισορροπία ανάμεσα στην παιδεία και την εμπορικότητα, έκανε μιαν άριστη ανάλυση της πραγματικότητας, που όμως μέρος της είναι κι αυτός. Αν όλοι αυτοί οι απλήρωτοι ήσαν πληρωμένοι, το στόμα τους θα ήταν δημόσια βουβό τώρα. Η ποιοτική διαφορά, η ιδεολογική πλατφόρμα θα είχε πάει στα σκουπίδια.

    Επιτρέψτε μου να κρατώ μικρό καλάθι πια. Μεγαλώσαμε όλοι. Δεν είναι τίποτα καινούργιο και δεν είναι τίποτα κρυφό.

    Για τα ήθη της κρίσης. Υπέροχη δικαιολογία για πολλά η κρίση. Αν σαν ανάπτυξη λογιάζεται το μοντέλο της αύξησης της κατανάλωσης κι αν η διακίνηση του χρήματος (που είναι υπαρκτό τελικά) εστιάζεται στην κατανάλωση κι εγώ ακόμα που δεν είμαι οικονομολόγος αντιλαμβάνομαι με της νοικοκυράς τη λογική πως πάμε για χειρότερους γκρεμούς. Παράδειγμα: στο Ελληνικό ετοιμάζεται ένα ακόμη Mall, ή πάντως κάτι τέτοιο. Μας αρέσει; Εμένα ευθαρσώς καθόλου. Θα γίνει. Ποιός θα καταναλώνει; Εμείς. Εμείς που στο ίδιο σώμα συντηρούμε με κινήσεις ζογκλέρ, τις μεγαλοαστικές μας κεφαλές, τα φτηνά μας εργατικά χέρια και τα πόδια στο τσιμέντο που με πόνο κουνάμε.

    Κακά τα ψέματα.
    Τελευταία επεξεργασία από Μεντα η Πιπερωδης : 25-09-16 στις 03:31

  5. #5
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Μπου Ραντλι
    Εγγραφή
    30-01-2014
    Περιοχή
    Άγιος Αρτέμιος, Αθήνα
    Αναρτήσεις
    1.868
    Τώρα διαβάζω
    "Η Πείνα" του Κνουτ Χαμσούν

    Προεπιλογή

    Διάβασα με πολύ προσοχή τις παραπάνω αναλύσεις. Είναι ξεκάθαρο πως έτσι αναδεικνύονται οι πραγματικοί λόγοι που σήμερα βιβλιοπωλεία όπως η "Πολιτεία" κι η "Πρωτοπορία" σαρώνουν. Δεν είναι μόνο οι χαμηλές τιμές αλλά κι η προσωπική σχέση με τους υπαλλήλους, όπως και - ειδικά στην "Πολιτεία" - η μεγάλη ποικιλία τίτλων. Οι "Ελευθερουδάκης" και λοιποί δεν έχουν (είχαν) την απαραίτητη γκάμα επιλογών που θα περίμενε κανείς με βάση το μέγεθος και το όνομα τους. Το αποτέλεσμα είναι οι "ενεργοί" αναγνώστες π.χ. φοιτητές, να συγκεντρώνονται μακριά από τα μεγάλα ονόματα,σε χώρους πιο οικείους και ζωντανούς.

    Αυτό είναι ένα σημαντικό κριτήριο και για μένα: Στους "Ελευθερουδάκηδες" πήγαινα σταθερά εξαιρετικά σπάνια. Παρά τους όμορφους εσωτερικούς χώρους, τ'αναγνωστήρια κλπ. αισθανόμουν ξένος στο χώρο. Οι "μπουτίκ βιβλίων" δε μ'εξέφραζαν ποτέ, μη τα ρίχνουμε όλα στις τιμές.

  6. #6
    Σελιδοβάτης Το αβατάριο του χρήστη Πωλίνα
    Εγγραφή
    06-06-2014
    Περιοχή
    a casa d'Irene
    Αναρτήσεις
    804

    Προεπιλογή

    Δεν ξέρω τι παίζει με τον Ελευθερουδάκη στο Ηράκλειο αλλά έχω πάθει αυτό που σχολίασε ο Πετσόπουλος, εχω δώσει τίτλο, περιμενω να ψαχτεί το κομπιουτερ κι όσο ψάχνει και ταλαιπωρείται ο υπάλληλος εγώ να το βρίσκω στο ακριβώς απέναντι ραφι!
    .ςοάΧ

  7. #7
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Έλλη Μ
    Εγγραφή
    28-10-2015
    Περιοχή
    Ellie's Island
    Αναρτήσεις
    1.426

    Προεπιλογή

    Τα βιβλιοπωλεια ή πολυχωρόι όπως το public, ο Ελευθερουδακης (ειδικα το καταστημα επι της Πανεπιστημιου που αντικαταστάθηκε απο τα Nak αργότερα), το fnac, ο Παπασωτηριου, ο Ιανος κλπ ειναι εξαιρετικοι χώροι και πραγματικά ειχαν βρει ενα κοινό, μάλλον όχι σταθερο. Τα θετικά αυτών των καταστηματων (για μενα, τον καταναλωτη) ήταν η συνύπαρξη ξενόγλωσσων και ελληνικών τιτλων, η μεγάλη ποικιλία σε τίτλους και ο όμορφος χώρος. Τα αρνητικά οι τιμές προφανώς, οι, αρκετά συχνά, άσχετοι με το βιβλιο υπάλληλοι και φυσικά οτι ποτέ δεν ενιωθα εκει (με εξαιρεση τον Ιανο, τόσο ως προς την κατάρτιση των υπαλλήλων αλλά και ως προς τον χωρο, που ειναι περισσότερο user friendly () από τους υπόλοιπους.
    Εγώ, βέβαια, έχω και τα κολλήματά μου. Όπως δεν μπορώ να κάτσω σε ταβέρνα που σερβιρει απο λαδερό μεχρι καλαμαράκι για να φάω ψάρια, έτσι και δεν μπορω να αγοράζω βιβλία από χώρους που έχουν από κινητό μέχρι πόκεμον.

    der des ders


  8. #8
    Μυθευτής Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    648

    Προεπιλογή

    Παντως αυτο που θελω να πω εγω ειναι οτι ακομα και την ανακοινωση του Ελευθερουδακη να διαβασεις ξεχειλιζει απο έπαρση και αλλαζονεία. Σαν να μην έχουν καταλαβει ακομα τιποτα και γιατί κλεισανε.

  9. #9
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Νικόλας Δε Κιντ
    Εγγραφή
    06-08-2014
    Περιοχή
    Sutpen's hundred
    Αναρτήσεις
    2.588
    Τώρα διαβάζω
    "Ο Εκλεκτός" - Τόμας Μαν

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Έλλη Μ Δες Ανάρτηση
    Εγώ, βέβαια, έχω και τα κολλήματά μου. Όπως δεν μπορώ να κάτσω σε ταβέρνα που σερβιρει απο λαδερό μεχρι καλαμαράκι για να φάω ψάρια,
    Άσχετο mode on: Αυτό κι εγώ το έχω... Όπως επισης με ενοχλούν και οι ταβέρνες με το μενού των 25 σελίδων...Άσχετο mode off.

    Για τον ΕΛευθερουδάκη δεν έχω άποψη, μιας και δεν είχα πάει ποτέ σε βιβλιοπωλείο του όμως τα Public στην Λάρισα φαίνεται πως θα τα κλείσουν όλα τα μικρά βιβλιοπωλεία...
    Ξέρετε τι είναι η γοητεία; ένας τρόπος ν' ακούς να σου λένε ναι, χωρίς να έχεις κάνει καμία σαφή ερώτηση - Αλμπέρ Καμύ (Η πτώση)

  10. #10
    Δάσκαλος της Ξιφασκίας Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.623

    Προεπιλογή

    Δεν έχω άποψη για τον Ελευθερουδάκη.

    Σε αντίθεση με την Έλλη, εμένα μου αρέσει να αγοράζω βιβλία από μεγάλα πολυκαταστήματα. Αυτό που δεν μπορώ εγώ είναι τα μικρά βιβλιοπωλεία όπου μπαίνεις κι όλο το κατάστημα έχει πλήρη επίγνωση πως είσαι εκεί. Οπότε δεν μπορώ να περιηγηθώ ξεχασμένος, να ξεφυλλίσω, να διαβάσω. Νιώθω το βλέμμα π.χ. του ιδιοκτήτη.

    Μου αρέσουν τα Public. Έχουν μεγάλη ποικιλία και κανείς δεν ασχολείται μαζί σου. Τώρα αν οι υπάλληλοι είναι άσχετοι ούτε με ενδιαφέρει, προσωπικά. Το καλύτερο για μένα είναι ότι συνήθως έχουν ικανοποιητική συλλογή από κόμιξ.

    Από εκεί και πέρα, ειδικά το Public στην Τσιμισκή, έχει έναν πολύ ωραιο χώρο με πουφ όπου παίρνεις από δίπλα ένα βιβλίο κι αράζεις και το διαβάζεις με τις ώρες και το επιστρέφεις στην θέση του. Πού να κάνεις κάτι τέτοιο σε ένα από τα μικρά βιβλιοπωλεία όπου δεν έχει πού να σταθείς καν και σε κάθε βήμα νιώθεις το βαρύ βλέμμα του ιδιοκτητή;

    Καθαρά τα δικά μου προσωπικά γούστα, βέβαια.


    Και μιας και αναφέρθηκε, την καλύτερη πίτσα δεν την έχω φάει σε πιτσαρία αλλά σε κατάστημα (στο Κιλκίς) όπου είναι κυρίως ψητάδικο (και βέβαια την κάνει σε ξυλόφουρνο). Ειδικά με τις πιτσαρίες μου κάνει εντύπωση το ότι κάνουν τρία διαολεμένα απλά πράγματα: πίτσα, μακαρόνια, σνίτσελ, και τις περισσότερες φορές παραδίδουν μέτριο ή κακό αποτέλεσμα.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •