Untitled Document
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 6 από σύνολο 6

Νήμα: Ρέιμοντ Μπριγκς (Raymond Briggs): "Όταν Φυσάει ο Άνεμος"

  1. #1
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.213
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή Ρέιμοντ Μπριγκς (Raymond Briggs): "Όταν Φυσάει ο Άνεμος"



    Τίτλος: Όταν Φυσάει ο Άνεμος
    Πρωτότυπος τίτλος: When The Wind Blows
    Συγγραφέας: Raymond Briggs
    Εικονογράφηση: Raymond Briggs
    Μετάφραση: Γιώργος Σιούνας
    Εκδόσεις: Βαβέλ
    Έτος έκδοσης: 1987
    Έτος πρώτης έκδοσης: 1982
    Αριθμός σελίδων: 46


    Πρέπει να ήμουν κάπου 8-9 χρονών όταν βρέθηκε τυχαία στα χέρια μου αυτό το μικρό αριστούργημα του Ρέιμοντ Μπριγκς. Το εξώφυλλο μού φάνηκε αστείο και μου θύμισε λίγο Τεν-Τεν στο σχέδιο, κι έτσι το διάβασα. Αν και ήταν πολλά αυτά που δεν κατάλαβα, έπιασα την ουσία αυτής της απλής, λυπητερής ιστορίας, το συγκλονιστικό ανθρωπιστικό και αντιπολεμικό της μήνυμα, και με συγκίνησε βαθιά.

    Αργότερα είδα και ξαναείδα την ομότιτλη ταινία κινουμένων σχεδίων του Jimmy Murakami, η οποία έγινε μια απ’ τις πιο αγαπημένες μου, όπως και το soundtrack από τους Roger Waters (κυρίως), David Bowie (ο οποίος έγραψε το ομότιτλο τραγούδι), Genesis, Squeeze, Hugh Cornwell και Paul Hardcastle.

    Πρόκειται για την ιστορία ενός πολύ δεμένου ηλικιωμένου ζευγαριού, του Τζέιμς και της Χίλντα, δυο κάπως απλοϊκών ανθρώπων που ζουν ήσυχα κάπου στη βρετανική ύπαιθρο. Ο Μπριγκς βάσισε σε μεγάλο βαθμό το ζευγάρι αυτό στους ίδιους τους γονείς του, όπως παραδέχεται. Κάποια στιγμή ο Τζέιμς ενημερώνεται απ’ τις εφημερίδες πως επίκειται πόλεμος καθώς και πιθανή πυρηνική επίθεση από τους Σοβιετικούς. Οι άνθρωποι αυτοί, έχοντας ζήσει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και έχοντας μάθει να σκέφτονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο για τέτοια θέματα, δεν μπορούν να αντιληφθούν τα νέα δεδομένα. Χωρίς να συνειδητοποιούν τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει αυτή η πυρηνική απειλή, μοιράζονται τις ιδέες τους για το πώς όλα τώρα πια κανονίζονται απ’ τα "κομιούτερς" (sic), "τις επιτροπές και τα συνέδρια", ενώ ο πόλεμος στην δική τους εποχή, την οποία αναπολούν με νοσταλγική αφέλεια, ήταν ανθρώπινος κι ωραίος.

    "Ναι… ήταν πολύ ωραία στον πόλεμο…" θυμάται συγκινημένος ο Τζέιμς. "Τα αμπριά, οι συσκοτίσεις… η φανέλα του στρατιώτη… οι άστεγοι… τα παιδιά του Λονδίνου που έβλεπαν για πρώτη φορά αγελάδες… ο γερο-Τσώρτσιλ στο ραδιόφωνο… οι ειδήσεις των εννέα… η Βέρα Λιν να τραγουδάει… η Επιτροπή για την Ψυχαγωγία των Εργατών… τα Σπιτφάιρς και τα Χαρικέινς στο γαλάζιο ουρανό πάνω απ’ τις πράσινες πεδιάδες… οι Λευκοί Βράχοι του Ντόβερ… οι Γερμαναράδες που έρχονταν κάθε βράδυ… τι υπέροχες μέρες!"

    Παράλληλα, ο Τζέιμς προσπαθεί να κατασκευάσει ένα αντιατομικό καταφύγιο, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες των κυβερνητικών φυλλαδίων. Εδώ ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε τις αληθινές οδηγίες των φυλλαδίων Protect and Survive που εξέδωσε η βρετανική κυβέρνηση στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80 όταν ο πυρηνικός τρόμος ήταν υπαρκτός και έντονος. Απ’ τα φυλλάδια αυτά εμπνεύστηκε ο Μπριγκς τον τίτλο της ιστορίας, μια που κάπου αναφέρεται ότι η "ραδιενεργός σκόνη, που πέφτει όπου τη φυσήξει ο άνεμος, θα αποτελέσει τον πιο διαδεδομένο κίνδυνο απ' όλους".

    Έτσι, λοιπόν, ο Τζέιμς ξεβιδώνει πόρτες για να φτιάξει το καταφύγιο, βάφει τα παράθυρα άσπρα υπό το άγρυπνο βλέμμα της Χίλντα που ανησυχεί μη λερωθούν οι κουρτίνες, ψάχνει να βρει λευκά ρούχα χωρίς ρίγες ώστε να μην τον κάψει η ραδιενέργεια, ανησυχεί που δεν υπάρχει φιστικοβούτυρο στο σπίτι, παρότι η κυβέρνηση το περιλαμβάνει στις προτεινόμενες προμήθειες κ.ο.κ. Οι σελίδες αυτές με την κατασκευή του καταφυγίου και τις κωμικοτραγικές προσπάθειες του ζευγαριού να ακολουθήσει πιστά όλες τις οδηγίες ("Λέει να συγκεντρώσουμε τροφές για 14 μέρες", "Εντάξει, θα πω στον γαλατά να μου αφήσει 28 μπουκάλια.") είναι γεμάτες τρυφερότητα αλλά και αρκετό μαύρο χιούμορ.



    Και κάποια στιγμή, η ανακοίνωση έρχεται απ’ το ραδιόφωνο: "ΕΧΘΡΙΚΗ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΞΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ. ΣΕ ΤΡΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΕΠΤΑ. ΚΑΛΥΦΘΕΙΤΕ!". Ακολουθούν δυο πάλλευκες σελίδες. Χωρίς να ζωγραφίσει ούτε μια γραμμή, ο Μπριγκς δίνει δυο απ’ τις πιο συνταρακτικές σελίδες που έχω συναντήσει σε κόμιξ. Ένα εκκωφαντικό λευκό.
    Δεν θα προδώσω τη συνέχεια της ιστορίας, θα πω μόνο ότι οι μορφές του Τζέιμς και της Χίλντα στοίχειωσαν την ψυχή μου από τότε που το πρωτοδιάβασα και δεν με εγκατέλειψαν ποτέ.

    Το ομώνυμο τραγούδι του David Bowie και οι πρώτες σκηνές της ταινίας.

    Τελευταία επεξεργασία από Ίζι : 14-02-17 στις 15:55
    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

  2. #2
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Νικόλας Δε Κιντ
    Εγγραφή
    06-08-2014
    Περιοχή
    Sutpen's hundred
    Αναρτήσεις
    2.718
    Τώρα διαβάζω
    "Η πιανίστρια" - Ελφρίντε Γέλινεκ

    Προεπιλογή

    Η ταινία ήταν απλά τέλεια!!

    Θυμάμαι την είχα δει και σε μικρή ηλικία και με είχε συγκλονίσει!!

    Μπράβο Ίζι που μας το θύμισες!!
    “I have to remind myself to breathe -- almost to remind my heart to beat!”

  3. #3
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.213
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή

    Το κόμιξ το είχα από χρόνια χαμένο, και το βρήκα πριν δύο εβδομάδες στο παζάρι στην Κοτζιά για δυο ευρώ μόνο Την ίδια αυτή έκδοση του '87! Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη.
    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

  4. #4
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.962

    Προεπιλογή

    Μπράβο, Ίζι! Μπορώ να αντιληφθώ την χαρά σου καθώς κι εγώ λιώνω όταν βρω κάποιο κόμιξ της παιδικής μου ηλικίας.



    Το 1983 κυκλοφόρησε η ταινία The Day After, η οποία πραγματεύεται έναν πυρηνικό όλεθρο, κι η οποία άφησε ένα στίγμα στην παιδική μου ψυχή, μάλλον μια εντύπωση όμοια με αυτήν που περιγράφεις εσύ στην δική σου εμπειρία.

    Θυμάμαι πως σε κάποιο σχολικό μάθημα μαθαίναμε για την πυρηνική ισχύ των μεγάλων δυνάμεων: οι ΗΠΑ μπορούν να καταστρέψουν τόσες φορές τον πλανήτη, οι ΕΣΣΔ μπορούν να καταστρέψουν τόσες φορές τον πλανήτη...

    Νομίζω πως ο Ψυχρός Πόλεμος, με πινελιές όπως αυτές, επηρέασε την γενιά μου η οποία μεγάλωσε με μια αίσθηση ρευστότητας κι ανασφάλειας.

    Την συγκεκριμένη ταινία την είχα ήδη από τότε στα υπόψη μου. Κυρίως γιατί στην μουσική υπήρχε ο αγαπημένος μου Ρότζερ Γουότερς. Όμως δεν έτυχε ποτέ να την δω. Άλλωστε «Η Επόμενη Μέρα» είχε καλύψει το κενό.

    Την ταινία την είδα πριν κανά χρόνο μετά από προτροπή της Ίζις. Παρότι μάλλον δεν ταίριαξε στην τωρινή μου διάθεση, πρόκειται για ένα όμορφο, αργό και τραγικό κινούμενο σχέδιο.

    Το κόμιξ δεν έτυχε να βρεθεί στα χέρια μου.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  5. #5
    Κυρά των Σκιών Το αβατάριο του χρήστη Ίζι
    Εγγραφή
    03-09-2012
    Αναρτήσεις
    3.213
    Τώρα διαβάζω
    ASoIaF

    Προεπιλογή

    Νομίζω το έχω δει κι εγώ το Day After, όμως δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Θα το βάλω στο πρόγραμμα να το βρω και να το δω!

    Λοιπόν, βρήκα αυτό το φυλλάδιο που χρησιμοποιεί ο Τζέιμς στο κόμιξ, και μιλάμε είναι ανατριχιαστικό. Πρέπει να προκάλεσε μαζικές κρίσεις πανικού τότε που κυκλοφόρησε. Διαβάστε το εδώ.
    He thrusts his fists against the posts and still insists he sees the ghosts
    (παλιά άσκηση άρθρωσης)

  6. #6
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.962

    Προεπιλογή

    Κατά κάποιον τρόπο είναι ένα ευφυές σχόλιο σε αυτόν τον οδηγό, η ταινία. Δηλ. αν γίνει πυρηνικό ολοκαύτωμα τί να φτουρήσει;
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •