Untitled Document
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 6 από σύνολο 6

Νήμα: Ιάκωβος Καμπανέλλης: "Μαουτχάουζεν"

  1. #1
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Σαώρη
    Εγγραφή
    07-12-2015
    Περιοχή
    Salina, Italia
    Αναρτήσεις
    300
    Τώρα διαβάζω
    Ο θρύλος των χιλίων ταύρων, Yasar Kemal

    Προεπιλογή Ιάκωβος Καμπανέλλης: "Μαουτχάουζεν"



    Τίτλος: Μαουτχάουζεν
    Συγγραφέας:Ιάκωβος Καμπανέλλης
    Εκδόσεις: Κέδρος
    Αριθμός σελίδων: 360


    Το βιβλίο αποτελεί μαρτυρία του Ιάκωβου Καμπανέλλη από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν. Πιο συγκεκριμένα, το 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς Ναζί και οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο μέχρι το 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.

    Είναι το μοναδικό πεζογράφημα του θεατρικού συγγραφέα. Η εξιστόρηση των όσων συνέβησαν ξεκινάει από την στιγμή της απελευθεύρωσης, τις 5 Μαΐου του 1945. Όλος ο πόνος, ψυχικός και σωματικός, αποτελεί πλέον μέρος των αναμνήσεων, που θα τις παραθέσει με διάφορες αφορμές στα κεφάλαιά του. Βέβαια, η ύπαρξη της Γιαννίνας -την οποία ο αφηγητής ερωτεύεται- συμπληρώνει τις φρικαλέες αναμνήσεις από την πλευρά των γυναικών. Με γυρίσματα προς τα πίσω και την παράλληλη εξιστόρηση από την απελευθέρωση (την προσαρμογή στην νέα κατάσταση) και έπειτα ξαναζωντανεύει η εποχή όπου το Μαουτχάουζεν ήταν Ες-Ες Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως και Εξοντώσεως.

    Εν τω μεταξύ, η αφήγηση παρακολουθεί -επίσης- τους απελευθερωμένους ως την ημέρα που παίρνουν το δρόμο για νέα τους ζωή, στη μεταπολεμική Ευρώπη. 140.000 οι επιζήσαντες. Ο ένας στους 9 απ' όσους πέρασαν από το στρατόπεδο επέζησε. Για την ζωή του ενός, άλλοι 8 βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν και κάηκαν ή θάφτηκαν. Εβραίοι, Ισπανοί, Σοβιετικοί, Τσέχοι, Έλληνες, Ιταλοί συμφιλιωμένοι μέσα από τις κτηνωδίες που βίωσαν έχουν έναν κοινό σκοπό, την επιστροφή στον τόπο που νιώθουν ασφαλείς. Παράλληλα, οι Αμερικάνοι στρατιωτικοί επιχειρούν να περιθάλψουν τους αρρώστους και να οργανώσουν τους επιζήσαντες σε ομάδες, ώστε να επιτευχθεί η επιθυμία των πρώην κρατουμένων να ξεκινήσουν πάλι τη ζωή τους και να επιστρέψουν στις οικογένειές τους.

    To Μαουτχάουζεν του Ιάκωβου Καμπανέλλη δε συμφιλιώνεται με τις θηριωδίες και τη φρίκη. Αποτυπώνει ρεαλιστικά τα βιώματα των κρατουμένων, έτσι ώστε όποιος διαβάσει το μυθιστόρημα δεν μένει αμέτοχος, συγκινείται και «θυμώνει» με τα όσα διαπράχθηκαν και καταπάτησαν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, η παρουσία πολυάριθμων χαρακτήρων δίνει ένα πλεονέκτημα. Αυτό της πολύπλευρης οπτικής που συγκεντρώνει εικόνες από διαφορετικά πρόσωπα της ιστορίας και όχι μονάχα τη μονόπλευρη οπτική «του ενός-του αφηγητή».

    Για κάποιον που θέλει να διαβάσει μαρτυρίες από κρατουμένους των στρατόπεδων συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας είναι ένα από τα βιβλία που θα του πρότεινα να διαβάσει.
    Τελευταία επεξεργασία από Ίζι : 11-05-17 στις 17:49
    [...] στην καρδιά μας μια φούχτα νερό μια φέτα ψωμί
    και σαν το στάρι λιχνίζονται τ’ αστέρια π’ ανατέλλουν [...](Αττίλα Ιλχάν/Συνύπαρξη)

  2. #2
    Σελιδοβάτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    864

    Προεπιλογή

    Μπραβο Σαωρη, πολυ ωραια παρουσιαση. Το βιβλιο μονο ακουστα το ειχα δεν γνωριζα το θεμα του, ενδιαφερον φαινεται θα το διαβασω σιγουρα.

  3. #3
    Κοινωνός Το αβατάριο του χρήστη Σμίλα
    Εγγραφή
    07-03-2017
    Περιοχή
    θεσσαλονικη
    Αναρτήσεις
    92
    Τώρα διαβάζω
    ο κατά γκάρπ κόσμος -Τζόν Ιρβινγκ

    Προεπιλογή

    Το βιβλιο μονο ακουστα το ειχα δεν γνωριζα το θεμα του, ενδιαφερον φαινεται θα το διαβασω σιγουρα.
    Χρυσόστομε να το κάνεις. Εγώ το τελείωσα πριν 20αριά μέρες περίπου , και θα συμφωνήσω με τη Σαώρη ότι είναι ένα πολύ ωραίο και συγκινητικό βιβλίο, που από τη μιά δείχνει τη φρικαλεότητα του ανθρώπου και από την άλλη τη λαχτάρα για ζωή. Η επιστροφή των φυλακισμένων στην `κανονικότητα`δεν είναι εύκολη .Αφήνουν πίσω φίλους , έρωτες, νεκρούς, και γυρνάν σε μια πατρίδα που έχει προφανώς πολύ αλλάξει, ενώ κάποιοι φεύγουν για νέες πατρίδες. Παρόλο που δεν μπορώ εύκολα να διαβάσω βιβλία με φυλακές γιατί αγχώνομαι, αυτό είναι τόσο άμεσο λες και ο θείος σου που γύρισε σου διηγείται τα γεγονότα, και τόσο ανθρώπινο που διαβάζεται μονορούφι.

  4. #4

    Προεπιλογή

    Ευχαριστούμε Σαώρη για την ωραία και περιεκτική παρουσίαση. Ήρθε πάνω στην ώρα για μένα, μετά την ανάγνωση του «Μπερλίν» της Σαλταμπάση. Μπαίνει και στη δική μου λίστα ανάγνωσης.
    “Journalism largely consists in saying "Lord Jones is dead" to people who never knew Lord Jones was alive.” ― G.K. Chesterton

  5. #5
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Μπου Ραντλι
    Εγγραφή
    30-01-2014
    Περιοχή
    Άγιος Αρτέμιος, Αθήνα
    Αναρτήσεις
    2.093
    Τώρα διαβάζω
    "Το Χαμένο Νόμπελ" του Κώστα Αρκουδέα

    Προεπιλογή

    Έξοχη προσπάθεια Σαώρη μπράβο. Είναι μία παρουσίαση που έλειπε από τη Λέσχη μας!!!

    Θα συνεισφέρω στο νήμα κατ'αρχήν μ'ένα τραγούδι από αυτά που ο Μίκης Θεοδωράκης εμπνεύστηκε από το βιβλίο, σε στίχους του ίδιου του συγγραφέα :







    αλλά και η παράσταση στο θέατρο Badminton το 2012 και το 2014 που είχα την τύχη να παρακολουθήσω, ήταν εξαιρετική:
















    Τελευταία επεξεργασία από Μπου Ραντλι : 13-05-17 στις 14:15

  6. #6
    Σελιδοβάτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    864

    Προεπιλογή

    Το διαβασα λοιπον το "Μαουτχαουζεν". Το βιβλιο ξεκιναει διαφορετικα απο αλλα παρόμοια βιβλία αφου ξεκιναει με την απελευθερωση. Η τραγικη ειρωνια ειναι οτι οι κρατουμενοι περιμενοντας να ετοιμαστουν αποστολες για να φυγουν, αναγκαζονται να ζησουν τους πρωτους μηνες σαν ελευθεροι ανθρωποι μεσα στο ιδιο στρατοπεδο που ζησανε την κόλαση. Ο συγγραφεας με κάποια φλας μπακ μας περιγραφει και καποιες στιγμες απο την κρατηση τους. Εχει καποιες συγκλονιστικες σκηνες που σου σφιγγεται το στομαχι. Στην σκηνη με το βρεφος δεν αντεξα. Εκλεισα το βιβλιο και βγηκα στο μπαλκονι να αναπνευσω. Οσα βιβλια για το ολοκαυτωμα και να διαβασω δεν θα σταματησω να αναρωτιεμαι εκπληκτος. Ειναι δυνατον; Δεν μπορει το μυαλο μου να συλλαβει τετοια κτηνωδία. Η ιστορια του συγγραφεα με την Γιαννινα και τον Φρανκο ηταν συγκινητικη αλλα κατα την γνωμη μου ο συγγραφεας της αφιερωσε μεγαλη εκταση. Ακατανοητη στο τελος η συμπεριφορα της Γιαννινα η οποια υπεκυψε σε εναν κομφορμισμο. Προκειται παντως για ενα σπουδαιο βιβλιο που αξιζει να διαβαστεί.

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •