Untitled Document
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από σύνολο 10

Νήμα: Τζον Ουίλλιαμς (John Williams) : "O Στόουνερ"

  1. #1
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Έλλη Μ
    Εγγραφή
    28-10-2015
    Περιοχή
    Scalinata
    Αναρτήσεις
    1.673
    Τώρα διαβάζω
    Between the lines.

    Προεπιλογή Τζον Ουίλλιαμς (John Williams) : "O Στόουνερ"




    Τίτλος: O Στόουνερ
    Τίτλος Πρωτότυπου: Stoner
    Συγγραφέας: Τζον Ουίλλιαμς (John Williams)
    Μετάφραση: Aθηνά Δημητριάδου
    Εκδόσεις: Gutenberg
    Σειρά: Aldina
    Έτος Έκδοσης: 2017
    Πρώτη Έκδοση: 1965, Αγγλικά
    ISBN: 9789600118490


    Είναι κάπως περίεργο ένα χαμηλών τόνων βιβλίο, χωρίς να διηγείται κάποια σπουδαία, πρωτότυπη ιστορία, χωρίς να πρωτοστατεί με καινοφανες, μετάμετάμετάμοντέρνο μυθιστορηματικό ύφος, χωρίς να κάνει κάποιου είδους φασαρία εν πάση περιπτώσει να είναι -τελικά- ένα απο τα σπουδαιότερα μυθιστορήματα (που διάβασα) των τελευταίων χρόνων. Όμως, πραγματικά σπουδαίο, με απλή, γραμμικη, χρονολογική αφήγηση, χωρις αμφισημίες, χωρίς να δημιουργεί την παραμικρή αμφιβολία για το τι λέει ή τι θέλει να πει.

    Ακόμη κι ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, ο καθηγητής φιλολογίας Στόουνερ, δε μοιάζει με ήρωα μυθιστορήματος, παρά με έναν απλό, καθημερινο, κοινότοπο άνθρωπο, που διαγει έναν συμβατικό βίο και μια ψιλοισοπεδωτική καθημερινή ρουτίνα. Εν ολίγοις, δεν έχει κάτι να του ζηλέψεις, να του θαυμάσεις, ακόμη και να του θυμώσεις, να του αντιτάξεις. Ισως αυτό να ειναι και το τόσο τραβηχτικό με αυτόν τον χαρακτήρα, οτι δεν πέτυχε και σπουδαία πράγματα και σε αρκετο κόσμο να ξυπνάει ενοχές και απωθημένα, ίσως και να λειτουργει καθησυχαστικά.

    Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο με έντονα συναισθηματα και ακραίες καταστάσεις. Η πρώτη υπέρβαση που κάνει ο Στόουνερ είναι η αλλαγή στις σπουδές του: Από την οικογένειά του, προορίζεται για γεωπόνος και ο ιδιος πιστευει οτι αυτός ειναι ο δρόμος του, μέχρι που αντιλαμβάνεται ότι μαλλον τα πραγματα και η ζωή δεν ειναι μονοσήμαντα. Την αφορμή για να στραφεί στη φιλολογία δίνει το σονέτο 73 του Σαιξπηρ:

    That time of year thou mayst in me behold
    When yellow leaves, or none, or few, do hang
    Upon those boughs which shake against the cold,
    Bare ruin’d choirs, where late the sweet birds sang.
    In me thou seest the twilight of such day
    As after sunset fadeth in the west,
    Which by and by black night doth take away,
    Death’s second self, that seals up all in rest.
    In me thou see’st the glowing of such fire
    That on the ashes of his youth doth lie,
    As the death-bed whereon it must expire
    Consumed with that which it was nourish’d by.
    This thou perceivest, which makes thy love more strong,
    To love that well which thou must leave ere long.

    Και αφοσιώνεται σ' αυτό, πάλι χωρίς πολλές φιοριτούρες, παρά με τη λαχταρα και το κέφι εκείνου που κάνει αυτό που αγαπάει. Απο κει και πέρα, παρακολουθούμε την πορεία της ζωής αυτού του ανθρώπου, την όχι και τόσο πετυχημένη ακαδημαϊκή του καριέρα (μιας και προκειται για έναν άνθρωπο καθόλου φιλόδοξο και με πολύ κακες επιδόσεις στις δημόσιες σχέσεις), τον ημιμίζερο γάμο του, την πατρότητα, τα μεθερόρτια ερωτικά πάθη κλπ.

    Σε δευτερο πλάνο, το βιβλίο διατρέχει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας, προφανώς απο κάποια απόσταση, μιας και ο Στόουνερ επιλέγει να μην στρατευτεί και να παραμείνει στο Πανεπιστήμιο, ταγμένος στη διδασκαλία σε αντιθεση με τους φιλους του.

    Για μένα το βιβλίο είναι ο ορισμός του pageturner. Kαθόταν στο Kindle 2-3 χρόνια, το διάβασα τελικά στην ελληνική έκδοσή του, η οποία ειναι πολύ καλοφτιαγμενη, όπως άλλωστε όλα της σειράς Aldina. Το διάβασα το καλοκαίρι και έφτασε πρωτοχρονιά να το σκεφτομαι ακόμη με συγκίνηση.

    Αυτά και καλή χρονιά.
    Τελευταία επεξεργασία από Έλλη Μ : 31-12-17 στις 13:37
    κεντρομόλος φεύγεις
    φυγόκεντρος έρχεσαι

  2. #2
    Ταξιδευτής Το αβατάριο του χρήστη Ιπποπόταμος
    Εγγραφή
    09-12-2013
    Αναρτήσεις
    347
    Τώρα διαβάζω
    ...άρα υπάρχω!

    Προεπιλογή

    "Ο Στόουνερ" ήταν το τελευταίο βιβλίο που διάβασα το 2017 και συγκαταλέγεται στα καλύτερα της φετινής χρονιάς για μένα.

    Είναι εύκολο να ταυτιστείς με τον συγγραφέα καθώς αποτελεί ένα (σχετικά) απλό καθημερινό άνθρωπο. Διαβάζοντάς το είναι πιθανό να διαβάσεις σκέψεις σου, να έρθεις αντιμέτωπος με δικά σου διλήμματα και βιώματα. Είναι ίσως ένας -ακόμα- εσωτερικός διάλογος για κάποιους διατυπωμένος με μια εκπληκτική απλότητα και αμεσότητα (που για μένα είναι αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει πραγματικά).


    Νομίζω πως η μετάφραση είναι καλή (χωρίς να έχω διαβάσει το πρωτότυπο για να μπορώ να κρίνω καλύτερα). Το βιβλίο περιέχει μια εισαγωγή που προτείνω να διαβαστεί στο τέλος καθώς περιέχει αποκαλύψεις για την πλοκή και ερμηνείες καθώς και ένα καλό επίμετρο από τον Άρη Μπερλή.

    Ένα ενδιαφέρον έχει και η πορεία του ως βιβλίο. Όταν εκδόθηκε πούλησε λιγότερο από 2000 αντίτυπα και δεν ξανατυπώθηκε για σχεδόν 30 χρόνια. Το βιβλίο έγινε ευρέως γνωστό το 2011 (όταν πλέον ο συγγραφέας είχε πεθάνει) χάρη σε μια δημοφιλή γαλλίδα συγγραφέα που το μετέφρασε και έγινε επιτυχία εκεί και στη συνέχεια σε όλη την Ευρώπη.... και από εκεί πίσω στις Η.Π.Α.. Νομίζω πως κατά κάποιο τρόπο η πορεία του βιβλίου είναι ιδανική αφού κατά μία έννοια αντικατοπτρίζει την πορεία του κεντρικού ήρωα του βιβλίου.

    Από οτι είδα πρόκειται να γυριστεί και ταινία τα επόμενα χρόνια. Αν και ακόμα είναι πολύ νωρίς για να κρίνει κάποιος πιστεύω πως αν καταφέρουν να το αποδώσουν σωστά (πολύ δύσκολο και μάλλον απίθανο) θα είναι εκπληκτική ταινιά (α ανδρικός γκαραντί ).

    ΥΓ1: Ευχαριστώ τους συμφορουμίτες που το πρότειναν σε κάποιο θέμα και έτσι γνώρισα το βιβλίο.
    ΥΓ2: Καλή χρονιά!
    Τελευταία επεξεργασία από Ιπποπόταμος : 31-12-17 στις 17:04

  3. #3
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    1.131

    Προεπιλογή

    Αν θυμαμαι καλα καποια στιγμη μου το ειχες προτεινει Ελλη, το ειχα βαλει στα υποψιν αλλα για να ειμαι ειλικρινης δεν το ειχα παρει και τοσο ζεστά. Και δεν το πηρα ζεστα γιατι εγω θελω πλοκη και εδω βλεπω οτι απουσιάζει. Με την παρουσιαση σου μου κινησες εκ νεου το ενδιαφερον και ακομα περισσοτερο με την τελευταια σου φράση που ηταν καταλυτική.
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Έλλη Μ Δες Ανάρτηση
    Το διάβασα το καλοκαίρι και έφτασε πρωτοχρονιά να το σκεφτομαι ακόμη με συγκίνηση.
    Θα το διαβασω και θα επανελθω με εντυπωσεις.

  4. #4
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Έλλη Μ
    Εγγραφή
    28-10-2015
    Περιοχή
    Scalinata
    Αναρτήσεις
    1.673
    Τώρα διαβάζω
    Between the lines.

    Προεπιλογή

    Μα ναι, Χρυσοστομε! Κι εγω δεν εχω πολυκαταλαβει πώς γινεται ενα βιβλιο με τον ρυθμο του Στόουνερ και το πραγματικά σχεδον ανευρο, χωρις εξάρσεις, θεμα να εντυπώνεται τοσο. Γι' αυτο και μπηκα στη διαδικασία, χθες, να γραψω δυο λογια. Και μετα απο τόσους μηνες και ενώ εχουν μεσολαβησει επισης αξιολογα και πολυ δυνατα βιβλια (βλ Κορτασαρ, Μπουτζατι, Ερπενμπεκ).
    κεντρομόλος φεύγεις
    φυγόκεντρος έρχεσαι

  5. #5
    Μυθευτής Το αβατάριο του χρήστη Καστάλια
    Εγγραφή
    10-06-2013
    Περιοχή
    Από τότε που ήρθε η μαζική πρόσβαση στο διαδίκτυο, πολίτης του κόσμου
    Αναρτήσεις
    553
    Τώρα διαβάζω
    Ένα μείγμα από ανάλαφρα βιβλία, pop-science, φαντασία και ιστορία. Αν βαρεθώ το ένα, πιάνω το άλλο..

    Προεπιλογή

    Έλλη, καιρό τώρα το βλέπω στα ράφια των φίλων μου στο goodreads, και επειδή συνήθως δελεάζομαι να δοκιμάζω ό,τι οι άλλοι βρίσκουν άξιο ενθουσιασμού, το είχα και αυτό στο μάτι για "κάποτε στο μέλλον". Τώρα χάρη στην παρουσίασή σου, λέω να το βάλω στα πιο προσεχή σχέδια, ει μη τι άλλο, για να μην χαμογελάω σαν τη Μόνα Λίζα όταν συζητιέται, ότι δηλαδή το έχω ντεμέκ διαβάσει, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχω ιδέα τι λένε. Θα επανέλθω αργότερα λοιπόν. Καλή χρονιά, με ωραία διαβάσματα για όλους μας!
    I was gratified to be able to answer promptly, and I did. I said I didn’t know.

  6. #6
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Ιαβερης
    Εγγραφή
    01-12-2010
    Περιοχή
    Ottery,England
    Αναρτήσεις
    1.170
    Τώρα διαβάζω
    Τα πάντα

    Προεπιλογή

    Δύο μέρες πέρασαν από τη στιγμή που έκλεισα το βιβλίο και η ζεστασιά και η μελαγχολία που μου προκάλεσε με ακολουθούν ακόμα και θα με ακολουθούν για πολύ καιρό. Είναι από τα βιβλία που θα ξαναδιαβάσω κάποια στιγμή γιατί είμαι σίγουρος ότι θα ανακαλύψω κι άλλα πράγματα στην επόμενη/στις επόμενες αναγνώσεις. Καθαρά αντικειμενικά αν το δούμε πρόκειται για μία μέτρια ιστορία, χωρίς τρελές ανατροπές, που μας διηγείται την ιστορία ενός μέτριου και μάλλον αδιάφορου ανθρώπου. Και λέγοντας αδιάφορου εννοώ ότι εάν στην πραγματική ζωή συναντούσαμε τον Στόουνερ και τον είχαμε φίλο, συγγενή, συνάδελφο ή καθηγητή μάλλον δεν θα εντυπωσιαζόμασταν από την προσωπικότητά του μιας και ο ίδιος δεν προσπαθεί καθόλου να εντυπωσιάσει κανέναν. Τί είναι τότε αυτό που μαγνητίζει όλους τους αναγνώστες και τους κάνει να νιώθουν αγάπη και συμπόνια για τον ήρωα; Νομίζω είναι το γεγονός ότι ο Στόουνερ είναι ίσως από τους πιο αληθινούς και αυθεντικούς λογοτεχνικούς ήρωες. Ολοζώντανος, με σάρκα και οστά, ξεπροβάλλει μπροστά και με ταπεινότητα ουσιαστικά μας λέει: Όλοι σας είσαστε σαν κι εμένα, Στόουνερ, μη νομίζετε ότι διαφέρετε πολύ. Η ταύτιση του αναγνώστη με τον πρωταγωνιστή είναι επικίνδυνα εύκολη και τον βάζει να σκεφτεί σοβαρά και τη δική του ζωή, τις επιλογές του και τις επιπτώσεις αυτών των επιλογών.
    Πραγματικά απορώ πώς πέρασε απαρατήρητο αυτό το βιβλίο την εποχή που εκδόθηκε και χρειάστηκαν 40+ χρόνια για να βγει ξανά στην επιφάνεια και να εκτιμηθεί λ. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, το σημαντικό είναι ότι τελικά ο Στόουνερ βρήκε τον δρόμο του προς την αγάπη και την καταξίωση που το αξίζουν.
    Εδώ και καιρό είχα σκοπό να διαβάσω το βιβλίο όμως όλο το άφηνα για την επόμενη φορά. Ευτυχώς η Έλλη με την παρουσίασή της με αποτελείωσε και μου έχωσε το βιβλίο κάτω από τη μύτη και επιτέλους το διάβασα.
    Καστάλια και Χρυσόστομε, μη διστάζετε, διαβάστε τό το συντομότερο δυνατόν γιατί, όπως λέει και στο εξώφυλλο της αγγλικής έκδοσης, είναι " the greatest novel you've never read".
    " Υπάρχει μόνο ένα είδος ανθρώπων. Άνθρωποι."

  7. #7
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Έλλη Μ
    Εγγραφή
    28-10-2015
    Περιοχή
    Scalinata
    Αναρτήσεις
    1.673
    Τώρα διαβάζω
    Between the lines.

    Προεπιλογή

    Ιαβέρη, παντως δεν ηθελα να χωσω τιποτε και πουθενα, πόσο μαλλον κατω απο τη μυτη σου .
    Πολυ χαιρομαι που σου αρεσε. Στ' αγγλικα το διάβασες;
    κεντρομόλος φεύγεις
    φυγόκεντρος έρχεσαι

  8. #8
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Ιαβερης
    Εγγραφή
    01-12-2010
    Περιοχή
    Ottery,England
    Αναρτήσεις
    1.170
    Τώρα διαβάζω
    Τα πάντα

    Προεπιλογή

    Στα αγγλικά το διάβασα, Έλλη αλλά θα ήθελα να δω πώς είναι και στα ελληνικά γιατί είμαι σίγουρος ότι οι εκδόσεις Gutenberg, όπως συνηθίζουν πάντοτε, θα έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά.
    " Υπάρχει μόνο ένα είδος ανθρώπων. Άνθρωποι."

  9. #9
    Βιβλιοδύτης Το αβατάριο του χρήστη Χρυσόστομος
    Εγγραφή
    11-02-2016
    Περιοχή
    Ηράκλειο Κρήτης
    Αναρτήσεις
    1.131

    Προεπιλογή

    Τον διαβασα λοιπον και εγω τον Στοουνερ και μου αρεσε πάρα πολυ. Μια απλη ιστορια ενος απλου καθημερινου ανθρώπου που ομως καταφερνει να σε συναρπαζει και να σου μεταφερει ενα σωρο συναισθηματα. Τρυφερο, μελαγχολικο, συγκινητικό. Ο Στοουνερ που σε κερδιζει με την αυθεντικοτητα του και την απλότητα του, σε κανει να παρακολουθεις με μεγαλο ενδιαφερον την πορεια της ζωης του, να συμπασχεις μαζί του αλλα και να σε θυμωνει κυριως με την παθητικοτητα του. Μια παθητικοτητα που σε μερικες περιπτωσεις γινοταν εξοργιστικη. Ο Στοουνερ γινοταν παρατηρητης της ιδιας του της ζωης. Την μονη φορα που ακουσε τον εαυτό του και εκανε την επανασταση του ηταν οταν παρατησε την αγροτικη ζωη για την οποια τον προοριζαν οι γονεις του και συνεχισε τις σπουδες του.
    Κυριο χαρακτηριστικο του βιβλιου ειναι η μελαγχολια που διαπνεει καθε σελιδα του βιβλιου. Καθε φορα που το επιανα και διαβαζα ενιωθα ενα αισθημα μελαγχολιας να με κατακλυζει. Ο Στοουνερ εγινε ενας απο τους πιο συμπαθητικους ηρωες που εχω γνωρισει. Δεν ειναι ενα βιβλιο που εχει πολλα για να συζητησεις. Ειναι ενα βιβλιο που ευχαριστιεσαι όμως να διαβαζεις. Απλως το ανοιγεις και αφηνεσαι να σε παρασυρει. Ο Τζον Ουιλλιαμς παραδιδει μαθηματα απλης και ουσιαστικης γραφης. Μια όμορφη γραφή, τίμια, χωρις φανφάρες υπερβολές και μελοδραματισμούς.
    Ελλη σε ευχαριστω πολυ αφου χαρη σε εσενα και την παρουσιαση σου το διαβασα και γνωρισα αυτο το σπουδαιο βιβλίο.

  10. #10
    Τομοκράτορας Το αβατάριο του χρήστη Έλλη Μ
    Εγγραφή
    28-10-2015
    Περιοχή
    Scalinata
    Αναρτήσεις
    1.673
    Τώρα διαβάζω
    Between the lines.

    Προεπιλογή

    Πολύ χαίρομαι που άρεσε και σένα και συμφωνώ με τις περισσότερες παρατηρήσεις σου. Σε μένα δε λειτούργησε καθόλου μελαγχολικά (διαρκούσης της ανάγνωσης), όμως, ναι, είναι πολύ αγαπητός και συμπαθητικός χαρακτήρας. Ειδες το παράδοξο; Ενας παθητικός, όπως σωστά γραφεις, χαρακτήρας, πώς καταφέρνει και συναρπάζει τους αναγνώστες του.

    Αυτό το βιβλίο, νομίζω, θα έπρεπε να είχε επιλεγεί για συνανάγνωση εδώ στη λέσχη. Κριμα που το σκεφτηκα κάπως καθυστερημένα.

    κεντρομόλος φεύγεις
    φυγόκεντρος έρχεσαι

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •