Untitled Document
Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 11 έως 12 από σύνολο 12

Νήμα: Σχετικά με τις αντωνυμίες για τα τρανς άτομα

  1. #11
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.784

    Προεπιλογή

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Αντέρωτας Δες Ανάρτηση
    Δεν ξερω, ισως ειναι αδικο να κανω συνειρμο μεταξυ τρανς (και περιπτωσεις οπως του Αντιγονη-Τζεισον), και γραφικων περιπτωσεων οπως του ανθρωπου-ιπποποταμου.
    Γραφικό τώρα αλλά τί θα σταματάει τον οποιονδήποτε να δηλώνει οτιδήποτε και να απαιτεί να αλλάζεις τις αντωνυμίες που χρησιμοποιείς σε οτιδήποτε, αν ξεκινήσει μια φορά αυτή η ιστορία;

    Ιδού ένας λευκός άντρας που από μια μέρα κι έπειτα νιώθει και δηλώνει Φιλιππινέζα (ζντόινγκ!)



    (Παρεμπιπτόντως, να φανταστώ πως είναι αντιδημοκρατικό που δεν θα του δοθεί το δικαίωμα να αγωνιστεί στην εθνική γυναικών των Φιλιππίνων; )
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

  2. #12
    Professor Professorson Το αβατάριο του χρήστη Φαροφύλακας
    Εγγραφή
    17-10-2008
    Περιοχή
    Σαν Τζουνιπέρο
    Αναρτήσεις
    8.784

    Προεπιλογή

    Έχει ενδιαφέρον ότι στην γλωσσολογία οι αντωνυμίες (όπως οι προθέσεις κ.α.) αποτελούν "κλειστή κατηγορία" (closed-class of words). Δηλ. μια ομάδα λέξεων η οποία έχει καθορισμένο αριθμό λέξεων και δεν δέχεται καθόλου εύκολα νέα μέλη. Αυτό από τεχνική γλωσσολογική σκοπιά.

    Επιπλέον σκεφτόμουν: Ας πούμε πως έχω τρεις γνωστούς όπου το κάθε άτομο μου ζητά να χρησιμοποιώ όποια αντωνυμία θέλει (το Α άτομο θηλυκή παρότι μοιάζει αρσενικό, το Β άτομο αρσενική παρότι μοιάζει θηλυκό και το Γ άτομο ουδέτερη παρότι μοιάζει θηλυκό). Σε έναν μήνα που τους ξαναβλέπω έχουν αλλάξει αντωνυμίες, γιατί μπορεί να περνάν κρίση ταυτότητας ή κι από γούστο, και το Α άτομο συνεχίζει να μοιάζει αρσενικό αλλά θέλει να χρησιμοποιώ την ουδέτερη αντωνυμία, το Β άτομο επίσης ουδέτερη παρότι τώρα μοιάζει με αρσενικό, και το Γ άτομο αρσενική πια, παρότι είναι δύσκολο να καθορίσεις φύλο. Στην παρέα τους γνωρίζω κι άλλους τρεις, όπου δύο μοιάζουν αρσενικά, αλλά ο ένας προτιμά το ουδέτερο και ο άλλος το θηλυκό ενώ ο τρίτος μοιάζει άντρας και προτιμά της αρσενικές αντωνυμίες. Και δεν θέλω να φανταστώ καν την βραδιά που θα βρεθούμε σε ένα πάρτι με πολύν κόσμο.

    Θα έπρεπε να γίνεται φανερό αυτό που θα έπρεπε να είναι συνάμα και αυτονόητο: καταρχήν πως οι αντωνυμίες έχουν ακριβώς αυτήν την απρόσωπη χρήση, όπου δεν χρειάζεται να σε απασχολούν τα εσωτερικά θέματα του καθενός, υπάρχουν για να διευκολύνεται (και όχι να δυσχεραίνεται) η κουβέντα, κι επιπλέον, πως όλα αυτά μάλλον είναι κάπως παράλογα, κι εκεί που ζητάς από τον άλλο πολλά, κάποια στιγμή έως αδύνατα, και αρχίζεις να τσαλαπατάς τα χωράφια της δικής του δημοκρατίας, για δικά σου προσωπικά θέματα φιλοσοφίας και ταυτότητας. Είναι εκεί που δεν ξέρεις πού είναι η γραμμή, να σταματήσεις.

    Η γλώσσα δεν πρέπει να αλλάζει κατά το δοκούν του καθενός.

    Παρεμπιπτόντως,
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από Τσίου Δες Ανάρτηση
    Δεν πρέπει να πήγαινα δημοτικό, το θυμάμαι όμως σαν τώρα. Καλοκαίρι, καθόμουν σε ένα πεζουλάκι και έπαιζα με το βέλκρο του παπουτσιού μου περιμένοντας τους δικούς μου να βγουν από ένα μαγαζί με τουριστικά είδη. Με πλησιάζει μια κυρία, κάνει βαθύ κάθισμα και μου λέει, "Πως σε λένε αγοράκι;". Δεν ήταν η πρώτη φορά που άκουγα αυτή την ερώτηση (ήμουν ασχημούτσικο, είχα κοντό μαλλί, φουστανάκια ούτε να τα δω μπροστά μου, και αντί για μπάρμπι ζητούσα πράσινα στρατιωτάκια και αυτοκινητάκια) και ίσως επειδή με έτρωγε το μαράζι με τέτοια μπερδέματα, ο τρόπος που της είπα, "Δεν είμαι αγοράκι, είμαι κοριτσάκι" ήταν κακός, γιατί ξαφνιάστηκε σαν την θεία μου την χίπισσα στα Μάταλα και τραβήχτηκε αμέσως. Το θυμάμαι και γελάω αλλά ειλικρινά όταν ήμουν μικρή πληγωνόμουν και θύμωνα. Τώρα που έχω την μαλλούκλα και δύσκολα ο άλλος θα μου πει "δικέ μου, μη ξηγιέσαι έτσι" εκ του ασφαλούς δηλώνω πως το θέμα με τις αντωνυμίες και τα άρθρα είναι για μένα ψιλά γράμματα. Επειδή όμως έχω νιώσει πόσο άσχημο είναι, αν ο άλλος απαιτήσει να τον λέω όπως εκείνος θέλει, αυτό θα κάνω. Άλλωστε, it's no skin off my back.
    Κι εγώ θυμάμαι να με έχουν πει κοριτσάκι καναδυο φορές παιδί. Προσωπικά, δεν ένιωσα άσχημα. Και σε οποιαδήποτε περίπτωση, ακόμα και να είχα νιώσει, για εμένα αυτό δεν μπορεί να ειναι αρκετός λόγος για να μπούμε όλοι, σαν κοινωνία, σε έναν χορό παραλόγου όπου ο καθένας θα μπορεί να έρχεται με την όποια απαίτηση, από εσένα, με άλλοθι τον δικό του εσωτερικό κόσμο.
    Won't you come see me in the morning? Won't you come see me late at night?
    Honey bee…

Σελίδα 2 από 2 ΠρώτηΠρώτη 12

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις νέα νήματα
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις απαντήσεις
  • Δεν μπορείς να αναρτήσεις συνημμένα
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τις αναρτήσεις σου
  •