Έμα Ντόναχιου (Emma Donoghue): "Το Δωμάτιο"

Χοχο χο
@Χρήστο, καλησπέρα. Ναι! Μου άρεσε, δυνατό και ζόρικο βιβλίο. Απλώς, κάνεις άσχημους συνδυασμούς.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
@Στράτη, χαίρομαι που σου άρεσε :)
Εγώ πάντως θα το ξαναδιαβάσω σίγουρα - λάτρεψα τον μικρό Τζακ!
 
Καλησπέρα Ίζι.
Εγώ δεν μπορώ να το ξαναπιάσω για αντίθετους λόγους.

Η Μαμά ήταν για μένα το πρώτο νεκρό παιδί, (τα αρχικά κεφαλαία γράμματα των σημαντικών πραγμάτων ήταν υπέροχη μαγκιά στην απόδοση). Επίσης, ο παππούς, ήταν για μένα ο πιο γήινος χαρακτήρας. Μια σιχαμάρα για το “μετά”, ο αδερφός, για παράδειγμα, το εμπορικό κέντρο και η ζωή συνεχίζεται. Η γιαγιά με το βαρύ μέικ απ και η νέα αρχή. Ο θάνατος παραμονεύει μέσα στη νεαρή μάνα, κάτι που το ενισχύουν όλοι. Μεγάλη η πίεση και στον αναγνώστη, τελικά, ο μικρός είναι προϊόν απόλυτου κακού ή μία νέα ψυχή; θα αντέξει το “έξω” με τόσο σκοτεινό “μέσα”;
 
Αχ, όχι!
Καλά, ε, είσαι πάντα -μα πάντα- ένα βήμα μπροστά. Ιστορικό-Αρχαιολογικό, τι περιμένω;
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Κι εσύ είσαι γλυκύτατος πάντα και με όλους :))). Όσο για το βιβλίο, στα ίδια σημεία σταθήκαμε ουσιαστικά.
 
Όπως κι αν έχει, είναι περίεργο βιβλίο, το θέμα του γνωστό όμως η τεχνική ήταν μοναδική, η δε μετάφραση ήταν κορυφαία.
ΜΗΝ κάνεις παρουσίαση, όχι ακόμα (δεν έχω ευρά).
 
Καλημέρα Ίζι.
Έχω κάνει κατάληψη στο νήμα (συγγνώμη). Μία ερώτηση: καλά θυμάμαι ή κάνω λάθος. Ένα διάστημα ήσουν επιμελήτρια σε έντυπο;

Ρωτάω γιατί, άσχετα αν ήσουν ή όχι, το ξαναξεφύλλισα το βιβλίο και πήγα πίσω σε λέξεις και εκφράσεις, που τις έπλασε για την ελληνική απόδοση η μεταφράστρια. Ήταν υπέροχες ρε συ. Αν βρω χρόνο θα ήθελα να τις σημειώσουμε. (όπως έλεγε και ο μπόμπιρας της ιστορίας: λεξόπιτες)
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Ναι, αυτή τη δουλειά έκανα παλιά. Τις θυμάμαι τις λεξόπιτες, όμως δεν σημείωσα καμία και δεν έχω το βιβλίο κοντά μου. Ήταν υπέροχες πραγματικά. Τη θαύμασα τη μεταφράστρια!
 
Είχα σημειώσει κάμποσες, ήταν απόλαυση.
Αν βρει χρόνο ο Σπαζοκλαμπάνιας θα επιστρέψει.
 
Εγω θεωρω το ΔΩΜΑΤΙΟ κοινωνικό θρίλερ, μιαν αλληγορία σχετικά με την Ενηλικίωση.
Έργο που το διαποτίζει η Πληγωμένη Αθωότητα και μια ιδιότυπη Νοσταλγία
Η ιστορία της Μαμάς και του Τζακ παραπέμπει στο συγκλονιστικό περιστατικό της Αυστριακής της 28χρονης Νατάσσας Κάμπους, που στα 12 της την απήγαγε
Βόλφγκανγκ Πρίκλοπιλ και την κράτησε 7 χρόνια σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο στο γκαράζ της μονοκατοικίας του...
Όπως περίπου συνέβη στη Μαμά από το "Δωμάτιο", η Κάμπους βίωσε την απόλυτη εξάρτηση κ μια βίαιη μετάβαση από την παιδική αθωότητα σε μια διαστρεβλωμένη σεξουαλική αφύπνιση.Το "είδωλο"της ιδιότυπης αυτής φυλάκισης του Τζακ , και η διαρκής κακοποίηση της Μαμάς από τον Σατανίκ διαθλώνται από τον "φακό" της παιδικής αθωότητας, επιτείνοντας την τραγικότητα και και την αγωνία μέσα από τον υπαινιγμό.
Ο αγωνας της Μαμας να κανει τη φρικη πιο ανωδυνη για τον Τζακ μου φερνει στο νου την ταινια Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ του Ρ Μπενινι.

Η έξοδος από το Δωμάτιο στον εξω κοσμο φέρει το σοκ της "εξόδου από τη μήτρα" και χαρακτηρίζεται από την ίδια ασυνείδητη νοσταλγία
Πρόκειται για μια επώδυνη διαδικασία αμοιβαίου απογαλακτισμού, όπου η Μαμά οφείλει να βρει σκοπό στη ζωή της χωρίς να αποτρέπει την ανεξάρτητη πορεία του γιου της,Τζακ...
Στοιχημα Ενηλικιωσης που κατ ουσιαν αποτελει ζητουμενο της ζωης ολων εν τελει...

Εχω γραψει πολλα για αυτο το βιβλιο, που συνιστα κατι εντελως διαφορετικα απο οσα συνηθως διαβαζω...
...
 
Last edited by a moderator:
Έτυχε να διαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο πριν κάποια χρόνια. Μου το είχε φέρει δώρο μία φίλη.
Σοκαριστικό, αλλά και συγκινητικό ταυτόχρονα. Είχε πολλή αγωνία καθόλη τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα!
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Μην δείτε το τρέιλερ της ταινίας, μαρτυρά όλη την ιστορία! Μα γιατί το κάνουν αυτό; :κάτω:
 
Το τελειωσα.

Μου αρεσε πολυ. Ειναι απ τα βιβλια που κρατανε αμειωτο το ενδιαφερον του αναγνωστη χωρις κοιλιες.
Αρκετα δυνατο.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Παράδοξη, τη βρήκα εξαιρετική. Άλλωστε η ίδια η Ντόναχιου έγραψε το σενάριο. Δες κι εδώ.
 
Είναι διαφορετικό από άλλα βιβλία που έχω διαβάσει. Πέρα από το γεγονός ότι με άγγιξε, η συγγραφέας έχει γράψει το βιβλίο από τη μεριά του παιδιού που ζούσε την ιστορία. Βρήκα πολύ ενδιαφέρον τον συγκεκριμένο τρόπο παρουσίασης της ιστορίας και μάλλον αυτό είναι που το έκανε διαφορετικό στα μάτια μου.

Σε κανένα σημείο δεν με κούρασε, κάθε σελίδα του μου κρατούσε το ενδιαφέρον και ήθελα να μάθω όλη την ιστορία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αν είχα χρόνο πιστεύω ότι θα το τελείωνα σε μία μέρα αλλά λόγω υποχρεώσεων το τελείωσα σε μία εβδομάδα περίπου.

Η ιστορία του βιβλίου είναι για μια γυναίκα που την είχε απαγάγει κάποιος και την είχε κλείσει σε ένα δωμάτιο ειδικά διαμορφωμένο για να μην μπορεί να αποδράσει από αυτό. Τη βίαζε και τελικά μαζί του απέκτησε ένα παιδί που η γυναίκα το ονόμασε Τζάκ. Η όλη ιστορία του βιβλίου αναφέρεται από την μεριά του παιδιού, το πως βλέπει αυτό τα πράγματα. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται το παιδί τον κόσμο σε βάζει σε σκέψεις, οι περισσότερες δυσάρεστες. Σε διάφορα σημεία φαίνεται η δυσκολία που έχει η μητέρα να μεγαλώσει το παιδί και πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα υπό αυτές τις συνθήκες. Καταφέρνουν τελικά να αποδράσουν και τα πράγματα δεν φτιάχνουν, παραμένουν δύσκολα και για την μητέρα και για το παιδί. Περιγράφεται η δυσκολία που έχει ο Τζάκ να προσαρμοστεί στον έξω κόσμο και καταλαβαίνουμε μέσα από τα λόγια της συγγραφέα τη λαχτάρα που έχει η μητέρα για να ξεχάσει όλα αυτά που συνέβησαν και να προσπαθήσει να φτιάξει την ζωή της. Οι δυσκολίες και οι θυσίες που χρειάζονται είναι μεγάλες και το μαρτύριο που τραβάει η μητέρα - άνθρωπος είναι πολύ μεγάλο και συγκινητικό. Θα το πρότεινα να το διαβάσει κάποιος, πραγματικά αξίζει τον κόπο.
 
Top