Έτοιμοι για τον αποχωρισμό; Από το χαρτί στο ηλεβιβλίο

[Αβεονη]

Πραγματικά τίποτα δε συγκρίνεται με το βιλίο, το απτό, που έχει μυρωδιά, που του αλλάζεις τη σελίδα...
Δεν μπορώ να φανταστώ να διαβάζω και να μην ακούω τη σελίδα να γυρίζει!
Και όταν το τελειώνεις να το φιλάς και να του χαμογελάς (Ναι! Εγώ τα φιλάω στο τέλος και τα ευχαριστώ για την υπέροχη συντροφιά και τους κόσμους που μου άνοιξαν! )
Και μετά να το προσθέτεις στη βιβλιοθήκη σου και να την καμαρώνεις έτσι μεγαλύτερη κατά έναν τόμο!
Όχι δεν μου αρέσει η ιδέα του ηλεκτρονικού. Και αν τα χάρτινα ωραία μας βιβλία εξακολουθούν να υπάρχουν δε θα τα εγκαταλείψω για μια ψηφιακή βιλιοθήκη.
Ότι ψηφιοποιήθηκε έχασε τη μαγεία του. Δείτε τη φωτογραφία! Άλλη αίσθηση να εμφανίζεις το φιλμ στον θάλαμο, στην ησυχία και το σκοτάδι του
και άλλη να χαζεύεις μια οθόνη όπου εμφανίζονται έτοιμες. Άλλη αίσθηση να βάζεις τις φωτογραφίες στη θήκη του άλμπουμ, άλλη να παίρνεις έτοιμο ένα ψυχρό ψηφιακό.
Η υπόσταση του βιβλίου του δίνει και τη μαγεία του.
Μακάρι να μην μας την στερήσουν.

 

[Νηρηιδα]

Οοοοοοχι οχι οχι δεν ειμαι ετοιμη να το αποχωριστω! Το βαρος του στα χερια μου, την μυρωδια του χαρτιου, τις σελιδες που γυρνας, την βιβλιοθηκη που τα βαζω και τα"καμαρωνω".
Απο την αλλη βεβαια ειναι πολυ πρακτικο να εχεις ψηφιακο βιβλιο που δεν προκειται να σχιστουν/βραχουν/λεκιαστουν οι σελιδες του, να το χασεις, να το δανειστουν και να μην το επιστρεψουν, να κουβαλας 2.000 βιβλια μαζι σου και να χωρανε στην παλαμη σου.

 

[Σόφκι]

ποτέ δεν πρόκειται να είμαι έτοιμη για κάτι τέτοιο...Οπως και να το κάνουμε το βιβλίο είναι μια ιεροτελεστία...Το μυρίζεις το χαιδεύεις....Μια ψυχρή συσκευή ποτέ δεν θα είναι το ίδιο...Οπως με τις φωτογραφίες, όπως και με την αλληλογραφία....

 

[Γαία]

Το βιβλίο όπως το ξέρουμε υπάρχει επειδή δε μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Τα νέα μέσα δεν είναι πάντοτε κακά. Απλά πιστεύω ότι δενόμαστε περισσότερο με την ύλη, παρά με την ουσία. Ντάξει να διαλέγεις ανάμεσα σε παλιά και καινούρια, σε εξώφυλλα κλπ όσο υπάρχει η δυνατότητα, αλλά όταν μένεις εκεί, την ψιλοχάνεις τη μπάλα. Τα ebook είναι πρακτικότερα και η γνώση και οι απόψεις διαδίδονται πιο εύκολα.

 

[Σατανια]

Αν και λατρης του κλασικου εκτυπωμενου βιβλιου, εχω στραφει πια σχεδον απολειστικα στα E-Book!!! Οπως και να το κανουμε το διαβασμα ειναι ενα παρα πολυ
ακριβο χομπι!!! Μεσα σε ενα βραδυ κατεβασα περιπου 700 Βιβλια στα ελληνικα βιβλια ολων των ειδων, αλλα 500 στα ισπανικα (με την απατηλη φιλοδοξια να
φτασω στο επιπεδο που να μπορω να τα διαβασω ανετα) και εχω και αλλα 200 βιβλια στα αγγλικα! χωρια τα περιοδικα, χωρια τα comic!
Ειναι πολυ πιο ευκολο να τα ανταλλαξω με φιλους. Ειναι πιο πρακτικο! Ασε που με τοσες μετακομισεις που εχω κανει, ειναι πιο ευκολα στην μεταφορα τους!

 

[Φαροφύλακας]

(τεχνική σημείωση: Σατανια, πιστεύω πως πατάς έντερ εδώ κι εκεί μέσα στο κείμενό σου.. μην το κάνεις. Ίσως στην δική σου οθόνη να φαίνεται σωστά το κείμενό σου αλλά στους περισσότερους εμάς φαίνεται χάλια. Κάθε οθόνη έχει άλλη ανάλυση, άλλο μέγεθος κτλ. Απλά γράφε και αν φτάνει στην άκρη τής γραμμής άσε το να σπάσει μόνο του την σειρά.. οκ; )

Δες κι εδώ που το είχα σημειώσει σε άλλα μέλη που κάναν το ίδιο λάθος.

 

[Σατανια]

(τεχνική σημείωση: Σατανια, πιστεύω πως πατάς έντερ εδώ κι εκεί μέσα στο κείμενό σου.. μην το κάνεις. Ίσως στην δική σου οθόνη να φαίνεται σωστά το κείμενό σου αλλά στους περισσότερους εμάς φαίνεται χάλια. Κάθε οθόνη έχει άλλη ανάλυση, άλλο μέγεθος κτλ. Απλά γράφε και αν φτάνει στην άκρη τής γραμμής άσε το να σπάσει μόνο του την σειρά.. οκ; )

Δες κι εδώ που το είχα σημειώσει σε άλλα μέλη που κάναν το ίδιο λάθος.

θα προσπαθησω να το θυμαμαι!!!!! ειναι που με κουραζει οπτικα να βλεπω κειμενα σε τεραστιες σειρες.... και ειναι και ο λογος που μισοδιαβαζω τα κειμενα ολα!!! βγαζω δηλαδη ενα γενικο νοημα απο οτι λεξεις κοιταξω πεταχα

 

[Δροσούλα]

Δεν ξέρω αν ένας υπολογιστής σε μέγεθος ενός συνηθισμένου βιβλίου με μικρό πάχος και βάρος θα μπορέσει να υποκαταστήσει μια βιβλιοθήκη. Εγώ δε θα εμπιστευόμουν "μέσα του" βιβλία που θα ήθελα να κρατήσω για μια ζωή. Αν θα έπαιρνα κάποιον θα ήταν για να ξαλαφρώσω τη βιβλιοθήκη μου από τα βιβλία που δε διαβάζω ή θα χάριζα. Έχω ξαναπεί ότι συχνά "κατεβάζω" βιβλία από το δίκτυο, αλλά προτιμώ να τα τυπώσω και να τα διαβάσω αγγίζοντας το χαρτί. Ίσως να οφείλεται στο ότι δεν έχω την εμπειρία ή την εξοικείωση με τον τρόπο διαβάσματος στο PC, αλλά δε νομίζω ότι θα εξαφανιστούν τα κλασικά βιβλία. Τα περισσότερα εξάλλου με την πάροδο του χρόνου αποκτούν συλλεκτική αξία.

 

[Φαίη]

Μέχρις στιγμής ένα βιβλίο διάβασα στην οθόνη του υπολογιστή μου (το Johnny society του Γιάννη Φάρσαρη), και δεν μπορώ να πω πως το απόλαυσα και ιδιαίτερα! Δύσκολα θα το επιχειρήσω ξανά, κι αυτό μόνο εάν δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Το θεωρώ τρομερά άβολο λόγω της περίεργης στάσης που παίρνει το σώμα. Επιπλέον, είμαι μπροστά σε έναν υπολογιστή πολλές ώρες καθημερινά λόγω της δουλειάς μου, οπότε προτιμώ να τον αποφεύγω τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας.
Μα πάνω απ' όλα, νιώθω πως χάνεται η μαγεία που μπορεί να σου προσφέρει η ανάγνωση ενός βιβλίου, έτσι όπως την έχουμε συνηθίσει έως τώρα.
Οπότε ψηφίζω κι εγώ ΟΧΙ !

 

[Ρεγινόρα]

Θα απαντήσω εν συντομία:

1. Τα βιβλία είναι φτιαγμένα από πλήρως ανακυκλώσιμο υλικό, σε αντίθεση με τους Η/Υ (φορητούς ή μη), οπότε η οικολογική οικονομία ουσιαστικά επιτυγχάνεται.

2. Κανείς δεν εγγυάται ότι και στα e-books δεν μπορεί να συμβεί μελλοντικά το ίδιο, να υπάρχουν ηλεκτρονικές εκδοτικές εταιρείες που θα παίρνουν τα ανάλογα ποσοστά από τον καθένα που κάνει download το βιβλίο της επιλογής του.

3.Και γι'αυτό έχω μία επιφύλαξη. Πιο φθηνά ίσως γίνουν, λόγω μειωμένης ζήτησης, αλλά όχι απαραίτητα και πιο καλαίσθητα.

 

[Μαργαριτα]

οχι δεν ειμαι ετοιμη.για τους γνωστους λογους μυρωδιας κλπ.ειναι ευκολια σιγουρα αλλα τα εχουμε χασει ολα πια τιποτα αληθινο δεν κανουμε ολα σε μια οθονη γινονται ας μεινει και κατι αυθεντικο.ακομα και στο θεμα γραφης παντα μου αρεσε να γραφω στο χερι παρα να γραφω ακουγοντας αυτο το θορυβο απο το πληκτρολογιο αλλα την πατησα και τωρα παλευω να περασω τις δημιουργιες μου στο pc και πλεον γραφω μονο εδω...αλλα δεν θα αντεξω να διαβαζω κι εδω!!!!!

 

[Φαροφύλακας]

παρεμπιπτόντως, το να διαβάζεις στο πισί είναι πολύ αντι-οικολογικό καθώς καταναλώνεις πολλή ενέργεια.. Τώρα ένα χαμηλής κατανάλωσης μηχανάκι, φαντάζομαι πως είναι σχετικά οκ. Το πρόβλημα είναι οι μπαταρίες. Για να φτιαχτεί μια μπαταρία αλλά και για να ανακυκλωθεί καταναλώνεται τραγικά πολλαπλάσια ενέργεια από αυτήν που περικλείει.

Αυτό που ίσως δεν ξέρουν οι πολλοί είναι πως οι υπολογιστές και τα σχετικά μηχανάκια χρησιμοποιούν πολύ σπάνια στοιχεία τού περιοδικού πίνακα και χρειάζονται οπωσδήποτε ανακύκλωση. Δυστυχώς, πολλά απλά πετιούνται και καταλήγουν στις χωματερές.

Βέβαια, όλοι εδώ καταναλώνουμε ενέργεια και χρησιμοποιούμε υπολογιστές οπότε και να διαβάσουμε κανα ηλεβιβλίο σε οθόνη, δεν τρέχει πραγματικά κάτι.

Για μένα η μεγαλύτερη επιφύλαξη παραμένει πως με το πέρασμα των χρόνων τα βιβλία παραμένουν εκεί ενώ τα ηλεβιβλία δεν θα τα βρίσκεις γιατί θα έχει χαθεί το μηχανάκι, ή θα έχει χτυπήσει ο σκληρός, ή θα έχει αλλάξει το στάνταρ κτλ. κτλ. Θα έχεις δώσει πολλά λεφτά και πραγματικά, παίζει σημαντικά, στην τελική να μείνεις με άδεια χέρια.

 

[Πολυξενη]

Δεν ξέρω αν είναι οικολογικό αλλά οικονομικό είναι σίγουρα. Κατέβασα πρόσφατα 400 βιβλία ( ευχαριστούμε Μαργαρίτα για το site ) που ανάμεσα τους υπάρχουν πολλά που ήθελα να αγοράσω, θα τα ήθελα στη βιβλιοθήκη μου αλλά αφου έχω τη δυνατότητα να τα διαβάσω δε με πειράζει να τα έχω στον υπολογιστή.

 

[Ελένιον]

Οπωσδήποτε ελπίζω να συνεχίσουν να τυπώνονται βιβλία πάντα

ποτέ δε θα είμαι έτοιμη να αποχωριστώ το χαρτί και το βιβλίο,
αν το πάω παραπέρα πρέπι να σκεφτώ και έναν κόσμο χωρίς βιβλιοπωλεία.
Θα ήταν σαν καταστήματα ηλεκτρονικών!
από την άλλη δε με πειράζει να έχω και τα δύο
μου αρέσει η ιδέα όταν ταξιδεύω να έχω μια μικρούλα συσκευή
αντί για 3-4 βιβλία και μέσα στη συσκευή ατέλειωτες επιλογές.

Συμφωνώ με την Πολυξένη.
Ίσως η Ελλάδα με το μόνιμο χαρακτηριστικό της μικρής αγοράς να διαφοροποιηθεί λίγο ή έστω καθυστερήσει.
Κι έχω κι εγώ όλες αυτές τις απορίες κατά πόσο αγοράζοντας ένα ηλεβιβλίο θα το έχω πάντα, γιατί να μην είναι αισθητά φτηνότερο από το βιβλίο-βιβλίο (μήπως εύκολα αντιγράφεται και κυκλοφορεί από τον έναν στο άλλον δωρεάν πια; ) και τέλος πάντων σε προηγούμενες απεργίες της ΔΕΗ, άναβες ένα κεράκι και διάβαζες.
Το μόνο που έχω κατεβάσει είναι ένα μικρό του Φώκνερ ( Ο καπνός; ), ένα χρόνο πριν κι ακόμη δεν...
(Ο όρος ηλε-βιβλίο με παραπέμπει στον ήλιο. Παίρνω τον πρώτο τόμο του Τολστόι και πάω έξω να το διαβάσω. Θα βλέπω και τη θάλασσα. Αλλά να, τώρα που θα πάω μία εβδομάδα διακοπές και θα κουβαλάω το βαρίδι μπορεί να ηλελλάξω γνώμη)

 

[Μήτις]

Μια ξαδέρφη μου, άρτι αφιχθείσα από Αμερική μου είπε πως της έκανε εντύπωση που το e book δεν είναι δημοφιλές στην Ελλάδα. Απ'ότι κατάλαβα εκεί το προτιμούν σχεδόν όλοι, ελπίζω σε λίγα χρόνια να μην ισχύει το ίδιο και εδώ...

 

[Πεταλούδα]

Ο αμερικάνος συγγραφέας Τζόναθαν Φρέιζεν υποστηρίζει την έντυπη μορφή του βιβλίου.

 

[Λευτέρης Λ]

Τα όποια επιχειρήματα για τα πλεονεκτήματα των ηλεκτρονικών «βιβλίων» εδράζονται σε μια λογική που σκοπό έχει να αγγίξει τις παρακάτω ευαίσθητες χορδές των αναγνωστών/καταναλωτών:
Α) εξασφάλιση πλήθους «βιβλίων» με ελάχιστο ως μηδενικό κόστος
Β) ενοχικά σύνδρομα απέναντι στην οικολογική επιβάρυνση που συνεπάγεται η υλοτομία

Μερικές σκέψεις …

Το βιβλίο είναι μια οντότητα με σώμα και ψυχή. Όπου σώμα η υλική του υπόσταση και ψυχή το περιεχόμενο. Η φρενίτιδα της εξάπλωσης των ηλεκτρονικών βιβλίων εντάσσεται σε μια τακτική που αποτέλεσε την αφετηρία της ανάπτυξης της δυτικής επιστήμης και τελικά τον υποβιβασμό της σε Τεχνολογία: διχοτόμηση του σώματος της αρμονίας, σπάσιμο της διαλεκτικής σχέσης μεταξύ πνεύματος και ύλης…η δυτική επιστήμη αγνόησε τη διαλεκτική αυτή και προχώρησε στον οριστικό διαχωρισμό των δύο παραπάνω συστατικών μερών…και κατά την περίοδο της Αναγέννησης, το σώμα έγινε κορμί στους πίνακες του Μιχαήλ Άγγελου και το πνεύμα απλή εγκεφαλική ενασχόληση στον Καρτέσιο…(και σε ύστερες εποχές, κοντινές στη δική μας, η πτώση του σώματος συνεχίστηκε και το κορμί του Μιχαήλ Άγγελου τελικά εκπορνεύτηκε)…η Αρχαία Ελληνική διαλεκτική του Ηράκλειτου, του Πυθαγόρα και τόσων άλλων αλλά και η Κινεζική προσέγγιση του Ταοϊσμού περί αδιάσπαστης ενότητας των πάντων πήγαν περίπατο…

Τέλος πάντων, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να ισχυρίζεται κάποιος ότι είναι κάτοχος βιβλίων, όταν η υπόστασή τους εξαρτάται από τη θέση «on» ή «off» ενός διακόπτη. Περισσότερο για Κβαντομηχανική μου κάνει, παρά για οτιδήποτε άλλο. Ύπαρξη εν δυνάμει… (με παραπέμπει επίσης στους εικονικούς φίλους στα διάφορα site «κοινωνικής δικτύωσης». Τι ευτυχία! Μπορώ να επιλέξω από το αμέτρητο πλήθος των πιστών που έχουν αναληφθεί στον Κυβερνοχώρο οποιονδήποτε θεωρήσω ότι «πνευματικά» συμβαδίζει μαζί μου…γιατί από σώμα, δυστυχώς μας τελείωσε…)
Αν το κολπάκι με το απροσμέτρητο πλήθος των βιβλίων των οποίων είμαι κάτοχος (τακτοποιημένα όλα φυσικά στην κβαντική βιβλιοθήκη μου) δεν πιάσει, προχωράμε στα «βαριά χαρτιά»…οικολογική συνείδηση…είναι ιδιαίτερα trendy όρος και απαραίτητο ιδίωμα και χαρακτηριστικό των «Πολιτών του Κόσμου» που χάνουν τον ύπνο τους επειδή λέει καταστρέφονται τα δάση μόνο και μόνο επειδή κάποιοι ασυνείδητοι γουστάρουν να διαβάζουν βιβλία και όχι «βιβλία»…μου θυμίζει μια αληθινή ιστορία η οποία είχε αποτελέσει τη βάση για ένα επεισόδιο αμερικανικού (φυσικά) reality…μια οικογένεια ζούσε σ’ ένα σπίτι-σκουπιδαριό όπου εκατομμύρια διαφορετικά είδη βακτηρίων και μυκήτων έκαναν πάρτι αφού η «σπιτονοικοκυρά» δεν χρησιμοποιούσε καθαριστικά ή λευκαντικά στη μπουγάδα της (ουσιαστικά δεν έκανε καθόλου μπουγάδα)…αυτά τα καταραμένα χημικά είναι επικίνδυνα για το περιβάλλον επειδή δεν βιοδιασπώνται…και σαν υπεύθυνη πολίτις, έπραττε (ή μάλλον δεν έπραττε) αναλόγως…(τα μέλη της οικογένειας τελικά γλίτωσαν στο τσακ τη χολέρα με την παρέμβαση των υπευθύνων της εκπομπής ).
Αυτή η περίφημη οικολογική συνείδηση πρέπει να είναι όρος ιδιαίτερα ελαστικός…μπορούμε να την ξαπλώσουμε στο κρεβάτι του Προκρούστη και να την περιποιηθούμε ανάλογα με τις περιστάσεις…

 

[Λευτέρης Λ]

Δυο λόγια ακόμα, σα συνέχεια κάποιας προηγούμενης ανάρτησης...
Το ζητούμενο για τους κρατούντες είναι η αποδόμηση της κοινωνίας - τοπικά και ευρύτερα – και η «επανίδρυσή» της στη βάση καινούριων προτύπων σχέσεων και συμπεριφορών. Τα συλλογικά ιδεώδη που ως τώρα λειτούργησαν σαν δυνάμεις συνοχής πρέπει να πληγούν. Με βάση τη λογική αυτή, οτιδήποτε παραπέμπει σε δομές που είναι αναγνωρίσιμες και γενικά αποδεκτές θα πρέπει να αντικατασταθεί με κάτι άλλο που μόνο προσχηματικά θα σχετίζεται με το παλιό και ουσιαστικά θα το υποκαθιστά έχοντας αφαιρέσει τη δυναμική του. Η μετάβαση βέβαια θα γίνει «βελούδινα», καθώς η βίαιη και εξαναγκασμένη μεταστροφή θα δημιουργήσει αμυντικά αντανακλαστικά ( μπορείς να βράσεις ένα ζωντανό ψάρι χωρίς να σπαρταρήσει ούτε για μια στιγμή, αν έχεις την υπομονή να αυξάνεις τη θερμοκρασία του νερού με πολύ-πολύ αργό ρυθμό)
Μία από τις τακτικές που χρησιμοποιείται είναι αυτή του Δούρειου Ίππου: πλασάρουμε κάτι νέο που είναι απλό, χρηστικό, ανέξοδο, γρήγορο και που παράλληλα μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση «απελευθέρωσης» ή «πολλαπλών δυνατοτήτων». Αυτό είναι το περιτύλιγμα, που αποτελεί και πεδίο δράσης και αιχμή της Τεχνολογίας. Ο καταναλωτής, εθισμένος ήδη στο ρόλο του αποστασιοποιημένου θεατή που για χρόνια υποδύεται μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης, εντυπωσιάζεται από το «πακέτο δυνατοτήτων» που του προσφέρεται και είναι πλέον πρόθυμος να ανταλλάξει κομμάτια από τον ίδιο του τον εαυτό ή να εγκαταλείψει παραδοσιακά στερεότυπα προς χάριν :
- της γρήγορης και εύκολης πρόσβασης σε πληροφορίες για τις οποίες έχει πειστεί ότι του είναι απαραίτητες
- της δικτύωσής του με προφίλ ανθρώπων τα οποία μάλιστα – καταναγκαστικά - πρέπει να θεωρήσει «φίλους»
- της – εικονικής βέβαια – αίσθησης «κατοχής» αντικειμένων των οποίων έχει καταργηθεί η υλική υπόσταση ( εδώ «κολλάει» το ηλεκτρονικό βιβλίο για το οποίο και ο λόγος)
Οτιδήποτε συνδέει τον άνθρωπο με το παρελθόν, οτιδήποτε του θυμίζει και του υπογραμμίζει την αίσθηση κοινότητας και αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον του, σταδιακά θα υποκατασταθεί με πλαστές, εικονικές δομές, εύκολα ελέγξιμες, ρευστές, ευμετάβλητες και υπαρκτές μόνο εν δυνάμει (βλ. διακόπτης και θέσεις «on» και «off» )

 

[Ο Τρίτος Φάουστ]

Όταν ήμουν στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο ή και στο Λύκειο μία ερώτηση με βασάνιζε στον Αγιασμό: Θα μας μοιράσουν τα βιβλία ή όχι; Να ξέρω να πάρω και την τσάντα μου. Και μόλις γύριζα στο σπίτι με μια αγκαλιά βιβλία, ζωγραφιζόταν η απογοήτευση. "Πολλά βιβλία θα έχουμε φέτος. Μα τι θα τα κάνουμε όλα αυτά;" Πίσω όμως από κάθε προσωπείο κρύβεται η αγάπη και η λαχτάρα των παιδιών που αποκτούν ένα καινούριο αντικειμένο. Άρχιζα λοιπόν να γράφω παντού το όνομά μου και να ξεφυλλίζω... Και πάντα έπιανα τον εαυτό μου να σηκώνω προσεκτικά το βιβλίο και να το μυρίζω. Θεέ μου, αυτή η οσμή του χαρτιού ακόμη και σήμερα μου προκαλεί την ίδια αίσθηση και λαχτάρα. Μέσα σε λίγες ώρες, τα βιβλία ήταν οι νέοι μου σύντροφοι για το σχολείο.
Όταν τοποθετήθηκα για πρώτη φορά ως δάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο ανέλαβα την Γ' Τάξη. "Αυτά εδώ είναι τα βιβλία σου. Παραπέρα είναι τα τετράδια εργασιών", μου είπε ο διευθυντής, που αργότερα έμελλε να γίνει ένας καλός φίλος και δεύτερος πατέρας. Πρώτη φορά έβλεπα τα καινούρια βιβλία, που τόσες συζητήσεις και κριτικές είχαν γίνει για αυτά. "Τα ανθολόγια θα αργήσουν. Μπορεί και να μην έρθουν καθόλου... Πάρε ένα από το καθένα και καλή σου σταδιοδρομία". "Μα αυτά θυμίζουν εγχειρίδια αγγλικής στο μέγεθος" σκέφτηκα. Σα γύρισα σπίτι τα παράτησα σε ένα τραπέζι και κάθισα σε μια πολυθρόνα. Τα κοιτούσα και σα να μην τα ήθελα, σαν να μου προκαλούσαν μία αποστροφή χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο. "Θα ξεφυλλίσω ένα να δω". Πήρα το βιβλίο της Ιστορίας και το άνοιξα. Ξανά η ίδια μυρωδιά βγήκε από τα βιβλία, όπως τότε που ήμουν μαθητής. Αυτό ήταν! Δε χρειάστηκε τίποτα παραπάνω για να τα αγαπήσω.
Αγαπώ το πνεύμα, τις ιστορίες, το μήνυμα που έχει να μου δώσει το βιβλίο, μα αγαπώ επίσης και την ύλη του, αυτή που μπορεί να γοητεύσει τις αισθήσεις μου. Αυτή ήταν που μου χάρισε την υπέροχη οσμή που με έκανε να λατρεύω τα βιβλία, αυτή ήταν που ασκούσε την όρασή μου στην ανάγνωση, αυτή που μου πόνεσε τα χέρια από το βάρος της, αυτή που μου έκλεινε τα αυτιά και το στόμα για να ακούω και να μιλώ με τους ήρωες.

 

[Χρυσηίδα]

Το έθεσες πολύ ωραία, Τρίτε Φάουστ. Έθεσες την παράμετρο του αντικειμένου, της ύλης, που δεν γίνεται να χάσει τη γοητεία της με κανένα τρόπο. Άλλο "ξεφυλλίζω" ένα ebook, άλλο ξεφυλλίζω ένα βιβλίο. Στο δεύτερο ξεφύλλισμα εμπλέκονται τόσες αισθήσεις. Μπορεί να μην διανοούμαστε τη ζωή μας χωρίς υπολογιστή πλέον, μπορεί οι υπολογιστές να έλυσαν τα χέρια μας σε τόσα πράγματα, αλλά στον συγκεκριμένο τομέα που συζητάμε εδώ, δεν νομίζω να υποσκελίσουν ποτέ το χειροπιαστό βιβλίο.