Έχει διαβάσει κανείς Π. Ντ. Τζέιμς;
- Thread starter Ιωάννης
- Start date
Περιγραφή συγγραφέως: Π. Ντ. Τζέιμς
Η Π. Ντ. Τζέιμς γεννήθηκε στην Oξφόρδη το 1920. Από το 1949 ως το 1968 εργάστηκε στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας και από το 1968 ως το 1979 στο εγκληματολογικό τμήμα της Βρετανικής Αστυνομίας. Έχει γράψει πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα, βραβεύτηκε στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στην Ιταλία και στη Σουηδία και θεωρείται η σημαντικότερη σύγχρονη Βρετανίδα συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων. Tο 2000, στα ογδοηκοστά της γενέθλια, χρήστηκε Bαρόνη του Xόλαντ Παρκ ως επιβράβευση της προσφοράς της στα βρετανικά γράμματα.
Βιβλιογραφία:
Περίπτωση δικαιοσύνης (2000), Τεχνάσματα και επιθυμίες (2002), Θάνατος στην Iερατική Σχολή (2004), H αίθουσα φόνων (2006) και O φάρος (2007) Αθώο αίμα (2009)Θάνατος σε ιδιωτική κλινική(2010)..
Κατά τη γνώμη μου, έχοντας διαβάσει μόνο ένα της βιβλίο, μ'άρεσε πάρα πολύ...Η πλοκή αλλά και η αφήγηση..Το θάνατος σε ιδιωτική κλινική που διάβασα δεν με κούρασε και κράτησε το ενδιαφέρον μου μέχρι και την τελευταία σελίδα.Το λογοτεχνικό ύφος που χρησιμοποιεί αν και στην αρχή ήμουν λίγο διαστακτικός για το εάν θα μου αρέσει τελικά το απόλαυσα. Τώρα δεν ξέρω εάν διαβάζοντας και τα υπόλοιπα βιβλία της θα αλλάξω γνώμη για την συγγραφέα πάντως το συγκεκριμένο βιβλίο της ήταν φανταστικό και το συνιστώ σε όλους ανεπιφύλακτα.
Η Π. Ντ. Τζέιμς γεννήθηκε στην Oξφόρδη το 1920. Από το 1949 ως το 1968 εργάστηκε στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας και από το 1968 ως το 1979 στο εγκληματολογικό τμήμα της Βρετανικής Αστυνομίας. Έχει γράψει πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα, βραβεύτηκε στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στην Ιταλία και στη Σουηδία και θεωρείται η σημαντικότερη σύγχρονη Βρετανίδα συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων. Tο 2000, στα ογδοηκοστά της γενέθλια, χρήστηκε Bαρόνη του Xόλαντ Παρκ ως επιβράβευση της προσφοράς της στα βρετανικά γράμματα.
Βιβλιογραφία:
Περίπτωση δικαιοσύνης (2000), Τεχνάσματα και επιθυμίες (2002), Θάνατος στην Iερατική Σχολή (2004), H αίθουσα φόνων (2006) και O φάρος (2007) Αθώο αίμα (2009)Θάνατος σε ιδιωτική κλινική(2010)..
Κατά τη γνώμη μου, έχοντας διαβάσει μόνο ένα της βιβλίο, μ'άρεσε πάρα πολύ...Η πλοκή αλλά και η αφήγηση..Το θάνατος σε ιδιωτική κλινική που διάβασα δεν με κούρασε και κράτησε το ενδιαφέρον μου μέχρι και την τελευταία σελίδα.Το λογοτεχνικό ύφος που χρησιμοποιεί αν και στην αρχή ήμουν λίγο διαστακτικός για το εάν θα μου αρέσει τελικά το απόλαυσα. Τώρα δεν ξέρω εάν διαβάζοντας και τα υπόλοιπα βιβλία της θα αλλάξω γνώμη για την συγγραφέα πάντως το συγκεκριμένο βιβλίο της ήταν φανταστικό και το συνιστώ σε όλους ανεπιφύλακτα.
Είναι το μόνο από τα βιβλία της το οποίο μόνο από την περίληψη με έκανε να βαριέμαι!Αν και έχω διαβάσει μόνο ένα δικό της <θάνατος σε ιδιωτική κλινική> μπορώ να πω ότι μου άρεσε αν και δεν κατάλαβα το τέλος του(ή δεν μου άρεσε καθόλου έτσι όπως τελείωσε).Έχεις δίκιο σε αυτο...
Αυτό ακριβώς το βιβλίο σκεφτόμουν να αγοράσω αυτές τις μέρες! Είναι από τα πρώτα της James και γι'αυτό ίσως να μην είναι και τόσο ελκυστικό. Θα το ξανασκεφτώ αν θα το αγοράσω μετά το σχόλιό σου...
Η P.D. James θεωρείται από κοινό και κριτικούς ως η διάδοχος της Αγκάθα Κρίστι, αν και η ίδια λέει πως δεν την θαυμάζει ως συγγραφέα παρόλο τον σεβασμό που τρέφει απέναντι της παραδεχόμενη πως πρόκειται για φαινόμενο που θα προκαλεί πάντα το ενδιαφέρον του αναγνωστικού - και όχι μόνο – κοινού λόγω της αξιοσημείωτης παραγωγής που έχει.
Το έργο της Αγγλίδας συγγραφέως συνδυάζει τη δυνατή πλοκή με τους ψυχολογικά δυνατούς χαρακτήρες. Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί περί τα 14 βιβλία της εκ των οποίων τα:
1. Μια άψογη δολοφονία (2012)
2. Θάνατος σε ιδιωτική κλινική (2010)
3. Αθώο αίμα (2009)
4. Ο Φάρος (2007)
5. Περίπτωση δικαιοσύνης ( 2007)
6. Θάνατος στην Ιερατική Σχολή ( 2007)
7. Η αίθουσα των φόνων (2006)
8. Τεχνάσματα και επιθυμίες (2002)
κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
Στον κινηματογράφο έχουν μεταφερθεί:
1. «Τα παιδιά των Ανθρώπων» (Childern of Men)(2007) σε σκηνοθεσία Alfonso Cuaron (γνωστού από τις ταινίες «Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» και «Quantum of Solace»).
2. «Θάνατος στην Ιερατική Σχολή» (2001)(Death in holy Orders) παραγωγής 2003 σε σκηνοθεσία Johnny Campell , και
3. «Η Αίθουσα των φόνων» (2003)(The Murder room) παραγωγής 2004 σε σκηνοθεσία Darmuid Lawrence.
Στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης «Οι κεραίες της εποχής μας» που μεταδόθηκε το 2012 ο επιμελητής και παρουσιαστής της εκπομπής Ανταίος Χρυσοστομίδης παρουσιάζει την P.D. James σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην οποία η συγγραφέας αναλύει την λογοτεχνική της διαδρομή.
Αυτή η «καρτουνίστικη» φυσιογνωμία της αστυνομικής λογοτεχνίας, με το γνωστό αγγλικό φλεγματικό χιούμορ, περιγράφει πως στράφηκε στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, πως αντιλαμβάνεται την πλοκή των αστυνομικών μυθιστορημάτων, πως δομεί τους χαρακτήρες των ηρώων της και άλλα πολλά.
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να την παρακολουθήσει εδώ
Το έργο της Αγγλίδας συγγραφέως συνδυάζει τη δυνατή πλοκή με τους ψυχολογικά δυνατούς χαρακτήρες. Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί περί τα 14 βιβλία της εκ των οποίων τα:
1. Μια άψογη δολοφονία (2012)
2. Θάνατος σε ιδιωτική κλινική (2010)
3. Αθώο αίμα (2009)
4. Ο Φάρος (2007)
5. Περίπτωση δικαιοσύνης ( 2007)
6. Θάνατος στην Ιερατική Σχολή ( 2007)
7. Η αίθουσα των φόνων (2006)
8. Τεχνάσματα και επιθυμίες (2002)
κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
Στον κινηματογράφο έχουν μεταφερθεί:
1. «Τα παιδιά των Ανθρώπων» (Childern of Men)(2007) σε σκηνοθεσία Alfonso Cuaron (γνωστού από τις ταινίες «Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» και «Quantum of Solace»).
2. «Θάνατος στην Ιερατική Σχολή» (2001)(Death in holy Orders) παραγωγής 2003 σε σκηνοθεσία Johnny Campell , και
3. «Η Αίθουσα των φόνων» (2003)(The Murder room) παραγωγής 2004 σε σκηνοθεσία Darmuid Lawrence.
Στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης «Οι κεραίες της εποχής μας» που μεταδόθηκε το 2012 ο επιμελητής και παρουσιαστής της εκπομπής Ανταίος Χρυσοστομίδης παρουσιάζει την P.D. James σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην οποία η συγγραφέας αναλύει την λογοτεχνική της διαδρομή.
Αυτή η «καρτουνίστικη» φυσιογνωμία της αστυνομικής λογοτεχνίας, με το γνωστό αγγλικό φλεγματικό χιούμορ, περιγράφει πως στράφηκε στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, πως αντιλαμβάνεται την πλοκή των αστυνομικών μυθιστορημάτων, πως δομεί τους χαρακτήρες των ηρώων της και άλλα πολλά.
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να την παρακολουθήσει εδώ
Εντάξει! Έδωσες ό,τι χρήσιμη πληροφορία υπάρχει για την εν λόγω συγγραφέα. Και βιβλιογραφία, και μεταφορές στον κινηματογράφο και συνέντευξη. Το μόνο που χρειάζεται να κάνω είναι να βάλω κονιάκ στο ποτήρι και να ανάψω την πίπα.Υ.Γ.
Ψήθηκα άσχημα για την πρώτη ταινία (και το αντίστοιχο βιβλίο). Η δεύτερη μου θύμισε "Όνομα του ρόδου" ή κάνω λάθος (η υπέροχη μουσική που ακούγεται είναι, άραγε, από το soundetrack της ταινίας; )
Last edited:
Μου έχουν φέρει δώρο το Death Comes to Pemberly ("συνέχεια" του Περηφάνεια και Προκατάληψη) αλλά δεν το έχω διαβάσει ακόμα...
Ονειρευτή, πολύ ωραίο το βίντεο, δεν το είχα υπόψιν
Και, λογικά, πρέπει να υπάρχουν κι αλλες συνεντεύξεις συγγραφέων στο ηλεκτρονικό αρχείο της κρατικής τηλεόρασης.
Πάντως,
θα μπορούσε να πάρει τη συνέντευξη κάποιος που να ξέρει καλύτερα αγγλικα και θα έπρεπε να περιοριζοταν λίγο η ανάγνωση αποσπασμάτων και τα τρέιλερ των ταινιών - μ'αυτά και μ'άυτά, η συνομιλία τελικά δεν ξεπέρασε τη μισή ώρα
εχω διαβασει εφτα βιβλια της κ σκοπευω να διαβασω κι αλλα.υπαρχει πολυ μυστηριο κι ακομα περισσοτερη ατμοσφαιρα μυστηριου.στο φιναλε ο ταξιαρχος νταγκλις -που ειναι κ επιτυχημενος ποιητης-δεν συγκεντρωνει τους υποπτους ολους μαζι για να τους παρουσιασει τη λυση αλλα συνηθως το κανει μαζι με την υπαστυνομο μισκιν,η οποια προερχεται απο τα χαμηλα κοινωνικα στρωματα.σε αντιθεση με την αγκαθα κριστι που ολοι οι εμπλεκομενοι ειναι κυριως πλουσιοι η αριστοκρατες, η τζεημς - οπως κ ο κοναν ντουλ-στις ιστοριες τους δεν εχουν περιορισμους.νομιζω μαλιστα στο παρελθον, πως εχει κατηγορισει την κριστι οτι οι ιστοριες της προερχονται κυριως απο την αριστοκρατικη ζωη που ειχε ζησει.οπως και να χει,τα βιβλια της μ αρεσουν-αν κ καποιες φορες εχω την εντυπωση οτι παρουσιαζει τους αγγλους ως μια ανωτερη φυλη.
"Τα Παιδιά των Ανθρώπων" είναι μια καλογυρισμένη ταινία Κουικάρα, η οποία κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η δράση της λαμβάνει χώρα στο όχι πολύ μακρινό μέλλον στο οποίο οι γυναίκες είναι στείρες, με αποτελέσμα να μην υπάρχουν πλέον γεννήσεις και το ανθρώπινο είδος να οδεύει προς εξαφάνιση. Εκτός από μία γυναίκα που καταφέρνει και φέρνει στο κόσμο ένα παιδί. (Η συνέχεια επί της οθόνης)
Πρωταγωνιστούν ο Clive Owen, Michael Cain και Julianne Moore.
(Για τις άλλες δύο τώρα δεν έχω υπ' όψιν μου κάτι περισσότερο, εκτός των σχετικών τρέιλερ που παρέθεσα. Πιθανόν να πρόκειται για ταινίες που ίσως γυρίστηκαν για λογαριασμό του BBC. Αν κάποια στιγμή πέσουν στην αντίληψη μου θα τις δω και θα εκφέρω άποψη).
Επίδοξε, όντως υπάρχουν και άλλες αρκετά ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις από την συγκεκριμένη εκπομπή, όπως του Έκο, του Γιάλομ του Βλάντιμιρ Μακάνιν του Γκούναρ Στόλεσεν και πολλών ακόμα γνωστών συγγραφέων.
(Και επειδή είμαι καλός άνθρωπος, εδώ μπορείτε να βρείτε το ευρετήριο και να παρακολουθήσετε ότι σας ενδιαφέρει)!
Last edited:
Να το κανεις συντομα! :D Εγω σκεφτομαι να το παραγγειλω απ'το ιντερνετ..
Να προσθέσω κ γω την άποψη μου. Είχα διαβάσει ένα καλοκαίρι τον "Μαύρο Πύργο" και δεν μου πολυάρεσε, μάλλον δεν θα το πρότεινα. Αυτές τις μέρες διαβάζω τον "θάνατο του εμπειρογνώμονα" κ ήδη από την αρχή του βρίσκω τις πολύ συχνές περιγραφές του περιττές αν όχι κουραστικές, όπως και τα πολλά πρόσωπα που παρουσιάζει. Ακόμα δεν το έχω τελειώσει βέβαια.
Είχε προηγηθεί "ο τρελός για δέσιμο" του Τζ. Τζέιζ που διαβάστηκε μονορούφι κ ίσως η σύγκριση δεν είναι και τόσο δίκαιη.
Είχε προηγηθεί "ο τρελός για δέσιμο" του Τζ. Τζέιζ που διαβάστηκε μονορούφι κ ίσως η σύγκριση δεν είναι και τόσο δίκαιη.
Αυτό το περιμένω πώς και πώς να μεταφραστεί στα ελληνικά! Έχει μεταφραστεί επομένως ή σου το έφεραν στα αγγλικά, Χαριποτερίστρια;
Δεν με χαλάει να το πάρω στα αγγλικά, αλλά επειδή έχω όλη την Ώστεν στα ελληνικά, θα ήθελα να το έχω κι αυτό μεταφρασμένο, ως συμπλήρωμα της Περηφάνειας.
Στα αγγλικά μου το έφεραν, δε νομίζω ότι έχει μεταφραστεί ακόμα! Το διάβασα πέρισι το καλοκαίρι, και η αλήθεια είναι ότι δεν με ξετρέλανε... Δεν μου κολλάει τελικά η ιδέα του φόνου και των ερευνών με τον κόσμο της Ώστεν! Πριν από κανένα χρόνο γυρίστικε πάντως και μίνι-σειρά από το BBC:
Αυτό το σημείο με προβλημάτισε κι εμένα! Θα μου αρέσει να διαβάσω για ένα έγκλημα στα πλαίσια του έργου της Ώστεν; Νομίζω ότι θα το αγοράσω έτσι κι αλλιώς, όταν μεταφραστεί, σαν συμπλήρωμα της Π&Π, όπως είπα, αλλά κρατώ μικρό καλάθι... ;)
Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα η γραφή της, η Αίθουσα Φόνων είναι αρκετά καλό. Θυμίζει Άγκαθα Κρίστι αλλά στο πιο σοβαρό, κυνικό και αποστασιοποιημένο.
Είχε γράψει και ένα διήγημα για ένα φόνο τα Χριστούγεννα, και μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν κάπως ειρωνική ως προς το ύφος της Κρίστι. Την είχα διαβάσει σε μια ανθολογία για χριστουγεννιάτικες αστυνομικές ιστορίες, όπου περιελάμβανε και μια ιστορία της Κρίστι και η σύγκριση ήταν αναπόφευκτη. Μόνο που δεν θυμάμαι τον τίτλο...
Είχε γράψει και ένα διήγημα για ένα φόνο τα Χριστούγεννα, και μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν κάπως ειρωνική ως προς το ύφος της Κρίστι. Την είχα διαβάσει σε μια ανθολογία για χριστουγεννιάτικες αστυνομικές ιστορίες, όπου περιελάμβανε και μια ιστορία της Κρίστι και η σύγκριση ήταν αναπόφευκτη. Μόνο που δεν θυμάμαι τον τίτλο...