Αγαπημένα ιστορικά μυθιστορήματα
- Thread starter Λαλένα
- Start date
Δεν είναι αλληγορία. Μια εξιστόριση είναι. Το λεει και ο τίτλος, άλλωστε: "Maus: a surviver's tale" δηλ. "Maus: η ιστορία ενός επιζώντα".
φυσικα ολα της Πηνελοπης Δελτα!!!
μου αρεσε πολυ το "ιμαρετ" του Γ.Καλπουζου, το "ενας σκουφος απο πορφυρα" της Μαρως Δουκα, αρκετα το "πηραν την Πολη πηραν την" της Λαμπαδαριδου. παλιοτερα ειχα διαβασει μερικα της Mary Renault κ του Μανφρετι, για λιγο με ενθουσιασαν, ο Μανφρετι περισσοτερο
συμπαθητικο το "ευπολις ο κωμωδιογραφος" κ το "με εναντιους ανεμους" της Αννα Γκερτσου-Σαρρη για την θρακιωτισσα ηρωιδα του '21 τη Δομνα Βιζβυζη, "η προφυρα κ η ελια" του Σινουε
λατρευω αυτο το ειδος...
μου αρεσε πολυ το "ιμαρετ" του Γ.Καλπουζου, το "ενας σκουφος απο πορφυρα" της Μαρως Δουκα, αρκετα το "πηραν την Πολη πηραν την" της Λαμπαδαριδου. παλιοτερα ειχα διαβασει μερικα της Mary Renault κ του Μανφρετι, για λιγο με ενθουσιασαν, ο Μανφρετι περισσοτερο
συμπαθητικο το "ευπολις ο κωμωδιογραφος" κ το "με εναντιους ανεμους" της Αννα Γκερτσου-Σαρρη για την θρακιωτισσα ηρωιδα του '21 τη Δομνα Βιζβυζη, "η προφυρα κ η ελια" του Σινουε
λατρευω αυτο το ειδος...
μερικες φορες κ τα ιστορικα-αστυνομικα μυθ.ειναι καλα.μπορει να μην εχουν την φοβερη πλοκη,αλλα σε ταξιδευουν σε αλλη εποχη κ εκτος του οτι εχεις ενα μυστηριο να λυσεις παιρνεις κ πολλες πληροφοριες για τις κοινωνικες δομες αλλα κ τις συνηθειες των ανθρωπων της εποχης {ο αριστοτελης ντετεκτιβ π.χ.}
Εννοεις της Doody Margaret. Εχει γράψει 4-5 με ήρωα τον Αριστοτέλη Ντετέκτιβ. Δεν έχω διαβάσει ακόμη αλλά θα αγοράσω κανένα. Μου αρέσει και μενα αυτό το πάντρεμα ιστορικού μυθιστορήματος και αστυνομικής πλοκής διότι ήμουν λάτρης της Αgatha Christie και είμαι λάτρης και της Ιστορίας. Από ελληνικά έχω διαβάσει δύο του Θάνου Κονδύλη τα Έρωτας Δολοφόνος και Τα Μάτια του Δράκοντα. Καλά ήταν!
Ευχαριστώ, Απόλλωνα! Τώρα ξέρω από που ν' αρχίσω!
(εκτός απ'τη Διδώ Σωτηρίου δεν έχω διαβάσει κανέναν απ' αυτούς που αναφέρεις, και λατρεύω τα ιστορικά!)
Με καθαρά υποκειμενικά κριτήρια, τα αγαπημένα μου ιστορικά μυθιστορήματα είναι:
1. Στίβεν Πρέσφιλντ: Οι πύλες της φωτιάς. Μια ολοζώντανη απεικόνιση της αρχαίας Σπάρτης και της μάχης των Θερμοπυλών. Του ίδιου συγγραφέα έχω διαβάσει το Η ματωμένη εκστρατεία χωρίς να με ικανοποιήσει το ίδιο. Στα προσεχώς περιμένουν Οι άνεμοι του πολέμου
2.Μάικλ Κέρτις Φορντ: Η κάθοδος των μυρίων. Αν και διαπνέεται από μια έντονη απαισιοδοξία το λάτρεψα. Ίσως το αγαπημένο μου ιστορικό μυθιστόρημα. Του ίδιου έχω διαβάσει και τα Ιουλιανός ο Αποστάτης και το Ξίφος του Θεού αλλά είναι πολύ κατώτερα της Καθόδου.
3. Ντάνκαν Σπροτ: Πτολεμαίοι, Ο Οίκος του Αετού. Το πρώτο μέρος μιας τετραλογίας με θέμα την ιστορία των Πτολεμαίων. Μάλλον δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση μιας και ο Σπροτ δεν έχει γράψει παρά μόνο τους 2 πρώτους τόμους και στα ελληνικά έχει εκδοθεί μόνο ο πρώτος, ο οποίος καλύπτει την βασιλεία του Πτολεμαίου Α’ του Λάγου ή Σωτήρα και μέρος της βασιλείας του Πτολεμαίου Β’ του Φιλάδελφου (περίπου 320-280 πΧ).
4. Γκιστάβ Φλομπέρ: Σαλαμπό. Η Καρχηδόνα κινδυνεύει από τους μισθοφόρους της μετά το τέλος του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου σε ένα βίαιο ιστορικό μυθιστόρημα από τον συγγραφέα της Μαντάμ Μποβαρί.
5. Βαλέριο Μάσιμο Μανφέντι: Η επιστροφή από την Τροία. Οι περιπέτειες του Διομήδη μετά από τον Τρωικό Πόλεμο. Του ίδιου έχω διαβάσει και τα Η ασπίδα της Σπάρτης και Οι Τελευταίες ημέρες του Καίσαρα που δεν με ενθουσίασαν, χωρίς να είναι και χάλια, ενώ το Η τελευταία λεγεώνα είναι χάλια…
6. Ουμπέρτο Έκο: Το όνομα του ρόδου. Ίσως όχι εντελώς ιστορικό μυθιστόρημα μιας και δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα παρά μόνο στο «φόντο» του μύθου του, λαμβάνει χώρα σε συγκεκριμένη ιστορική περίοδο (τη Τρίτη δεκαετία του ΙΔ’ αιώνα). Του ίδιου έχω διαβάσει τα Μπαουντολίνο και Το κοιμητήριο της Πράγας που μου φανήκαν έτσι και έτσι και το Νησί της προηγούμενης ημέρας που ήταν μάλλον κακό.
1. Στίβεν Πρέσφιλντ: Οι πύλες της φωτιάς. Μια ολοζώντανη απεικόνιση της αρχαίας Σπάρτης και της μάχης των Θερμοπυλών. Του ίδιου συγγραφέα έχω διαβάσει το Η ματωμένη εκστρατεία χωρίς να με ικανοποιήσει το ίδιο. Στα προσεχώς περιμένουν Οι άνεμοι του πολέμου
2.Μάικλ Κέρτις Φορντ: Η κάθοδος των μυρίων. Αν και διαπνέεται από μια έντονη απαισιοδοξία το λάτρεψα. Ίσως το αγαπημένο μου ιστορικό μυθιστόρημα. Του ίδιου έχω διαβάσει και τα Ιουλιανός ο Αποστάτης και το Ξίφος του Θεού αλλά είναι πολύ κατώτερα της Καθόδου.
3. Ντάνκαν Σπροτ: Πτολεμαίοι, Ο Οίκος του Αετού. Το πρώτο μέρος μιας τετραλογίας με θέμα την ιστορία των Πτολεμαίων. Μάλλον δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση μιας και ο Σπροτ δεν έχει γράψει παρά μόνο τους 2 πρώτους τόμους και στα ελληνικά έχει εκδοθεί μόνο ο πρώτος, ο οποίος καλύπτει την βασιλεία του Πτολεμαίου Α’ του Λάγου ή Σωτήρα και μέρος της βασιλείας του Πτολεμαίου Β’ του Φιλάδελφου (περίπου 320-280 πΧ).
4. Γκιστάβ Φλομπέρ: Σαλαμπό. Η Καρχηδόνα κινδυνεύει από τους μισθοφόρους της μετά το τέλος του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου σε ένα βίαιο ιστορικό μυθιστόρημα από τον συγγραφέα της Μαντάμ Μποβαρί.
5. Βαλέριο Μάσιμο Μανφέντι: Η επιστροφή από την Τροία. Οι περιπέτειες του Διομήδη μετά από τον Τρωικό Πόλεμο. Του ίδιου έχω διαβάσει και τα Η ασπίδα της Σπάρτης και Οι Τελευταίες ημέρες του Καίσαρα που δεν με ενθουσίασαν, χωρίς να είναι και χάλια, ενώ το Η τελευταία λεγεώνα είναι χάλια…
6. Ουμπέρτο Έκο: Το όνομα του ρόδου. Ίσως όχι εντελώς ιστορικό μυθιστόρημα μιας και δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα παρά μόνο στο «φόντο» του μύθου του, λαμβάνει χώρα σε συγκεκριμένη ιστορική περίοδο (τη Τρίτη δεκαετία του ΙΔ’ αιώνα). Του ίδιου έχω διαβάσει τα Μπαουντολίνο και Το κοιμητήριο της Πράγας που μου φανήκαν έτσι και έτσι και το Νησί της προηγούμενης ημέρας που ήταν μάλλον κακό.
Last edited:
Ακόμα περιμένω την έκδοση των επομενων τόμων και σήμερα μαθαίνω πως δε γράφτηκαν καν...
Όταν ήμουν μικρός κάποιος μου δώρισε τον καιρό του Βουλγαροκτόνου. Τα ονόματα των πρωταγωνιστών τα θυμάμαι ακόμη, καθώς και πολλούς διαλόγους και σκηνές! Χάρη σ' αυτό αγόρασα όλα τα άλλα βιβλία της Δέλτα. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ξενόγλωσσα βιβλία, χώρια που μας κάνει υπερήφανους για τον ηρωισμό. Ό,τι καλύτερο για να κάνεις ένα αγόρι να μυηθεί στην τιμή
Από Δέλτα είχα διαβάσει μικρός το Για την πατρίδα που και αυτό διαδραματίζεται την περίοδο της βασιλείας του βασιλείου Β' του Βουλγαροκτόνου. Το μόνο θετικό που βρήκα ήταν το ότι ήταν σύντομο. Πιθανά το Στον καιρό του Βουλγαροκτόνου να είναι καλύτερο μιας και είναι γραμμένο μερικά χρόνια αργότερο, σε μια περίοδο που ίσως να είχε ωριμάσει συγγραφικά (αν δεν κάνω λάθος το Για την πατρίδα ήταν το πρώτο της μυθιστόρημα) αλλά λέω να το αφήσω και να το διαπιστώσω σε κάποια άλλη μετενσάρκωση μου. Εξίσου δύσκολο και βαρετό βρήκα και τους Εμπόρους των εθνών του Παπαδιαμάντη (αυτό πρέπει κάποια στιγμή να το ξαναπιάσω μπας και καταφέρω να το τελειώσω)
Είμαστε βλέπω αρκετοί που μας αρέσει το ιστορικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Αναφέρω και τον Γορδιανό τον Ερευνητή, ήρωα του Στήβεν Σέυλορ στη σειρά Roma Sub Rosa. Καιρός να αφιερώσουμε ένα ξεχωριστο νήμα στο είδος.
Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που μου άρεσε πολύ είναι το ''Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ Η ΑΛΩΣΗ''. Πραγματικά εξαιρετικό.
Συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα είναι "ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 31328"(το βιβλίο της σκλαβιάς) του Ηλία Βενέζη,στο οποίο εξιστορεί τις κακουχίες του πολέμου από τη σκοπιά του αιχμαλώτου στα τουρκικά κάτεργα. Το νούμερο αυτό ήταν ο αριθμός της στολής του Βενέζη όταν ήταν αιχμάλωτος στα τάγματα εργασίας στα οποία οδηγούνταν οι Έλληνες όμηροι των Τούρκων μετά την ήττα στο μικρασιατικό μέτωπο. Το μυθιστόρημα αποτελεί πιο πολύ μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση βιωματικού τύπου που ξεκινά από την αιχμαλωσία του και φτάνει μέχρι την απελευθέρωσή του. Το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή http://www.scribd.com/doc/13078091/-31328-
Πρόσφατα διάβασα το Ιωάννης Άγγελος του Μίκα Βαλτάρι και το βρήκα πολύ καλό σαν ιστορικό μυθιστόρημα. Αναφέρεται στους τελευταίους μήνες πριν την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453 χωρίς ωραιοποιήσεις.
Οι πύλες της Τροίας λέγεται φίλε Διηνέκη το 2ο ιστορικό μυθηστόρημα του Γκυν Αιλιφ και στο προτείνω ανεπιφύλλακτα. Είναι από τα βιβλία που διαβάζονται 'μονορούφι'. Είμαστε ήδη σε αναμονή του βιβλίου που θα ολοκληρώσει την τριλογία, που έχει τίτλο 'Η ασπίδα του Αχιλλέα'.
εχω διαβασει αρκετα ιστορικα μυθιστορηματα..μου αρεσουν αρκετα μπορω να πω
εννοειται οτι στιβεν πρεσφιλντ κ "οι πυλες της φωτιας" ειναι στο τοπ!!του ιδιου επισης εχω διαβασει "ανεμοι πολεμου" κ "οι αρετες του πολεμου"..πολυ δυνατα κ αυτα αλλα σαν τις πυλες δεν ειναι!!
απο μαικλ κερτις φορντ εχω διαβασει πριν πολλα χρονια "η καθοδος των μυριων"
απο βαλεριο μασσιμο μανφρεντι θεωρω οτι το κορυφαιο ειναι "η ασπιδα της σπαρτης" (δεν εχω διαβασει βεβαια την τριλογια με τον Μεγα Αλεξανδρο)
απ τον ιδιο συγγραφεα εχω επισης διαβασει "ο χρησμος", "ο τυραννος των συρακουσων", "ο πυργος της μοναξιας" κ "ο χαμενος στρατος"..προσφατα αγορασα κ το "οι τελευταιες ημερες του καισαρα"
τελος εχω δει κ εναν αλλο συγγραφεα τωρα τελευταια, τον γκλυν αιλιφ με μια τριλογια που ετοιμαζει..τα δυο πρωτα εχουν εκδοθει.το πρωτο το αγορασα αλλα δεν το χω διαβασε "η γυναικα της σπαρτης" λεγεται κ το αλλο νομιζω σχετικο με την τροια ειναι
γενικως μια αδυναμια στα ΙΜ που αναφερονται στην αρχαια σπαρτη την εχω (εξ ου κ το νικνειμ
το Βυζάντιο του Λόουχεντ μου το είχαν κάνει δώρο πριν καμιά 12αριά χρόνια και το ρούφηξα. απορώ γιατί δεν έγινε ταινία. απορώ γενικώς γιατί δεν γυρίζονται ταινίες με το Βυζάντιο.