Γενικώς ο Μπάρτον ήταν ένα άτομο που από μόνο του παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και το βιογραφικό του μπορεί ώρες ώρες να φανεί πιο συναρπαστικό από πολλά παραμύθια. Παρά τα αρκετά ελαττώματα που καταλογίζονται στο χαρακτήρα του, ήταν ένας απίστευτα πολυμαθής άνθρωπος, και σύμφωνα με κάποιους μιλούσε 29 γλώσσες από τρεις ηπείρους (αυτό και μόνο μου ήταν υπεραρκετό για να τον βρω του γούστου μου). Η εμμονή του με τα σεξουαλικά θέματα είναι πασιφανής σε όλη την εργογραφία του που ήταν εκτενέστατη, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη μετάφραση που έκανε στην περιβόητη Κάμα Σούτρα (που εκείνη την εποχή ήταν ενα παράτολμο εγχείρημα λόγω της αυστηρής νομοθεσίας για τέτοια θέματα) - αν και όχι μόνο αυτό: ακόμα και τα ταξιδιωτικά βιβλία του ήταν διάσπαρτα με περιγραφές σεξουαλικών πρακτικών από τα μέρη που επισκεπτόταν. Εξ ου και το "πικάντικο" που ανέφερα. Φυσικά, για να συνεννοούμαστε, το "πικάντικο" εκείνων των χρόνων σήμερα εν πολλοίς μοιάζει με ένα μπουκέτο ευφημισμών, και θα έπρεπε κανείς να είναι πολύ ευαίσθητος ώστε να νιώσει έστω και ελάχιστο ερυθρίασμα, διαβάζοντας τις Χίλιες και Μια Νύχτες. Αν ζούσε σήμερα ο Μπάρτον, θα ήταν κολλητός του Χιου Χέφνερ...