Βιβλία για να γελάσουμε

[Αριάδνη]

Η αλλιώς ''Γελάστε γιατί χανόμαστε''μας πήραν τα προβλήματα από κάτω σε αυτη την χώρα. Παιδιά προτείνετε βιβλία που να σκάσει το χειλάκι λίγο ή πολύ( γιατί όχι) γιατί η εποχή έχει θλίψη και κρίση οικονομική καθως και αδιέξοδα γι'αυτό ας δούμε συγγραφείς με ηρεμηστικές ιδιότητες, είναι πια μια έμφυτη ανάγκη, μην πω και σπουδή. Αν θέλετε πείτε βιβλία που σας έκαναν να σκάσετε στα γέλια, όχι σατυρικά οπωσδήποτε αλλά και μελοδραματικά με γέλιο όμως)))! Διάβασα την Μαντάμ Σουσού του Ψαθά και πέθανα στα γέλιαέπιασα τον εαυτό μου να γελά μόνος του Τι γραφει ο άνθρωπος σε αυτό το βιβλίο, τοσο που έκανε μόδα τον σουσουδισμό και τις επεκτάσεις του.
Με ηρεμηστικές ιδιότητες είναι και τα άπαντα της Ωστεν και ο μαγευτικός κόσμος της που νιώθεις ασφάλεια και όλα είναι οργανωμένα( Ντικενς, Κρόνιν, Ουγκό δεν θα συμβούλευα)! Τι σας βοηθάει εσάς να χαλασώσετε η μαλλον ποιος συγγραφέας Ελληνας και ξένος σας βοηθάει να γελάσετε;

 

[Μαρτίνι]

Χωρίς να είμαι φαν του χιούμορ σε ένα βιβλίο, 2 πολύ πολύ χιουμοριστικά που ευχαριστήθηκα και γέλασα, από έναν συγγραφέα που δεν είναι μετρ του είδους αλλά ότι και να γράψει, ο άνθρωπος "γράφει":

Ο Πανταλέων και οι επισκέπτριες
Η θεία Χούλια και ο γραφιάς
Mario Vargas Llosa

 

[Φαροφύλακας]

Στην Ε.Φ. έχει εκδοθεί στο παρελθόν μια συλλογή "Ιστορίες Φαντασίας με Γέλιο", εκδόσεις Πήγασος-Ωρόρα (από την σειρά "Ανθολογία Επιστημονικής Φαντασίας"), σε μετάφραση Μπαλάνου.

Δυστυχώς, την δάνεισα δίχως να θυμάμαι πού και δεν την ξανάδα. Έχει μέσα ένα διήγημα, την κλασική φάρσα του σπασμένου τηλεφώνου, που μια φορά που το διάβαζα σε νυχτερινό λεωφορείο, στον δρόμο προς την μονάδα, πάλευα να μην γελάσω κι ακούγομαι σαν ανόητος εκεί μέσα.

(Από Τσιφόρο βάλε και το θεατρικό του: Η Πινακοθήκη των Ηλιθίων)

 

[Βετούλι]

Margaret Atwood, Πηνελοπιάδα
κ φυσικά ο λατρεμένος Τριβιζάς. ακόμα κ αν μεγαλώσαμε, πάντα μπορούμε να επιστρέφουμε στα παιδικά του βιβλία....

 

[Πολυξενη]

Ένα από τα πιο διασκεδαστικά βιβλία που έχω διαβάσει είναι το "Τρεις άντρες σε μια βάρκα (χώρια ο σκύλος)" του Τζερόμ Τζερόμ, έχει γραφτεί πάνω από 100 χρόνια πριν αλλά πάντα καταφέρνει να μου φτιάξει τη διάθεση.
Ο Σαρλ Εσμπραγιά με τις ξεκαρδιστικές του κωμωδίες και την κοκκινομάλλα κόρης της Σκωτίας Ιμογένη Μακ Κάρθερυ να είναι η αγαπημένη μου.

 

[Χανκ Μουντυ]

Εγω μια φορα, γελαω με τα βιβλια του Λενου Χρηστιδη! Ατακα στο φουλ!

 

[Χήθκλιφ]

"Η συμμορία της διανόησης" Τίμπορ Φίσερ
Όταν δύο ανθρώπινα ναυάγια διασταυρώνονται στην αποτυχημένη πορεία τους.. διαγράφουν επιτυχημένο μέλλον!
Ληστείες τραπεζών, συνοδεία φιλοσοφικού προβληματισμού & κατάμαυρου χιούμορ.

"Το ημερολόγιο μιας μεγαλοφυίας" Σαλβαδόρ Νταλί
Η όποια περιγραφή ωχριά..

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

από Έλληνες κυρίως ο Τσιφόρος (περισσότερο τα Σταυροφορίες, Εμείς και οι Φράγκοι, Ιστορία της Αθήνας και Τα ρεμάλια ήρωες), Γήσης Παπαγεωργίου (Ελλάς χάρικα και Ελλάς χάσαμε στο ύφος του Τσιφόρου και Ψαθάς (Οικογένεια Βλαμμένου, για μια χιουμοριστική ματιά στα ελληνικά αστικά μετακατοχικά ήθη)

Αγαπημένος ο Ιταλός Τζόμπε Κοβάτα (Η βίβλος για αθεόφοβους, Σέξ: Κάν'το Μόνος σου, Φεγγαράκι μου λαμπρό φέξε μου και γλίστρησα και Πνίξον κύριε τον λαό σου)

Τομ Ρόμπινς (Τρυποκάρυδος, ο Χορός των 7 πέπλων)

 

[Ίζι]

Από τον Κοβάτα έχω διαβάσει λίγο, αλλά δεν με τράβηξε. Έχω τα βιβλία του αδιάβαστα στη βιβλιοθήκη. Ίσως πρέπει να του ξαναδώσω ευκαιρία.

Προτείνω τις εκπληκτικές εκθέσεις των παιδιών από τη Νάπολη, που συγκέντρωσε ο δάσκαλός τους Μαρτσέλο Ντ' Όρτα ("Εγώ ελπίζω να τη βολέψω", "Ο Θεός μας έπλασε τζάμπα", "Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα αρραβωνιαστήκανε από κάτω").

Επίσης, τα παλιά άρθρα της Ακρίτα στον "Ταχυδρόμο" ("Από την Έλενα με Χαμόγελο" και "Ραντεβού με την Έλενα").

Λατρεύω και τα ευθυμογραφήματα της Μαρίας Πολενάκη, όμως είναι δυσεύρετα πια...

Σε πολύ εύθυμο ύφος είναι γραμμένο και το "Ηλίθιοι Λευκοί" του Μάικλ Μουρ.

Και ο "Μικρός Νικόλας" φυσικά!

 

[Ιαβερης]

Φετος διαβασα το '' Ακομα κι οι Καουμποισσες μελαγχολουν'' του Τομ Ρομπινς και πραγαματικα σε μερικα σημεια γελουσα δυνατα, δεν ειναι τοσο αστειες οι καταστασεις τις οποιες περιγραφει οσο ο τροπος που εκφραζεται. Κι απο΄οσα εχω διαβασει κι ακουσει το συγκεκριμενο βιβλιο δεν ειναι απο τα πιο καλα του. Επισης θα συμφωνησω με τον Απολλωνα, ο Χασεκ και ο Σβεικ του ειναι κατα την γνωμη μου οτι πιο ξεκαρδιστικο εχει γραφτει στην παγκοσμια λογοτεχνια, το προτεινω ανεπιφυλακτα! Και τελος ενα βιβλιο που με δισκεδασε πολυ ειναι '' Η Νοσος του Πορτνου'' του Φιλιπ Ροθ το οποιο ειχα διαβασει σε μια δυσκολη περιοδο και μου εφτιαξε την διαθεση.

 

[Αριάδνη]

H ''πόλη'' του Σπύρου Πλασκοβίτη, κινείται μεν σε δραματικό ύφος αλλά έχει ατάκες που έχουν γέλιο από τον Σιορ-Ντάσιο, τον πατέρα της Αγγελίνας. Και μια εξομολόγηση της Αγγελίνας στον παπα-Γκόλφη για να πάρει άδεια γάμου που βγάζει άφθονο γέλιο( που είναι όλα τα λεφτά σαν προσωπικότητα ο αγράμματος Παπα-Γκόλφης, κανείς καλύτερος στο βιβλίο αν και με σύντομο πέρασμα).
Αν ήταν ''η παλιά δαντέλα και αρσενικό'' βιβλίο θα ήταν χάρμα

 

[Χρηστος Αλεξανδριδης]

Δύο σύγχρονοι άγγλοι συγγραφείς που γράφουν με πολύ χιούμορ,είναι ο Μπεν Έλτον και ο Νικ Χόρνμπυ.Κάποιος που θέλει να διαβάσει κάτι αστείο και διασκεδαστικό,αξίζει να τους ψάξει

 

[Ελτζ]

Ουτε στο μυαλο μου να εισαστε!!!!Αυτη την περιοδο εψαχνα να βρω βιβλια που να με κανουν πραγματικα να γελασω....και νατα.....Και η πλακα ειναι οτι εχω 2-3 του Τσιφορου ,που δεν τα εχω ανοιξει και το '' οι καουμποισσες μελαγχολουν '' .που ουτε και αυτο δεν το εχω διαβασει!!!Καιρος να τα ανοιξω!!!!

 

[Αριάδνη]

Kαι όμως ο φωτογράφος του χωριού ήταν βιβλίο του Γιώργου Μπακόλα! έχει άφθονο γέλιο ειδικά με τους ιδιωματισμούς

 

[Καστάλια]

Προσφάτως διάβασα δυο βιβλία της Μαίρη Ρόατς (Mary Roach), "Packing for Mars" και "Bonk, The Curious Coupling of Science And Sex", που ανήκουν αμφότερα στην κατηγορία της εκλαϊκευμένης επιστήμης. Παράλληλα με πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που έμαθα, γέλασα δυνατά τόσες φορές που έχασα λογαριασμό. Αυτή η συγγραφέας έχει την απίστευτη ικανότητα να παίρνει ένα φαινομενικά ξερό θέμα και να ανακαλύπτει αμέτρητες απρόσμενες πτυχές του, παρουσιάζοντάς τες με φοβερό χιούμορ και αυτοειρωνεία. Δεν μπορώ να ξεχάσω πώς έβαλε τον άντρα της να συμμετάσχει σε ένα πείραμα σχετικά με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, και την περιγραφή των δυσκολιών της ζωής χωρίς βαρύτητα - πώς λειτουργεί η τουαλέτα ας πούμε (κάτι που σίγουρα δε με είχε προβληματίσει στο παρελθόν - γενικώς περιέχονται πολλές πληροφορίες που δεν ήξερα ότι θα ήθελα να μάθω)... Σας τα συστήνω ανεπιφύλακτα, και κυκλοφορούν, μαζί με άλλα δυο νομίζω, και στα ελληνικά. Το ύφος της είναι ανάλαφρο, η έρευνα πίσω από τα έργα εξοντωτική, οι πληροφορίες συναρπαστικές, και τα βιβλία της πιο ενδιαφέροντα από αρκετά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει κατά καιρούς.

 

[Αστράρχης]

Ενδιαφέροντα φαίνονται, θα κάνω μια γρήγορη αναζήτηση.

 

[Πάστα Φλόρα]

Τα βιβλία του Τσιφόρου αποτελούν εγγύηση γέλιου, στην κορυφή όμως έχω την ελληνική μυθολογία (βρίσκεται σε μόνιμη βάση στο κομοδίνο μου, αρκετές φορές έχω ανοίξει στην τύχη κάποια σελίδα και η διάθεσή μου απογειώνεται) .
Επίσης το " Λοστρέ" του Λένου Χρηστίδη καθώς κι ένα ακόμα που θυμάμαι αυτή τη στιγμή είναι του Αντρέα Καμιλλέρι "την εποχή του κυνηγιού" .

 

[Χρηστος Αλεξανδριδης]

κι ένα ακόμα που θυμάμαι αυτή τη στιγμή είναι του Αντρέα Καμιλλέρι "την εποχή του κυνηγιού" .

Πράγματι Πάστα Φλώρα,κι εγώ γέλασα μ'αυτό το βιβλίο!Βασικά πάντα γελάω με τον Καμιλέρι,μπορεί να γράφει αστυνομικά,αλλά έχει φοβερό χιούμορ.

 

[Φτωχόπαιδο]

Θεωρώ ένα από τα κορυφαία βιβλία είναι το: "Εχθροί εξ Αίματος" του Αρκά βεβαίως-βεβαίως!

 

[Πάστα Φλόρα]

Πράγματι Πάστα Φλώρα,κι εγώ γέλασα μ'αυτό το βιβλίο!Βασικά πάντα γελάω με τον Καμιλέρι,μπορεί να γράφει αστυνομικά,αλλά έχει φοβερό χιούμορ.

Κάτι άλλο που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ο τρόπος που παρουσιάζει τα εγκλήματα, δηλαδή μπορεί να περιγράφει ένα αποκρουστικό έγκλημα αλλά παράλληλα να σε κάνει να αισθάνεσαι ασφαλής!