Βρες τον ποιητή

[Φαροφύλακας]

Κάποιες σπάνιες φορές συναντάς κάποιο αδημοσίευτο ποίημα.

Μπορείτε να μαντέψετε τον ποιητή;

In shadows deep, where no light gleams,​

There lies a world of broken dreams,​

The moon, it casts a ghostly beam,​

Upon the trees, and silent streams​

​

The nightingale, with mournful cry,​

Sings of love and of goodbye,​

The roses wither, as they lie,​

Beneath the starry, somber sky​

​

The darkness whispers secrets old,​

Of secrets hidden, still untold,​

Of buried hearts and stories bold,​

Of love that died, and hearts grown cold​

 

[Πεταλούδα]

Όσκαρ Ουάιλντ; Τυχαίο όνομα, το ύφος του ποιήματος μου βγάζει μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο που μπορεί να γράφτηκε αυτό το ποίημα..

 

[ΜιΛάμπρος]

Poe;

 

[Φαροφύλακας]

Μπορεί να είπατε το σωστό, μπορεί και όχι. Θα το αφήσω να κυλήσει λίγο.

Κάποιος άλλος θέλει να αποτολμήσει;

 

[Εστελλ]

Εχω ενθουσιαστει με το νημα

Paul Verlaine;

 

[Φαροφύλακας]

Πιστεύω πως οι προτάσεις σας είναι συναφείς.

Θα βοηθήσω. Άλλο ένα ημιτελές απόσπασμα, μάλλον από κάποιο μεγαλύτερο κείμενο. Πεζό αυτήν την φορά:

The room was bathed in a dull yellow light that barely penetrated the thick layer of dust that coated everything, from the faded wallpaper to the rickety bedframe. The bed itself was draped in tattered sheets that billowed in the slightest breeze, and the pillow was stained with a sickly brown substance that could only be described as blood. The room was silent, save for the faint rustling of the curtains in the window, and the occasional creak of the floorboards beneath my feet.​

​

I couldn't help but feel a sense of unease, as if I was not alone in this space. The walls seemed to close in around me, suffocating me with their oppressive presence. The only decoration in the room was a portrait of a man, its frame cracked and peeling, that hung crookedly on the wall. The man in the portrait stared back at me with empty eyes, his mouth twisted into a grotesque smile that sent shivers down my spine. It was then that I realized that this room was not simply a place for rest, but a tomb for the soul, a place where the living could commune with the dead.​

​

 

[ΜιΛάμπρος]

and the occasional creak of the floorboards beneath my feet.

Λοιπόν έχει πολύ πλάκα και συγχρόνως είναι πολύ εποικοδομητική η πρόκληση. Έκανα αναζήτηση την παραπάνω φράση. Βγαίνει σε κάμποσα βιβλία. Σχεδόν ίδια, με προσθήκη/αφαίρεση λέξεων.
Ίντερεστινγκ.....

Ανυπομονώ να μάθω ποιος είναι ο ποιητής.

 

[Ασάρα]

Λαβκραφτ?

 

[Φαροφύλακας]

Λες να υπάρχει μία αρχή από την οποία εκπορεύονται όλες αυτές οι φράσεις;

είναι σχεδόν μαγικό, έτσι;

 

[ΜιΛάμπρος]

Κατά μια έννοια. Εκ του μη όντος δεν γίνεται ποτέ τίποτα. Κάποια/ος έγραψε κάτι πρώτη/ος και από κει και μετά οι υπόλοιποι ακολουθούν με τις απαραιτητες αναμορφώσεις. Έχει λογική μια όμορφη και εύηχη διαρρύθμιση λέξεων να εμπνέει άλλους συγγραφείς. Αυτό μας δείχνει ότι ο ποιητής είναι πολυδιαβασμένος και με αντίκτυπο στη λογοτεχνία. Και η επαναλαμβανόμενη χρήση μπορεί να είναι και ένα είδος hommage.
Μπορεί και όχι βέβαια...

 

[Φαροφύλακας]

Λοιπόν, κρατάω κι άλλα στοιχεία. Δείτε μια ζωγραφιά από το τεφτέρι του/της:

 

[ΜιΛάμπρος]

Είτε αυτό είναι ένα κοράκι=Poe.
Είτε ο μικρός Κθούλου και ο φίλος του Νιαρλαθοτέπ= Lovecraft.

 

[ΚρίτωνΓ]

William Blake?
ή μήπως Byron?

 

[Φαροφύλακας]

Άλλη μια ζωγραφιά από το τεφτέρι.

χμ.. τί σκεφτεσαι όταν βλέπεις κάτι τέτοιο;

 

[ΚρίτωνΓ]

Κάτσε καλά! Μήπως είναι Αβορίγινας ποιητής; Από αυτούς που φτιάνουν σχεδιάκια στην άμμο και μετά τα σβήνουν;

Εκείνο που σκέφτομαι εγώ, μια και ρωτάς, είναι ιστολογική τομή στο μικροσκόπιο με σκουλήκι παράσιτο (ξέρω, ρομαντική ψυχή!)

 

[Φαροφύλακας]

Συμπληρώνω το ατελές παζλ, με κάτι που μοιάζει με αφορισμό:

"From the depths of our darkest thoughts, truth and terror often intertwine, like twisted vines that strangle reason and shroud the mind in madness."

Πώς σας φαίνεται; Έχει κάποιαν αξία; Θα χάναμε τάχα κάτι, αν δεν είχαν διασωθεί όλα αυτά;

 

[Εστελλ]

Δεν θα υπηρχε καποια μεγαλη διαφορα αν δεν υπηρχαν τα παραπανω αλλα εγιναν αφορμη για ενα ενδιαφερον νημα και ξυπνησε την περιεργεια αν οχι ολων μας σιγουρα την δικη μου. Και οταν αποκαλυφθει το ονομα θα διαβασω καποια εργα του/της τα οποια ισως με επηρεασουν ισως και οχι. Νομιζω αυτη η διαδικασια εφαρμοζεται για ολη την τεχνη. Ειναι αναγκαια; δεν ξερω αλλα προσθετει ενδιαφερον στην καθημερινοτητα και γενικα στην πεζοτητα. Μαλλον ξεφυγα...pardon

 

[Φαροφύλακας]

Λοιπόν, ας το πάρει το ποτάμι.

Όλα τα γραπτά, σε αυτό το νήμα, καθώς και οι ζωγραφιές, είναι φτιαγμένα από την τεχνητή νοημοσύνη. Οι ζωγραφιές από DALL-E και τα κείμενα από ChatGPT. Τα ζήτησα σε στιλ Έντγκαρ Άλαν Πόε.

Π.χ., για τον τελευταίο αφορισμό ζήτησα: "write an aphorism in the style of Edgar Allan Poe".

και για τις ζωγραφιές ζήτησα: "Make old looking rough unfinished ink drawings, on old yellowish paper, of dark messy shapes, with shadows all around, that emit an eerie feeling."

Για εμένα, είναι ακόμη στην απαρχή της, όσον αφορά την λογοτεχνία, (νομίζω πως στην καλύτερη περίπτωση γράφει σαν έφηβος) ενώ είναι ήδη σε καλό σημείο, όσον αφορά την ζωγραφική. Μου έχει φτιάξει πανέμορφα, φευγάτα πράγματα, και μάλιστα σε δευτερόλεπτα, εκεί που ένας άνθρωπος θα πάλευε τουλάχιστον για μέρες.

Πιστεύω πως στα επόμενα χρόνια η τέχνη θα αλλάξει πολύ από την τεχνητή νοημοσύνη. Προσωπικά βρίσκω το αποτέλεσμα ήδη εντυπωσιακό και νομίζω πως θα μας δώσει αδιανόητα πράγματα όταν ωριμάσει κι άλλο. Ένα βρέφος είναι, που ήδη εντυπωσιάζει. Όμως αυτή η συζήτηση ίσως να πάει σε άλλο νήμα: "Η Τεχνητή Νοημοσύνη γράφει λογοτεχνία και φτιάχνει τέχνη"

 

[Πεταλούδα]

Λοιπόν έχει πολύ πλάκα και συγχρόνως είναι πολύ εποικοδομητική η πρόκληση. Έκανα αναζήτηση την παραπάνω φράση. Βγαίνει σε κάμποσα βιβλία. Σχεδόν ίδια, με προσθήκη/αφαίρεση λέξεων.

Λες να υπάρχει μία αρχή από την οποία εκπορεύονται όλες αυτές οι φράσεις;

είναι σχεδόν μαγικό, έτσι;

Από την παραπάνω στιχομυθία και την κουβέντα που είχαμε πρόσφατα για την τεχνητή νοημοσύνη πήγε το μυαλό μου προς τα εκεί, αλλά άφησα να κυλήσει το νήμα.

Ενδιαφέρουσα συζήτηση αυτή, την συνεχίζουμε στο άλλο νήμα.

 

[Εστελλ]

Ωραια και εγω ποια εργα θα ψαξω βλεπεις ενα απο τα προβληματα της τεχνητης νοημοσυνης ειναι οτι δεν μπορεις να ταυτιστεις σε ανθρωπινο επιπεδο, θα επιστρεψω στον Ποε να φανταστεις μου αρεσε το ποιημα