... στο ραντεβού της νύχτας με τη μέρα
μια ζεστή αυγουστιάτικη Δευτέρα
τα όνειρα ήταν λίγα τα λόγια ήταν πολλά
κι όλοι νιώθανε καλά... μπααα!
... σ' ένα χωριό Τετάρτη μεσημέρι
γιατρός δε με ξεπέταξε μα μιας μαμής το χέρι
οι συγγενείς μαζεύτηκαν από νωρίς στο σπίτι
πώς είναι έτσι το παιδί και τι μεγάλη μύτη... μμμ! λίγο καλύτερα!
... ένα Μάη προτελευταία Τρίτη
η κοινωνία απέκτησε ακόμη έναν αλήτη
το χέρι μου δεν ήθελε ούτε γραφή να μάθει
για να μπορέσει περασα και του Χριστού τα πάθη
Μου παίρνανε βιβλία κοινά προσχολικά
κι αργότερα με πήγανε να μάθω κι αγγλικά
δεν τα 'θελα καθόλου να μάθω γραμματάκια
να κάνω ωραίες ζωγραφιές σαν τ' αλλα τα παιδάκια
και στο σχολειό μου λέγανε να είμαι πάντα πρώτος
να μην ακούγεται ποτέ όταν μιλώ ένας κρότος
μα εμένα πάντα ήτανε ο νους μου στην κομπίνα
και άκουγα το ράδιο που έπαιζε στην κουζίνα
ήτανε καρφωμένο στο πρόγραμμα το δύο
και η ζωή που πέρναγε μου έμοιαζε αστείο
παιχνίδια να 'χω μπόλικα και αυτοκινητάκια
και να γελάω συνεχώς μ' ωραία τραγουδάκια.
Ύστερα στο γυμνάσιο έπρεπε να διαβάζω
κι ολημερίς τον πισινό στο κάθισμα να βάζω
μα έλα που δεν ήξερα αυτό πώς να το κάνω
και μονομιάς τον κόσμο μου από τα πόδια χάνω
Έτσι την κοπάνισα και πήγα τεχνικό
να σμήξει με το το αίμα μου το κομπιουτερικό
και άρχισα να γράφω αράδα την αράδα
μπροστά από την οθόνη να μου έρχεται ζαλάδα
Κάπου εκεί ξεκίνησα ν' ανοίγω σελιδούλες
βιβλίων εξωσχολικών χρωματιστών με βούλες
άρχισε το μικρόβιο στο αίμα μου να ρέει
κι η φαντασία στ' ουρανού το πέλαγο να πλέει
Τι μου πούνε τα ΙΕΚ τι να μου πουν τα όπλα
στο νου μου τον ποιητικό ποτέ δεν κάναν κόμπλα
βγήκανε και τα κινητά με τα μηνυματάκια
και έστελνα ολούθε ριμάτα ποιηματάκια
Αργότερα με τις δουλειές αρχίσανε τα ζόρια
κι έπρεπε με την τεμπελιά να κοιμηθούμε χώρια
έπιασε η χερούκλα μου γερά το κατσαβίδι
και δέκα χρόνια συναπτά έχουν περάσει ήδη.
Πάλι καλά που στράφηκα στον προγραμματισμό
και από την καρέκλα μου δε φεύγω με σεισμό.
Και τώρα εδώ που κάθομαι και γράφω αυτή τη ρίμα
φοβούμαι μήπως και με δουν και μου τα πούνε χύμα...
(συνοδεύεται με ρυθμό hip-hop)
μια ζεστή αυγουστιάτικη Δευτέρα
τα όνειρα ήταν λίγα τα λόγια ήταν πολλά
κι όλοι νιώθανε καλά... μπααα!
... σ' ένα χωριό Τετάρτη μεσημέρι
γιατρός δε με ξεπέταξε μα μιας μαμής το χέρι
οι συγγενείς μαζεύτηκαν από νωρίς στο σπίτι
πώς είναι έτσι το παιδί και τι μεγάλη μύτη... μμμ! λίγο καλύτερα!
... ένα Μάη προτελευταία Τρίτη
η κοινωνία απέκτησε ακόμη έναν αλήτη
το χέρι μου δεν ήθελε ούτε γραφή να μάθει
για να μπορέσει περασα και του Χριστού τα πάθη
Μου παίρνανε βιβλία κοινά προσχολικά
κι αργότερα με πήγανε να μάθω κι αγγλικά
δεν τα 'θελα καθόλου να μάθω γραμματάκια
να κάνω ωραίες ζωγραφιές σαν τ' αλλα τα παιδάκια
και στο σχολειό μου λέγανε να είμαι πάντα πρώτος
να μην ακούγεται ποτέ όταν μιλώ ένας κρότος
μα εμένα πάντα ήτανε ο νους μου στην κομπίνα
και άκουγα το ράδιο που έπαιζε στην κουζίνα
ήτανε καρφωμένο στο πρόγραμμα το δύο
και η ζωή που πέρναγε μου έμοιαζε αστείο
παιχνίδια να 'χω μπόλικα και αυτοκινητάκια
και να γελάω συνεχώς μ' ωραία τραγουδάκια.
Ύστερα στο γυμνάσιο έπρεπε να διαβάζω
κι ολημερίς τον πισινό στο κάθισμα να βάζω
μα έλα που δεν ήξερα αυτό πώς να το κάνω
και μονομιάς τον κόσμο μου από τα πόδια χάνω
Έτσι την κοπάνισα και πήγα τεχνικό
να σμήξει με το το αίμα μου το κομπιουτερικό
και άρχισα να γράφω αράδα την αράδα
μπροστά από την οθόνη να μου έρχεται ζαλάδα
Κάπου εκεί ξεκίνησα ν' ανοίγω σελιδούλες
βιβλίων εξωσχολικών χρωματιστών με βούλες
άρχισε το μικρόβιο στο αίμα μου να ρέει
κι η φαντασία στ' ουρανού το πέλαγο να πλέει
Τι μου πούνε τα ΙΕΚ τι να μου πουν τα όπλα
στο νου μου τον ποιητικό ποτέ δεν κάναν κόμπλα
βγήκανε και τα κινητά με τα μηνυματάκια
και έστελνα ολούθε ριμάτα ποιηματάκια
Αργότερα με τις δουλειές αρχίσανε τα ζόρια
κι έπρεπε με την τεμπελιά να κοιμηθούμε χώρια
έπιασε η χερούκλα μου γερά το κατσαβίδι
και δέκα χρόνια συναπτά έχουν περάσει ήδη.
Πάλι καλά που στράφηκα στον προγραμματισμό
και από την καρέκλα μου δε φεύγω με σεισμό.
Και τώρα εδώ που κάθομαι και γράφω αυτή τη ρίμα
φοβούμαι μήπως και με δουν και μου τα πούνε χύμα...
(συνοδεύεται με ρυθμό hip-hop)
Last edited:
)