Γιάννης Μαρής: "Το Καλοκαίρι του Φόβου"



Τίτλος : Το Καλοκαίρι του Φόβου
Συγγραφέας : Γιάννης Μαρής
Γλώσσα : Ελληνικά
Εκδόσεις : ΔΟΛ
Έτος έκδοσης : 2012
Σελίδες : 220


Είκοσι περίπου χρόνια μετά το "Έγκλημα στο Κολωνάκι", ο συνταξιούχος πια Αστυνόμος Μπέκας αναλαμβάνει άλλο ένα έγκλημα στην ίδια περιοχή, όταν ένα κλεφτρόνι τού εκμυστηρεύεται ότι είδε μια γυναίκα νεκρή σ' ένα διαμέρισμα. Πρόκειται για την Τζούλια Χατζηγρηγόρη, κόρη εφοπλιστή, η οποία όμως -σύμφωνα με τις εφημερίδες της επόμενης ημέρας- πνίγηκε στο Σούνιο. Καθώς η Αστυνομία επισήμως αδρανεί, την υπόθεση θα φροντίσει να διαλευκάνει ο Μπέκας, με τη βοήθεια του δημοσιογράφου Μακρή.

Όπως έχει γράψει ο Φίλιππος Φιλίππου στο Βήμα (14.11.1999), στο "Καλοκαίρι τον φόβου" (1971) ο Μαρής "επιχειρεί να δείξει [...] τη διαφθορά της αστικής τάξης, τον βαθμό χαλαρότητας των ηθών, την ανευθυνότητα μεγάλου μέρους της νέας γενιάς και ακόμη το πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος πιεζόμενος από τις βιοτικές του ανάγκες και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης".

Ομολογώ πως είναι η πρώτη μου φορά που διαβάζω κάτι από τον Γιάννη Μαρή και μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα! Γρήγορη πλοκή, αμείωτο ενδιαφέρον, μυστήριο και αγωνία για τη συνέχεια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του βιβλίου. Πρόκειται για ένα ευχάριστο ανάγνωσμα που σε ταξιδεύει στην Αθήνα της δεκαετίας του '60.

Κι αφού έγινε η αρχή, σίγουρα θα διαβάσω κι άλλα βιβλία του Μαρή. Κρίμα που δεν προμηθεύτηκα ολόκληρη τη σειρά από το Βήμα...
 
Last edited by a moderator:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
O Μαρής είναι ένας απ' τους συγγραφείς που αγαπούσε η μητέρα μου. Έτσι, διάβασα κι εγώ πολλά βιβλία του πριν ανακαλύψω την Αγκάθα Κρίστι και τον παρατήσω για χάρη της. Τώρα πια δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα απ' όσα διάβασα στα βιβλία του Μαρή - μόνο ότι μου άρεσαν. Εξαίρεση το "Διακοπές στη Μύκονο" που μου έμεινε και το ξεχωρίζω από τα άλλα.
 
Ο Γιάννης Μαρής είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς αστυνομικών. Ο αστυνόμος Μπέκας, με την έκφραση του θυμωμένου γάτου, συναγωνίζεται τον Πουαρώ και τη μις Μαρπλ. Δε μπορώ να ξεχωρίσω αγαπημένες ιστορίες, σκέφτηκα να γράψω το "έγκλημα στο Κολωνάκι" και θυμήθηκα τον Τιμόθεο Κώνστα, είπα να γράψω την "εξαφάνιση του Τζων Αυλακιώτη" θυμήθηκα " το μυστικό του Άσπρου Βράχου", αδύνατη η επιλογή.
Το 2012 χαρακτηρίστηκε από κάποιους ανεπίσημα "έτος Γιάννη Μαρή" αφού κυκλοφόρησαν τρία βιβλία που εκαναν ευτυχισμένους τους θαυμαστές του. "Ο 13ος επιβάτης", το μυθιστόρημα του Μαρή που επανεκδόθηκε για πρώτη φορά μετά το 1971, η πολύ ωραία συλλογή "Η Επιστροφή του αστυνόμου Μπέκα" και η μελέτη του Ανδρέα Αποστολίδη με τίτλο "Ο κόσμος του Γιάννη Μαρή". Όσοι πιστοί χαρείτε.
 
Οντως θα μπορουσε να χαρακτηριστει "ετος Γιαννη Μαρη" γιατι ολο γι'αυτον ακουω εδω μεσα. Πολλοι τον αγαπατε κ πιστευω οτι κ εμενα θα μου αρεσει. Μαλιστα αυτο που λες Φαιη οτι σε ταξιδευει στην Αθηνα της δεκαετιας του 60 μου αρεσει παρα πολυ. Κατι σαν το Mad Men δηλαδη!!!!:σάλια:
 
Το έχω διαβάσει ΚΑΙ αυτό το βιβλίο του Μαρή. Το έχω δηλώσει άλλωστε ότι είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς και έχω σχεδόν όλα του τα έργα (Στο τοπ 5 που κυριαρχεί στην βιβλιοθήκη αν θυμάστε). Να πω επίσης ότι ήταν εξαιρετική και η μεταφορά των ιστοριών του στον ALPHA.
 
Εντάξει τώρα, ο Μαρής σταθερή αξία και πάνω απο όλα όπως έχω ξαναπεί μυρίζει Ελλάδα!
 
Top