Γιαέλ Γκιλαντί: "Τα κυπαρίσσια της Κόρδοβα"



Τίτλος: Τα κυπαρίσσια της Κόρδοβα
Πρωτότυπος τίτλος: Los Cipreses de Cordoba
Συγγραφέας: Γιαέλ Γκιλαντί
Μετάφραση: Βασιλική Κοκκίνου
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Έτος έκδοσης: 1999
Έτος πρώτης έκδοσης: 1997
Αριθμός σελίδων: 459
Σχήμα: 14 x 21 cm
ISBN: 960-274-402-2
ISBN-13: 978-960-274-402-4


Στην Ιβηρική χερσόνησο του 10ου αι.μ.Χ, η κυρίαρχη δύναμη σε πολιτισμικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο, είναι το Χαλιφάτο της Κόρδοβα.
Ένας Εβραίος, ο Γιακούμπ, καλείται από τον Χαλίφη να βρει τα χαμένα συστατικά της Μεγάλης Θηριακής, ώστε να αντιμετωπιστεί η φοβία του στο δάγκωμα του φιδιού.

Καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την εύνοια του Χαλίφη, μα η Αυλή είναι γεμάτη κινδύνους. Όμως αυτό δεν θα σταματήσει τον Γιακούμπ. Θα χρειαστεί κάτι παραπάνω, μια αρρώστια, ένας όγκος που ψηλαφίζει ο γιος του, τον οποίο προσπαθεί να αντιμετωπίσει με τη χρήση της αλόης. Μάλιστα, αργότερα στην αφήγηση, οργανώνεται μια αποστολή στην Αφρική, για την εύρεση ενός συγκεκριμένου είδους του φυτού, το οποίο οι άντρες της οικογένειας Ιμπν Γιάτομ, σκοπεύουν να καλλιεργήσουν στην πατρίδα τους.

Πέρα όμως από το κυνήγι των συστατικών της Μεγάλης Θηριακής, υπάρχει και η ζωή. Ο γιος του, ο Νταούτ μεγάλωσε, ανέλαβε τη θέση του πατέρα του στην Αυλή και κυριότερα, γνώρισε μια γυναίκα. Θα καταφέρει να την κάνει να τον αγαπήσει, θα παντρευτούν, θα αποκτήσουν ένα γιο με την σειρά τους, τον Χάι. Εκείνος, θα συνεχίσει την παράδοση των Ιμπν Γιατόμπ, θεραπεύοντας και νοσηλεύοντας τους φτωχούς αρρώστους της περιοχής.

Στο τρίτο μέρος, περιγράφεται η σχέση του Χάι με τον γιό του Αμράμ. Ο τελευταίος θα αφήσει την πατρίδα του, θα εγκατασταθεί σε νέο τόπο και εκεί, θα πετύχει. Θα είναι όμως όλα εύκολα; Και ποια θα είναι η τύχη του οίκου των Ιμπν Γιατόμπ πίσω στην πατρίδα;

Είναι ένα από τα πλέον αγαπημένα μου βιβλία.
Θεωρώ αυτονόητο και -ίσως- επιβεβλημένο να βασιστεί αυτό το βιβλίο, αυτής της συγγραφέως, σε ήρωες εβραϊκής καταγωγής, όπως πολύ φυσιολογικά, ο Τ. Ευγενίδης μιλά για μια ελληνική περιπέτεια. Από την άλλη, όλοι εμείς ως αναγνώστες, αποδίδουμε έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε βασανισμένους λαούς (όπως οι Εβραίοι και οι Έλληνες) μαθαίνοντας έστω και ψήγματα της ιστορίας τους, μέσω διηγημάτων σαν κι αυτό.
 
Last edited by a moderator:
Top