Κόμη,
Αριάδνη μου μην αποκλειεις και τα Χαστουκόψαρα!Καλοκαιράκι - να ' μαστε καλά- παραλία είναι ό ,τι πρέπει!!Αλλα ο Ρόμπινς είναι τέλειος!!
)))
Ναι στα δυο τελευταια. Δηλ, τα χω διαβάσει. Το Maus, όχι. Αν το βρω στην πολιτεία, εχει καλώς. Αλλιώς, θα διαβασω τον Οζ.Λοιπόν, @Έλλη, μετά από πολλή σκέψη για να βρω κάτι που να μην είναι τεράστιο, να μην είναι εξαντλημένο και να μην υπάρχουν πολλές πιθανότητες να το 'χεις διαβάσει, και αφού ανέτρεξα και στα αναγνώσματα της εφηβείας μου κατέληξα στα εξής:
MAUS, Art Spiegelman
και
Γουρούνια με φτερά, Ρόκκο και Αντόνια (είναι τολμηρό βιβλίο, προειδοποιώ!)
Ελπίζω κάτι απ' αυτά να σου κάνει κλικ.
Σημ.: Μόλις είδα ότι το MAUS είναι διαθέσιμο μόνο στα Αγγλικά :κατάρα!:
Σκακιστική νουβέλα έχεις διαβάσει; αν έχεις, τα παρατάω...
Αμάν!! Και ο Κόρτο να μου 'χε τύχει ζευγάρι, πιο εύκολα θα έβρισκα βιβλία που να μην έχει διαβάσει
Για την ιστορία πάντα (και κοάλα) τα I και II από τις προτάσεις σου τα έχω διαβάσει (ο Γαβρίλος νομίζω ότι είναι πολύ καλός, αλλά ο άλλος ο Εβραίος δεν μου άρεσε καθόλου)Τι ωραία! Κι εγώ χαίρομαι που γίναμε ζευγάρι! :P Λοιπόν, τα αιχμηρά αντικείμενα τα διάβασα πριν λίγους μήνες και μου άρεσαν πάρα πολύ... Αν θες να μου προτείνεις άλλο στη θέση του, θα το δεχτώ ευχαρίστως! Τα δύο άλλα ομολογώ πως δεν τα έχω υπόψιν, αλλά μου αρέσει πολύ όταν μου δίνεται αφορμή να ασχοληθώ με βιβλία και συγγραφείς που δεν είχα κατά νου!Α, τι καλά! Χαίρομαι πολύ που κληρωθήκαμε μαζί, αγαπητή Βου Παπ, καθώς ήσουν μια από τις επιθυμητές επιλογές, λόγω του ωκεανού στο τέλος του δρόμου, το οποίο είναι ενός συγγραφέα που ήθελα να διαβάσω. Τη λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων την έχω διαβάσει και λυπάμαι, αλλά ενώ ήταν ευχάριστο βιβλίο, δεν με ενθουσίασε(αν θέλεις λοιπόν κι έχει διαθέσιμη επιλογή, μπορείς να προτείνεις κάτι άλλο). Ο δε 'ξένος', αν και έχω γνώση ότι αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, με φοβίζει κάπως, γιατί ανήκει στην υπαρξιακή λογοτεχνία και επειδή έχω διαβάσει κάποια πράγματα για την υπόθεση, η οποία είναι τραγική και ταυτόχρονα απρόσωπη, οπότε φοβάμαι ότι αν το αρχίσω θα με πλακώσουν τα ψυχολογικά!Οπότε, σίγουρη επιλογή αποτελεί το βιβλίο 'ο ωκεανός στο τέλος του δρόμου', το οποίο το είχα προσέξει από την αρχή. Τον ξένο, αν νιώθω πολύ γενναία, μπορεί να τον αρχίσω, αλλά δεν υπόσχομαι τίποτε.
Ελπίζω οι δικές μου επιλογές να σου αρέσουν
Νομίζω, ότι δεν ξετρελάθηκα με τη λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν κατάφερα να συνδεθώ με τους ήρωες. ΄Το βιβλίο αυτό, βλέπεις, ασχολείται με τα γεγονότα και την κατάσταση της κουλτούρας σε συγκεκριμένη εποχή και χώρα, πράγματα που νομίζω δεν είναι σε μας τους Έλληνες, ιδίως τους νέους, πολύ γνωστά. Λόγω, λοιπόν, της λίγης γνώσης για αυτήν την περίοδο στη συγκεκριμένη χώρα, ένιωθα, όσο το διάβαζα, σαν να βλέπω μια ωραία ταινία, αλλά σαν ουδέτερος παρατηρητής. Γενικά, όσο το διάβαζα, μου άρεζε, αλλά ένιωθα ότι κάπου έχανα κάποιες λεπτομέρειες και περιστατικά, για αυτό λέω ότι δεν ξετρελλάθηκα, ειδαλλιώς καλό ήταν(και είχε και πολύ πιασάρικο και ωραίο τίτλο).))
Χαίρομαι πάντως που αν και δε σε τράβηξε τόσο σαν περιεχόμενο, σου άρεσε η γραφή της (αν εξαιρέσεις όπως είπες το τελευταίο κεφάλαιο). Λέω να ξεκινήσω κι εγώ με το δικό σου βιβλίο αν προλάβω πριν τη συνανάγνωση του Νέσμπο. )
