Αυτό το έκανα και γώ και είναι μεγάλο λάθος.αναβάλλεις να διαβάσεις κάτι καλό γιατι είναι μεγάλο και σου φαινεται οτι θα είναι βαρύ και διαβαζεις,εν τω μεταξύ, δυο,τρία,τέσσερα, άλλα μέτρια σε χρόνο που θα είχες διαβάσει ένα αριστούργημα. Don't do it!
είναι χάσιμο χρόνου...χαιρομαι που σου αρεσε τοσο πολυ.
) Σήμερα τελείωσα το Άκου ανθρωπάκο, το οποίο βρήκα εξαιρετικό!!! 
Δεν έχω διαβάσει κάτι παρόμοιο, οπότε ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα. Στην αρχή μου φάνηκε αρκετά δύσκολο, με την έννοια ότι δεν έχω συνηθίσει να διαβάζω για παράδειγμα, βιβλίο που ο οιρμός είναι συνεχόμενος. Δεν είχε κεφάλαια, ήταν σαν να συνομιλούσες κυριολεκτικά μαζί του. Σα να τον είχες από πάνω σου, να σου τα "χώνει" και να σε κατσαδιάζει. Ο θυμός που υπήρχε, τα συναισθήματα που πρόσφερε, πολλές φορές έμενα άφωνη με το πόσο με θύμωνε ο λόγος του, με θύμωνε γιατί πρώτη φορά βλέπω τόσες πολλές αλήθειες μαζεμένες σε ένα βιβλίο. Πολύ επίκαιρο αλλά και πολύ διαχρονικό, δεν ήταν εύκολα ανάγνωσμα, ήθελε να έχεις μια ψυχική ηρεμία όταν το διαβάζεις για να σε ταρακουνάει ο Ράιχ όπως ήθελε. ;) Μου άρεσε πάρα πολύ και χάρηκα που μου δόθηκε η ευκαιρία να το διαβάσω. Οπότε, 
)Αστραίε σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!!
)
Απλώς το είχα πιάσει σε περίεργη περίοδο (μαζί με συνανάγνωση, με ένα που ήθελα να το διαβάσω την περίοδο των Χριστουγέννων, με την εξεταστική) γι' αυτό και το καθυστέρησα, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Εδώ την προηγούμενη φορά με τον Κόρτο, έκανα 10 μήνες να το διαβάσω (ξανά συγγνώμη Κόρτο). ))
))
Ομως.
