Εγώ και το Βιβλίο

Είμαι λάτρης του βιβλίου,σπάνια υπάρχει το δίλημμα για εμένα : τηλεόραση ή βιβλίο,συνήθως κερδίζει το 2ο και μάλιστα κατά κρατος!Εμαθα να διαβάζω οταν ήμουν 4 χρονών και στα 15 χρόνια που έχουν περάσει απο τότε έχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία.Με φαντάζομαι 6 χρονών παιδάκι να περπατάω μέσα στο σπίτι χωμένη μέσα σε ένα βιβλίο,κ μου φαίνεται πολύ αστεία η εικόνα..Θυμάμαι πως όταν άκουγα το κλειδί στην πόρτα κ καταλάβαινα πως μόλις έφτασε ο μπαμπάς από τη δουλειά,έκρυβα βιαστικά το λογοτεχνικό βιβλίο που διάβαζα κάτω από τα προσεκτικά ανοιγμένα σχολικά βιβλία για να μην μου κάνει παρατήρηση για άλλη μια φορά.Θυμάμαι ακόμα πως τον Σεπτεμβριο που ξεκινούσα την προετοιμασία μου για τις Πανελλήνιες εξετασεις,πριν απο δύο χρόνια,πήρα την απόφαση να μην διαβάσω ούτε ένα εξωσχολικό βιβλίο για να μην αποσπωμαι από το στόχο μου...απόφαση που κράτησα μέχρι και τον Απρίλιο,όπου λίγες μόνο ημέρες πριν την έναρξη των εξετάσεων,διάβασα το Πόλεμος και Ειρήνη του Τολστόι,το Τζέην Εϋρ της Μπροντέ και το Αϋπνία του Stephen King...To έκανα απο αντίδραση σε όλα τα ΜΗ που είχα επιβάλλει στον εαυτό μου εκείνη την περίοδο,αλλά και επειδή μου έλειπε τρομερά η ευχαρίστηση που μου προσφέρει ένα βιβλίο.Οχι μόνο να το διαβάζω,αλλά να το φυλλομετρώ,να αναπνέω την μυρωδιά του χαρτιού,να το τοποθετω στην -υπερπλήρη πια- βιβλιοθήκη μου,στο μέρος των "Διαβασμένων Βιβλίων"..
Και σταματώ εδώ με τις αναμνήσεις γιατί αν συνεχίσω θα γράψω μυθιστόρημα και όχι βιογραφία!Κλείνω λεγοντας σας πως χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι μεταξύ ατόμων που συμμερίζονται το πάθος μου για τα βιβλία!!
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Φίλη Φερμίνα Δάσα, καλωσόρισες στην λέσχη των ομοιοπαθούντων. Διάβασα ευχάριστα την σύντομη ...αυτοβιβλιογραφία σου και ευχαρίστως να διάβαζα κι άλλα.

Μοιράζομαι παντελώς την γενικότερη αγάπη σου για το βιβλίο και ως αντικείμενο, το ξεφύλλισμα, την μυρωδιά, το βόλεμα στην βιβλιοθήκη.

Διαβάζοντας για το ότι έκρυβες το εξωσχολικό βιβλίο μην σε δει να διαβάζεις ο πατέρας σου μου ήρθε στο μυαλό άλλη συζήτηση που είχαμε εδώ.

:)
 
Αγαπητή Φερμίνα Δάσα, υπάρχουν αρκετοί που έχουν την ίδια αγάπη με σένα για το βιβλίο.
Καλός όρισες λοιπόν! :)
 
Θα συμφωνήσω κι εγώ πως συνήθως κερδιζει το βιβλίο στη μάχη με το λήθαργο της τηλεόρασης. Μάλιστα σχεδόν πάντα διαβάζω ταυτόχρονα δυο βιβλία. Ένα εύπεπτο που παίζει το ρόλο της τηλεόρασης την ώρα του φαγητού κι ένα πιο classy για όλες τις άλλες ώρες.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Καλως ορισες Φερμινα.

Η αγαπη σου για τα βιβλια ειναι εμφανης και η βιογραφια σου, συντομη αλλα περιεκτικοτατη. :)
Σε παρατηρηση οσων διαβασα πιο πανω, μια ερωτηση : τα σχολικα βιβλια, τα διαβαζες το ιδιο ευχαριστα;

Εχω μια περιεργεια, για το αν οι λατρεις των βιβλιων ηταν καλοι μαθητες :χμ: Αυτο που επικρατουσε στα σχολεια ηταν πως : ναι
 
Top