Ευγένιος Ο' Νιλ (Eugene O'Neill): "Ο Παγοπώλης Έρχεται"

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης



Τίτλος: Ο Παγοπώλης Έρχεται
Πρωτότυπος τίτλος: The Iceman Cometh
Συγγραφέας: Ευγένιος Ο’ Νηλ (Eugene O'Neill)
Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Εκδόσεις: Δωδώνη
Έτος πρώτης έκδοσης: 1940 (Αγγλικά)
Αριθμός σελίδων: 224
ISBN:960-248-173-0


Το "Ο Παγοπώλης Έρχεται" είναι ένα δράμα που εκτυλίσσεται σε ένα λαϊκό ξενοδοχείο στην Αμερική τού 1912. Οι ήρωες είν’ όλοι άνθρωποι ξεγραμμένοι που περνούν τις αδιάφορες μέρες τους στο μπαρ τού ξενοδοχείου, βυθισμένοι σε ένα τέλμα απραξίας. Ώσπου μια μέρα καταφθάνει ο Χίκη, ένας παλιός φίλος, για να τους πει πως η ζωή γίνεται να είναι διαφορετική αρκεί να το θελήσεις και να προσπαθήσεις, πως υπάρχει διέξοδος. Και σιγά-σιγά κάποιοι αρχίζουν να πείθονται.

Υπάρχουν πολιτικές αναφορές, κάπως ήπιες, στην σύγχρονη αντίληψη, αλλά καλοτοποθετημένες. Πάντως ο Ο’ Νιλ ήταν πολύ επιφυλακτικός για την αποδοχή τού έργου όταν το έκδωσε το 1940 διότι, βέβαια, η συντηρητική και μονοκόμματη Αμερική δεν αντέχει και πολλά-πολλά.

Από τα πολύ καλά θεατρικά έργα που μας άφησε ο 20ος αιώνας, αξίζει να το διαβάσει κανείς, εφόσον τού αρέσουν τα θεατρικά, βέβαια.

Το έργο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες σε αναπαραγωγή τής έκδοσης τής Δωδώνης, στην σειρά "Παγκόσμια Θεατρικά Αριστουργήματα" με καλό χοντρό εξώφυλλο όμως φθηνό, λεπτό χαρτί μέσα. Η κανονική έκδοση τής Δωδώνης, της οποίας το εξώφυλλο εδώ πιο πάνω, έχει καλό χαρτί μέσα που εγγυάται καλά γηρατειά στο βιβλίο.
 
Last edited by a moderator:
Το διάβασα και μου άρεσε, ωστόσο:

Είχε πάρα πολλούς χαρακτήρες, που με δυσκολεύουν στα θεατρικά.

Είχε πολλές πληροφορίες για αυτούς, άχρηστες, που σε φόρτωναν, ειδικά στην αρχή, όπου σου έλεγε μια παράγραφο για το τι φορούσε ο καθένας.

Ήταν λιγάκι κοινό, δηλαδή μου θύμισε και την Αγριόπαπια του Ίψεν και το Άνθρωποι και Ποντίκια του Στάινμπεκ.

Κατά τα άλλα, φυσικά, είναι ένα καλό θεατρικό! :))
 
Είχε πολλές πληροφορίες για αυτούς, άχρηστες, που σε φόρτωναν, ειδικά στην αρχή, όπου σου έλεγε μια παράγραφο για το τι φορούσε ο καθένας.
Όσο κι αν είναι κουραστικές αυτές οι πληροφορίες για τον αναγνώστη, σε καμία περίπτωση δεν τις θεωρώ άχρηστες, εφόσον τα θεατρικά δεν προορίζονται για ανάγνωση αλλά για σκηνική παρουσίαση και ζωντανή θέαση. Το ότι διαβάζουμε θεατρικά κείμενα δεν ακυρώνει την παραστατική τους φύση, εκτός αν θα έπρεπε να εκδίδονται και σε «αναγνωστικές διασκευές», απαλλαγμένες από σκηνικές οδηγίες (ή με προσθήκη εμβόλιμης αφήγησης που θα δίνει έντεχνα αυτές τις οδηγίες).
Νομίζω όμως ότι υπάρχουν και τέτοιες διασκευές. Ή μήπως κάνω λάθος;
 
Last edited:
Το έργο μπορεί να είναι λίγο κουραστικό στην αρχή αλλά όποιος του δώσει την ευκαιρία θα δει ότι πρόκειται για ένα αριστοτεχνικά γραμμένο θεατρικό,το οποίο πραγματεύεται βαθιά και ουσιαστικά θεματα.
 
Κάποια θεατρικά υπάρχουν και σε μυθιστορηματική διασκευή όντως.

Ο Ευγένιος Ο'Νιλ είναι πολύ σημαντικός θεατρικός συγγραφέας, πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1936 και υπήρξε πεθερός του (μόλις ενός έτους νεώτερού του) Τσάρλι Τσάπλιν.

Ο παγοπώλης είναι καλογραμμένο αν και κάπως βαρύ έργο που προσωπικά μου θύμισε λίγο τον (προγενέστερο) Βυθό του Γκόρκι και το (μεταγενέστερο) Περιμένοντας τον Γκοντό του Μπέκετ
 
Top