Ισίδωρος Ζουργός : "Η αηδονόπιτα"



Τίτλος: Η αηδονόπιτα
Συγγραφέας: Ισίδωρος Ζουργός
Εκδόσεις: Πατάκη
Έτος έκδοσης: 2008
Αριθμός σελίδων: 600
ISBN: 978-960-16-2752-6


Η αηδονόπιτα είναι ο αγώνας για το όνειρο. Η πάλη για την κατάκτηση ενός ιδανικού που φαντάζει τόσο απίθανο, όσο και μια αηδονόπιτα.
Το ιδανικό: η ελευθερία. Το όνειρο: μια ελληνική δημοκρατία.
Γιατί στις αρχές του 18ου αιώνα, η ελευθερία σε μια ελληνική δημοκρατία, ενέπνεε όχι μόνο τους Έλληνες αγωνιστές που ζούσαν στην σκλαβιά της οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά και φιλέλληνες αλλοδαπούς, μεγαλωμένους με τα ιδεώδη και τις αρχές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.

Ένας από αυτούς ο Γαβρίλης. Γεννήθηκε ως Γκάμπριελ στην Αμερική. Μια ερωτική απογοήτευση, τον αναγκάζει να φύγει και να αναζητήσει τη λησμονιά μέσα από τον αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία. Το μακρύ και δύσκολο ταξίδι, από την Αμερική, στην Ευρώπη, στη Μάλτα, στη Νάξο, στην Θεσσαλονίκη και από εκεί σε όλη την επαναστατημένη Ελλάδα, θα τον φέρει στο Μεσολόγγι. Στο πολιορκημένο Μεσολόγγι.

Παρηγοριά του, συντροφιά του, συνδετικός κρίκος με την πατρίδα του, είναι ένα ημερολόγιο που όποτε βρίσκει χρόνο, κερί για να φέγγει τις νύχτες και μελάνι, γράφει εκεί για αυτά που ζει, που σκέφτεται, που αισθάνεται. Ένα ημερολόγιο – σαν γράμμα στην αγαπημένη του που άφησε πίσω στην Αμερική – είναι ο βασικός αφηγητής αυτού του βιβλίου.
Υπάρχει και δεύτερος αφηγητής, ένα τρίτο πρόσωπο. Πρώτο πρόσωπο λοιπόν και τρίτο πρόσωπο, εναλλάσσονται αρμονικά στην αφήγηση.

Ο Γαβρίλης, θα γνωρίσει σημαντικούς ανθρώπους της εποχής, όπως τον λόρδο Μπάιρον, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο μια Σαλονικιάς κυράς, θα μάθει να ζει, να μιλάει και να αισθάνεται Έλληνας, θα κάνει τον μάταιο – όπως έδειχναν τα πράγματα εκείνη την εποχή – αγώνα των Ελλήνων, δικό του αγώνα. Θα πολεμήσει αντρίκια στο πλευρό των Ελλήνων αγωνιστών, θα υποφέρει μαζί τους, θα κλείσει τα μάτια πολλών γνωστών και φίλων, θα δει το όραμα να χάνεται.

Ο τρόπος ζωής και σκέψης των σκλαβωμένων Ελλήνων, τα ήθη και τα έθιμα τους, οι διχόνοιες, η αντίδραση των ξένων δυνάμεων, η συμμετοχή των φιλελλήνων στον αγώνα για ελευθερία, ακόμα και η κλοπή αρχαιοτήτων, καταγράφονται στο ημερολόγιο του Γκάμπριελ.

«Μόνο αηδόνια να βρεις στον δρόμο σου, μόνο αηδόνια».
«Που να βρεθούν τα αηδόνια στην κόλαση?»


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: Ο Ισίδωρος Ζουργός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1964, πόλη στην οποία συνεχίζει να ζει με την οικογένειά του. Είναι δάσκαλος και έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα: ¨Φράουστ¨ (Λιβάνης1995/Πατάκης 2010), ¨Αποσπάσματα από το βιβλίο του ωκεανού¨ , ¨Στη σκιά της πεταλούδας¨ , ¨Ανεμώλια¨ "Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο"- όλα από τον εκδοτικό οίκο Πατάκης.
 
Yπεροχη η προταση σου Ασημενια και εξαισια περιεκτικος ο ομορφος τροπος που μας την παρουσιαζεις.Θεωρω την ΑΗΔΟΝΟΠΙΤΑ απο τα must -οπως και τη ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ ή τον ΜΑΤΙΑΣ ΑΛΜΟΣΙΝΟ που επισης μας προτεινες εσυ- κ τα εχω στους αμεσους στοχους.Ο ΖΟΥΡΓΟΣ παρουσιαζει εξαιρετικο ενδιαφερον και θα του αφιερωσω το χωρο κ το χρονο πυο του αξιζει στο εγγυς μελλον.
.Περιμενουμε κι αλλες προτασεις απο εσενα -ειμαι σιγουρη οτι θα μου αρεσουν πολυ!
 
Ο Γκάμπριελ, ένας νέος Αλμοσίνο περιδιαβαίνει όλον τον κόσμο καταλήγοντας κι αυτός στην Ελλάδα,είναι όμως απ'ότι βλέπω ένας διαφορετικός ήρωας με πολύ ενδιαφέρουσες προεκτάσεις.Αν μη τι άλλο ο Ζουργός χειρίζεται με επιτυχία πρωτότυπα θέματα που δεν επαναλαμβάνονται.Θα το έχω κι αυτό στα υπόψη.

Ασημένια, θα κουραστείς ν'ακούς κοπλιμέντα και πάλι άψογη!!!
 
Καλημέρα αγαπητή Ασημένια.
Να πω την αμαρτία μου, με τα ιστορικά μυθιστορήματα έχω τσακωθεί άσχημα, όμως πρέπει να πω πως οι παρουσιάσεις σου είναι υπέροχες και ακόμα κι εγώ σε διαβάζω (στα κρυφά).

Σημ. Άσε που βλέπω πως κάθε βιβλίο που παρουσιάζεις είναι από 600 σελίδες και άνω (όλη μου η αναγνωστική καριέρα είναι κάπου εκεί...).
Υπέροχη.
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Ας γνωρίσουμε και τον συγγραφέα.

http://www.youtube.com/watch?v=MhFp95DV20M
Είδα τη συνέντευξη και θαύμασα την ικανότητα και την αντοχή του συγγραφέα να οριοθετεί τον εαυτό του και το έργο του με σαφήνεια κι ευγένεια, για να μην πω τακτ, απέναντι στην προσπάθεια του παρουσιαστή, να εντάξει ορισμένα λεγόμενα, με κάποιο τρόπο σε παρωχημένες νόρμες (επιπέδου όπως λέει το ευαγγέλιο ή θεολογικές φράσεις κλειδιά ανάλογες, μου θύμισε δεοντολογία έκθεσης ιδεών της δεκαετίας του ’70).

Μ’ άρεσε το γεγονός ότι ο κ. Ζουργός λατρεύει εμφανώς τη δουλειά του δασκάλου που κάνει και μ’ άρεσε η κουβέντα για τα αγαπητικά κείμενα. Δεν έχω εικόνα των αλλαγών που θίγονται στη συζήτηση, αλλά μαζί τους είμαι. Αγαπητικά κείμενα κι αγαπητική σχέση με τα πράγματα...εκ των ων ουκ άνευ να πάρει η ευχή...εκ των ων ουκ άνευ...συμπαθέστατος κι επιφυλάσσομαι...ευχαριστώ για τη μύηση...
 
Top