Καυ Γκάι Γκάβριελ (Kay Guy Gavriel) : "Τιγκάνα"



Τίτλος:Τιγκάνα (1ος Τομος)
Πρωτότυπος τίτλος:Tigana
Συγγραφέας: Καυ Γκάι Γκάβριελ (Kay Guy Gavriel)
Γλώσσα: Αγγλικά
Μετάφραση: Τσιριμώκος Α.
Εκδόσεις: Anubis
Έτος έκδοσης: 2000
Διαστάσεις: 23x15
Αριθμός σελίδων: 442
ISBN: 9789603062233.




Τίτλος: Τιγκάνα (2ος Τομος)
Πρωτότυπος τίτλος: Tigana
Συγγραφέας: Καυ Γκάι Γκάβριελ (Kay Guy Gavriel)
Γλώσσα: Αγγλικά
Μετάφραση: Τσιριμώκος Α.
Εκδόσεις: Anubis
Έτος έκδοσης: 2000
Διαστάσεις: 23x15
Αριθμός σελίδων: 314
ISBN: 9789603062240


Από τα πιο εντυπωσιακά μυθιστορήματα φαντασίας που έχω διαβάσει και σίγουρα το καλύτερο του συγγραφέα (καμμία σχέση με "το υφαντό της φιοναβάρ" τη νερόβραστη αντιγραφή του αρχοντα των δαχτυλιδιών που είναι και το πιο γνωστό του έργο). Ο συγκεκριμένος κύριος έχει σαν πάγια τακτική να παίρνει κομμάτια της παγκόσμιας ιστορίας να τα χρησιμοποιεί σαν υπόβαθρο και πάνω εκεί να χτίζει φανταστικές ιστορίες. Στο συγκεκριμένο έργο το φόντο είναι μια μεσαιωνική ιταλία (μάλλον) όπου δύο τύρρανοι έχουν υποδουλώσει όλη τη χώρα που χωρίζεται σε 9 επαρχίες. Εκεί ξεκινάει μια ιστορία αντίστασης μιας χούφτας ανθρώπων οι οποίοι έχουν στόχο να απελευθερώσουν τη χερσόνησο αλλά και να σπάσουν την κατάρα που έχει ρίξει ο ένας από τους τυρράνους οι οποίοι είναι και ισχυροί μάγοι. Παράληλα παρακολουθούμε και την τραγική ιστορία μιας σχεδόν συζήγου ενός από τους μάγους...

Καταπληκτική ιστορία που θέλεις να την ρουφήξεις. Ωραίες σκηνές καταπληκτικός ρυθμός (με μια μικρή εξαίρεση στη μέση όπου κάνει μια μικρή αλλά ανεπαίσθητη κοιλιά), συγκίνηση, μάχες μαγεία ταξίδια, όλα όσα πρέπει να έχει ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα φαντασίας. Κλασικό 10/10 για όποιον το διαβάσει. Το μοναδικό του μειονέκτημα είναι σίγουρα το "σπάσιμο" σε δυο τόμους που κάνει ο εκδοτιός οίκος κάτι που επιβαρύνει την τιμή αρκετά (οι δύο τόμοι μαζί, περίπου 27 €).

Σας το προτείνω και περιμένω τα σχόλια σας. :)
 
Last edited by a moderator:
Την περίοδο 1974-75 ο Kay είχε προσληφθεί από το Ίδρυμα J.R.R. Tolkien στην Οξφόρδη για να συνεργαστεί με τον Christofer Tolkien στην επιμέλεια της μεταθανάτιας έκδοσης του έργου του John Ronald Reuel Tolkien (1892-1973) "The silmarillion".
 
Το καλύτερο στο βιβλίο ήταν ο τρόπος παρουσίασης των γεγονότων.
Πρώτα εμφανιζόταν ένα περιστατικό (με φαινομενικά άγνωστους χαρακτήρες) και στην συνέχεια, κατά την εξέλιξη της ιστορίας έβλεπες τις λεπτομέρειες πίσω από το περιστατικό...
 
Ο Κάυ έιχε γενέθλια προχτές. Η τιγκάνα έχει καταπληκτικές και αρκετά σκληρές σκηνές (η τελεταία σκηνή της διανώρας τσακίζει κόκκαλα) σε αντίθεση με την μπούρδα της φιοναβάρ που αν εξαιρέσεις ενα σημείο όπου πραγματικά είναι συγκινητικό όλο το υπόλοιπο είναι παιδικό νερόβραστο σηριαλ για το nickelodeon
 
Και οι χαρακτήρες έχουν βάθος και είναι ανθρώπινοι και όχι χάρτινοι (που είναι δύσκολο να το πετύχεις σε βιβλίο επιστημονικής φαντασίας)
 
Last edited:
Απόλυτα σύμφωνος με το σχόλιο σου. το μόνο ενοχλητικό για μένα στα βιβλία του καυ είναι οι πολλές εσωτερικές αναζητήσεις που περιγράφει. στη φιοναβα΄ρ δεν παλευόταν
 
Έχω διαβάσει μόνο το Τιγκάνα και δεν ξέρω για άλλα βιβλία του!
Οι εσωτερικές αναζητήσεις βοηθούν στο να χτιστεί ο χαρακτήρας και να γίνει πιο ανθρώπινος. Μονάχα οι υπερβολές δεν είναι καλές... Μην γίνει και Ντοστογιέφσκυ...
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Απο Κέι έχω διαβασει μονο το πρωτο του Τιγκάνα και μόνο το πρώτο του Υφαντού. Γενικώς μου φάνηκε οτι είναι πολύ σκληρός σε κάποιες εικόνες και ιδέες που περιγράφει, και διαφωνώ οτι το Υφαντό είναι σαν παιδικό της Nickelodeon.

Περιγράφεται η κατοχή μιας χώρας που είναι υπο την κατοχή 2 μάγων απο την ανατολή. Οι μάγοι είναι ανεξάρτητοι και αντίζηλοι, ενω πρωταγωνιστούν οι κάτοικοι της πόλης Τιγκάνα την οποια ο ένας μάγος καταράστηκε να ξεχαστεί από όλους και το όνομά της να μη μπορεί να ακουστεί.

Με εντυπωσίασε η μη γραμμικότητα της αφήγησης... δείχνει ένα άσχετο γεγονός και μετά απο 2-3 κεφάλαια σου δείχνει οτι το επεισόδιο αυτο σχετιζόταν με αυτά που ήδη ξέρεις ή οτι συμμετείχαν οι πρωταγωνιστές (χωρίς να τους αναφέρει την πρώτη φορά). Μου αρέσουν αυτά τα παιχνιδάκια με το χρόνο και το μυαλο που μου θύμισαν το Pulp Fiction του Ταραντίνο!!!

Ειναι επισης πολυ ωραιο το πολιτισμικο κλιμα με ονοματα που θυμιζουν Ιταλικές λέξεις (Τιγκάνα, Σέντσιο, Άζολι κλπ).
 
Αν μου επιτρέπεις , βάλε σε "Εμφάνιση πλοκής" αυτά που αναφέρεις γιατί παρουσιάζει βασικά "κλειδιά" της ιστορίας της Τιγκανα, και 2ον διάβασε όποτε μπορεσεις τον 2ο τόμο που κατά τη γνώμη μου είναι πολύ ανώτερος του 1ου:)
 
Το είχα αγοράσει πριν πολλά χρόνια και δε το έχω διαβάσει ακόμα. Τότε διάβαζα πολύ φάντασι, τώρα λιγότερο, αλλά μου φαινόταν πάντα πως είναι αρκετά "ώριμο". Κάποια στιγμή θα το ξεκινήσω και θα δω πως πάει στην ανάγνωση.
 
Αλανον....τέλειοοοο!!!!! Ευχαριστώ για την ενημέρωση! Ωραία παρουσίαση κι εξαιρετικά ενδιαφέρον!!! Του γούστου μου!:γιούπι:
 
Ενδιαφερον φαινεται :) Οι σκληρες σκηνες λιγο με απωθουν βεβαια, αλλα το στορυ μου αρεσει. Θα το βαλω στη λιστα μου κ αυτο αν ειναι :ναι:
 
Ο συγκεκριμένος συγγραφέας δεν έχει σκληρές σκηνές όπως και ο ροθφας.αν σου αρέσει ο χαρρυ ποτερ δοκίμασε καλύτερα το όνομα του ανέμου.πιστεύω ότι θα σου αρέσει πολύ
 
Δικο του ειναι κ αυτο;

εδιτ: το ψαξα, δεν ειναι δικο του, ειναι ομως τριλογια ε;
 
Last edited:
Ναι τριλογία.στα αγγλικά έχουν βγει 2.στα ελληνικά σε λίγες μέρες βγαίνει ο πρώτος τόμος του 2
 
Το είχα διαβάσει σε μια επίτομη έκδοση που είχε βγάλει η Anubis γύρω στο 2005, αρκετά πιο οικονομική από την πρώτη έκδοση, αλλά και με χαμηλότερη ποιότητα χαρτιού, εξωφύλλου και βιβλιοδεσίας. Ήταν το πρώτο βιβλίο του που διάβασα, μου άρεσε πολύ και στη συνέχεια διάβασα και άλλα βιβλία του. Το καλύτερο κατά τη γνώμη μου είναι το 2τομο Το σαραντινό ψηφιδωτό (όπου χρησιμοποιεί ως ιστορικό μοντέλο το Βυζάντιο του Ιουστινιανού), αρκετά καλό ήταν και οι Πολεμιστές του λυκόφωτος (που χρησημοποιεί σαν μοντέλο την Βρετανία της εποχής των Βίκινγκς) δεν μου πολυάρεσε όμως το ένα τραγούδι για την Αρμπόν. Νομίζω όμως ότι η Τιγκάνα είναι μια καλή εισαγωγή στον Κέι.
 
Από τις ιστορίες που σε συγκινούν και αγκίζουν τις πιο ευαισθητες χορδές της ψυχής σου!
Συμφωνώ στο οτι κάνει μια κοιλιά προς τη μέση αλλα απαραήτη για την διαμόρφωση των χαρακτήρων και την εξέλιξη της ιστορίας!
Οποιος όμως το φτάνει στο τέλος είμαι σίγουρος πως δε μετανιώνει που το ξεκίνησε αλλά αντίθετα νιώθει ευγνώμων που βρέθηκε στα χέρια του και το διάβασε :)
 
Το τελείωσα πριν λίγο καιρό. Αν και πλέον το φάνταζι δε με τραβάει εύκολα, το "Τιγκάνα" το καταευχαριστήθηκα. Πάσχει στην εξέλιξη χαρακτήρων κάπως, αλλά ο κόσμος του σε ταξίδευε όμορφα και παρότι η κεντική "πατριωτική" ιδέα σε κάποια σημεία ήταν κάπως μελό, γενικά είχε έναν ευγενικό χαρακτήρα.
 
Το 'Ενα Τραγούδι για την Αρμπόν το διάβασα το καλοκαίρι του 2020, αν δεν κάνω λάθος και μου άρεσε αρκετά ! Δεν θυμάμαι βέβαια λεπτομέρειες αλλά θα το ξαναδιαβάσω. Αφορούσε την Αρμπόν και την "βάρβαρη" Γκορώ και τις συγκρούσεις μεταξύ τους καθώς είχε και μαγεία η οποία συνέβαλλε στην εξέλιξη της πολεμικής σύγκρουσης.

Για το μέλλον σκέφτομαι να τσεκάρω το Πολεμιστές του Λυκόφωτος καθώς σχετίζεται με τον βορρά.
 
Top