Λίμερικ

[Γαλή]

Γλωσσολάγνε, πραγματικά με συγκινείς! Ένα λίμερικ αφιερωμένο σε εμένα και μάλιστα τόσο εύστοχο και δημιουργικό!:χαχαχα: και


Από την άλλη, Φάρε, εσύ πας να μου πάρεις το βραβείο διανηματιακής προσέγγισης, νομίζω! και

 

[Χρυσηίδα]

Ο τελευταίος στίχος είναι διττός, και μ' ενδιαφέρει η προσωπική ερμηνεία σας

Εσύ, για να ξεχάσεις την πρώην γκόμενα, έβαλες πλώρη για καινούρια, αλλά αυτήν την καινούρια σου την έφαγε ο Φάρος.

Να το πω κι αυτό : Λάγνε και Φάρε, ξεπεράσατε κάθε προσδοκία )) Απλά υπέροχοι.

 

[Γλωσσολάγνος]

Ο Φάρος δεν σε άφησε να ξεχάσεις την γκόμενα
Γιατί φώτισε τα άγνωστα συφραζόμενα;

Εσύ, για να ξεχάσεις την πρώην γκόμενα, έβαλες πλώρη για καινούρια, αλλά αυτήν την καινούρια σου την έφαγε ο Φάρος.

Χαχαχα, ωραίες καί οι δύο ερμηνείες! ))

Βασικά από τη μία μπορεί να μιλάμε για έναν φάρο που μου έδειξε ότι υπάρχει κοντά ακτή, κι έτσι με "προσγείωσε" απότομα, εμένα τον θαλασσόλυκο που ήθελα να χάσω κάθε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο.

Από την άλλη μπορεί να μιλάμε για τον δικό μας Φάρο, που είχε κρυφτεί στο αμπάρι μαζί μ' ένα τσούρμο φίλων και γνωστών, χωρίς να το ξέρω, κι εμφανίστηκαν ξαφνικά στο πιλοτήριο με σερπαντίνες και κοτιγιόν, χορεύοντας σάλσα, και επίσης καταστρέφοντάς μου τελείως την απομόνωση.

 

[Φαροφύλακας]

ουφ, Χρυσηίδα.. σε ιστορίες μάς έβαλες με τα λιμερίκια σου...

άντε να χρησιμοποιήσω και τις υπόλοιπες λεξικοπαιχτικές λέξεις:

Ο Βαλπούργειος Τζώνης

Τζώνης βαλπούργειος, τσαρούχια ζαριφλίκια
Η ερυγή του αντηχούσε στα τσιφλίκια
Μα τον συμβούλεψε παπάς σε ζιγκουράτ
Και με θεόρβη πήρε σβάρνα τις μπουάτ
Αίρα τον έστειλε κάτω από τα ραδίκια
​

μόνο η καλυκάγρα έμεινε απέξω...

 

[Μιχαλιος]

Τι τρελό νημάτιο είναι αυτό;
Πως δε το πήρα χαμπάρι τόσες μέρες;
Και λιμάρετε (επιτρέψτε σε κάποιον που δεν είναι ούτε καν πρωτάρης τον όρο) φοβερά!!!

 

[Χρυσηίδα]

Να και ένα λίμερικ του Ληρ

There was an Old Man of Thermopylae,
Who never did anything properly;
Byt they said, "If you choose
To boil Eggs in your Shoes
You shall never remain in Thermopylae"

και η μετάφρασή του από το Γιώργο Σεφέρη

Είταν ένας γέρος στις Θερμοπύλες
που όλο μαγείρευε κρύες κι έρμες νίλες
και του λέν : "Α θες αυγά
στα τσαρούχια σου βραστά,
μωρ’ δεν πολυχρονάς στις Θερμοπύλες"

 

[Πεταλούδα]

Υπάρχουν τέτοια νημάτια και δεν τα έχω πάρει χαμπάρι? Μου άρεσαν πάρα πολύ όλα!!!

Μου ήρθε έμπνευση καθώς τα διάβαζα και σκάρωσα και εγώ μερικά στα πεταχτά, είχε πολύ γέλιο η όλη διαδικασία. :χαχαχα:

Τα παλιομισοφόρια

Αναρωτιότανε ένα κορίτσι άγουρο, μεστό
πως στη ζωή είναι όλα χειμαδιό.
Δίνει μια και σκίζει το φουστάνι
τα δίνει όλα μα δεν της φτάνει.
Σιγά μη δεχτεί το προξενιό!

Ο αλήτης

Φαλίρισε η μαύρη σκέψη
και δίνει μια να σηκωθεί.
Αυτή η τύχη πώς να αντέξει
όταν όλα είναι άσος και χι.
Το ξέρω πως δεν θα ΄χω προκοπή.

Του άγνωστου πρωταγωνιστή

Η θλίψη χαμογέλασε στη μέρα
συμπληρωθήκαν τα κενά.
Το προσωπείο έγινε σφαίρα
και διαλύθηκε στον κρύο αγέρα.
Θα ΄ρθω να σε βρω στο πουθενά

 

[Χρυσηίδα]

Πεταλούδα, γελάω πολύ με τα "παλιομισοφόρια" ))


Η εκλεκτική φάλαινα

Ήτανε μια φάλαινα απ’ την Ανταρκτική
Που έτρωγε μονάχα ψαράκια φυστικί
Αλλά της είπαν ότι είναι βλαβερά
Για το συκώτι αλλά και για τα νεφρά
Κι άλλαξε δίαιτα η φάλαινα η εκλεκτική

 

[Πεταλούδα]

Πεταλούδα, γελάω πολύ με τα "παλιομισοφόρια" ))

Τα ¨προξενιά" (τα πρέπει και τα μη) της ζωής είναι πολλά... Μην δεχτείς αυτά που σου βαραίνουν την καρδιά..

 

[Ηλιοτρόπιο]

Στη λέσχη Ιούλιο μήνα μπήκα
και ωραίους φίλους βρήκα
μα πολλούς δεν ξέρω ακόμα
μήπως έχω πρόβλημα στο "κόμμα";
ή να βρω μέσο στο ΙΚΑ;

 

[Χρυσηίδα]

Ανακάλυψα μία συλλογή ποιημάτων λίμερικ της Καίτης Σταθούδη με τον τίτλο Λίμερικ, το κάλεσμα της χαράς.

Να δύο όμορφα :

Το χιονένιο κουνελάκι που το λένε Νικηφόρο,
έλαβε μια πανταχούσα να πληρώσει κάποιο φόρο.
Έφαγε του εξηγούν πολλά κιλά καρότα,
το πιάνει το τεκμήριο, του αλλάξανε τα φώτα!
Το καημενοκουνελάκι, που το λένε Νικηφόρο!


Κάποιος κότσυφας παράγγειλε στην όμορφη Καρδίτσα,
ένα παλτό υφαντό για μια μικρούλα χελωνίτσα.
Κι όταν εκείνη έπεσε σε νάρκη το χειμώνα
με τρυφεράδα τύλιξε την υπναρού κοκόνα!
Κείνος ο πονοψυχοκότσιφας, πέρα στην Καρδίτσα!

 

[Φαροφύλακας]

Σου λέω για την Μάτα Πασχαλάκη (ναι! αυτή)
Που το έτσουζε σαν έπεφτε βραδάκι (δηλαδή)
Ξάφνου όμως δες πώς ξύνει την μασχάλη (πωπωπώ)
Μια οπτασία μέσ’ σ’ αυτό το χάλι (το κακό)
Της πάει έτσι φτιαγμένο το μαλλάκι (ε, μα τί;!)

 

[Μιχαλιος]

Μέσα στο λεωφορείο ο Μιχαλιός
για να φανεί σαν κύριος σωστός
στην αγορά εισιτηρίου έδωσε προτεραιότητα
σε μια "κυρία" με περίσσια θηλυκότητα
στο λεωφορείο ο χαζούλης Μιχαλιός

 

[Φένια]

Στη Λέσχη αυτή εγώ βρέθηκα τελείως κατά τύχη
αλλά πολύ με τράβηξαν τα κείμενα κι οι στίχοι
και νοιώθω με τα μέλη της πως επικοινωνώ
κι ο Φάρος ήδη μ΄έχρισε της Λέσχης Κοινωνό!

 

[Φαροφύλακας]

( χμ.. για να είναι λιμερίκι ήθελε άλλον ένα στίχο! καλο πάντως! βγαλμένο απ' την ζωή! )

 

[Φαροφύλακας]

Μου αρέσει πολύ να παίρνω λέξεις απ' τα λεξικοπαίγνια και να τις φτιάχνω λιμερίκια. Πάμε λοιπόν:

Ο Μένιος είχε ματικάπι στο θηκάρι
Κορυβαντιούσε, και βουτούσε στο ποκάρι
Αγαλτερούσε, δεν κλοτόπευε ποτέ
Κόμιξ και Νίτσε διάβαζε στον καμπινέ
Την καλυκάγρα του γυάλιζε με σφουγγάρι

 

[Πεταλούδα]

Η άνοιξη ανθίζει τα λουλούδια
και ηχούν παντού εύθυμα τραγούδια.
Πότε θα φύγει ο χειμώνας ο μουντός;
κοντεύει η τριανταμία του μηνός.
Άντε και να καούν τα πελεκούδια!


Δυο λαλούν και τρεις χορεύουν
γλάρους στον αγρό ψαρεύουν.
Δυο το λάδι τρεις το ξύδι
μην αρνείσαι το ταξίδι.
Οι καιροί σε πονηρεύουν.

 

[Πεταλούδα]

Κουράστηκα σε λέγω να ψάχνω για δουλειά
ωιμέ μανούλα, θα φύγω στην ξενιτιά.
Τοπ μόντελ θα γενώ σε Παρίσια και Μιλάνα
η κρίση να ΄ν καλά, που ΄μαι κιλά τριάντα.
Πω πω τι χαρά, θα φορώ ρούχα παρδαλά!

 

[Σόφκι]

Η Μαρικα η ξανθια που ηταν ναυτης
και το πρωι εξυπνησε ωσαν καντιλαναφτης
στην εκκλησιά επηγαινε σιγα και κούτσα-κούτσα
και ενας τρελος καλογερος την εκανε λουτσα
"ωχ θεε μου εσκουξε,που ειναι ο νεκροθαφτης;"


Με θεολογικο περιεχομενο

 

[Διονύσης]

Η Γριούλα

Ήτανε μια γριούλα,
που τη λέγανε Ματούλα.
Είχε κι έναν εγγονό.
Πήγε λοιπόν μια βόλτα στον γκρεμό,
κι έφαγε και παγωτό.


Αυτό το έφτιαξα με τους φίλους μου.