Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

[Αντέρωτας]

Μου αρεσει που αυτες τις μερες, με το σκανδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, και αλλες παρομοιες περιστασεις στο παρελθον, οταν απομαγνητοφωνημενες συνομιλιες κατηγορουμενων πεφτουν στα χερια των καναλιων, και οι δημοσιογραφοι απο τη χαρα τους επιστρατευουν ο,τι.... ο,τι... μπορουν τελος παντων... για να αποδοσουν ερμηνευτικα και εκφραστικα τους διαλογους. Δηλαδη οι ιδιοι οι δημοσιογραφοι (χωρις τη βοηθεια ηθοποιων)

Δεν ξερω για εσας που παρακολουθειτει ειδησεις πιο προσεκτικα απο μενα, αλλα τα αποσπασματα ειναι ουτως η αλλως τοσο αποσπασματικα (και κακοπαιγμενα) που δε νομιζω οτι προσδιδουν και καποια παραπανω ενημερωση.

(ειναι ενα φαινομενο που σιγουρα θα προσεχαν οι Αρβυλα, και αναρωτιεμαι αν το εχουν αποδοσει σε καποιο βιντεο)

 

[Φαροφύλακας]

Εγω δεν καταλαβαινω αυτό το κολημα με τις γατες.. οπου δουν γάτα στεκονται και τις φωτογραφιζουν.. ζω κι εγω σε τουριστική περιοχή και κάθε μερα τους βλεπω. Αναρωτιεμαι δεν έχουν γάτες στις χώρες τους;

Συμπτωματικά εχθές έβγαζα φωτογραφίες κάτι γατάκια. Αν μπορώ να σου εξηγήσω, είναι ο θαυμασμός και η λατρεία για αυτό το αδιανόητο ζώο. Δεν υπάρχει ζώο σαν την γάτα. Είναι κάτι ανάμεσα σε σουπερήρωα, θεότητα, μαγεία και τέχνη. Κι έχουν απόλυτη φωτογένεια και πόζες και δίνουν απλόχερα φωτογραφικές ευκαιρίες. Είναι τόσο υπέρτατα θαυμαστά πλάσματα που θες να τα χαϊδέψεις, να τα κερδίσεις, να τα φωτογραφίσεις. Σε όλη μου την ζωή αγαπώ τα σκυλιά, αλλά τα τελευταία 10 χρόνια απέκτησα έναν βαθύτατο και γνήσιο θαυμασμό για τις γάτες.

Μου έχει τύχει να μιλάω με μια αγαπημένη μου φίλη και να της θυμίζω πόσο όμορφη ήταν εκείνη η γάτα που είδαμε κάπου πριν πολλά χρόνια και την βγάλαμε φωτογραφία. (Και ήταν πραγματικά εντυπωσιακά όμορφη...)


Δεν μου αρέσει να έχω κάποιον στα νώτα μου. Όταν καθίσω ή σταθώ, συχνά, παίρνω τέτοια θέση που να μην αφήνω χώρο πίσω μου. Αν τύχει να περπατάω και νιώσω πως κάποιος είναι πίσω μου, παραμερίζω να περάσει. Δεν με ενδιαφέρει καν πώς θα του φανεί. Νομίζω πως είναι κάτι ανάμεσα σε φυσικό ένστικτο και σε μια έλλειψη εμπιστοσύνης.


Μου αρέσει να οδηγώ μηχανάκι στην βροχή. Αν πιαστώ με ανοιχτό κράνος, και τρώω την βροχή στα μούτρα, με πιάνουν γέλια κι είναι γέλια αληθινής χαράς.

Επίσης, μου αρέσει πως στο μηχανάκι μπορείς να κάνεις λεπτούς ελιγμούς με χορευτικές κινήσεις της μέσης.

 

[Έλλη Μ]

Δεν μου αρέσει να έχω κάποιον στα νώτα μου. Όταν καθίσω ή σταθώ, συχνά, παίρνω τέτοια θέση που να μην αφήνω χώρο πίσω μου. Αν τύχει να περπατάω και νιώσω πως κάποιος είναι πίσω μου, παραμερίζω να περάσει. Δεν με ενδιαφέρει καν πώς θα του φανεί.

Είμαστε κάμποσοι τελικά.

 

[Χρυσόστομος]

Επίσης, μου αρέσει πως στο μηχανάκι μπορείς να κάνεις λεπτούς ελιγμούς με χορευτικές κινήσεις της μέσης.

Ε ναι...το κορμί δεν παει μόνο για χορό, παει και για προσπέραση! Κι αν σε πετύχει κανας τροχονόμος θα νομιζει πως χορευεις σαλσα!

 

[Μίζεραμπλ λάη]

Συμπτωματικά εχθές έβγαζα φωτογραφίες κάτι γατάκια. Αν μπορώ να σου εξηγήσω, είναι ο θαυμασμός και η λατρεία για αυτό το αδιανόητο ζώο. Δεν υπάρχει ζώο σαν την γάτα. Είναι κάτι ανάμεσα σε σουπερήρωα, θεότητα, μαγεία και τέχνη. Κι έχουν απόλυτη φωτογένεια και πόζες και δίνουν απλόχερα φωτογραφικές ευκαιρίες. Είναι τόσο υπέρτατα θαυμαστά πλάσματα που θες να τα χαϊδέψεις, να τα κερδίσεις, να τα φωτογραφίσεις. Σε όλη μου την ζωή αγαπώ τα σκυλιά, αλλά τα τελευταία 10 χρόνια απέκτησα έναν βαθύτατο και γνήσιο θαυμασμό για τις γάτες.

Μου έχει τύχει να μιλάω με μια αγαπημένη μου φίλη και να της θυμίζω πόσο όμορφη ήταν εκείνη η γάτα που είδαμε κάπου πριν πολλά χρόνια και την βγάλαμε φωτογραφία. (Και ήταν πραγματικά εντυπωσιακά όμορφη...)


Δεν μου αρέσει να έχω κάποιον στα νώτα μου. Όταν καθίσω ή σταθώ, συχνά, παίρνω τέτοια θέση που να μην αφήνω χώρο πίσω μου. Αν τύχει να περπατάω και νιώσω πως κάποιος είναι πίσω μου, παραμερίζω να περάσει. Δεν με ενδιαφέρει καν πώς θα του φανεί. Νομίζω πως είναι κάτι ανάμεσα σε φυσικό ένστικτο και σε μια έλλειψη εμπιστοσύνης.


Μου αρέσει να οδηγώ μηχανάκι στην βροχή. Αν πιαστώ με ανοιχτό κράνος, και τρώω την βροχή στα μούτρα, με πιάνουν γέλια κι είναι γέλια αληθινής χαράς.

Επίσης, μου αρέσει πως στο μηχανάκι μπορείς να κάνεις λεπτούς ελιγμούς με χορευτικές κινήσεις της μέσης.

Προσπάθησαν αυτοί οι οκάλτ θεωρητικοί της πλάκας, κάτι μεταδομιστές και μετασοδομιστές, αν θυμάμαι καλά ένας Γιάκομπσον, να τις αποδομήσουν και τις γάτες, είχε πιάσει ένας τύπος τις γάτες του Μπωντλαίρ να τις αναλύσει με έναν χάρακα και κάτι συνταγές για δισκοπάθειες...

Οι γάτες πάντα νικάνε στο τέλος όμως...

 

[Φαροφύλακας]

Με συναρπάζουν (ναι, αυτό το δυνατό ρήμα) τα εξώφυλλα δίσκων βινυλίου και οι αφίσες ταινιών των δεκαετιών '70 & '80.

 

[Αντέρωτας]

Μου αρεσει να παρακολουθω τα βιντεακια οπου ο Χρηστος Αβραμιδης "ανακρινει" τον Παυλο Μαρινακη και τελειωνει συνηθως με την ερωτηση "ναι ή όχι" και ο Μαρινακης απανταει θεσμικά

 

[Χρυσόστομος]

...και ο Μαρινακης απανταει θεσμικά

Και αλαζονικά, υποτιμητικά, ειρωνικά θα έλεγα εγώ.

 

[Φαροφύλακας]

Μου αρέσει πολύ, από παιδί, η βροχή. Χθες βγήκα για μια βόλτα στο λιμάνι ενώ έβρεχε. Φόρεσα ένα φθηνό αδιάβροχο αλλά έμεινα τόσην ώρα εκεί που γύρισα λούτσα.

 

[Αντέρωτας]

Ενδιαφερον. Εμενα μου αρεσε ή δεν μου αρεσε ανα περιοδους και ανα ηλικια. Τωρα διανυω φαση που δεν μου αρεσει.

 

[Έλλη Μ]

Με ενοχλεί πάρα πολύ, απο πάντα, η φτήνια και η κακογουστιά. Και γράφοντας φτήνια, δεν αναφέρομαι σε χρηματική αξία κανενός πράγματος.
Σε οτιδήποτε. Απο το δώρο που μπορεί να προσφέρει καποιος εως την ευτελή φιλοφρόνηση, τις φτηνές δικαιολογίες, τα πρόχειρα ψέματα, την αναίτια, έωλη, just for the sake of it επιθετικότητα, την αυτολύπηση και το victimhood, το κακόγουστο χιούμορ και την γλυκερή, τοξική θετικότητα.

 

[ΜιΛάμπρος]

Δεν μ'αρέσει που σε κάθε γωνιά της Κυψέλης -κυριολεκτικά σε κάθε γωνιά-έχει φυτρώσει κι από ένα "εναλακτικό" μπαρ/καφέ μαζεύοντας στίφη "φασαίων" (και μη) συνωστιζόμενοι επί του πεζοδρομίου, όρθιοι με το πλαστικό ποτηράκι με το κοκτείλ ανα χείρας να φλυαρούν αγεληδόν τόσο δυνατά, ώστε να μην μπορείς να κοιμηθείς.
Είμαι γεροπαράξενος.-

 

[Εστελλ]

Εμένα πάλι μου αρέσει η φθηνια και η κακογουστιά όπως και η ποιότητα. Γενικά μου αρέσει η ποικιλία στην ζωή και οι αντιθέσεις. Παλιότερα προσπαθούσα πάντα να αποφεύγω ό,τι θεωρείται (ή θεωρούσα) κακόγουστο αλλά οσο μεγαλώνω μαθαίνω να αποδέχομαι την κακογουστιά και που και που να την προσεγγίζω. Από όλα κάτι μαθαίνεις.

 

[Φαροφύλακας]

Δεν μου αρέσουν οι οδηγοί που δεν ξέρουν να οδηγούν ομαλά και σε κάνουν κουδούνι με το γκαζόφρενο.

 

[Έλλη Μ]

Είμαι γεροπαράξενος.-

Δεν εισαι γεροπαραξενος, η Κυψελή εχει γινει -τολμω να πω - χειρότερη απο ό,τι ήταν. Οπως περιγράφεις, ανοιγουν τα δηθενοεναλλακτικομαγαζα, αναψυκτηρια ουσιαστικά, για take away, και καθεσαι να πιεις ενα τσιπουρο και τι λες σου φερνουν μαζί; Δυο ποτηρια κι ενα μπουκάλι νερο.
Και σε τι καθισματα λες καθεσαι; Σε ξεχαρβαλωμενα, τα περισσοτερα.
Και πώς λες ειναι ο περιβαλλοντας χώρος; Βρωμικος και smelly.
Και πόσο λες σου χρεωνει το τσιπουρο; 12 ευρώ (πεπαλαιωμένο βεβαια, που αν δεν εβλεπα το χρώμα, μητε που θα το καταλαβαινα).

 

[Αδριανός Ζωγράφος]

Μου αρέσει η μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ. Μου αρέσει η νύχτα και οι βιορυθμοί μου είναι εναρμονισμένοι μαζί της ενώ ο εαυτός μου ακόμα παλεύει να προσαρμοστεί στη μέρα. Μου αρέσει η προσμονή του καλοκαιριού περισσότερο από το ίδιο το καλοκαίρι και οι διασκευές των Beatles περισσότερο από τους ίδιους. Μου αρέσει όταν δύο πολύ δικοί μου άνθρωποι μου δανείζουν βιβλία που αγνοώ τίτλο και συγγραφέα και ξεκινάω να διαβάζω χωρίς να ξέρω τίποτα σχετικό. Μου αρέσει που ο χρόνος εδώ κυλάει αργά.

Δε μου αρέσει που όλα τα μαγαζιά έχουν γίνει φαγάδικα και όλοι ασχολούνται με το φαγητό. Δεν μου αρέσει που το καινούργιο βιβλιοπωλείο των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης στο Ηράκλειο τα Σάββατα είναι κλειστό και το θαύμασα μόνο απ' έξω.

 

[Σαώρη]

Μου αρέσει πολύ, να βλέπω ανθρώπους να μονολογούν γραπτώς ή προφορικώς. Έχει ένα ενδιαφέρον να κάνουν ολόκληρη συζήτηση με επιχειρήματα με τον εαυτό τους.

Μου αρέσει όταν ανθίζει το γιασεμί, να κόβω 2-3 λουλουδάκια, να τα βάζω στη χούφτα μου και να τα μυρίζω. Νιώθω πως γυρίζω στα χρόνια που ήμουν παιδάκι και έπαιζα στην αυλή της γιαγιάς μου.

Δεν μου αρέσει που πολλά κανάλια, αλλά πιο πολύ ένα συγκεκριμένο ιδιωτικό κανάλι της τηλεόρασης θέλει να αυτοπροβάλλεται ως ανεξάρτητο, αλλά είναι πιο μπλε και από το Ιόνιο Πέλαγος. Και κάποιοι από τους δημοσιογράφους προσβάλλουν έμμεσα με τον τρόπο τους κοινωνικές ομάδες (βλ. ΑμεΑ).

Δεν μου αρέσει που συνελεύσεις/ομιλίες στη Βουλή για πολύ σοβαρά ζητήματα είτε αναβάλλονται είτε προβάλλονται πολύ αργά το βράδυ και κανείς σχεδόν δεν μπορεί να τα δει live, οπότε κόσμος χωρίς πρόσβαση στο internet δεν έχει τη δυνατότητα να δει τι ειπώθηκε για πράγματα που τον αφορούν έμμεσα και άμεσα.

Δεν μου αρέσει που χρυσοπληρώνεις τις ιδιωτικές κούριερ και καθυστερούν απίστευτα την παράδοση.

 

[Φαροφύλακας]

Η μητέρα μου πάντοτε τραγουδούσε (και τραγουδούσε όμορφα) όταν έκανε δουλειές στο σπίτι. Είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη αγάπη για το τραγούδι και μεγάλη μουσικότητα. Και πάντα έχει ένα ραδιόφωνο να παίζει δυνατά, όσο μαγειρεύει κτλ. και τραγουδάει μαζί συνήθως τραγούδια παλιά, που αγάπησε κάποτε. Σίγουρα δεν πήρα την φωνή της, αλλά πήρα την αγάπη της για την μουσική. Κι έτσι και το μυαλό μου είναι σαν ένα ραδιόφωνο που παίζει κι αυτό συνεχώς. Τα διάφορα. Από κλασική μέχρι λαϊκά κι από ρωσικό ποπ-ροκ μέχρι παραδοσιακή μουσική από το Ισάαν. Ή και τραγούδια που δεν υπάρχουν. Έχω διαρκώς μουσική και ρυθμό μέσα στο μυαλό μου.

Άρχισε να παίζει πριν λίγο πραγματικά στο άσχετο, μέσα στο ραδιόφωνο του μυαλού μου, το "Αν Βαρέθηκες, κυρία" του Κουγιουμτζή (ραδιόφωνο είναι, ό,τι θέλει παίζει...) και το βρήκα και το έβαλα στο spotify και... μου αρέσει πολύ, όταν παίζει κάτι, να τραγουδάω δεύτερες φωνές (harmonization). Και να σφυρίζω δεύτερες φωνές, όταν δεν υπάρχουν στίχοι. Το καταφχαριστιέμαι!

 

[Μαίρη λου]

Σε έναν δρόμο στο Μανχάτταν είδα το παρακάτω και ενώ φαινομενικά είναι, για εμένα τουλάχιστον, δεδομένα και αυτονόητα πράγματα, δυστυχώς δεν είναι. Αυτές οι προτάσεις ενώ φαίνονται απλές νιώθω ότι έχουν πολύ βαθιές ρίζες και είναι τόσο σημαντικές.

Αυτή η πινακίδα μου άρεσε πάρα πάρα πολύ!
Και στον κόσμο που έχω στο μυαλό μου, ισχύουν όλα και μου αρέσει να σκέφτομαι ότι ο καθένας με μικρές πράξεις θα συμβάλει ώστε να ισχύουν.

 

[Φαροφύλακας]

Αυτά είναι όλα σλόγκαν και κατά βάσιν, αφορισμοί. Παρότι πιάνω την γενική διάθεση για το καλό.

Π.χ. το "love is love" θυμάμαι να το χρησιμοποιεί κάποιος σε περίπτωση παιδοφιλίας (αν και δεν μπορώ να ανακαλέσω ακριβώς, δυστυχώς) και το "no human is illegal" χρησιμοποιείται από την αριστερά συχνά για λαθρομετανάστες. Όπου εκεί βέβαια κάποιος είναι όντως παράνομος (illegal). Όχι παράνομος άνθρωπος (πράγμα που δεν ισχυρίστηκε ποτέ κανείς) αλλά παράνομος μετανάστης. Όπως παράνομος είναι κι αυτός που ξεπλένει βρόμικο χρήμα, κι αυτός που πουλάει τσιγάρα στον δρόμο "ψτ, τσιγάρα! τσιγάρα!" που μπήκαν παράνομα στην χώρα κτλ. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν πράγματα εκτός νόμου και είναι παράνομοι. (Όχι παράνομοι άνθρωποι αλλά λαθρέμποροι, λαθρεπιβάτες, λαθροκυνηγοί, λαθρομετανάστες, αρχαιοκάπηλοι κτλ.).

Κατουσίαν πρόκειται για διαλεκτική τεχνική όπου κάποιος γενικεύει κάτι για να το κάνει να μην ακούγεται αληθινό.

Ακόμη και το Science is Real (που προσωπικά είμαι άνθρωπος της επιστήμης) τί μπορεί τάχα να σημαίνει, αν το σκεφτείς.