Δεν μου αρέσει ολος αυτός ο κόσμος που κατακλυζει την Αθηνα τα τελευταια χρόνια και βαινει αυξανομενος. Ολο το κέντρο, απο την Ομονοια ως την Πλακα και γυρω γυρω μοιαζει, σχεδον ολο το χρόνο, να ειναι η Ερμου παραμονες Χριστουγεννων. Δεν εχεις πού να περπατησεις πια και ειναι σαν να εκτοπιζεσαι απο την ιδια σου την πολη, για χαρη του ανελεητου τουρισμου. Βλεπεις τουριστες ακομη και σε γειτονιες που δεν θα φανταζοσουν ποτέ. Παντου κλειδωνιες airbnb, παντου. Παντου boutique (??) hotels. Κι ολα αυτά τα κιτσομάγαζα με τον υπερβολικο, φορτωμενο, παρδαλοδιάκοσμο, με τις ψευτικες μπουκαμβιλιες να κρέμονται απο παντου, που εντοπιζονται κατα βαση στην Αθηνάς, στου Ψυρρη -η αποθεωση του μπαναλιτέ, της κακογουστιάς και της κακης αισθητικής- και στα στενα της Ερμού, με την τερμα μουσική το ενα απεναντι απο το άλλο, να περπατας και να μυριζουν ολες οι κουζινες του γνωστού κόσμου.
Κοντά σε αυτό, μέρη που πηγαινα, ησυχα, κι αυτά φαινεται να τα εχουν βομβαρδίσει ορδές Ουννων, δηλαδή, αν δεν βγεις κατα τις 8-8:30, ειναι απιθανο να βρεις να καθισεις οπουδήποτε. Και παντου, επειδη ο καθε αντε να μην πω, ανεβαζει το ποτο και την πιτσα του στο ινσταγκραμ, βλεπεις ουρέεες κοσμου, όρθιοι, πανω απο τα κεφάλια των καθημενων, να παραγγειλουν ή να περιμενουν τη σειρά τους να σηκωθει καποιος για να καθησουν κι αυτοι, να ανεβασουν κι εκεινοι με τη σειρά τους το ποτό τους (πραγματικά, πότε θα σταματησει αυτή η μανία με το Απερολ σπριτς; Δηλαδή, καμπαρι σόδα. Τι να πω...) και την πίτσα τους. Πιτσα, ρε ανθρωπε, ανεβαζουν την πιτσα που τρώνε στον Κεραμεικο, δηλαδή, τι να πω...
Δεν μπορώ να ακούω λεξεις τυπου πένα, μπομπα, τούμπανο, για να χαρακτηρισει καποιος οτι κατι ειναι ή πήγε καλα ή λειτουργει σωστα ή ειναι ωραίο κλπ. Κανει πολύ lame στ' αυτια μου. Η πρωτη, πρεπει να ειναι σχετικά πρόσφατης καλλιέργειας. Επισης, δεν καταλαβαινω τι περιλαμβανει αυτή η τεραστια εννοιολογική ομπρέλα της λέξης "φασαιος" την οποια κι αυτη απεχθανομαι.

. Δεν καταλαβαινω κι ουτε θελω να καταλάβω. Γλυκούλα.
