Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

[Αντέρωτας]

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Ουτε σε μενα ειναι συμπαθης, καθολου, παρολ αυτα, τον τραμπουκισμο των Χρυσαυγιτων, δεν τον εχει.

Ακόμα...
Εντάξει, οι άλλοι ήταν συμμορία νταβατζήδων αλλά βρισιές και αήθεις επιθέσεις έχουμε να δούμε από τότε. Επίσης, η συγκεκριμένη και η βουλευτική της ομάδα χρησιμοποιούν ένα άλλο κόλπο. Φωτογραφίζουν τους βουλευτές άλλων κομμάτων σε άσχετες φάσεις και μετά τις παρουσιάζουν ως αποδεικτικά στοιχεία για - υποτίθεται - παρασκηνιακές συμφωνίες...

 

[Φαροφύλακας]

Δεν μου αρέσει καθόλου η περσόνα της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Είναι η πιο αηδής μορφή πολιτικής. Χίλια δίκια να έχει, η συμπεριφορά της σε χυδαιότητα έχει ξεπεράσει κι αυτή των χρυσαυγιτών. Προσωπικές προσβολές προς όλους, θεωρίες συνωμοσίας, χυδαιολογίες και πάει λέγοντας.
Η καλύτερα παρέα για τα χρυσάβγουλα θα ήταν αν αυτοί δεν ήταν φυλακή.
Είναι πραγματικά αδίστακτη. Πιστεύω πως μέχρι τις εκλογές θα δούμε πρωτοφανή έκτροπα στο κοινοβούλιο.

Και αυτό το χυδαίο και ανάγωγο άτομο το στείλαμε στη Βουλή και τώρα που μιλάμε έχει ποσοστό, βάσει δημοσκοπήσεων, κοντά στο 9%...
Παίρνει ουσιαστικά τα ποσοστά της Χρυσής αυγής. Υπάρχει ακόμα ένα ποσοστό ψηφοφόρων που πιστεύει στην ψευτομαγκιά και την αλητεία...

Πιστεύω πως είναι ό,τι πιο τοξικό έχει μπει στην Βουλή των Ελλήνων. Παίζει να είναι τοξικότερη κι από την (απεχθέστατη) Χρυσή Αυγή.

Και τεράστια υποκρίτρια, βέβαια.

Δεν θα πω για το ότι δήθεν είναι υπέρ των γυναικών, αλλά υπερασπίζεται βιαστές. Ή υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά τουλάχιστον τρεις την κατηγόρησαν πως δεν κατέβαλε δεδουλευμένα και εργασιακό μπούλινγκ. Ή ότι από την ιδια της την κοινοβουλευτική ομάδα οι μισοί φύγανε με αντίστοιχες κατηγορίες (τοξικό περιβάλλον). Αλλά θα πω το εξής μικρό που είχα δει πολύν καιρό πριν και μου είχε μείνει, ως μικρό μεν αλλά πολύ χαρακτηριστικό για υποκρισία, δε, και έπειτα όντως το είδα να βγαίνει. Όταν είχαν γίνει κάποιες εκλογές κι είχε μπει ο ΣΥΡΙΖΑ τότε στα ντουζένια του, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν κατάφερε να μπει στην Βουλή κι η ΖΚ ζητούσε θυμάμαι κάπως έντονα κι ερειστικά (ξέρω, ποιος θα περιμένε τέτοιο ύφος από τέτοιον γλυκύτατο άνθρωπο) να παραδώσει το κλειδί από το γραφείο που είχε στην Βουλή. (Και ενδεχομένως, δικαίως. Εντωμεταξύ, για τον ΓΠ δεν έχω καλή άποψη ως πρωθυπουργό, αλλά ο άνθρωπος τουλάχιστον ήταν γλυκός, να λέμε μια αλήθεια. Προφανώς και θα άδειαζε την γωνιά χωρίς πολλά-πολλά. Αλλά γιατί να μην βγάλουμε λίγο φαρμάκι όταν το έχουμε αφθονο; ) Όταν έπειτα η ίδια δεν επανεξελέγη βουλευτής (ω θεία δίκη), η ίδια αρνούταν να παραδώσει το κλειδί από το γραφείο της (ως προέδρου; ) Με επιφύλαξη για τις λεπτομέρειες καθώς πέρασαν και πολλά χρόνια.

Με πολλούς πολιτικούς διαφωνώ με τις απόψεις τους αλλά πολλοί μου είναι μέχρι και συμπαθείς. Από τον Κουτσούμπα και την Κανέλη μέχρι τον Λαφαζάνη, ξέρω εγώ, παρά τα ακατανόητα για εμένα που λένε ή κάνουνε (καλή ώρα να βγαίνεις πορεία με το πορτραίτο ενός θεοκράτη δικτάτορα, κι ύφος φουκαριάρικο, σαν να επλήγη κάτι πολύ δικό σου... ) Όμως η τοξικότητα είναι κάτι άλλο. Νομίζω πως έχεις δίκιο φίλε @Νικόλας Δε Κιντ και για την λέξη "αδίστακτη". Δεν θέλω να φανταστώ πού μπορεί να φτάσει ένας τέτοιος άνθρωπος εάν πάρει εξουσία.

Το θέμα των Τεμπών δε το ξεζούμισε και το κεφαλαιοποίησε, για κομματικό κέρδος, όπως δεν θα μπορούσε κανείς άλλος. Ο Μακιαβέλης νομίζω πως σηκώνει το ποτήρι του στην υγειά της.

 

[Ιαβερης]

Θυμάμαι στην προεκλογική της εκστρατεία προ ετών μοίραζε καρδούλες και είχε βγάλει τον αριθμό του τηλεφώνου της για να την καλούν οι πολίτες. Πραγματικά πολύ γελοίο άτομο.

 

[ΚρίτωνΓ]

Άποψή μου είναι ότι η Ζωίτσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να τρομάζει παιδιά (ή και μεγάλους;) για να τρώνε το φαγητό τους.
Πράγμα που δύσκολα το πετυχαίνεις με άλλον πολιτικό.
Κοινώς συνδυάζει τη γελοιότητα (στο επίπεδο πολτικού διαλόγου, αν μπορείς να υποθέσεις ότι κάνει κάποιου είδους πολιτικού διαλόγου) με την τρομακτικότητα (ως άτομο)

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Φωτογραφίζουν τους βουλευτές άλλων κομμάτων σε άσχετες φάσεις και μετά τις παρουσιάζουν ως αποδεικτικά στοιχεία για - υποτίθεται - παρασκηνιακές συμφωνίες...

Και δια του λόγου το αληθές...

Η Κωνσταντοπούλου έκανε ολόκληρο θέμα μέσα στο κοινοβούλιο γιατί ο άλλος έφαγε ένα κρακεράκι.
Αυτό λέγεται φτηνός λαϊκισμός χαμηλότατου επιπέδου...

Είναι γνωστό, πως σε ένα βίντεο ή μια φωτογραφία μπορείς να βάλεις όποια λεζάντα θέλεις και να αλλάξει εντελώς το νόημα / ο τρόπος που κάποιος θα τα κοιτούσε.
Να κατηγορήσει κάποιος τον Άδωνη για παραλήψεις και σφάλματα στο Υπουργείο του, μαζί του 1000%. Αλλά να του επιτίθεται γιατί έφαγε ένα κράκερ ή επειδή κάποτε πουλούσε βιβλία με το κιλό δεν βγάζει νόημα. Και με πόσο μίσος επιτίθεται!!
Πολιτικοί διαξιφισμοί υπήρχαν πάντα εντός της Βουλής και πολλές φορές η ένταση έφτανε στο κόκκινο, αλλά τέτοιου είδους ακρότητες δεν νομίζω ότι είδαμε ξανά (εκτός από τους τραμπούκους Κασιδιάρη, Παναγιώταρο κλπ κλπ).
Στα σοσιαλ μύδια βέβαια οι οπαδοί της Κωνσταντοπούλου τη βρήκαν τη λύση!
Φταίει ο Άδωνης λεν που παρεξηγήθηκε που τον βιντεοσκοπούσαν ο Καζαμίας με τη Ζωή διότι όταν τον παρακολουθούσαν με το Predator δεν φάνηκε να ενοχλείται.
Ε λοιπόν, αυτοί που λέτε - με τέτοια επιχειρηματολογία- θα παν να ψηφίσουν...

 

[Φαροφύλακας]

Έχει ενδιαφέρον πως πιάνει όλο το εύρος του λαϊκισμού, από ό,τι πιο μικρό βρει να πιαστεί (το κρακεράκι) μέχρι το πιο μεγάλο (την τραγωδία των Τεμπών). Δεν έχει ηθικό φραγμό, αρκεί να βρίσκεται στο προσκήνιο, γιατί έτσι μένει επίκαιρη και παίρνει ψήφους.

Διαβάζω πως:

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων απάντησε με αιχμηρό τρόπο στις αιτιάσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου περί «στημένης δίκης» και «χειραγώγησης» των λειτουργών της δικαιοσύνης στην υπόθεση των Τεμπών.

Με αφορμή τις πρόσφατες τοποθετήσεις της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, το συνδικαλιστικό όργανο των δικαστικών λειτουργών εξέδωσε δελτίο Τύπου με τίτλο «κουραστικά επικίνδυνη», κάνοντας λόγο για «παρανοϊκά σενάρια» και «επαγγελματική συκοφαντία».

Πάει καιρός που έχει φανεί πως σέρνει την τραγωγία και προσπαθεί για την καθυστέρησή της, η οποία την ευνοεί πολιτικά. Διαβάζω τώρα πως μάλλον κάπου της ξέφυγε και το παραδέχτηκε κι η ίδια, διότι γράφουν στην δήλωσή τους, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: "Η συγκεκριμένη δικηγόρος- πολιτικός – επαγγελματίας συκοφάντης καλυπτόμενη από την βουλευτική της ασυλία, δήλωσε με αναίδεια την πρόθεση και την επιδίωξη της να μην διεξαχθεί η δίκη για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών."

Βασικά να όλη η δήλωσή τους:

Μετά τις νέες δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία επιδιώκει να παραμένει στην επικαιρότητα με όποιο παρανοϊκό σενάριο μπορεί να δημιουργήσει ανθρώπινος νους, θυμηθήκαμε μια γνωστή προτροπή του Μπέρναρντ Σο για τους συκοφάντες.

Η συγκεκριμένη δικηγόρος- πολιτικός – επαγγελματίας συκοφάντης καλυπτόμενη από την βουλευτική της ασυλία, δήλωσε με αναίδεια την πρόθεση και την επιδίωξη της να μην διεξαχθεί η δίκη για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Οι δημοκρατικοί θεσμοί αποτελούν κατάκτηση του ελληνικού λαού και δεν μετατρέπονται σε παιχνίδι στα χέρια του κάθε επικίνδυνου δημαγωγού.

Οι Δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας έχουν την αμέριστη στήριξη και την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και θα επιτελέσουν άψογα το συνταγματικό τους καθήκον.

Η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, πάλι, έγραψε πως: "τέτοιες δηλώσεις «δηλητηριάζουν την κοινωνική γαλήνη» και υποκρύπτουν δόλιες σκοπιμότητες που αντιτίθενται στον νομικό πολιτισμό της χώρας."
Όλη η δήλωσή τους:

Με αφορμή δημόσιες τοποθετήσεις και δηλώσεις που λαμβάνουν χώρα ενόψει της επικείμενης δίκης για υπόθεση μείζονος κοινωνικού ενδιαφέροντος, η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος αποδοκιμάζει έντονα κάθε δήλωση προερχόμενη τόσο από πολιτικά πρόσωπα όσο και από άτομα σχετιζόμενα δικονομικά με την υπόθεση για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, η οποία δηλητηριάζει την κοινωνική γαλήνη και δυναμιτίζει την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς της χώρας, ενώ ταυτόχρονα υποκρύπτει δόλιες και ιδιοτελείς σκοπιμότητες, ανεπίτρεπτες για το κράτος δικαίου και τον νομικό πολιτισμό της χώρας.

Καλούμε τους Έλληνες πολίτες να παραμείνουν ανεπηρέαστοι από τις δηλώσεις αυτές, οι οποίες μόνο κακό προκαλούν, και να είναι βέβαιοι ότι οι Έλληνες εισαγγελικοί και δικαστικοί λειτουργοί επιτελούν με σθένος, κοινωνική ενσυναίσθηση και αυταπάρνηση το καθήκον τους, πιστοί πάντοτε στον όρκο τους και στην υπηρέτηση του δικαίου.

Η προστασία της Δικαιοσύνης, ως ακρογωνιαίου λίθου του κράτους δικαίου, αποτελεί συλλογική ευθύνη και δεν μπορεί να τίθεται σε διακινδύνευση από ανεύθυνες δηλώσεις και ατεκμηρίωτες αιτιάσεις.

(δικά μου τα έντονα, εδώ η Πηγή: ertnews.gr - "Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για Κωνσταντοπούλου").

Το ποια είναι και τί παιχνίδι παίζει και έχει παίξει είναι προφανές εδώ και καιρό. Το τοξικό ποιόν της το έχουν πάρει χαμπάρι όλοι: από τους εργαζόμενούς της, από τα μέλη της δικής της κοινοβουλευτικής ομάδας, και φυσικά τους υπολοίπους της Βουλής, μέχρι τους δικαστικούς λειτουργούς και τον απλό κοσμάκη. Εκτός από αυτό το σημαντικό ποσοστό των ανθρώπων που την ψηφίζουν και αναρωτιέμαι εάν δεν είναι το κίνητρο ίδιο με αυτό που άκουγα τότε, προσπαθώντας να καταλάβω τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, που θέλανε έναν τσαμπουκά (τον δικό τους τσαμπουκά) να μοιράζει δεξιά-αριστερά σφαλιάρες.

Το είχα γράψει πέρσι τον Ιούλιο:

Το δυστύχημα των Τεμπών για εμένα δεν είναι τόσο για συζήτηση σχετικά με την Δικαιοσύνη (η οποία ακόμη δεν έκρινε και δεν κρίθηκε) αλλά για συζήτηση σχετικά με συνωμοσιολογία, με το πόσο εύκολα χειραγωγείται ο κόσμος με μοχλό το συναίσθημα, με πολιτικό οπορτουνισμό, με τον λαϊκισμό ως τέχνη δημαγώγησης κτλ.

Κάποιοι πολιτικοί δώσαν πραγματικό ρεσιτάλ κακών πρακτικών. Αλλά ο λαός μας μοιάζει πως το σηκώνει. Είναι χαρακτηριστικό πως ο απόλυτος λαϊκιστής Βελόπουλος έχει εκτοξεύσει τα ποσοστά του, ή πως η Πλεύση Ελευθερίας από το μπαίνω-δεν-μπαίνω στην Βουλή έγινε το φαβορί της Αριστεράς μέσα από ένα λαϊκό ξεσήκωμα για το οποίο δούλεψε αριστοτεχνικά και κατ' εμέ πανούργα.

και νομίζω πως γίνεται όλο και πιο φανερό και μοναχά δικαιώνεται.

 

[Φαροφύλακας]

Μου αρέσει το πώς, με το ίντερνετ, βλέπεις στην ποπ κουλτούρα ένα μικρό πραγματάκι να εξελίσσεται με συνδρομή διαφορετικών ανθρώπων, άσχετων μεταξύ τους, να γιγαντώνεται και να φτάνει σε όλους μας.

Δεν εξήγησα καλά. Εννοώ π.χ. φαινόμενα όπως το "my money don't jingle jingle".

Σε μια συνέντευξη το 2002 κάποιος άσημος έτυχε να αναφέρει πως έγραψε ένα στιχάκι ραπ κι η κοπέλα που έπαιρνε την συνέντευξη του ζήτησε κι αυτός το ψιλοτραγούδησε. Αυτό για κάποιον λόγο συνάρπασε και πήγε βάιραλ. Το έπιασε κάποιος άλλος και το ριμίξαρε με μουσική. Έπειτα δυο κοριτσάκια μέσα σε όλα κάνουν ένα μικρό χορευτικό πάνω στο ριμίξ. Ο Jimmy Fallon δείχνει στο σόου του το βιντεάκι στην Σακίρα, με πρόκληση εάν αυτή μπορέσει μπορεί να αναπαράξει το χορευτικό αφού το δει μόνο μία φορά. Η Σακίρα αναπαράγει το χορευτικό με την χαρισματική της κίνηση. κτλ κτλ. και ξάφνου ένα απλό στιχάκι γίνεται τέρας της ποπ κουλτουρας

 

[Αντέρωτας]

Δε μου αρεσει η καταχρηση της λεξης "κυριολεκτικα" τα τελευταια χρονια.

Αποκορυφωμα σημερα που ακουσα καποιο δημοσιογραφο να λεει "οι τιμες της βενζινης εφτασαν κυριολεκτικα στο Θεο"

Spoiler

Κυριολεκτικα βγαινω απο τα ρουχα μου, για να παω να κανω μπανιο!

 

[Φαροφύλακας]

σχετικά

 

[Ιαβερης]

Δε μου αρεσει η καταχρηση της λεξης "κυριολεκτικα" τα τελευταια χρονια.

Αποκορυφωμα σημερα που ακουσα καποιο δημοσιογραφο να λεει "οι τιμες της βενζινης εφτασαν κυριολεκτικα στο Θεο"

Spoiler

View attachment 1622

Κυριολεκτικα βγαινω απο τα ρουχα μου, για να παω να κανω μπανιο!

Προφανώς παρμένο απο το αγγλικό literally που το έχουν κάνει ψωμοτύρι οι πανταχού αμόρφωτοι στα σοσιαλ .
Εμενα με εκνευρίζουν οι ξένοι κυρίως οι αμερικανοί που τελειώνουν όλες τις προτάσεις με ερωτηματικό τόνο στη φωνή .

 

[Αντέρωτας]

Προφανώς παρμένο απο το αγγλικό literally που το έχουν κάνει ψωμοτύρι οι πανταχού αμόρφωτοι στα σοσιαλ .
Εμενα με εκνευρίζουν οι ξένοι κυρίως οι αμερικανοί που τελειώνουν όλες τις προτάσεις με ερωτηματικό τόνο στη φωνή .

Το φαινομενο λεγεται High rising terminal ή απλά upspeak. Νομιζω γινεται επειδη ο ομιλητης υποσυνειδητα ρωταει "ξερεις τι λεω ε; καταλαβαινεις, ε;" παροτι δεν ειναι πραγματικη ερωτηση.

 

[Ιαβερης]

Το φαινομενο λεγεται High rising terminal ή απλά upspeak. Νομιζω γινεται επειδη ο ομιλητης υποσυνειδητα ρωταει "ξερεις τι λεω ε; καταλαβαινεις, ε;" παροτι δεν ειναι πραγματικη ερωτηση.

Είναι εκνευριστικό όπως και να το λενε ;;

 

[Φαροφύλακας]

Μου αρέσουν κάτι μεσαιωνικά πολύχορδα λαούτα, κι ειδικά όταν παίζουν Μπαχ.

(Πλησιάζει 31 Μαρτίου, γενέθλια του μαέστρου, και το feed μου είναι γεμάτο Μπαχ.)

 

[Φαροφύλακας]

Βασικά, μου αρέσουν γενικά τα παράξενα μουσικά όργανα. Προσωπικά, το πιο παράξενο όργανο που έχω και παίζω είναι μάλλον ένα ξύλινο tonguedrum, ακριβώς ίδιο με αυτό (προτιμώ να το παίζω με γυμνά χέρια κι όχι με πακέτες) :

Και βέβαια καβάλι, νέι και καλίμπα, αλλά αυτά δεν είναι πραγματικά ασυνήθιστα.
(το νέι είναι βασικό όργανο σε Τουρκική και άλλες ανατολίτικες μουσικές, και το καβάλι είναι σημαντικό στην Βουλγάρικη παραδοσιακή μουσική.)

 

[Αντέρωτας]

Κι εμενα το ινστα καμια φορα μου δειχνει ποστ με "παραξενα" οργανα, και ειναι ενδιαφερον οτι εχουν πολυ ομορφο ηχο

 

[Αντέρωτας]

Μου αρέσει που όταν φέυγει κάποιος, ολοι τεινουμε να θυμομαστε τα καλυτερα γι' αυτον. Οι επικηδειοι ειναι παντα ομορφα λογια που τονιζουν τα θετικα στοιχεια του ανθρωπου. Χωρις να ειναι απαραιτητα ψεμματα. Και οταν φευγουν πολιτικοι, ακομα και οι αντιπαλοι τους εχουν κατι να πουν. Υποκρισία; Δεν ξερω. Θα πεις "Τωρα τα θυμασαι; Οταν ζουσε γιατί δεν τα ελεγες αυτα;"

Ισως ειναι ενας φυσικος μηχανισμος που λειτουργει μεσα μας, ενα απο τα σταδια του πενθους. Ισως δεν ειναι απαραιτητα υποκρισια, και αν ακους μονο καλα λογια για καποιο νεκρο δεν ειναι απαραιτητα ψεμματα, ή υπερβολες. Ισως αυτος ο μηχανισμος απλα να αλλαζει την οπτικη μας. Μακαρι αυτος ο μηχανισμος να μη λειτουργει μονο οταν φευγει καποιος. Μακαρι να τα βλεπουμε ολα με αυτη την οπτικη, πριν να ειναι πολυ αργα

 

[Φαροφύλακας]

Ίσως υπάρχει μια φυσική ανταγωνιστικότητα που παύει να υφίσταται όταν κάποιος πεθάνει και μαζί με τον σεβασμό για το τέλος της ύπαρξης (και της δικής σου που επέρχεται) σε κάνει να θυμάσαι μονάχα πως ήταν κι αυτός απλά είναι άλλος ένας από όλους μας. Ίσως κι ανταποδοτικό: λέμε δυο απλά λόγια, δίχως κακία, για να κρατηθεί η παράδοση και να μας αφήσουν έτσι κι εμάς, μ' ένα απλό αντίο, χωρίς να επιμείνουν στα στραβά μας σε μια στιγμή που ούτως ή άλλως, δεν μπορούμε να βλάψουμε πια κανέναν. Κι ίσως μια παραδοχή πως ο θάνατος, τόσο ξεκάθαρος, είναι πάνω από όλη την θολούρα της ζωής (και π.χ. την διαφορά απόψεων για το μεταναστευτικό).

Ύστερα από χρόνια, συναντάς κάποιον που σου αφάνισε τη ζωή: κάθεται σ’ ένα παγκάκι έρημος, γέρος, ένα ερείπιο. Σου έρχονται δάκρυα. Τον κοιτάζεις χωρίς μίσος, με απροσποίητη συμπόνια μάλιστα.​

«Πως μας ξεγέλασε και τους δυο η ζωή», σκέφτεσαι.​

​

Τάσος Λειβαδίτης​

 

[Αντέρωτας]

@Φαροφύλακας αφιερωμένο

http://instagr.am/p/DMMM07bMpVA/
http://instagr.am/p/DWuoqevkQu8/
(νομιζα οτι αν κανεις κοπυ απο ινστα σου εμφανιζει το βιντεο embedded)

 

[Φαροφύλακας]

Καταπληκτικά όργανα σε εμφάνιση και ήχο.

Το πνευστό θυμίζει την αρχή του δίαυλου:

Κάποτε, μ' έναν φίλο μουσικό, αυτόν που μου πρωτοέδειξε το καβάλι, του κρατούσα το ίσο (δηλ. δύο καβάλια), που είναι η ίδια αρχή.

δες αυτόν τον τρελό τί σκάρωσε: