Μ' αρέσει… Δεν μ' αρέσει…

[Αντέρωτας]

Μου αρεσουν τα γαλλοβελγικα κομικς τυπου Σπιρού. Απο τα παιδικα-χιουμοριστικα μεχρι τα περιπετειώδη και πιο μεγαλίστικα. Τα διαβαζα πολυ πιο συχνα οταν ημουν μικρος (και ηταν και πιο πολυ της μοδας) αλλα οποτε ξαναπεφτουν στα χερια μου σποραδικα, νιωθω το ιδιο. Νομιζω εχουν επηρεασει αρκετα την αισθητικη και την αισθηση του χιουμορ που εχω. Τα βρισκω ισορροπημενα, χορταστικα, με ιδανικη δοση χιουμορ, περιπετειας και φαντασιας. Αν και οταν ακουμε "στρουμφάκια" φανταζομαστε αυτοκολητα, σχολικά αξεσουάρ και είδη μπεμπέ, πιστευω οτι ενας ενηλικας ανετα θα φχαριστηθεί μια αυθεντικη ιστορια του Πεγιό και του Ντελπόγτ.

Για να ειμαι ειλικρινης, εχω διαβασει ελαχιστα Ιζνογκουντ και δεν τον συμπαθησα ιδιαιτερα και δεν εχει τυχει να του ξαναδωσω ευκαιρια

 

[ΜιΛάμπρος]

Ε λοιπόν τον Ιζνογκούντ ούτε και γω τον συμπάθησα ποτέ, παρά το ότι αρχικά ήταν ο Γκοσινύ που έγραφε το σενάριο.

Τα bd (bandes dessinées) είναι μεγάλη αρρώστια...

 

[Μαίρη λου]

Πωπω τον Ιζνογκουντ τον λατρεύω. Από όταν ήμουν μικρή τρελαινόμουν και ακόμα και τώρα σε κάποιες εκθέσεις οπότε πετυχαίνω Ιζνογκουντ πάντα θα πάρω κάποια. Δηλαδή σε ζήτηση με την αδερφή μου πχ μπορεί να πετάξω κάτι από Ιζνογκουντ και να πιάσει την αναφορά και να γελάσουμε πάρα πολύ. Γιατί δεν σας αρέσει ;;

 

[Μαίρη λου]

Και το εννοώ , γιατί ;;

 

[Φαροφύλακας]

Ως Λέσχη του Βιβλίου του απονέμουμε το Μετάλλιο του Επιστρέφοντος το Δανεισθέν Βιβλίον, για αυτήν την σπάνια, θαυμαστή και δισεύρετη επίδοση!

Αν και γενικά δεν δανείζω βιβλία, ειδικά αυτά που αγαπάω, σε έναν πολύ πολύ αγαπημένο φίλο που φιλοξενούσαμε πριν καιρό δάνεισα ένα. Μετά από λίγες μέρες έφυγε με το βιβλίο μαζί. Σε επόμενη επίσκεψη δεν αναφέρθηκε κάτι για το βιβλίο και μετά από λίγες μέρες το βρήκα στην βιβλιοθήκη μου. Το διάβασε και το επέστρεψε στην θέση του. Πόσο πολύ μου άρεσε αυτό!

 

[ΜιΛάμπρος]

Και το εννοώ , γιατί ;;

Ίσως γιατί είναι κομματάκι υπερβολικό και σεναριακά περιορισμένο; Ίσως επειδή συνειρμικά θυμίζει το μπιπ-μπιπ και τον Wile E. Coyote που δεν το έπιανε ποτέ το ενώ σ'ολόκληρη την παιδική μου ηλικία ήθελα να αποδωθεί δικαιοσύνη και να δω το μπιπ-μπιπ στη σούβλα;
Δεν ξέρω...ας απαντήσει κι ο @Αντέρωτας

 

[Μαίρη λου]

Χαχαχαχ! Τις προάλλες έβαλα στον μικρό να δει το μπιπ-μπιπ με το κογιότ και δεν του άρεσε καθόλου. Και σκεφτόμουν ότι εγώ έχω περάσει ώρες ατελείωτες να το βλέπω. Βέβαια ποτέ δεν είχα τέτοια ένστικτα για τον μπιπ-μπιπ χαχαχ.
Ναι ας πει και ο @Αντέρωτας

 

[Αντέρωτας]

Ναι θα ψιλοσυμφωνησω με τον Λαμπρο. Ο Ιζν. καταρχας ειναι αντιηρωας, σε αντιθεση με αλλους συμπαθεις ηρωες των κομικς, που προκαλει προβλημα στην ταυτιση. Εντωμεταξυ οι λιγες ιστοριες που διαβασα ηταν καπως υπερβολικα σαχλες και σουρεαλιστικες (καμια σχεση με Αστεριξ και Λουκυ Λουκ), ενω υπεθεσα οτι ολες θα εχουν το ιδιο σεναριο: οτι ο ουτως η αλλως αντιπαθης πρωταγωνιστης θα προσπαθει να ξεκανει το Χαλιφη ο οποιος ειναι ευρύπρωκτος και ολο θα τη γλυτωνει 🥱 Ναι, οκ παμε παρακατω.

Αλλα ξαναλεω, δεν ειχα αρκετες ευκαιριες να τον συμπαθησω. Πλεον δεν ειμαι σε φαση που κυνηγαω κατι τετοια, αλλα αααααμα τυχει, ευχαριστως να του εδινα κι αλλη ευκαιρια.

@Μαίρη λου πες μας κανα injoke να μπουμε στο κλιμα

Ενα ωραιο αρθρακι btw <3

Franco-Belgian Comics - TV Tropes

Among European comics, comic book series made primarily in France and Belgium — also known as BD, from their French name bande dessinée ("drawn strip") — are a huge industry by themselves (3rd largest in the world, after …

tvtropes.org

 

[Μαίρη λου]

Ναι ισχύουν όσα είπατε αλλά έχει κάτι το παιδικό σε όλο αυτό, που είναι αστείο Διαβάζοντας το έχω στο μυαλό μου την φωνή της μεταγλώττισης που έπαιζε στα dvd και κάποιες ατάκες όπως το ‘Ωωω καλέ μου Ιζνογκουντ’ που συνοδεύονται από την αφέλεια του χαλίφη να ξαπλώνει στο μεγάλο κρεβάτι με τα άπειρα μαξιλάρια είναι τέλειες.

Επίσης το ότι είναι στην Βαγδάτη, υπάρχουν χαλίφηδες, μάγοι και όλα τα περίεργα δημιουργεί πολύ ωραίο σκηνικό για τις περιπέτειες τους.

Και το ‘θέλω να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη’ νομίζω ότι είναι κάτι παραπάνω από τέλειο όταν το βλέπει κάνεις στην καθημερινότητά χεχεχ γιατί συνήθως αυτοί που είναι σε αυτή τη φάση είναι σαν τον Ιζνογκουντ και ποτέ δεν πάει καλά.
Ισως να ήταν από τα πρώτα παιδικά μαθήματα για το πώς λειτουργεί το κάρμα !

 

[Αδριανός Ζωγράφος]

Ίσως γιατί είναι κομματάκι υπερβολικό και σεναριακά περιορισμένο; Ίσως επειδή συνειρμικά θυμίζει το μπιπ-μπιπ και τον Wile E. Coyote που δεν το έπιανε ποτέ το ενώ σ'ολόκληρη την παιδική μου ηλικία ήθελα να αποδωθεί δικαιοσύνη και να δω το μπιπ-μπιπ στη σούβλα;
Δεν ξέρω...ας απαντήσει κι ο @Αντέρωτας

Βλέπετε με δική σας ευθύνη.

 

[Μαίρη λου]

Πωπω δεν πήρα στα σοβαρά την προειδοποίηση! Αλλά θα έπρεπε!! !!!

 

[Αντέρωτας]

Ισως να ήταν από τα πρώτα παιδικά μαθήματα για το πώς λειτουργεί το κάρμα !

Ισως δεν υπαρχει καρμα, και ειναι απλα το pattern που προτιμαμε να παρατηρουμε, οταν κατι ταιριαζει με αυτα που μαθαμε απο τις παιδικες ιστοριες.

Δηλαδη μπορει ο κοσμος να ειναι γεματος απο κακους, πετυχημενους Ιζνογκουντ, που κερδιζουν πατωντας επι πτωματων... αλλα οταν δουμε τη μια εξαιρεση που πεφτει στο λακκο που εσκαψε, λεμε "Α, ειδες το καρμα; Καλα τα ελεγε η ταδε ιστορια"

 

[Μαίρη λου]

Σίγουρα! Είναι πολύ συχνό να είναι πετυχημένοι οι Ιζνογκουντ αλλά μέσα μου και για να υπάρχει μια θεωρητική δικαιοσύνη στον κόσμο, θέλω να πιστεύω ότι ακόμα και αυτοί οι πετυχημένοι κακοί σε κάποιο κομμάτι, σε κάποιο ίσως που δεν ξέρει κανείς και δεν το αφήνουν να φανεί για να μην χαλάσει αυτή η επιτυχία, έχουν κάτι -δεν ξέρω τι, μια πληγή, κάτι να τους βαραίνει, η συνείδηση ίσως, κάτι προσωπικό που για τους ίδιους και μόνο έχει σημασία, που επαναφέρει την δικαιοσύνη και ο κακός δεν κερδίζει απόλυτα. Ίσα ίσα μπορεί φαινομενικά να φαίνεται ότι κερδίζει αλλά μέσα του ξέρει ότι δεν έχει κερδίσει.

Σε κάποια σημαντικά κομμάτια, όπως παιδάκια μόνα σε νοσοκομεία με ασθένειες τραγικές, γυναίκες που βιώνουν απάνθρωπες συνθήκες που δεν μπορούν να ξεφύγουν κλπ δεν μπορώ να εξηγήσω ούτε να δικαιολογήσω το κάρμα.
Βλέπω μόνο αδικία και τίποτα να την εξισορροπεί, που με κάνει να έχω πολλές δεύτερες σκέψεις για πολλά …

 

[Μαίρη λου]

Μου αρέσει πάρα πολύ που έχω στο μυαλό μου ένα υπέροχο πιάτο που είχα φάει πριν λίγα χρόνια σε ένα μικροσκοπικό εστιατόριο στο Παρίσι. Ηταν αργά το βράδυ, τελευταίο βράδυ στη Γαλλία. Σε όλο το ταξίδι είχαμε φάει εκπληκτικά και για εκείνο το βράδυ δεν είχαμε κανονίσει τίποτα. Περάσαμε από πολύ όμορφα μπιστρό αλλά όλα ήταν γεμάτα και στο δρόμο μας είδαμε ένα μικρούλι μέρος. Ρωτήσαμε και είχε ένα τραπέζι. Ο σεφ είχε εστιατόρια σε όλο το Παρίσι με πολλά αστέρια, και εκεί σε αυτό το μικρό μαγαζάκι έφτιαχνε ελάχιστα πιάτα από τα πιο αγαπημένα του - και πιο ιδιαίτερα.
Το φοβερό είναι πως δεν θυμάμαι ακριβώς τι ήταν εκείνο το πιάτο, θυμάμαι ότι είχε ζαρκάδι ταρτάρ, puffed pork skin, κρέμα από φραμπουάζ και κάπου εκεί σταματάει το μυαλό μου. Θυμάμαι είχε κι άλλα μικρά διαμαντάκια μέσα το πιάτο. Οταν μας το είπε ο σερβιτόρος του είπα όχι και να προτείνει κάτι άλλο. Επέμεινε ότι ήταν το αγαπημένο του σεφ. Ο ίδιος είχε χτυπήσει το ζαρκάδι και είπα οκ ας το δοκιμάσουμε αλλά δεν συγκλονίστηκα εκείνη τη στιγμή.
Και όταν το δοκίμασα ήταν το κάτι αλλο! Σαν ποίημα σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω αλλά την ίδια στιγμή το καταλαβαίνω απόλυτα!

 

[Αντέρωτας]

Είναι εκνευριστικό όπως και να το λενε ;;

Μαζι με το upspeak, εξισου εκνευριστικο για καποιους ειναι το vocal fry, που ειναι κι αυτο καπως social trend. Η συγκεκριμενη θα ελεγα το κανει υπερβολικα... λες και επιτηδες για να ακουγεται trendy millennial

http://instagr.am/p/Da8PEKmABli/


Φανταζομαι πολλοι millennials θα το κανουν ετσι επιτηδευμενα

 

[Φαροφύλακας]

Φαντάζομαι θα έχεις δει το σχετικό κλιπάκι από κάποια σειρά

Θυμάμαι να το πραγματεύεται και εκείνος ο Jason K Pargin, που γενικά καταπιάνεται με κάθε είδους αλλοπρόσαλλα αλλά ενδιαφέροντα θέματα.

 

[Μαίρη λου]

Δεν μου αρέσει, σε βαθμό που με εκνεύρισε τρομερά το παρακάτω γεγονός. Πριν από λίγες μέρες διάβαζαγια τα Epstein files, είδα ντοκιμαντέρ και προσπαθούσα λίγο να καταλάβω κάποια πράγματα. Σε μια φάση, ρώτησα το ChatGPT κάποιες απορίες που είχα και μέσα σε όλα το ρώτησα γιατί δεν έχει κατηγορηθεί κανείς (έχοντας στο μυαλό μου εκτός του Jeffrey και της Μαξγουελ).
Λοιπόν το chatgpt απάντησε γρήγορα γρήγορα σε μια παράγραφο όλες μου τις ερωτήσεις και μετά αφιέρωσε 6 τεράστιες παραγράφους να μου λέει ότι κάνω λάθος πως δεν έχει κατηγορηθεί κανείς εφόσον έχουν κατηγορηθεί οι δύο και να προσπαθεί να με πείσει ότι το γεγονός ότι κατηγορήθηκαν αυτοί οι δύο είναι αρκετό. Πρώτη φορά βλέπω το chat να προσπαθεί τόσο πολύ να με πείσει για κάτι και να χρησιμοποιεί εκφράσεις του τύπου κάνεις λάθος, οι ισχυρισμοί σου είναι αναληθείς, δεν πρέπει να το λές αυτό κλπ. Και σε follow up ερωτήσεις, πάλι προσπαθούσε να δικαιολογήσει ότι δεν εμπλέκεται κανείς άλλος και το γεγονός έχει λήξει. Οταν του είπα ότι υπάρχουν ακόμα έρευνες εν ενεργεία γιατί δεν έχει κλείσει το θέμα και πως πολλα θύματα έχουν ονοματίσει πάμπολλους ανθρώπους, πάλι συνέχισε με το ότι αυτό δεν σημαίνει τίποτα κλπ. Σε μια απάντηση τρομερά αμυντική.

Και σοκαρίστηκα και τσαντίστηκα! WTF chatgpt!

 

[Μαίρη λου]

Είμαι στην δουλειά και μια πελάτισσα φεύγοντας μου έφερε για δώρο ένα βιβλίο Δεν δουλεύω σε τίποτα σχετικό με βιβλία, και ενώ έχουμε γενικά πολύ καλούς πελάτες (όχι πάντα δεν δουλεύω σε ουράνιο τόξο με πεταλούδες!) τα δώρα που μου φέρνουν είναι συνήθως γλυκά, μικρά κοσμήματα, κρασιά κλπ. Και στα τόσα χρόνια που είμαι εδώ, είναι η πρώτη φορά που κάποιος μου έκανε δώρο βιβλίο, και μου είπε μάλιστα ότι είναι από τα πιο σημαντικά που έχει διαβάσει σχετικά με την πνευματικότητα.
Τι φανταστική σκέψη να κάνει δώρο βιβλίο!!

 

[Φαροφύλακας]

Υπάρχει και σχετικό νήμα: Και το δώρο ήταν βιβλίο!

(και για τί δεν έχουμε γράψει εδώ μέσα, σχετικά με τα βιβλία, τόσα χρόνια <3 )

 

[Μαίρη λου]

Α! Excuse moi! Μου είχε διαφύγει αλλά θα το μελετήσω αυτό το νήμα