Έλλη Μ
Συντονιστής
Σοφοι διαλογοι #V8 (άσχετο, αλλα πόσο γαμάτο το v8;!)
-... εχει γλυκά μέσα.
-Τι; Γιορταζεις; (
)
-Ναι ειχα γενεθλια χθες.
-Α, Χρονια Πολλα! Ειμαστε ομοζωδιοι, δηλαδη;
-Ναι.
-Τις ιδιες αηδιες σου ελεγα και περσι;
-Ναι.
-Α, μια χαρα.
Αυτη τη φορα, τις ηλιθιες ερωτησεις υποβαλλω εγω. Ολες
-... εχει γλυκά μέσα.
-Τι; Γιορταζεις; (
)-Ναι ειχα γενεθλια χθες.
-Α, Χρονια Πολλα! Ειμαστε ομοζωδιοι, δηλαδη;
-Ναι.
-Τις ιδιες αηδιες σου ελεγα και περσι;
-Ναι.
-Α, μια χαρα.
Αυτη τη φορα, τις ηλιθιες ερωτησεις υποβαλλω εγω. Ολες





Διαβασμένο, αγαπημένο, μου άρεσε όσο ο Στοουνερ, χωρίς να έχουν κοινά στοιχεία μεταξύ τους. Αν ο συγγραφέας ζούσε παραπάνω θα τα σάρωνε όλα, μέχρι παιδικό θα έγραφε.
). Πλησιαζαμε στην στάση που έπρεπε να κατέβω, σώπασα τη φωνή μέσα μου που ελεγε: μην του μιλήσεις, κάνεις σαν βλαμμένη όταν ενθουσιάζεσαι κι αγχώνεσαι, θα γίνεις ρεζίλι. Οπότε, πληκτρολόγησα στις σημειώσεις του κινητού: είστε ο κος Ρήγας; και σήκωσα το κινητό μου κοντά στο πρόσωπο του. Γλυκύτατος. Αυτός. Εγώ καραβλαχαρα. Συγγνώμη, Αριστοτέλη μου. Να λες πάλι καλά που δεν σε αγκάλιασα.

Συνταγή;

