Οι συγγραφείς πιστεύουν;

Ο Καζαντζάκης… Πίστευε. Δεν ήταν άθεος . Άσχετο αν απέρριπτε τον κλήρο. Απλά πίστευε ότι χωρίς τον άνθρωπο Θεός δεν υπάρχει… Η πίστη χρειάζεται πάντα δύο. «Το ένα τούτο δεν υπάρχει»
Μην μου το θυμίζεις....Το μόνο "αρνητικό" του!:ρ
Χωρίς πλάκα, και τώρα στους Αδερφοφάδες που διαβάζω, το παρακάνει κάτι ώρες με την αναφορά στο Θεό...Δεν μπορώ να καταλάβω πώς τον αφόρισαν,είναι προφανές ότι πίστευε και μάλιστα βαθιά...
 
Η αλήθεια είναι ότι τελικά ο Καζαντζάκης ουδέποτε αφορίστηκε. Πολλοί από την εκκλησία το επιδιώξανε, με νύχια και με δόντια. Ο Πάπας απαγόρευσε την κυκλοφορία των βιβλίων του. Αλλά...
Επενέβησαν "υψηλά" πρόσωπα, όπως η Μαρία Βοναπάρτη. ψυχαναλύτρια, μαθήτρια του Φρόυντ, μητέρα του πρίγκιπα Πέτρου της Ελλάδος (σε αυτόν έχω αναφερθεί σε άλλη καταχώρησή μου) και μικρανεψιά του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Τότε Πατριάρχης ήταν ένας φωτισμένος άνθρωπος, ο Αθηναγόρας, μέλος του κύκλου της Βοναπάρτη.. Όταν η Ι Σύνοδος αποφάσισε τον αφορισμό, χρειαζόταν και η υπογραφή του Πατριάρχη. Ο οποίος απλά καταχώνιασε το έγγραφο.

ΥΓ Η Βοναπάρτη ήταν αυτή που κίνησε γη και ουρανό για να φυγαδευτεί ο Φρόυντ και να γλυτώσει από τη ναζιστική εξόντωση (ως Εβραίος)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Το ότι πίστευε δεν σημαίνει ότι είχε και ορθόδοξες πεποιθήσεις....
 
Last edited by a moderator:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Στο "και τα σχετικα" ειναι ολο το μπερδεμα

Πχ. το δογμα λεει οτι ο Χριστος ηταν θεος και ο γιος του θεου, δευτερο προσωπο της Αγιας Τριαδας κλπ. Αν ο Καζαντζακης πιστευε ή κήρυττε (υποθετικα τωρα) οτι ο Θεος δεν ειναι τριαδικος, οτι ο Χριστος υπηρξε και οτι δεν ηταν θεος αλλα πχ προφητης, φιλοσοφος ή "πεφωτισμενος δασκαλος", αυτο τον βγαζει αυτοματα εκτος δογματος της Ανατολικης Ορθοδοξης Εκκλησιας.

Το οτι πιστευε "στο Χριστο" δεν ειναι το θεμα.

Σημειωνω οτι δεν εχω διαβασει Καζ. ουτε ξερω τι πιστευε, απλα επισημαινω γενικα πώς παει το πραγμα
 
Το πρόβλημα στον Καζαντάκη δεν ήταν τα δογματικά του πιστεύω αλλά η έχθρα του προς τον κλήρο που έχει ξεχασει τον Άνθρωπο. Τον κλήρο που εκμεταλλεύεται την πίστη και την αφέλεια. Που εμπορεύεται τα λείψανα, ένα κομμάτι "αγιασμένο" ύφασμα, μια ζώνη Αγίου. Που κλοτσάει τον αδύναμο. Τι να πρωτοθυμηθώ: Τους μοναχούς που γύρναγαν τα χωριά στους "αδελφοφάδες"; τον παπα-Γρηγόρη στο "ο Χριστός ξανασταυρώνεται";
Μη ξεχνάτε την απαγόρευση των βιβλίων του που επέβαλε η καθολική εκκλησία. Άρα το θέμα δεν είχε να κάνει με ή μόνο με την ορθοδοξία.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Θα μπορουσε να γινει προτεσταντης :Ρ
Με μια απλη παρατηρηση, συμπεραινω, πως οποιος ειναι δυσαρεστημενος απο την θρησκεια του, επιλεγει ή ενα δικο του ειδος πιστης (πιο απλο συνηθως απο την θρησκεια που πιστευε ως τωρα) η γινεται αθεος.

Οσοι επιλεγουν αλλη πιστη, την εχουν γνωρισει εκ των προτερων, και γενικοτερα ειναι αλλο το μονοπατι που τους οδηγει στο να αλλαξουν πιστευω
 
Last edited:
Ρέα, αυτό που λες είναι πρόβλημα όλων. Όλους τους εξοργίζει αυτή η στάση του κλήρου. Αυτό που έχω εισπράξει μέχρι τώρα από όσα έχω διαβάσει του Κ. είναι ότι πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού και του Χριστού, αλλά .... του κρατάει μούτρα επειδή έχει γυρίσει την πλάτη στους ανθρώπους!
 
Οι καθημερινές εμπειρίες και τα μηνύματα που παίρνει ο καθένας, διαφοροποιούν συνεχώς την αντίληψη που έχει για τον μεταφυσικό χώρο σε οποιαδήποτε μορφή. Ποτέ δεν έχω συναντήσει δύο ανθρώπους να ορίζουν με τον ίδιο τρόπο κάτι που να σχετίζεται με τον χώρο αυτό. Ακόμα κι εγώ έχω συλλάβει τον εαυτό μου, όντας ώριμο, να τροποποιεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τις ιδέες του. Προσπαθώ να ακολουθώ μια στρατηγική η οποία θα μου επιτρέψει να δεχτώ χωρίς μεγάλη έκπληξη οποιοδήποτε θεαματικό γεγονός θα συμβεί για να αναθεωρήσω ριζικά αυτές τις ιδέες.
 
Last edited:
Αν και το ξεχειλώνω το θέμα, ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί κάποιος πρέπει να βαφτίζεται στα 2 ή 3 του χρόνια. Ή ακόμα πιο γενικά γιατί κάποιος πρέπει να βαφτιζεται και να φορέσει μία ταμπέλα.

Για το αγέννητο παιδί μου έχω σκεφτεί να μη το βαφτίσω. Ο άντρας μου δεν συμφωνεί αλλά γυναίκα είμαι, ελπίζω ότι θα καταφέρω να τα φέρω όπως τα έχω σκεφτεί. Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να κάνει η Ηλέκτρα μόνη τις επιλογές της.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Για το αγέννητο παιδί μου έχω σκεφτεί να μη το βαφτίσω. Ο άντρας μου δεν συμφωνεί αλλά γυναίκα είμαι, ελπίζω ότι θα καταφέρω να τα φέρω όπως τα έχω σκεφτεί. Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να κάνει η Ηλέκτρα μόνη τις επιλογές της.
Σωστη η σκεψη σου, ομως η πραγματικοτητα ειναι αλλη.

Αν μαθευτει απο τον ευρυ κυκλο μια μερα, πως το παιδι σου ειναι αβαπτιστο, σκεφτηκες τι επιπτωσεις θα εχει αυτο πανω του; Οι αντιδρασεις των αλλων παιδιων, που πολυ συχνα ειναι πιο απανθρωπες απο αυτες των ενηλικων, που οδηγουν συνηθως στην γωνια το παιδι που διαφερει (με οποιοδηποτε τροπο). Κατι σαν : νομος στο κοτετσι, οπου οι κοτες παντα τσιμπανε (μεχρι τελους μερικες φορες) μια αδυναμη.
Εχω δει, πως ξεχωριζουν τα παιδια αλλα παιδια, απο το ντυσιμο που διαφερει (πχ ολοι να φορουν μαρκες εκτος απο εναν), φαντασου στο θεμα της θρησκειας τι θα γινει.
Φαντασου σε μερες που ειναι υποχρεωτικη καποια επισκεψη σε εκκλησια η σε μεγαλες θρησκευτικες γιορτες, τι θα εχει να αντιμετωπισει.

Αλλα και ο κυκλος σου γενικοτερα που θα σε αντιμετωπισει σαν.. αθεη ή αλλοθρησκη ή οτι αλλο (εστω και αν δεν ισχυει το παραμικρο). Δεν θα μπορεις να εξηγησεις σ' ολους αυτους με ποιο σκεπτικο το αφησες αβαπτιστο (ζητημα να σε καταλαβει ενα πολυ μικρο ποσοστο). Εχω μια γνωστη που δεν βαπτισε τα παιδια της, ομως δεν τολμα να το πει, παρα σε ελαχιστους. Και ο λογος ειναι πως φοβαται πως θα αντιμετωπισουν τα παιδια της.

Πιο.. "ελευθερη" (για την κοινωνια) θεωρω την επιλογη να το βαπτιστεις (μονο για οσα ανεφερα παραπανω) και καποια μερα να αποφασισει μονο του τι θελει. Δυστυχως για την κοινωνια μας, ετσι θα κανει την πιο "ελευθερη" επιλογη του.

Με καθε φιλικη διαθεση η αποψη μου Ρεα :)
 
Πιστεύω ότι η Λορένα έχει δίκιο. Εμείς μπορούμε (και τολμούμε) να εκφράζουμε ακόμα και ακραίες απόψεις, αλλά όταν βρισκόμαστε σε έναν στενό κοινωνικό κύκλο θα υπάρχουν επιπλοκές, ιδίως στα παιδιά μας. Εξάλλου, δεν μπορείς να προβλέψεις με ποια οπτική γωνία θα δουν αυτά αύριο μια συγκεκριμένη ιδέα, καθώς το κοινωνικό καθεστώς συνεχώς μεταβάλλεται.
 
Πράγματι, ο κόσμος αντιδρά σε κάθε τι διαφορετικό: Διαφορετική θρησκεία, διαφορετική εθνότητα, διαφορετικό χρώμα, διαφορετικές σεξουαλικές επιλογές…
Στο διαμέρισμα ακριβώς κάτω από το πατρικό μου έμενε μία οικογένεια Ευαγγελιστών. Μητέρα, πατέρας και η κόρη. Όλοι τους πολύ αξιόλογοι, όπως και ο κύκλος τους τον οποίο έτυχε να γνωρίζουμε (μέσω του οικογενειακού μας γιατρού). Το τι ανώνυμα τηλέφωνα, ύβρεις και άλλα είχαν δεχτεί δεν λέγεται. Θα έπρεπε να απαρνηθούν τα πιστεύω τους για να γίνουν αποδεκτοί;
Τα παιδιά είναι σκληρά το ξέρω. Θα απομονώσουν και θα χλευάσουν άλλα παιδιά με κάποιο χαρακτηριστικό που ξεφεύγει από τον μέσο όρο.
Με δεδομένες καταστάσεις ή συμπεριφορές, τι κάνεις όταν τα άλλα παιδιά κοροϊδεύουν το παιδί σου γιατί:
-Δεν φοράει επώνυμα ρούχα
-Το επίθετό του είναι Κουρέλας (ω ναι, είχα συμμαθητή)
- Δεν βαφτίστηκε ορθόδοξος χριστιανός
-Είναι έγχρωμος
-Είναι παιδί οικονομικών μεταναστών
-Κλπ κλπ κλπ
Το ντύνεις σαν μπάρμπυ; Του αλλάζεις επίθετο; Του αλλάζεις θρησκεία; Του κάνεις πλαστικές αλλά Μάικλ Τζακσον; Το μαθαίνεις να κρύβεται και να λέει ψέματα;
Δεν ξέρω σε ποια όρια θα βρω το σωστό ή το λάθος. Δεν ξέρω αν σε δύο χρόνια θα έχω την ίδια αποφασιστικότητα. Δεν ξέρω αν πραγματικά αξίζει να βάλεις ένα παιδί αντιμέτωπο με στερεότυπα. Θα πρέπει να το γλυτώσω από μία τέτοια – πιθανή – σύγκρουση; Ή να το μάθω να επιβάλει τον εαυτό του γιατί αυτό δεν θα είναι η μόνη δυσκολία που θα συναντήσει;
Νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα χιλιάδες διλλήματα που θα αντιμετωπίσω ως γονιός. Και ίσως θα πρέπει κάθε φορά να επανα-χαράζω μια πορεία... Το ταξίδι θα δείξει.
 
Πραγματικά εντυπωσιάστηκα από την άποψη που εξέφρασε η Λορένα και το ότι η Δροσούλα συμφωνεί μαζί της!!!!!!Διαφωνώ τόσο κάθετα με αυτήν την προσέγγιση, που τη θεωρώ γενικά επικίνδυνη, δουλοπρεπή, εθελότυφλη και υποκριτική ως στάση ζωής, που δεν θέλω καν να σχολιάσω περαιτέρω!!!:αντιπαράθεση:
 
Αμοντιλιάδο... Δεν ξέρεις ότι το επικίνδυνο είναι να χαρακτηρίζεις ανθρώπους, συμπεριφορές, στάσεις;
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Αμοντιλιαδο αν ρωτησεις την αποψη μου, θα σου την πω (σαν ενηλικη που ειμαι πια).

Ενα παιδι ομως, ειναι μικρο για να αναπτυξει τις αμυνες του και να υπερασπιστει αυτο.. που κακα τα ψεματα αλλοι του εδωσαν (πχ το βαπτισμα εδω).
Οπως και ειναι μικρο να κατανοησει την ελλειψη χρηματων και γιατι αυτη αποτελει αντικειμενο κοροιδιας, εφοσον τα ρουχα του ειναι ομορφα, καθαρα κτλ αλλα.. οχι καποιας μαρκας. Του μενει παντα.. το λειψο, οτι οι αλλοι εχουν κατι παραπανω η διαφορετικο που αυτο δεν εχει.

Δεν ειπα τιποτα παραπανω, απο αυτο που θα συμβει (και πραγματικα ευχομαι να ηταν πιο.. ανοιχτομυαλη η κοινωνια, αλλα δεν ειναι).

Δεν ειπα οτι του μαθαινεις να λεει ψεματα ή το μεταμφιεζεις, αλλα ως την ηλικια που να μπορει μονο του να υπερασπιζει τις δικες του αποψεις, μην το κανεις να απολογειται για τις δικες σου.

Ρεα, δεχομαι την αποψη σου, πως δεν γινεται να το μεγαλωνεις με ψεματα (αν και εγω δεν εννοουσα ακριβως να λες ψεματα), ωστοσο το σωστο και το λαθος εδω.. δυσκολα το ξεχωριζεις
 
Last edited:
Είναι λογικό να υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων σ' αυτή τη σελίδα για τόσο ακανθώδη θέματα. Κύριο ρόλο παίζουν, πιστεύω, η ηλικία και η αίσθηση των κοινωνικών κινδύνων που ελλοχεύουν τόσο δίπλα μας, όσο και δίπλα στα παιδιά μας. Κάποια παραδείγματα που έχουμε δει κοντά μας ή έχουμε βιώσει, ίσως διαστρεβλώνουν κάπως την ορθότητα των απόψεων όλων μας. Είναι ένα ανεξάντλητο θέμα που δεν μπορούν να δοθούν αφορισμοί σε λίγες γραμμές (ή και σελίδες) από μερικές μόνο φωνές. Εμείς μπορούμε μόνο να "ξύσουμε" την επιφάνειά του με αυτές τις σκέψεις μας.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Όπως θα έχετε διαπιστώσει προτίμησα εξαρχής να απέχω από το συγκεκριμένο νημάτιο. Έχω διαπιστώσει πως γενικώς θέματα που αφορούν την θρησκεία μπορεί να ξεφύγουν άσχημα. Παρόλα αυτά, καταφέρατε και κρατήσατε την συζήτηση ήπια και βεβαίως, βασικός λόγος είναι πως τελικά όλοι οι μετέχοντες εκπέμπουμε, όπως βλέπω, πάνω-κάτω σε ίδιο μήκος κύματος.

Όμως, Αμοντιλιάδο, πράγματι οι χαρακτηρισμοί σου πιο πάνω μπορεί να θίξουν κάποιον κι είναι κρίμα γιατί εδώ οι συμμετέχοντες έχουν μιλήσει πολύ νηφάλια μέχρι τώρα. Θα πρότεινα να επεξεργαστείς την ανάρτησή σου και να βγάλεις τους χαρακτηρισμούς. Όχι από 'λογοκριτική' σκοπιά, αλλά με έγνοια μην θίξουμε κάποιον, αληθινά δίχως λόγο και ξέρω πως δεν έχεις καθόλου τέτοια πρόθεση.

Όσον αφορά το θέμα τού σχολείου, πιστεύω κι εγώ πως είναι κρίμα να υποβάλεις το παιδί σε μια πίεση και καταπίεση από το περιβάλλον του. Εάν ζει σε μια μεγάλη πόλη και στο σχολείο υπάρχουν και ξενάκια κτλ. τότε νομίζω πως μπορεί να μεγαλώσει δίχως θρησκεία και τέτοια πράγματα να τα λύσει μόνος του σαν ενήλικας. Εάν όμως μεγαλώνει σε μια μικρή κοινωνία με ομογενή πληθυσμιακή σύσταση κι υπάρχει περίπτωση να το προσβάλουν κτλ. όταν διαπιστώσουν σε αυτό μια διαφορετικότητα, τότε νομίζω πως το καλύτερο είναι να βαφτιστεί γιατί δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την διάκριση και την προσβολή σε μια μικρή και τρυφερή ηλικία. Το σημάδι που μπορεί να αφήσει είναι πέρα από θεωρίες και πεποιθήσεις.

:)
 
Top