Υπάρχουν κάποιες λέξεις στη γλώσσα μας οι οποίες, δεν ξέω πώς να το περιγράψω ακριβώς, ακούγονται παράξενες εξωτικές ή πολύπλοκες. Εκτός αυτού φαντάζομαι οτι όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποια συναισθησία: σχηματίζουν μια εικόνα με μια λέξη, έστω κι αν την ακούν πρώτη φορά. Με τις συγκεκριμένες λέξεις όμως είναι αλλιώς. Έχουν τόσο παράξενη μορφή που φαίνεται σαν να περιγράφουν κάτι άλλο απο αυτό που στν πραγματικότητα περιγράφουν.
Και αν σας μπέρδεψα, θα γίνω πιο συγκεκριμένος. Αφορμή μου ήταν η συζήτηση πάνω στη λέξη "γενόσημα" για τα φάρμακα, μια λέξη που δεν μου καθόταν καλά. Μου έκανε εντύπωση που ο Μπαμπινιώτης εξέφρασε κι αυτός την αντίθεσή του σε μια μάλλον αποτυχημένη ονομασία η οποία είναι ασύμβατη με το γλωσσικό μας ένστικτο. Εντύπωση μου έκανε και ότι όσοι απάντησαν στο νήμα, θεωρούσαν οτι θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερη ονομασία.
Εγώ για να είμαι ειλικρινής, νόμιζα οτι το γενόσημο είναι το φακελλάκι που δίνουμε στους μαιευτήρες με κάθε γέννηση, κατά το χαρτόσημο και το γρηγορόσημο :χαχαχα:
Άλλη λέξη που δεν μπόρεσα να καταπιώ εύκολα ήταν το αζιμούθιο στο στρατό. Η μορφή της λέξης με παραπέμπει σε χημική ουσία (ίσως κατα το βισμούθιο) ή σε κάποιο τεχνολογικό εξάρτημα, και όχι σε κάτι τόσο αφηρημένο όπως γεωμετρία. Ειναι αραβικής προέλευσης, και το παραπλανητικό είναι η κατάληξη -ιο. Αλλωστε λέμε ζενίθ και όχι ζενίθιο.
Άλλη λέξη είναι ο θεοδόλιχος, μια λέξη που ίσως παραπέμπει σε εναν άνθρωπο που έχει να κάνει με το θεό. Είναι όμως το όνομα ενός οργάνου που χρησιμοποιούν οι τοπογράφοι. Είναι αινιγματικό όνομα, άγνωστης ετυμολογίας. Προέρχεται απο τα Λατινικά theodolitus με επιρροή απο το δολιχός που σημαίνει "μακρυνός".
Τέλος, κάτι που δεν μου πήγαινε καλά ήταν το επίθετο Λογοθέτης. Ναι μεν πολλά επίθετα προέρχονται απο επαγγέλματα και ιδιότητες, αλλά το συγκεκριμένο μου φαινόταν πολύ περίπλοκο και σπουδαίο για επίθετο. Και μάλιστα όταν το πρωτοάκουσα γύρω στα 7-8 μου χρόνια όταν είδα στην τηλεόραση τον Ηλία Λογοθέτη και αναρωτιόμουν αν ήταν ηθοποιός ή αν είχε κάποιο αξίωμα
αν δεν κάνω λάθος ο Λογοθέτης πρέπει να ήταν όντως κάποιο αξίωμα στα Οθωμανικά χρόνια.
Και αν σας μπέρδεψα, θα γίνω πιο συγκεκριμένος. Αφορμή μου ήταν η συζήτηση πάνω στη λέξη "γενόσημα" για τα φάρμακα, μια λέξη που δεν μου καθόταν καλά. Μου έκανε εντύπωση που ο Μπαμπινιώτης εξέφρασε κι αυτός την αντίθεσή του σε μια μάλλον αποτυχημένη ονομασία η οποία είναι ασύμβατη με το γλωσσικό μας ένστικτο. Εντύπωση μου έκανε και ότι όσοι απάντησαν στο νήμα, θεωρούσαν οτι θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερη ονομασία.
Εγώ για να είμαι ειλικρινής, νόμιζα οτι το γενόσημο είναι το φακελλάκι που δίνουμε στους μαιευτήρες με κάθε γέννηση, κατά το χαρτόσημο και το γρηγορόσημο :χαχαχα:
Άλλη λέξη που δεν μπόρεσα να καταπιώ εύκολα ήταν το αζιμούθιο στο στρατό. Η μορφή της λέξης με παραπέμπει σε χημική ουσία (ίσως κατα το βισμούθιο) ή σε κάποιο τεχνολογικό εξάρτημα, και όχι σε κάτι τόσο αφηρημένο όπως γεωμετρία. Ειναι αραβικής προέλευσης, και το παραπλανητικό είναι η κατάληξη -ιο. Αλλωστε λέμε ζενίθ και όχι ζενίθιο.
Άλλη λέξη είναι ο θεοδόλιχος, μια λέξη που ίσως παραπέμπει σε εναν άνθρωπο που έχει να κάνει με το θεό. Είναι όμως το όνομα ενός οργάνου που χρησιμοποιούν οι τοπογράφοι. Είναι αινιγματικό όνομα, άγνωστης ετυμολογίας. Προέρχεται απο τα Λατινικά theodolitus με επιρροή απο το δολιχός που σημαίνει "μακρυνός".
Τέλος, κάτι που δεν μου πήγαινε καλά ήταν το επίθετο Λογοθέτης. Ναι μεν πολλά επίθετα προέρχονται απο επαγγέλματα και ιδιότητες, αλλά το συγκεκριμένο μου φαινόταν πολύ περίπλοκο και σπουδαίο για επίθετο. Και μάλιστα όταν το πρωτοάκουσα γύρω στα 7-8 μου χρόνια όταν είδα στην τηλεόραση τον Ηλία Λογοθέτη και αναρωτιόμουν αν ήταν ηθοποιός ή αν είχε κάποιο αξίωμα
αν δεν κάνω λάθος ο Λογοθέτης πρέπει να ήταν όντως κάποιο αξίωμα στα Οθωμανικά χρόνια.
Last edited:
:χαχαχα:
μια αλλη παραξενη λεξη που στραβοχύθηκε στην μετάφραση είναι η Κυβερνητικη. Ειναι αντιδάνειο, αποδοση του Cybernetics. Στη γλωσσα μας ομως ριζα κυβερν- σχετιζεται κυριως με την εξουσια, και κατ' επεκταση με την πολιτικη.