Ποιά λογοτεχνία ΔΕΝ προτιμάμε;

Εγώ δεν έχω διαβάσει Άρλεκιν (ούτε έχω αδερφή) αλλά με δική μου πρωτοβουλία έχω αποκτήσει δυο βιβλία της Τζέιν Όστιν εκ των οποίων έχω διαβάσει το ένα (κλασικά το Περηφάνια και προκατάληψη)
Θα στο χαλάσω αλλά έχεις διαβάσει Άρλεκιν.

@Λευτέρη σε βρίσκω πολύ ακομπλεξάριστο που το παραδέχεσαι. :πάνω: Φυσικά και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να ντρέπεσαι, όμως ζούμε σε έναν σνομπ κόσμο...

@Δία συμφωνώ


@Ρόουζ, ασήμαντη η πλοκή; :αργκ: Στ' αλήθεια το εννοείς αυτό; Θα καθόσουν π.χ. να διαβάσεις 500 σελίδες πολύ καλογραμμένων περιγραφών τοπίων χωρίς καμία ιστορία;
 
( Να πω για την Όστεν πως τα βιβλία της δεν μιλάνε μόνο για έρωτα και δεν είναι μόνο ρομαντικά απλά οι καταστάσεις για τις οποίες μιλάει είναι άγνωστες σε εμάς στη σύγχρονή εποχή και γι' αυτό οι περισσότεροι αναγνώστες καταλαβαίνουν και κρατάνε από τα βιβλία της μόνο το ρομαντικό κομμάτι.Θίγει πολλά θέματα της εποχής της , κυρίως κοινωνικά και μας δείχνει πολύ έντονα τη δύσκολη θέση της γυναίκας εκείνη την εποχή.Είναι εκτός θέματος αλλά δεν μπόρεσα να κρατηθώ :μαναι: )
 
Μα βέβαια, δεν ήθελα να πω ότι τα βιβλία της είναι "άρλεκιν" με την αρνητική σημασία που συνήθως προσδίδουμε στον όρο. Απλώς αστειεύτηκα :)
 
Υπάρχουν και χειρότερα (σκέψου να έλεγες: Θα στο χαλάσω αλλά έχεις αδερφή :ρ )

Χωρίς πλάκα τώρα, αν στη σειρά Άρλεκιν για να δώσουν ένα αέρα ποιότητας για το ξεκάρφωμα εκδώσουν το Ρωμαίος και Ιουλιέτα (και τα Τρωίλος και Χρυσηίδα, και Αντώνιος και Κλεοπάτρα) δε σημαίνει ότι ο Σαίξπηρ έγραφε Άρλεκιν :)

(που από τα 8 έχω διαβάσει τα 5 είναι καλό; )
 
Last edited:
Άρλεκιν πάντως τι σημαίνει;;; Το χρησιμοποιούμε αποκλειστικά για βιβλία με..σκανδαλιάρικο περιεχόμενο ;;:)))) Η μαμά μου νόμιζε πως άρλεκιν είναι όλα τα βιβλία που πουλάνε στα περίπτερα και όταν διάβαζα το πράσινο μίλι μου έλεγε ότι διαβάζω άρλεκιν :τρέλα: Πριν καταλάβω πως το εννοούσε είχα εκνευριστεί το ομολογώ :χαχα:
Δεν με χαλάνε τα άρλεκιν ούτε θεωρώ πως είναι κακή λογοτεχνία , απλά στο μυαλό μου τα έχω ως ένα συγκεκριμένο στυλ ! Μια παλιά συνάδελφος μου είχε κόλλημα , 3 την εβδομάδα διάβαζε το λιγότερο, είχε φτάσει στο σημείο να αγοράζει τα ίδια γιατί ξεχνούσε αυτά που ήδη είχε .Μου είχε πει πως σχεδόν όλα ήταν γραμμένα στο ίδιο στυλ, στην αρχή υπάρχει απλά έρωτας μεταξύ των πρωταγωνιστών αλλά πλατωνικός :))) και πάντα στο τέλος του βιβλίου βλέπουμε την ...πράξη .
 
Αυτά που δεν αντέχω είναι τα βασισμένα σε αληθινές ιστορίες και ακόμα περισσότερο αυτά που βασίζονται σε ιστορίες καταπιεσμένων γυναικών σε χώρες του ισλαμ. Μόλις δώ φερετζέ στο εξώφυλλο πάίρνω μαύρο δρόμο. Τα βιβλία αυτοβοηθείας δε νομίζω πως μπορούν να με βοηθήσουν σε κάτι κι έτσι ποτέ δεν τα αγοράζω.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
και τί θα πει καλογραμμένο; :)


Δεν μπορώ τα φιλοσοφικά βιβλία και π.χ. μάλλον δεν θα πιάσω ποτέ στα χέρια μου Καντ, καθώς δεν εκτιμώ κι ιδιαίτερα την φιλοσοφία (εκτός αν η φιλοσοφία προκύπτει μέσα από μια ιστορία με ενδιαφέρουσα πλοκή όπως στον Καζαντζάκη). Νομίζω πως ποτέ δεν θα έπιανα την γυναικεία λογοτεχνία που βλέπει κανείς στους μπάγκους. Δεν με τραβά να πιάσω την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία γενικότερα. Επίσης, δεν μπορώ να διαβάσω εύκολα ξένη ποίηση και γενικότερα στην ποίηση υπάρχουν λίγα πράγματα που λατρεύω ενώ τα περισσότερα με αφήνουν, δυστυχώς, παντελώς αδιάφορο.
 
Αυτά που δεν αντέχω είναι τα βασισμένα σε αληθινές ιστορίες και ακόμα περισσότερο αυτά που βασίζονται σε ιστορίες καταπιεσμένων γυναικών σε χώρες του ισλαμ. Μόλις δώ φερετζέ στο εξώφυλλο πάίρνω μαύρο δρόμο.
Έχω διαβάσει κάμποσα από δαύτα :ρ Καλύτερο θεωρώ το "Ποτέ Χωρίς την Κόρη μου". Μια εποχή, σε αντίθεση με σένα, έβλεπα φερετζέ και όρμαγα :ντροπή:
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Εντάξει μωρέ, μην τα παίρνουμε όλα στα σοβαρά :)
Βασικά, απαντούσα όχι σε εσένα αλλά στην Ίζι:

@Ρόουζ, ασήμαντη η πλοκή; :αργκ: Στ' αλήθεια το εννοείς αυτό; Θα καθόσουν π.χ. να διαβάσεις 500 σελίδες πολύ καλογραμμένων περιγραφών τοπίων χωρίς καμία ιστορία;

αλλά το έγραψα και το άφησα γιατί πιάστηκα με άλλα και πέρασε ώρα μέχρι να πατήσω για ανάρτηση.. :ρ
 
Έχω διαβάσει κάμποσα από δαύτα :ρ Καλύτερο θεωρώ το "Ποτέ Χωρίς την Κόρη μου". Μια εποχή, σε αντίθεση με σένα, έβλεπα φερετζέ και όρμαγα :ντροπή:
Έχω πολλά τέτοια βιβλία στο σπίτι από τη μαμά μου και το συγκεκριμένο το έχει διαβάσει εκείνη και όλες οι μαμάδες στο σχολείο της αδελφής μου και είναι ενθουσιασμένες (αν και δήλωσαν πως έκλαψαν πολύ) και θέλω πολύ να το διαβάσω κάποια στιγμή και γενικά να ασχοληθώ με αυτό το στυλ.Βέβαια μυρίζομαι πολύ βία σε γυναίκες που είναι κάτι που το αποφεύγω σε ταινίες και βιβλία όμως τόσα βιβλία στη βιβλιοθήκη μας κρίμα να μη τα τιμήσω .
 
Βασικά, απαντούσα όχι σε εσένα αλλά στην Ίζι:
Κι εγώ στον Λευτέρη νόμισα ότι απαντούσες :ρ
Για να απαντήσω: Δεν ξέρω, σύμφωνα με τα κριτήρια της Ρόουζ, φαντάζομαι, που δεν ενδιαφέρεται για την πλοκή.

@Μαργαρίτα: Να το διαβάσεις! Είναι λίγο στενάχωρο, αλλά πολύ ωραίο βιβλίο, με πολλή αγωνία :)
 
Θεωρητικά κι εγώ δεν θα προτιμούσα την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία από κάτι πιο κλασικό αλλά άμα πέσει στα χέρια μου κάποιο τέτοιο βιβλίο, και αναλόγως σε τι φάση είμαι εκείνη τη στιγμή, μπορεί και να το τιμήσω.
Γενικώς, δεν μού αρέσει να απορρίπτω κάτι εκ των προτέρων κι ούτε είμαι φανατική με κάποιο συγκεκριμένο είδος. Σε όλα τα είδη άλλωστε υπάρχουν και τα σκουπίδια και τα διαμάντια....
 
@Ρόουζ, ασήμαντη η πλοκή; :αργκ: Στ' αλήθεια το εννοείς αυτό; Θα καθόσουν π.χ. να διαβάσεις 500 σελίδες πολύ καλογραμμένων περιγραφών τοπίων χωρίς καμία ιστορία;
Όχι, γιατί δεν υπάρχουν.
 
Last edited by a moderator:
Η συγκεκριμένη σειρά πάντως που την είδα από κοντά είναι πετσοκομμένα ως εκεί που δεν παίρνει!! 100 σελίδες με το ζόρι έκαστο! Και η δική μου η μαμά πάντως διάβαζε άρλεκιν και μου είπε ότι είναι όντως όλα όμοια, απλά διαδραματίζονται σε διαφορετική εποχή και με διαφορετικά ονόματα :ρ Πιστεύω πως πολλά βιβλία μοιάζουν με άρλεκιν, πχ οι 50 αποχρώσεις, αν και δεν τις έχω διαβάσει, έχω την εντύπωση ότι βαδίζουν στα χνάρια των μυρίων άρλεκιν. Θέλω πάντως να διαβάσω κάποια στιγμή κι από αυτό το είδος :) το μόνο που με χαλάει είναι η ποιότητα του χαρτιού!!
 
Υποσυνείδητα ή μη, όταν βλέπω στα βιβλιοπωλεία κάποιο απ' τα πολύ λατρεμένα της γενιάς μου (Χάρι Πότερ, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, Λυκόφως, ή το πιο πρόσφατο "50 αποχρώσεις του γκρι"), δεν είναι ότι με απωθούν, απλά.. απομακρύνομαι βαρεμένα μουρμουρίζοντας "οχ όχι πάλι αυτό".
Και έτσι δεν έχω διαβάσει τίποτα απ' αυτά. Απ' την άλλη, δεν έχω δει καμία απ' τις ταινίες του Χάρι, αλλά γιατί να με ενδιαφέρουν τρία παιδιά που παλεύουν με έναν χιονάνθρωπο χωρίς μύτη; :/ Έτσι σκέφτομαι.
 
Αζέλμα ο Βόλντεμορτ δεν είναι χιονάνθρωπος :ανέκφραστος:
όπως και να έχει δεν πρόκειται να προσπαθήσω να σε πείσω και να σου δώσω λόγους για να διαβάσεις τα συγκεκριμένα βιβλία (για Χάρι Πότερ και Άρχοντα είμαι σίγουρη πως κάποια μέρα θα θεωρούνται "κλασσικά " αναγνώσματα , αν ο Άρχοντας δεν μετράει ήδη ως κλασικό :μαναι: ) να ξέρεις πάντως πως χάνεις :))))
 
Χιονάνθρωπο;; :ε;:

Κι εγώ Αζέλμα έτσι έλεγα για τους Αγώνες Πείνας. Ότι όλοι μ' αυτό πορώθηκαν, όλοι γι' αυτό μιλάνε, όλοι αυτο διαβάζουν κι έλεγα συνέχεια ποοοο πάλι αυτό; Αλλά όταν τελικά το πιασα στα χέρια μου κατάλαβα πως κανείς δεν είναι αναγκασμένος να νιώθει έτσι με το ζόρι, όλα αυτά τα βιβλία που έχουν τόσο τεράστια απήχηση την έχουν δικαιολογημένα. Φυσικά αν δεν αρέσει σε κάποιον αυτό το είδος γενικά το καταλαβαίνω απόλυτα. Αν διαβάζει όμως κάποιος φανταστικό, επιβάλεται να έχει διαβάσει και Χάρι Πότερ και Άρχοντα, όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά επειδή θα του αρέσουν τρελά!!
 
Περίμενα να γίνει έκρηξη με το "χιονάνθρωπος".
Εντάξει παιδιά, σίγουρα δεν μπορεί να έχετε άδικο. Θα το σκεφτώ! :)
 
Top