Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

[Στιλλ ιλλ]

Αυτό κάτι μου θυμίζει. Στιλλ; Έχεις καμία ιδέα;

Μα να μη μου πηγαίνει πουθενά το μυαλό όμως
Επίσης ζηλεύετε τέκνα γιατί εγώ δανείζομαι απο την δημοτική και δεν έχουμε όριο γενικώς. Οσα θέλουμε δανειζόμαστε, όποτε θέλουμε τα γυρνάμε. Μάλλον είμαι η μόνη που δανείζομαι επίσης.

 

[Τέλσον]

Κοίταξε, στην σχολή που φοίτησα εγώ στη Θεσσαλονίκη, δεν υπήρχε δείγμα!
Τώρα αν εσύ είσαι όντως στη Νορβηγία, εκεί φαντάζομαι ότι τα πράγματα θα είναι αλλιώς..

Στο ταπεινό Ηράκλειο Κρήτης είμαι, η Νορβηγία είναι στόχος ζωής

 

[Χρυσόστομος]

Τι να μας πει και η Νορβηγια βρε Τελσον...

 

[Καστάλια]

Τελείωσα το απλά τέλειο " Οι Δώδεκα Καρέκλες" των Ιλφ και Πετροβ. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους, είναι σίγουρα μες στα 5 πιο αστεία βιβλία που έχω διαβάσει στη ζωή μου. Ανατρεπτικό και ξεκαρδιστικό.
Τώρα συνεχίζω με τη συλλογή διηγημάτων " Ανατολικά της Δύσης" του Μιροσλάβ Πένκοβ.

Σε ποια γλώσσα διάβασες τις Καρέκλες; Και για μένα ήταν από τα βιβλία που ανήκουν στον κανόνα της χιουμοριστικής λογοτεχνίας. Θα διαβάσεις και το Χρυσό μοσχάρι (ή όπως αλλιώς το λένε στα ελληνικά);
Τον Πένκοβ στα βουλγαρικά; Πάντως μπορείς να δεις και το αγγλικό κείμενό του, έστω και προς εξάσκηση. Αυτό το βιβλίο του κέρδισε το πρώτο μεγάλο βραβείο που του έδωσε την ευκαιρία να γίνει ευρύτερα γνωστός στον κόσμο (μάλλον και επειδή γράφει εξ αρχής στα αγγλικά πάντως, διότι για τη μεταφρασμένη λογοτεχνία κινείται πολύ πιο αργά το σύστημα...).

 

[Δημήτρης Ζ]

ο Μπέρνχαρντ είναι πολύ μεγάλο όνομα για να μην επανακυκλοφορήσουν τα έργα του .

Ναι,όντως είναι.

 

[Γιαννης Ρινακακης]

Ξεκινησα χθες βράδυ το
"Η ΣΚΙΑ ΠΟΥ ΨΙΘΥΡΙΖΕ" ΜΕΡΙΤ ΑΜΠΡΑΑΜ !

 

[Χρυσόστομος]

Ξεκινησα το "Ενας κόσμος ανάποδα" του Εντουαρντο Γκαλεάνο.

 

[Τέλσον]

Τι να μας πει και η Νορβηγια βρε Τελσον...

H Noρβηγία τι να πει σε'μας ή εμείς στη Νορβηγία;

Όπως είπα μερικές σελίδες νωρίτερα, έχω ξεκινήσει τον αναρχικό των δύο κόσμων. Όμορφος λόγος με πολλή τροφή για σκέψη ( από πολιτική μέχρι κοινωνία) και μπορώ να πω ότι ταυτίζομαι κάπως με τον Σεβεκ που νιώθει μόνος και ότι δεν τον καταλαβαίνει κανείς.

 

[Σελιδούλα]

Ξεκίνησα να διαβάζω για πρώτη φορά Αγκαθα Κριστη και "φόνοι κατ' αλφαβητική σειρά". Δείχνει ενδιαφέρουσα ιστορία. Για να δούμε...

 

[Ιαβερης]

Κασταλια, στα βουλγαρικα διάβασα τις Δώδεκα Καρέκλες όπως και το Ανατολικά της Δύσης τώρα που διαβάζω. Ενθουσιαστηκα με τις Καρέκλες κι αλήθεια είναι ότι ήθελα να συνεχίσω με τον " Χρυσό Ταύρο", όμως θα το αφήσω για αργότερα. Τώρα έχουμε μπροστά μας και την συναναγνωση βλέπεις.

 

[Πιούζυ]

Οφείλω να ομολογήσω ότι είμαι μεγάλη θαυμάστρια - (φαντασιακή) ερωμένη του Καββαδία.

Πριν κάποια χρόνια λοιπόν μου έφεραν ως δώρο τέσσερα βιβλία που μελετούν το έργο του. Ανάμεσα σε αυτά ήταν η Αλληλογραφία Καββαδία - Καραγάτση που ολοκλήρωσα μόλις. Το βιβλίο περιλαμβάνει μία εκτενή εισαγωγή - ανάλυση τως επιστολών τους και σύνδεση αυτών με τη φιλική σχέση αλλά και το προσωπικό έργο των δύο αντρών.

Με συγκίνησε πάρα πολύ διότι με έφερε σε επαφή με την πολύ προσωπική πένα αμφοτέρων. Ήταν σαν να κρυφοκοίταζα τα ιδιωτικά τους έγγραφα. Αλληλογραφία πλημμυρισμένη από συναισθήματα, αμοιβαία εκτίμηση, βαθειά φιλία, καββαδιακή μελαγχολία και οικογενειακές στενοχώριες του Καραγάτση, βωμολοχίες και πιο διαχυτικούς "αντρικούς" χαρακτηρισμούς. Μία ματιά στην Αθήνα και την Κύμη του Καραγάτση και από την άλλη πλευρά, στην καμπίνα του Καββαδία που έγραφε στον φίλο του κάθε φορά από διαφορετικό λιμάνι.

Συστήνεται προφανώς σε όποιον θα ήθελε να ξεφύγει από μυθοπλασία και να δει από πιο στενή ματιά την επικοινωνία δύο λογοτεχνών που εμπλουτίζεται και από την καθημερινότητά τους. Εκδόσεις Άγρα.

 

[Έλλη Μ]

Πιουζυ, επιστολη Νο. 24, σελ. 114. Κλαυσίγελος.

 

[Πιούζυ]

Μου αρέσει η αγνή του πρόθεση όμως.

Έλλη, επιστολή Νο.22 σελίδα 103.

 

[Έλλη Μ]

Ω! Μια απο τις δυο ηθελα να μνημονευσω.

 

[Βάκχος]

Τελείωσα τον Φαίδρο και είμαι στα μισά του Κραυγή από την Κόλαση του Ramsey Campbell για την απαραίτητα δόση τρόμου, αν και μέχρι στιγμής δεν μου λέει κάτι.

 

[Γιωργία]

Ξεκίνησα το όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια του Harper Lee.

 

[Ατέρμων]

Μετα απο το μωρό της ροζμαρι του Ira Levin το οποιο απλα θα πω πως ηταν β ι β λ ι α ρ α, θα συνεχισω με την πρώτη συλλογή διηγημάτων του Joe Hill, τα Φαντασματα του 20ου αιώνα.

 

[Ατέρμων]

Ξεκίνησα το όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια του Harper Lee.

Γειά σου Γεωργια, ειναι η Harper Lee

 

[Επαμεινωνδας]

Τελειωσα τον "Λυτρωτη" του Νεσμπε.
Μολονοτι η αναγνωση του "τραβηξε" σε αρκετα μεγαλο βαθος χρονου λογω πολλων υποχρεωσεων,οποτε εβρισκα χρονο να γυρισω τις σελιδες του, μπορω να πω οτι το καταευχαριστηθηκα...
Σιγουρα μεσα στα καλυτερα του...
Συνεχιζω με τον "Ματοβαμμενο μεσημβρινο" του Κορμακ Μακαρθι.

 

[Μπέιζιλ Γκραντ]

Επαμεινώνδα το έχεις από την έκδοση του Ζαχαρόπουλου, ή του Καστανιώτη; Εγώ προτίμησα την πρώτη.
Στο μεταξύ, οφείλω να γράψω κάτι για τα "Δαιμόνια" του Ντέιβιντσον (τα τελείωσα κάπου στα Χριστούγεννα), μια από τις προτάσεις σου για το παιχνίδι της ανάγνωσης του...2015! Καλά, καίω μαζούτ...