Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;
- Thread starter Φαροφύλακας
- Start date
Γιατί τα χαλάσαμε, του Ντάνιελ Χάντλερ. Δεν θα το πρότεινα. Μόνο η εικονογράφηση μαρέσει ως τώρα. Βαρετό βιβλίο, μεγάλες προτάσεις που μέχρι να φτάσεις στη μέση έχεις ξεχάσει για τι πράγμα θα σου μιλήσει. Και μέχρι τώρα πραγματικά δεν έχω καταλάβει τους λόγους που χώρισαν. ή εγώ φταίω που δεν καταλαβαίνω, ή ο τρόπος γραφής του συγγραφέα δεν είναι ο καλύτερος που θα μπορούσε να επιλέξει. Μου έχει μείνει το υπόλοιπο μισό, προσπαθώ να το τελειώσω, γενικά δεν μαρέσει να αφήνω βιβλία στη μέση. Όσοι το έχετε διαβάσει, σας άρεσε;
Tomas Pynchon- Η συλλογή των 49 στο σφυρί
Το βιβλίο το τελείωσα πριν απο λίγες ημέρες . Εκδόσεις Gutenberg σειρά ALDINA. Είναι το πρώτο βιβλίο του πύντσον που διαβάζω.
Πριν ξεκινήσω να τον διαβάζω έκανα μια μικρή έρευνα γύρω απο τον συγκεκριμένο. Δοκίμια και ντοκυμανταιρ κυρίως. Ο Harold Bloom τον αναφέρει σε ένα του βιβλίο "πως και γιατί διαβάζουμε" και έκεί τον "πρωτάκουσα". Αυτό που κατάλαβα διαβάζοντάς τον είναι πως ο αναγνώστης εισβάλει σε έναν λαβύρινθο. Δεν κρύβω πως μπερδεύτηκα αρκέτα, πολλές φορές έλεγα τι στα κομμάτια κάνει, κράτησα μέχρι και κατάλογο των ονομάτων και τόπων. Με την πρώτη ανάγνωση απορείς τι είναι, τι κάνει ...το θεωρώ μοναδικό γιατί αυτό το βύθισμα που σ προσφέρει σε λίγους το συναντάς. Εκκρέμει μια δεύτερη ανάγνωση του, ίσως σε αυτό να προσπαθήσω να τον κατατάξω κάπου ...H.James, Kafka...Sostakovic, D.Thomas,...
Το βιβλίο το τελείωσα πριν απο λίγες ημέρες . Εκδόσεις Gutenberg σειρά ALDINA. Είναι το πρώτο βιβλίο του πύντσον που διαβάζω.
Πριν ξεκινήσω να τον διαβάζω έκανα μια μικρή έρευνα γύρω απο τον συγκεκριμένο. Δοκίμια και ντοκυμανταιρ κυρίως. Ο Harold Bloom τον αναφέρει σε ένα του βιβλίο "πως και γιατί διαβάζουμε" και έκεί τον "πρωτάκουσα". Αυτό που κατάλαβα διαβάζοντάς τον είναι πως ο αναγνώστης εισβάλει σε έναν λαβύρινθο. Δεν κρύβω πως μπερδεύτηκα αρκέτα, πολλές φορές έλεγα τι στα κομμάτια κάνει, κράτησα μέχρι και κατάλογο των ονομάτων και τόπων. Με την πρώτη ανάγνωση απορείς τι είναι, τι κάνει ...το θεωρώ μοναδικό γιατί αυτό το βύθισμα που σ προσφέρει σε λίγους το συναντάς. Εκκρέμει μια δεύτερη ανάγνωση του, ίσως σε αυτό να προσπαθήσω να τον κατατάξω κάπου ...H.James, Kafka...Sostakovic, D.Thomas,...
Τελείωσα τις χαμένες ψευδαισθήσεις μετα κόπων και βασάνων. Είναι το πιο περίπλοκο, λεπτομερές, περίτεχνο και κυνικό έργο του Μπαλζάκ. Εμπλέκονται πολλά πρόσωπα που ξετυλίγονται μέσα απο την κεντρική ιστορία του Λυσιέν Ντε Ρυμπαμπρέ που θα γνωρίσει τον κόσμο και απο τις δυό του όψεις. Είναι εξαιρετικά σκιαγραφημένοι οι χαρακτήρες σε όλη την συνθετότητα τους. Επίσης μιλάει για τους θεσμούς, τα ήθη, τις φιλοδοξίες, τις δολοπλοκίες και τις ματαιώσεις που ενυπάρχουν στον κόσμο της λογοτεχνίας, των εκδόσεων, της τυπογραφίας, του Τύπου, του εμπορίου, και πολλών άλλων. Δεν είναι απλά μια ιστορία ενηλικίωσης, ο Μπλζάκ μας αποκαλύπτει τις μυστικές διεργασίες του κόσμου. Όμως οι εξαντλητικές οικονομικές λεπτομέρεις που υπάρχουν σε όλο το βιβλίο με κούρασαν και μου χαλούσαν ενίοτε την απόλαυση της ανάγνωσης.
Συνεχίζω με τα Καμένα λεφτά του Πιλία. Δεν έχω ξαναδιαβάσει απλά ήθελα ντε και καλά κάποιο λατινοαμερικάνο και μου έκανε το κλίκ η υπόθεση του βιβλίου.
Συνεχίζω
Συνεχίζω με τα Καμένα λεφτά του Πιλία. Δεν έχω ξαναδιαβάσει απλά ήθελα ντε και καλά κάποιο λατινοαμερικάνο και μου έκανε το κλίκ η υπόθεση του βιβλίου.
Συνεχίζω
Τέλειωσα τη Γνώση του πόνου με ανάμεικτα συναισθήματα.Σίγουρα πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο το οποίο όμως χάνει σε όποια μετάφραση και αν γίνει. Δυστυχώς οι ''μακαρονισμοί'', τα ευφυολογήματα, τα λυρικά παιχνίδια με την γλώσσα -άλλοτε γκροτσέσκα και άλλοτε μπαρόκ - χάνονται στην μετάφραση. Ο Γκάντα παίζει κοροϊδεύοντας την Ιταλική λυρική λογοτεχνία του 19ου αιώνα - ένα άλλο πρόβλημα ήταν ότι οι περισσότεροι συγγραφείς στους οποίους αναφέρεται μου ήταν άγνωστοι- διακωμωδώντας την με έναν μπαρόκ λυρισμό. Δεν είναι από τα βιβλία που θα ξαναδιάβαζα ,χωρίς να μετανιώνω που ήρθα σε επαφή μαζί του.
Στιλλ Ιλλ έχω διαβάσει όλα του Πίλλια και μου αρέσει αρκετά ,αν ξεχώριζα ένα θα ήταν αυτό που έβγαλε ο Καστανιώτης στην noir σειρά - άγνωστο γιατί ,καθώς είναι κατ'επίφαση αστυνομικό- με τίτλο Νυχτερινός στόχος (Blanco nocturno ο πρωτότυπος τίτλος) ,ελπίζω να σου αρέσουν τα Καμμένα λεφτά με επιρροές από Στάινμπεκ του Άνθρωποι και Ποντίκια και Καπότε του Εν ψυχρώ.
Συνεχίζω ,εκτός απροόπτου, με το Στόουνερ του John Williams από Aldina.
Στιλλ Ιλλ έχω διαβάσει όλα του Πίλλια και μου αρέσει αρκετά ,αν ξεχώριζα ένα θα ήταν αυτό που έβγαλε ο Καστανιώτης στην noir σειρά - άγνωστο γιατί ,καθώς είναι κατ'επίφαση αστυνομικό- με τίτλο Νυχτερινός στόχος (Blanco nocturno ο πρωτότυπος τίτλος) ,ελπίζω να σου αρέσουν τα Καμμένα λεφτά με επιρροές από Στάινμπεκ του Άνθρωποι και Ποντίκια και Καπότε του Εν ψυχρώ.
Συνεχίζω ,εκτός απροόπτου, με το Στόουνερ του John Williams από Aldina.
Αναμένουμε την άποψη σου για αυτό το βιβλίο!!
Στιλλ οταν το τελειωσεις πες μας την γνωμη σου. Πριν λιγο καιρο ελεγα να το διαβασω, τελικα το αφησα. Το βιβλιο βασιζεται σε αληθινη ιστορία, εχει γινει και ταινία.
Μην ανησυχείς ,μπορεί να μην έχω κάνει παρουσίαση βιβλίου ακόμη , αλλά πάντα γράφω μερικά λόγια για τα βιβλία που διαβάζωΑναμένουμε την άποψη σου για αυτό το βιβλίο!!
Έτσι νιώσαμε όλοι όσοι το ανακαλύψαμε ,στις εκδόσεις Ύψιλον που είχε πρωτοβγεί, στα τέλη της δεκαετίας του '80
)Κάνε και μια παρουσίαση Τζον!!
Ίσως κάτι ενός αγαπημένου σου συγγραφέα, που δεν τον γνωρίζουμε!!
Ίσως κάτι ενός αγαπημένου σου συγγραφέα, που δεν τον γνωρίζουμε!!
Είναι ενδιαφέρον μεχρι στιγμής, κινηματογραφικά γραμμένο, φεύγει σαν νερό.
Χρυσόστομε όποτε το έπιανα το βιβλίο διάβαζα μερικές σελίδες αλλα συνεχώς έψαχνα αφορμές να το αφήνω μιας και δεν με πολυένοιαζε κιόλας τι θα επακολουθήσει. Οπότε το άφησα και έπιασα την Ρένα καιιιι είναι ισάξια του Χρονικού και της Κατερίνας για μένα. Ίσως να το απογείωσε και το τέλος που το βρήκα πολύ ταριαστό και τρυφερό. Τοσο συγκινητικό που βούρκωσα και η μία σκέψη έφερνε την άλλη και βρικολάκιασα. Το έχω πάθει και με τα βιβλία του που ανέφερα πιο πάνω.
Τώρα θα διαβάσω το μυστήριο της στοιχειωμένης κρύπτης του Μεντόθα.
Τώρα θα διαβάσω το μυστήριο της στοιχειωμένης κρύπτης του Μεντόθα.
Απο αυτα που μου λες Στιλλ δεν με δελεαζει και τοσο να το διαβασω, οποτε θα το αφησω να προσπερασει.
Εμενα μου αρεσει ο Τζειμς, ο Καφκα αλλα βρίσκω τον Πιντσον εντελώς βαρετο και ασυναρτητο.
Σε κανενα βιβλιο του δεν βρηκα νοημα. Ζει στον κοσμο του και δεν ξερω γιατι πρεπει να απασχολει ολους τους υπολοιπους.
Αν καποιος μπορει να εντυπωσιαστει απο ασυναρτησιες η να εντυπωσιαστει απο το μπερδεμα του παει καλώς.
Διαβαζω (δευτερη φορά) το "Μονος στο Βερολινο" του Φαλαντα. Το ειχα πρωτοδιαβασει πριν 6-7 χρονια και ειχα συγκλονιστει.
Τώρα διαβάζω το Μαγικό Βουνό του Thomas Mann..αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα...
Μόλις βρήκα το τενεκεδένιο ταμπούρλο από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ και είμαι έτοιμος να το ξεκινήσω. Ψάχνω πόσο καιρό τα Μάτια του Αλδαπουέρτα αλλά τίποτα. Από την άλλη δεν πίστευα ότι θα βρω το τενεκεδένιο ταμπούρλο, οπότε...!
Είμαι στην μέση του Στόουνερ και έχω να πω ότι είναι μέσα στα τρία καλύτερα βιβλία που διάβασα τον τελευταίο χρόνο - τα άλλα δύο είναι το Αβεσσαλώμ Αβεσσαλώμ του Φώκνερ και το Έκθεση ιδεών του Λεντς - , ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία που κυκλοφόρησαν φέτος για μένα και σε εξαιρετική μετάφραση. Σκέπτομαι να το διαβάσω στα αγγλικά μόλις το τελειώσω .