Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

[Αφθονία]

Με μεγάλο ενθουσιασμό ξεκίνησα το "Κεκλεισμένων των θυρών" του Σαρτρ. Ελπίζω να μην απογοητευτώ

Από τον Σαρτρ, διαβάστε κάποια στιγμή και το βιβλίο "ναυτία", αν δεν το έχετε κάνει ήδη.

 

[Αφθονία]

Διάβασα το Σινταρτα του Εσσε το οποίο μου άρεσε πολύ, κυρίως ως φιλοσοφία παρά ως διήγημα

Μοναδικό ανάγνωσμα.
Ολιγοσέλιδο, αλλά "συμπυκνωμένο" με μηνύματα, σίγουρα μέσα στα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει το τελευταίο έτος.

Ίσως αξίζει κάποια στιγμή να δείτε και το "Ο δρόμος της καρδιάς των σαμάνων των Άνδεων"

 

[Νιικος]

Διαβάζω το Η Αθηνά στο μάτι του κυκλώνα,του Μανθεάκη εκδ Περίπλους
μια διεισδυτική ματιά στα οικογενειακά των Ρουσέλ και τις διενέξεις τους με το Ίδρυμα Ωνάση

και το Ημέρες ανάγνωσης του Προυστ εκδ Ινδικτος
καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο με προδιαθέτει να αποτολμήσω και το αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
μόνο το Ηδονές και Ημέρες του έχω διαβάσει μέχρι στιγμής.

 

[Φμαρουλεζκντ]

Ξεκίνησα σήμερα το Χρυσό γιο του Μπράουν, 2ο βιβλίο της σειράς Κόκκινη Ανατολή.
Νομίζω -μέχρι στιγμής- μου αρέσει περισσότερο από το 1ο βιβλίο.

Το καλύτερο της 1ης τριλογίας κατ' εμέ. Πρόσφατα ανακοινώθηκε και ημερομηνία έκδοσης του 6ου βιβλίου

 

[Σελεφά]

Ναι το είδα.
Κάποια στιγμή του χρόνου θα ξεκινήσω τα επόμενα.

 

[Ιππόλυτος]

Η αυτοβιογραφία του Μάλκολμ Χ.

 

[Βασίλισσα]

Διαβάζω <<Το τενεκεδένιο Ταμπούρλο Γκυντερ Γκραζ >>. Είναι εξαντλημένο. Μέχρι στιγμής μου έχει φανεί αρκετά δύσκολο. Είναι πυκνογραμμένο και αλλάζει ιστορία και συναισθήματα απότομα. Θα επανέλθω μόλις το τελειώσω.

 

[Αφθονία]

Ξεκίνησα χθες το "Οι εταίρες του Παρισιού".
Είναι το πρώτο βιβλίο του Μπαλζάκ που διαβάζω

 

[Τσίου]

Πήγα στην @Καστάλια και της είπα: γειά σας, θα ήθελα να μου μιλήσετε για τον κύριον Ιησούν Χριστόν. Βεβαίως, μου είπε, περάστε. Για άλλο πράγμα πήγα, βρήκα κι άλλα στην πορεία (σε ευχαριστώ!) οπότε ξεκίνησα το Senselessness του Οράσιο Καστεγιάνος Μόγια (Horacio Castellanos Moya). Νόμιζα πως η μανιακή γραφή του, που θυμίζει Μπέρνχαρντ στο The she-devil in the mirror ήταν one time thing, αλλά όχι. Άρα @Έλλη Μ κ @Βιστέρια το νου σας για Μόγια.

 

[Πράκτωρ ΔΔ]

Marco Polo "The Travels", η μοντέρνα - 2015 - μετάφραση από το Penguin Classics.
ASIN ‏ : ‎ B00M8PUC76

Ακόμη στην αρχή και έχει εξαιρετικές πραγματικά επεξηγήσεις για το "ποιος, τι και που" αναφέρονται στο βιβλίο και την ιστορία του Μάρκο Πόλο (και των συγγενών του).

 

[Αφθονία]

Τελείωσα την "Πολιτική Ανυπακοή" του Θόρο, βιβλιαράκι μικρό αλλά εξαιρετικό, πραγματική "γέφυρα" μεταξύ Διαφωτισμού και Μαρξισμού (αν και ο ίδιος ο συγγραφέας ήταν πολιτικά,όμως όχι οικονομικά, φιλελεύθερος). Δικαίως αποδείχτηκε τόσο επιδραστικό για τη θεωρίας της "μη - βίας" στην ακτιβιστική δράση...

Καλημέρα σας,

Ποια έκδοση διαβάσατε ;

Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το συγκεκριμένο ανάγνωσμα, αλλά βλέπω ότι υπάρχουν τουλάχιστον 3 σύγχρονες εκδόσεις, με σημαντικές αποκλίσεις στις σελίδες, οι οποίες κυμαίνονται από 70 έως 120 σελίδες.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας

 

[Έλλη Μ]

Μετα απο δυο εξαιρετικα βιβλια, ειπα να μην αρχισω τα πειραματα και επιασα εναν Μπερνχαρντ που δεν εχω διαβασει. Το Μπετον. Το ξεκινησα το πρωι και διαβασα ικανο αριθμο σελιδες. Νομιζω οτι ειναι απο τα καλύτερά του, γρηγορος λογος, οκ ναι, ως συνηθως θυμωμενος και ματαιωμένος, το βιβλιο ρεει σαν νερο. Ειναι απολαυστικος (για οσους αγαπανε το υφος και τη βιβλιογραφία του). Και λιγα λεω.

 

[Εστελλ]

Το παλτό του Νικολάι Γκογκόλ. Ο κεντρικός χαρακτήρας μου θυμίζει τον κύριο χαρακτήρα από το βιβλίο η Δίκη του Κάφκα. Υπό την έννοια ότι και οι δύο είναι θύματα ενός κοινωνικού θεσμού. Στην δίκη ο θεσμός είναι η γραφειοκρατία, αν μπορώ να το ονομάσω θεσμό, εννοώ κάτι σαν κοινωνικό άτυπο συμβόλαιο μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας, ή οποία είναι "αόρατη" αλλά ο έλεγχος και η πίεση που ασκεί στους πολίτες είναι καταλυτικός κυρίως για τον ψυχισμό τους. Στο Παλτό του Γκογκόλ ο θεσμός ή καλύτερα ο μηχανισμός αυτός είναι το εργασιακό περιβάλλον με ό,τι αυτό εμπεριέχει (συναδελφικές σχέσεις, όγκος δουλειάς, πίεση). Και σε όλο αυτό το σύστημα ο καθένας προσπαθεί να κρατήσει την μάσκα του αναλλοίωτη, ενώ η προσωπικότητα περιμένει την απομόνωση, για να μπορεί να φανερωθεί ολόκληρη και "ωμή".

Αυτοί είναι κάποιοι συλλογισμοί μου διαβάζοντας το Παλτό. Θα μου άρεσε να ακούσω και την δική σας άποψη για την παραπάνω σύγκριση σε περίπτωση που έχετε διαβάσει τα δύο βιβλία.

 

[Βιστέρια]

Το Μπετον

Δε ξέρω πού το βρήκες αλλά... Αν ζητάς λεφτά, μπορώ να σου πω ότι δεν έχω. Αυτό που έχω είναι μερικές πολύ ιδιαίτερες ικανότητες.
Φτιάχνω καφεδάκι και ξεκινάω τον Υπόγειο Κόσμο του ΝτεΛιλλο.

 

[Έλλη Μ]

Δε ξέρω πού το βρήκες αλλά...

Εξαντλημενο ειναι, φανταζομαι.
Ειμαι σαν τον μερμηγκα, μαζευω για τον χειμωνα. (Οχι λεφτα)(οποιον χειμωνα)

Αν ζητάς λεφτά, μπορώ να σου πω ότι δεν έχω.

Ειχα ζητησει την χειραν του, αλλα ειχε ηδη αφησει τον ματαιο τουτο κοζμο.

ξεκινάω τον Υπόγειο Κόσμο

Τον εχω και καθεται, περιμενω να αναδυθει.

Spoiler: Σε καταλαβα

τι εισαι, απο το βιβλιο της μαριαννας.
Νταξ, ειμαι καπως αργη.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Μετα απο δυο εξαιρετικα βιβλια, ειπα να μην αρχισω τα πειραματα και επιασα εναν Μπερνχαρντ που δεν εχω διαβασει. Το Μπετον.

Το πρώτο βιβλίο που διάβασα από Μπέρνχαρντ και είχα ενθουσιαστεί! Όσο θυμάμαι, όταν το διάβαζα ήταν σαν να δέχομαι επίθεση από παντού.

 

[Έλλη Μ]

Το πρώτο βιβλίο που διάβασα από Μπέρνχαρντ

To δευτερο;

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

To δευτερο;

Θα είναι η Διόρθωση!!

 

[Προφέσορας]

Κόσμος της Φωτιάς και του Πάγου

Λατρεία

Σκέφτομαι να πάρω και το Φωτιά και Αίμα

 

[Σελεφά]

Ξεκίνησα το Tiamat's Wrath, βιβλίο 8 της σειρά Expanse των Corey.
Στο πρώτο δευτερόλεπτο μαθαίνουμε ότι πέθανε ένας αγαπημένος χαρακτήρας.
ΣΟΚ! Δε το περίμενα.