Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

[Νικόλας Δε Κιντ]

ή κι αυτό!!

Είδα ποια διηγήματα περιλαμβάνει!

Η ΟΜΟΡΦΟΥΛΑ ΜΑΓΚΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΕΡΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ

Αυτό είναι και στον Τζέφτη με άλλο τίτλο!

ΤΟ ΚΛΑΨΟΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΔΑΡΜΕΝΩΝ ΣΚΥΛΙΩΝ

Λες να είναι κι αυτό στον Τζέφτη;;

 

[Έλλη Μ]

ΤΟ ΚΛΑΨΟΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΔΑΡΜΕΝΩΝ ΣΚΥΛΙΩΝ
Λες να είναι κι αυτό στον Τζέφτη;;

Ένα παιδί κι ο σκύλος του, εχει μεταφερθει στο βιβλιο που κραταω.
ΘΑ πρεπει να το δεις με το αγγλικο καλύτερα, no?

 

[Εστελλ]

Να διαβάσουμε το Δεν έχω στόμα και πρέπει να ουρλιάξω;;

Εκκρεμεί να διαβάσετε και την Ηλιόπετρα. Εγώ το άκουσα σε Audio book μιας και δεν βρήκα το βιβλίο. Ωστόσο θα είχε πολύ ενδιαφέρον η δική σας οπτική, επειδη όσοι είναι ενεργοί στην λέσχη είναι της θετικής από όσο έχω καταλάβει και ένα τέτοιο ποίημα είναι πολύ μακριά από αυτόν τον τρόπο σκέψης. Εγώ πάλι ακροβατώ σε δύο αντίθετους πόλους. Επίσης μου κάνει εντύπωση που διαβάζετε επιστημονική φαντασία, δεν ξέρω γιατί ίσως επειδή ως άνθρωποι σκεφτόμαστε σε κουτάκια ή κατηγοριοποιουμε πράγματα και όταν εφαρμόζουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης για τους ανθρώπους κάτι δεν κολλάει ή φαίνεται αντίθετο προς ένα άλλο χαρακτηριστικό.

 

[Έλλη Μ]

Εκκρεμεί να διαβάσετε και την Ηλιόπετρα. Ωστόσο θα είχε πολύ ενδιαφέρον η δική σας οπτική, επειδη όσοι είναι ενεργοί στην λέσχη είναι της θετικής από όσο έχω καταλάβει και ένα τέτοιο ποίημα είναι πολύ μακριά από αυτόν τον τρόπο σκέψης.

Εγω δεν ανηκω στους θετικαριους (sic) παρόλ αυτά νομιζω ειμαι θετικός ανθρωπος .
Σε καθε περιπτωση, αμφιβαλλω αν η προσληψη της τεχνης εν γενει και της ποιησης πιο συγκεκριμένα -κι ακομη πιο συγκεκριμενα, της Πετρας του Ηλιου- σχετιζεται με οποιοδηποτε υποβαθρο σπουδων κλπ του αναγνωστη. Νομιζω οτι τα αντιλαμβανεται κανεις με άλλα μεσα. Νομίζω.

ίσως επειδή ως άνθρωποι σκεφτόμαστε σε κουτάκια ή κατηγοριοποιουμε πράγματα και όταν εφαρμόζουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης για τους ανθρώπους κάτι δεν κολλάει ή φαίνεται αντίθετο προς ένα άλλο χαρακτηριστικό.

Εδώ, δεν καταλαβα τι λες..

Είναι εξίσου καλές και απολαυστικές!!

Εξαιρετικα και τα 3 διηγηματα, πολυ διαφορετικα μεταξύ τους. Πραγματικα μπηκε στην καρδια μου, όπως τα Χρονικα του Αρη.
Απορω που δεν εχει πεσει ακομη το αναθεμα της πολιτικης ορθοτητας στην τρίτη ιστορία...

 

[Εστελλ]

Εδώ, δεν καταλαβα τι λες..

Εννοούσα την ύπαρξη στερεότυπων, πχ οι καθηγητές σίγουρα διαβάζουν πολλά βιβλία και τους αρέσει επειδη είναι καθηγητές κλπ

Νομιζω οτι τα αντιλαμβανεται κανεις με άλλα μεσα. Νομίζω.

Αυτά τα μέσα ήλπιζα να δω μέσα από την συναναγνωση σας.

 

[Έλλη Μ]

Δεν νομιζω οτι η ποιηση ερμηνευεται με πραγματολογικά στοιχεια, ερμηνευτικα εργαλεία κλπ κλπ. Μοιαζει πιο εσωτερικη διεργασία που αγγιζει το θυμικο.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Εξαιρετικα και τα 3 διηγηματα, πολυ διαφορετικα μεταξύ τους. Πραγματικα μπηκε στην καρδια μου, όπως τα Χρονικα του Αρη.
Απορω που δεν εχει πεσει ακομη το αναθεμα της πολιτικης ορθοτητας στην τρίτη ιστορία...

Τα έλεγα τα έλεγα!
Το απόγευμα διάβασα πάλι την Μάγκυ!

 

[Εστελλ]

Δεν νομιζω οτι η ποιηση ερμηνευεται με πραγματολογικά στοιχεια, ερμηνευτικα εργαλεία κλπ κλπ. Μοιαζει πιο εσωτερικη διεργασία που αγγιζει το θυμικο.

Ωστε και εσείς οι θετικοί έχετε θυμικο. Πλάκα κάνω απλά αναρωτιόμουν αν σε αυτές τις περιπτώσεις επεμβαίνει κάποια στιγμή η καθαρή λογική. Όμως με την απάντηση σου με κάλυψες, ευχαριστώ.

 

[Έλλη Μ]

To βιβλιο ειναι εξαντλημένο -τι πρωτοτυπο;!- αλλα για οποιον ενδιαφέρεται (γεια σου @ΜιΛάμπρος μας), κυκλοφορουν οι 2 από τις 3 ιστορίες σε τιμή εξευτελιστικη

 

[ΜιΛάμπρος]

(γεια σου @ΜιΛάμπρος μας

μη εισενέγκεις ημας εις πειρασμόν.....

 

[Έλλη Μ]

@ΜιΛάμπρος τι ειναι ενα τοσο δα ευρουλακικαισαράνταλεπτακια μπροστα στην ικανοποιηση που θα αποκομισεις;!
:φατσατάχαμουαθώα:
Πες κι εσύ @Νικόλας Δε Κιντ

 

[ΜιΛάμπρος]

Ικανοποίηση με 1,40 ευρά είχα χρόνια να ακούσω.

 

[Έλλη Μ]

Σκεψου, ενα ξυλακι παγωτο toblerone (που ειναι και αδιάφορο) κοστιζει 3,30!!

 

[Έλλη Μ]

Ξεκίνησα τον θάνατο του κύριου Γκόλουζα, του Μπρανιμίρ Στσεπάνοβιτς. Η ομότιτλη ιστορία είναι μια σπουδή πάνω στο παράλογο και το αναπόφευκτο και είναι απο τα πολύ ωραία διηγήματα που έχω διαβάσει. Κοβω το κεφάλι μου ότι θα αυξηθουν:

• οι αναγνωστες του μετά απο την επανεκδοση του Στόματος (που αυτο ειναι πολύ καλο) και
• οι αποψεις περι ενταξης της λογοτεχνίας του Στσεπανοβιτς στη νεοσυσταθεισα κατηγορία βαλκανικος μαγικος ρεαλισμος (est. 202..), οπως η Μπουραζοπούλου (που αυτό ειναι για γέλια).

Το βιβλίο περιέχει άλλες τρεις ιστορίες οι οποίες, υποπτεύομαι, κινούνται στο ίδιο θεματικό ύφος με την πρώτη καθώς και με το Στόμα γεμάτο χώμα (θάνατος, ματαίωση, παράλογο). Τα κείμενα του Στσεπάνοβιτς δεν είναι ταξιδάκια αναψυχής ίσως γι’ αυτό δεν έτυχαν ποτέ ανάγνωσης από μεγαλύτερο κοινό. Το στόμα το είχα διαβάσει κατόπιν υπόδειξης, μιας και δεν το ήξερα, και παρόλο που δεν θυμόμουν με λεπτομέρειες το περιεχόμενό του, μέχρι να το ξαναδιαβάσω, πάρα μόνο από τα άτσαλα ψήγματα της μνήμης που είχε αφήσει μέσα μου, αφού το είχα ολοκληρώσει, ήταν πάντα ένα βιβλίο που είχα στο μυαλό μου και με πολύ μεγάλη χαρά θα δώριζα σε κάποιον που εκτιμώ πολύ.

 

[Διχασμένη]

• οι αποψεις περι ενταξης της λογοτεχνίας του Στσεπανοβιτς στη νεοσυσταθεισα κατηγορία βαλκανικος μαγικος ρεαλισμος (est. 202..), οπως η Μπουραζοπούλου (που αυτό ειναι για γέλια).

Δεν νομίζω ότι η κατηγορία "βαλκανικός μαγικός ρεαλισμός" (αν υποθέσουμε δηλαδή ότι υπάρχει) είναι τόσο νέα! Η Ζυράνα Ζατέλη αυτό που γράφει είναι σίγουρα κάποιο είδος μαγικού ρεαλισμού. Στο "και με το φως του λύκου επανέρχονται" (καλά, κι αυτό πρόσφατα εκδόθηκε, το 2009, απλά όχι τόσο πολύ πρόσφατα) υπάρχει ένα μακεδονικό χωριό και η ιστορία μιας οικογένειας και ταυτόχρονα διάφορα περιέργα, με τελετουργικά, όνειρα, ψυχές, αλλοπαρμένους και ιδίως αλλοπαρμένες...
Πάντως ψήθηκα για το βιβλιαράκι με τις δύο ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Έχω διαβάσει τα καλύτερα για αυτόν τον συγγραφέα, αν και ξέρω ότι είναι επίσης κάπως τρομερός. Πάντως, δεν χάνω τίποτε να βάλω το βιβλιαράκι ως συμπλήρωση για κάποια παραγγελία.

 

[Έλλη Μ]

Δεν νομίζω ότι η κατηγορία "βαλκανικός μαγικός ρεαλισμός" (αν υποθέσουμε δηλαδή ότι υπάρχει) είναι τόσο νέα! Η Ζυράνα Ζατέλη αυτό που γράφει είναι σίγουρα κάποιο είδος μαγικού ρεαλισμού.

@Διχασμένη, καταλαβαινω τι εννοείς και πολύ ευστοχο παράδειγμα οι λύκοι (a propos, εξαιρετικο βιβλιο)
Στην ελληνική λογοτεχνία υπάρχει μεγάλη παραδοση με αλαφροϊσκιωτους, μαγγανοβαρεμενους, συμπλεξη μυθου, λαογραφίας, δοξασιών κλπ κλπ, και πολλά πολλά παραδείγματα που αντλουν την έμπνευσή τους απο την λαϊκη παραδοση των παραμυθιων. Δεν καταλαβαινω γιατι σωνει και ντε θα πρεπει να μην κανουμε χρηση αυτής της παραδοσης και να εφευρουμε κάτι που -κατα την γνωμη μου- δεν στεκεται πέρα απο τη χωρα που το(ν) γεννησε. Ο μαγικος ρεαλισμός, πάλι κατα τη γνωμη μου, δεν μπορεί να νοηθει εκτός Λατινικης Αμερικής.
Αντε, καλά. Δεν τον νοω εγω.

 

[Διχασμένη]

Καταλαβαίνω τι εννοείς, από άποψη φιλολογίας και ορισμού, αλλά πώς περιγράφει κανείς ένα βιβλίο όπου συμπλέκονται πραγματικα και (παρα)μυθικά στοιχεία, έστω κι αν προέρχονται από άλλες χώρες;

 

[Έλλη Μ]

Εξαρταται. Για ποιο μυθιστόρημα; Πχ, ο μετρ κι η μαργαριτα που εμπιπτει στην περιγραφη σου εχει στοιχεια υπερφυσικού που γινονται αντιληπτα ως τετοια απο ολους τους ανθρώπινους πρωταγωνιστες, μια συνθηκη κεφαλαιωδης που απουσιαζει απο καθε εργο μαγικου ρεαλισμου

 

[Διχασμένη]

Τους λύκους της Ζυράνας Ζατέλη είχα πάλι στο νου μου. Το ο μετρ και η μαργαρίτα είναι τελείως διαφορετικό. Εκεί το υπερφυσικό είναι καθαρά ορισμένο. Αντίθετα, στους λύκους το υπερφυσικό δεν είναι σαφώς καθορισμένο και τρυπώνει ύπουλα από κάθε μεριά. Αυτό περίπου δεν είναι ο μαγικός ρεαλισμός;
Πιο συγκεκριμένα, η συγγραφέας περιγράφει πχ

Spoiler

τελετές οι οποίες είναι προφανώς τα καρναβάλια του Σοχού

όχι με όρους φολκλορ, αλλά ως κάτι πολύ δυνατό, σαν κάλεσμα πνευμάτων έρωτα και θανάτου,

Spoiler: τα δυο κορίτσια

η αρρώστια και η τρέλα των δυο κοριτσιών, μικρής και μεγάλης Ιουλίας, αντίστοιχα

διαδραματίζονται στο χώρο του υπερφυσικού, αλλά ασαφώς, ύπουλα, χωρίς να λέει η συγγραφέας κάτι τέτοιο,

Spoiler

στη φωτιά στο χάνι και το θάνατο της Κλυτίας προσωποποιείται ο Χάρος,

αλλά πάλι πλάγια, χωρίς να εμφανίζεται (οπότε και θα ερχόταν στο χώρο της φαντασίας), απλώς για να εξηγηθεί κάτι που στον τόπο και στον χρόνο της αφήγησης θα φαινόταν ανεξήγητο στους χαρακτήρες. Σε όλα αυτά, το υπερφυσικό δεν εξηγείται, αλλά παραμένει ως πιθανότητα, δίνοντας κάτι ονειρικό.

Spoiler: Γούστα

Στη μάνα μου πάντως δεν άρεσε καθόλου το "και με το φως του λύκου επανέρχονται".

Εμένα μ' άρεσε αυτό το αόριστα ονειρικό στοιχείο, αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, που λένε.

 

[Έλλη Μ]

Τους λύκους της Ζυράνας Ζατέλη είχα πάλι στο νου μου. Το ο μετρ και η μαργαρίτα είναι τελείως διαφορετικό. Εκεί το υπερφυσικό είναι καθαρά ορισμένο. Αντίθετα, στους λύκους το υπερφυσικό δεν είναι σαφώς καθορισμένο και τρυπώνει ύπουλα από κάθε μεριά. Αυτό περίπου δεν είναι ο μαγικός ρεαλισμός;

Ο μαγικος ρεαλισμος ειναι η συνθηκη κατα την οποια, παρόλο που οτιδηποτε συμβαινει ειναι στη σφαιρα του ανοικειου και του φασματικου, γινεται αποδεκτό ως τετοια, δεν σχολιαζεται επουδενι ως διαφορετικότητα, ως εξωπραγματικοτητα κλπ. Ο μαγικός ρεαλισμος εχει πολύ λεπτα ορια μεταξυ πραγματικοτητας και φαντασίας τα οποια δυσκολα διακρινονται ή ο αναγνωστης χρειαζεται σελιδες αρκετες να ξεδιαλυνει. Βασική αρχή και κόσμος ειναι ο πραγματικος κι οτιδηποτε παρεισφρεει σε αυτόν γινεται χωρις καμια διαταραξη οποιασδηποτε ταξης. Ειναι κοσμοι που συνυπάρχουν ταυτοχρονα, "συμβαινουν" ταυτοχρονα και κανεις δεν αμφισβητει ή αμφιβάλλει ή εντυπωσιαζεται απο τη διαφορετικότητά τους. Γι' αυτό και δεν μπορει να χαρακτηριστει παράλογος.
Αν τολμουσα ποτε να αναζητησω μαγικο ρεαλισμο εκτος Λατινικης Αμερικης, ο μοναδικος που πλησιαζει ειναι ο Μουρακαμι. Βλεπε το πουλι. Αλλα και παλι.